رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Аудиото не може да се вчита. Обидете се подоцна.
Господару наш, самите себеси насилство си сторивме, и ако Ти не ни простиш и не ни се смилуваш, сигурно ќе бидеме изгубени.
Опис на состојбата на потреба и признавање на гревот (إِقْرَارٌ بِالذَّنْبِ). Првата молитва во историјата на човештвото, со која Аллах го поучил Адам да се покае (тауба).
Тефсир на шејх Абдуррахман ас-Саади
Тогаш Аллах им овозможи на двајцата да се покајат и го прими нивното покајание. Тие го признаа гревот и побараа од Аллах да им прости, велејќи: „Господару наш, самите себеси си нанесовме неправда, и ако не ни простиш и не ни се смилуваш, навистина ќе бидеме меѓу губитниците.“ Тоа значи: „Го сторивме гревот што ни го забрани и самите себеси си нанесовме штета со неговото сторување. Го направивме она што води кон загуба, ако не ни простиш така што ќе ги избришеш последиците на гревот и неговата казна, и ако не ни се смилуваш така што ќе го примиш нашето покајание и ќе нè сочуваш од слични гревови.“
Аллах им прости. „Адам не му се покори на својот Господар, па скршна од вистинскиот пат. Потоа неговиот Господар го избра, му го прими покајанието и го упати.“ (Та-Ха, 121–122) А Иблис упорно остануваше во својата престапност и не се откажуваше од непокорноста.
Оној што ќе го следи примерот на Адам — ќе го признае гревот, ќе бара прошка, ќе се кае и ќе престане со гревовите кога ќе ги направи — него неговиот Господар ќе го избере и ќе го упати. А оној што ќе му биде сличен на Иблис и, кога ќе направи грев, ќе продолжи да се умножува во непокорноста, од Аллах ќе добива само поголема оддалеченост.
Тефсир на имамот Ибн Касир
Ад-Даххак ибн Музахим рекол за зборовите: „Господару наш, самите себеси си нанесовме неправда, и ако не ни простиш и не ни се смилуваш, навистина ќе бидеме меѓу губитниците“: „Тоа се зборовите што Адам ги примил од својот Господар, Возвишениот и Семоќниот.“
Тефсир на ал-Багави
„Тие рекоа: ‘Господару наш, самите себеси си нанесовме неправда, и ако не ни простиш и не ни се смилуваш, навистина ќе бидеме меѓу губитниците.’“
Во „Ал-Мустадрак“ на Ал-Хаким (2/375) се пренесени преданија за тоа како Адам плачел и ги изговарал овие зборови откако го напуштил Рајот.