Pagtitiis at Tagumpay sa Labanan

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

Kaya nang humarap sila kay Jālūt at sa mga kawal nito, silang lahat ay nagsabi: “Panginoon namin, magbuhos Ka sa amin ng pagtitiis,” ibig sabihin, patatagin Mo ang aming mga puso at pagkalooban Mo kami ng pagtitiis; “at patatagin Mo ang aming mga paa,” upang hindi kami matinag o tumakas; “at pagtagumpayin Mo kami laban sa mga taong tumatangging sumampalataya.”

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

Ibig sabihin, nang humarap ang pangkat ng mga mananampalataya—na kakaunti lamang at kabilang sa mga kasama ni Ṭālūt—sa kanilang mga kaaway, ang mga tauhan ni Jālūt na napakarami, sinabi nila: “Panginoon namin, magbuhos Ka sa amin ng pagtitiis,” ibig sabihin, magpababa Ka sa amin ng pagtitiis mula sa Iyo; “at patatagin Mo ang aming mga paa,” ibig sabihin, sa pakikipagharap sa mga kaaway, at ilayo Mo kami sa pagtakas at kawalan ng kakayahan; “at pagtagumpayin Mo kami laban sa mga taong tumatangging sumampalataya.”

Sinabi ng Kataas-taasang Allah: “Kaya tinalo nila ang mga ito sa kapahintulutan ng Allah” (Qur’an 2:251), ibig sabihin, dinaig at pinasuko nila ang mga ito sa pamamagitan ng tagumpay na ipinagkaloob sa kanila ng Allah.

“At pinatay ni Dāwūd si Jālūt” (Qur’an 2:251). Binanggit sa mga salaysay na Isra’iliyyāt [mga salaysay na nagmula sa mga naunang kasulatan] na pinatay niya ito sa pamamagitan ng panghilagpos na hawak niya: ipinukol niya iyon kay Jālūt, tinamaan ito at namatay. Nangako si Ṭālūt sa kanya na kung mapatay niya si Jālūt ay ipapakasal nito sa kanya ang anak nitong babae, bibigyan siya ng kalahati ng yaman nito at isasama siya sa pamamahala nito. Tinupad ni Ṭālūt ang pangako, at pagkaraan ay napasakanya ang paghahari.

Ipinagkaloob din ng Allah kay Dāwūd, sumakanya nawa ang kapayapaan, ang dakilang pagkapropeta. Kaya sinabi ng Kataas-taasang Allah: “At ipinagkaloob sa kanya ng Allah ang paghahari” (Qur’an 2:251), ang paghaharing dating nasa kamay ni Ṭālūt; “at ang karunungan,” ibig sabihin, ang pagkapropeta matapos si Shamwīl; “at itinuro Niya sa kanya ang anumang ninanais Niya,” ibig sabihin, itinuro sa kanya ng Allah ang kaalamang natatangi Niyang ipinagkaloob sa kanya, sumakanya nawa ang kapayapaan.

Pagkatapos ay sinabi ng Kataas-taasang Allah: “At kung hindi itinaboy ng Allah ang ilang tao sa pamamagitan ng iba, tiyak na napariwara ang lupa” (Qur’an 2:251). Ibig sabihin, kung hindi Niya ipinagtatanggol ang isang pangkat sa pamamagitan ng iba, mawawasak sila. Kung hindi Niya ipinagtanggol ang mga Anak ni Israel sa pamamagitan ng pakikipaglaban ni Ṭālūt at ng katapangan ni Dāwūd, tiyak na malilipol sila.

Gaya rin ng sinabi Niya: “At kung hindi itinaboy ng Allah ang ilang tao sa pamamagitan ng iba, tiyak na mawawasak ang mga monasteryo, mga simbahan, mga sinagoga at mga masjid na madalas banggitin ang pangalan ng Allah sa mga ito” (Qur’an 22:40), hanggang sa wakas ng talata.

Sinabi ni Ibn Jarīr, kaawaan nawa siya ng Allah: Isinalaysay sa akin ni Abū Ḥumayd al-Ḥimṣī Aḥmad ibn al-Mughīrah: Isinalaysay sa amin ni Yaḥyā ibn Saʿīd: Isinalaysay sa amin ni Ḥafṣ ibn Sulaymān, mula kay Muḥammad ibn Sūqah, mula kay Wabrah ibn ʿAbd al-Raḥmān, mula kay Ibn ʿUmar, na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah, pagpalain nawa siya ng Allah at pagkalooban ng kapayapaan: “Tunay na itinataboy ng Allah ang kapahamakan mula sa isang daang sambahayan ng mga kapitbahay ng isang matuwid na Muslim.”

