رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا، وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
โหลดเสียงไม่สำเร็จ โปรดลองอีกครั้งในภายหลัง
โอ้พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์ได้อธรรมต่อตัวของพวกข้าพระองค์เอง และหากพระองค์ไม่ทรงอภัยโทษและไม่ทรงเมตตาพวกข้าพระองค์แล้ว แน่นอนพวกข้าพระองค์จะเป็นพวกที่ขาดทุน
รูปแบบของการแสดงถึงความจำเป็นและการยอมรับบาป (الإقرار بالذنب) เป็นดุอาอ์บทแรกในประวัติศาสตร์มนุษยชาติที่อัลลอฮ์ทรงสอนอาดัมเพื่อให้เขากลับตัวขอลุแก่โทษ (เตาบะฮ์)
ตัฟซีรของชัยค์อับดุรเราะห์มาน อัสสะอ์ดี
ครั้นแล้ว อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานทั้งสองด้วยการเตาบะฮ์และทรงรับการเตาบะฮ์ของพวกเขา ทั้งสองจึงยอมรับบาปและวิงวอนต่ออัลลอฮ์ให้ทรงอภัยโทษ โดยกล่าวว่า “ข้าแต่พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์ได้อธรรมต่อตัวเอง และหากพระองค์ไม่ทรงอภัยโทษและไม่ทรงเมตตาพวกข้าพระองค์แล้ว แน่นอนพวกข้าพระองค์จะเป็นผู้ขาดทุน” กล่าวคือ พวกข้าพระองค์ได้กระทำบาปที่พระองค์ทรงห้าม และทำให้ตัวเองต้องประสบความเสียหายด้วยการกระทำบาปนั้น อีกทั้งได้ทำเหตุแห่งความขาดทุนไว้ หากพระองค์ไม่ทรงอภัยโทษแก่พวกข้าพระองค์ โดยลบล้างผลและการลงโทษของบาปนั้น และไม่ทรงเมตตาพวกข้าพระองค์ด้วยการรับการเตาบะฮ์และทรงคุ้มครองมิให้พวกข้าพระองค์ประสบความผิดเช่นนี้อีก
อัลลอฮ์จึงทรงอภัยโทษแก่ทั้งสองในเรื่องนั้น “และอาดัมได้ฝ่าฝืนพระเจ้าของเขา แล้วเขาก็หลงผิด จากนั้นพระเจ้าของเขาทรงเลือกเขา และทรงรับการกลับตัวของเขา และทรงชี้นำเขา” (ฏอฮา 20:121–122) ขณะที่อิบลีสยังคงดื้อรั้นละเมิดขอบเขต และไม่เลิกฝ่าฝืน ผู้ใดดำเนินตามแบบอย่างของอาดัม ด้วยการยอมรับผิด วิงวอนขออภัยโทษ สำนึกเสียใจ และเลิกกระทำ เมื่อเขาทำบาป พระเจ้าของเขาก็จะทรงเลือกเขาและชี้นำเขา ส่วนผู้ใดดำเนินตามแบบอย่างของอิบลีส เมื่อทำบาปแล้วกลับยิ่งเพิ่มการฝ่าฝืน เขาก็จะยิ่งห่างไกลจากอัลลอฮ์มากขึ้นเท่านั้น
ตัฟซีรของอิมามอิบนุกะษีร
อัฎเฎาะฮาก บิน มุซาฮิมกล่าวถึงพระดำรัสที่ว่า “ข้าแต่พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์ได้อธรรมต่อตัวเอง และหากพระองค์ไม่ทรงอภัยโทษและไม่ทรงเมตตาพวกข้าพระองค์แล้ว แน่นอนพวกข้าพระองค์จะเป็นผู้ขาดทุน” ว่า นี่คือถ้อยคำที่อาดัมได้รับจากพระเจ้าผู้ทรงเกริกเกียรติและทรงสูงส่ง
ตัฟซีรอัลบะเฆาะวี
“ทั้งสองกล่าวว่า ข้าแต่พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์ได้อธรรมต่อตัวเอง และหากพระองค์ไม่ทรงอภัยโทษและไม่ทรงเมตตาพวกข้าพระองค์แล้ว แน่นอนพวกข้าพระองค์จะเป็นผู้ขาดทุน”
ในหนังสือ “อัลมุสตัดร็อก” ของอัลหากิม (2/375) มีรายงานต่าง ๆ เกี่ยวกับอาดัมร้องไห้และกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ หลังจากที่เขาออกจากสวนสวรรค์