Pagkatapos ay binasa ni Ibn ʿUmar: “At kung hindi itinaboy ng Allah ang ilang tao sa pamamagitan ng iba, tiyak na napariwara ang lupa.” Mahina ang isnād [kadena ng mga tagapagsalaysay] na ito, sapagkat si Yaḥyā ibn Saʿīd ay si Abū Zakariyyā al-ʿAṭṭār al-Ḥimṣī, at napakahina niya.

Pagkatapos ay sinabi ni Ibn Jarīr: Isinalaysay sa amin ni Abū Ḥumayd al-Ḥimṣī: Isinalaysay sa amin ni Yaḥyā ibn Saʿīd: Isinalaysay sa amin ni ʿUthmān ibn ʿAbd al-Raḥmān, mula kay Muḥammad ibn al-Munkadir, mula kay Jābir ibn ʿAbd Allāh, na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah, pagpalain nawa siya ng Allah at pagkalooban ng kapayapaan: “Pinabubuti ng Allah, dahil sa kabutihan ng isang lalaking Muslim, ang kalagayan ng kanyang anak, ng anak ng kanyang anak, ng mga naninirahan sa kanyang maliit na pamayanan at ng mga pamayanan sa paligid nito.

Mananatili sila sa pangangalaga ng Allah, Makapangyarihan at Marangal, habang naroroon siya sa kanila.” Kakaiba rin at mahina ang salaysay na ito, sa kadahilanang nabanggit na.

Sinabi ni Abū Bakr ibn Mardawayh: Isinalaysay sa amin ni Muḥammad ibn Aḥmad ibn Ibrāhīm: Ipinabatid sa amin ni ʿAlī ibn Ismāʿīl ibn Ḥammād: Ipinabatid sa amin ni Aḥmad ibn Muḥammad ibn Yaḥyā ibn Saʿīd: Ipinabatid sa amin ni Zayd ibn al-Ḥubāb: Isinalaysay sa akin ni Ḥammād ibn Zayd, mula kay Ayyūb, mula kay Abū Qilābah, mula kay Abū Asmā’, mula kay Thawbān, na iniugnay sa Propeta, pagpalain nawa siya ng Allah at pagkalooban ng kapayapaan: “Mananatili sa inyo ang pitong tao na sa pamamagitan nila kayo ay pagtagumpayin, pauulanan at pagkakalooban ng panustos, hanggang sa dumating ang utos ng Allah.”

Iniulat din ni Ibn Mardawayh: Isinalaysay sa amin ni Muḥammad ibn Aḥmad: Isinalaysay sa amin ni Muḥammad ibn Jarīr ibn Yazīd: Isinalaysay sa amin ni Abū Muʿādh Nahār ibn ʿUthmān al-Laythī: Ipinabatid sa amin ni Zayd ibn al-Ḥubāb: Ipinabatid sa akin ni ʿUmar al-Bazzār, mula kay ʿAnbasah al-Khawwāṣ, mula kay Qatādah, mula kay Abū Qilābah, mula kay Abū al-Ashʿath al-Ṣanʿānī, mula kay ʿUbādah ibn al-Ṣāmit, na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah, pagpalain nawa siya ng Allah at pagkalooban ng kapayapaan: “May tatlumpung abdāl [mga lingkod ng Allah na matutuwid] sa aking pamayanan; sa pamamagitan nila nananatili ang lupa,

sa pamamagitan nila bumabagsak ang ulan, at sa pamamagitan nila kayo ay pinagkakalooban ng tagumpay.” Sinabi ni Qatādah: “Umaasa akong kabilang sa kanila si al-Ḥasan.”

Ang sinabi Niya: “Ngunit ang Allah ay nagtataglay ng kagandahang-loob sa mga nilalang” (Qur’an 2:251), ay nangangahulugang nagkakaloob Siya sa kanila ng biyaya at awa, at itinataboy Niya ang kapahamakan mula sa ilan sa pamamagitan ng iba. Nasa Kanya ang kapamahalaan, karunungan at katibayan laban sa Kanyang mga nilikha sa lahat ng Kanyang mga gawa at salita. [Qur’an 22:40]. Ito na.

Tafsir ni al-Baghawi

“Nang humarap sila” — ibig sabihin, si Ṭālūt at ang kanyang mga kawal, ang mga mananampalataya — “kay Jālūt at sa kanyang mga kawal,” ang mga nagtatambal sa Allah. Ang kahulugan ng “humarap” ay nakarating sila sa malawak at lantad na bahagi ng lupa, na nakalitaw at patag. “Sinabi nila: Panginoon namin, magbuhos Ka sa amin” — ibaba at ibuhos Mo — “ng pagtitiis, at patatagin Mo ang aming mga paa,” ibig sabihin, ang aming mga puso; “at pagtagumpayin Mo kami laban sa mga taong tumatangging sumampalataya.”