Panalangin para sa Dagdag na Kaalaman

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

Matapos banggitin ni Allāh, ang Kataas-taasan, ang Kanyang pasiya tungkol sa mga magiging gantimpala o parusa sa Kanyang mga alipin, at ang Kanyang panrelihiyong mga utos na ipinahayag Niya sa Kanyang Aklat—na pawang bunga ng Kanyang paghahari—sinabi Niya: “Kaya napakataas ni Allāh.” Ibig sabihin, Siya ay dakila at mataas, at ganap na malaya sa bawat kakulangan at kapintasan. “Ang Hari”: ang paghahari ay Kanyang katangian, at lahat ng nilikha ay Kanyang mga nasasakupan. Ipinatutupad Niya sa kanila ang mga pasiyang itinakda Niya at ang mga batas na panrelihiyon.

“Ang Totoo”: totoo ang Kanyang pag-iral, paghahari at kasakdalan. Ang mga katangian ng kasakdalan ay tunay lamang na taglay ng Nagmamay-ari ng kamahalan. Kabilang dito ang paghahari: bagaman may paghahari ang ilan sa mga nilikha sa ilang pagkakataon at sa ilang bagay, ito ay limitado, walang-kabuluhan at maglalaho. Ngunit ang paghahari ng Panginoon ay hindi nagwawakas ni naglalaho; Siya ay Buhay, Tagapagpanatili ng lahat, at Dakila.

“at huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān bago matapos sa iyo ang pagkasi nito.” Ibig sabihin, huwag mong madaliing bigkasin ang Qur’ān habang binibigkas ito sa iyo ni Jibrīl. Maghintay ka hanggang matapos siya; kapag natapos na siya, saka mo ito bigkasin. Tiniyak ni Allāh na ititimo Niya ito sa iyong dibdib at pagkakalooban ka Niya ng kakayahang bigkasin ito, gaya ng sinabi Niya: “Huwag mong igalaw ang iyong dila dahil nagmamadali ka rito.

Tungkulin Naming tipunin ito [sa iyong dibdib] at bigkasin ito. Kaya kapag binigkas na Namin ito, sundan mo ang pagbigkas nito. Pagkatapos, tungkulin Naming ipaliwanag ito.” (Qur’ān 75:16–19)

Dahil ipinakita ng pagmamadali ng Propeta ﷺ sa pagsalo at pagsunod sa kapahayagan ang ganap niyang pagmamahal sa kaalaman at kasabikan dito, iniutos sa kanya ni Allāh, ang Kataas-taasan, na hilingin sa Kanya ang dagdag na kaalaman. Tunay na mabuti ang kaalaman, at kanais-nais ang pagkakaroon ng higit pang kabutihan. Nagmumula ito kay Allāh; ang daan tungo rito ay ang pagsisikap, pananabik sa kaalaman, pagsusumamo kay Allāh, paghingi ng tulong sa Kanya at lubos na pangangailangan sa Kanya sa lahat ng oras.

Itinuturo rin ng marangal na talatang ito ang wastong asal sa pagtanggap ng kaalaman. Dapat maghinay-hinay at magtiyaga ang nakikinig hanggang matapos magsalita ang nagtuturo o nagdidikta, lalo na kung magkakaugnay ang kanyang mga salita. Kapag natapos na siya, saka magtanong ang nakikinig kung mayroon siyang nais itanong. Hindi siya dapat sumingit sa pamamagitan ng pagtatanong o pagputol sa nagsasalita, sapagkat maaaring maging dahilan ito ng pagkakait sa kanya ng kaalaman.

Gayundin, dapat pakinggan nang mabuti ng taong tinatanong ang tanong at unawain muna ang layunin nito bago sumagot, sapagkat makatutulong ito upang maging wasto ang sagot.

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

Ang sinabi Niya, “at huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān bago matapos sa iyo ang pagkasi nito,” ay katulad ng sinabi Niya sa Sūrah “Lā Uqsimu bi-Yawm al-Qiyāmah”: “Huwag mong igalaw ang iyong dila dahil nagmamadali ka rito. Tungkulin Naming tipunin ito [sa iyong dibdib] at bigkasin ito. Kaya kapag binigkas na Namin ito, sundan mo ang pagbigkas nito. Pagkatapos, tungkulin Naming ipaliwanag ito.” (Qur’ān 75:16–19)

Napatunayan sa Ṣaḥīḥ mula kay Ibn ʿAbbās na dumaranas ng matinding hirap ang Sugo ni Allāh ﷺ habang tinatanggap ang kapahayagan, kaya iginagalaw niya ang kanyang dila. Ipinahayag ni Allāh ang talatang ito. Nangangahulugan ito na kapag dumating si Jibrīl sa kanya dala ang kapahayagan, inuulit niya ang bawat talata kasabay ni Jibrīl, dahil sa tindi ng kanyang pananabik na maisaulo ang Qur’ān. Kaya itinuro sa kanya ni Allāh, ang Kataas-taasan, ang paraang mas magaan at mas madali para sa kanya, upang hindi siya mahirapan.

Sinabi Niya: “Huwag mong igalaw ang iyong dila dahil nagmamadali ka rito. Tungkulin Naming tipunin ito [sa iyong dibdib] at bigkasin ito.” Ibig sabihin, titipunin Namin ito sa iyong dibdib, at pagkatapos ay babasahin mo ito sa mga tao nang walang malilimutan mula rito. “Kaya kapag binigkas na Namin ito, sundan mo ang pagbigkas nito. Pagkatapos, tungkulin Naming ipaliwanag ito.”

At sinabi Niya sa talatang ito: “at huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān bago matapos sa iyo ang pagkasi nito.” Ibig sabihin, makinig ka muna. Kapag natapos nang bigkasin ng anghel ang kapahayagan sa iyo, saka mo ito bigkasin. “At sabihin mo: ‘Panginoon ko, dagdagan Mo ako ng kaalaman.’”

Ibig sabihin, dagdagan Mo ako ng kaalaman mula sa Iyo. Sinabi ni Ibn ʿUyaynah, kaawaan siya ni Allāh: Patuloy na nadaragdagan ang kaalaman ng Propeta ﷺ hanggang sa kunin siya ni Allāh, ang Makapangyarihan at Kapita-pitagan.

Dahil dito, nabanggit sa ḥadīth: “Patuloy na ipinagkaloob ni Allāh ang kapahayagan sa Kanyang Sugo, hanggang sa araw ng pagkamatay ng Sugo ni Allāh ﷺ ang kapahayagan ay higit na marami kaysa dati.”

Sinabi ni Ibn Mājah: Isinalaysay sa amin ni Abū Bakr ibn Abī Shaybah, na nagsabi: Isinalaysay sa amin ni ʿAbdullāh ibn Numayr, mula kay Mūsā ibn ʿUbaydah, mula kay Muḥammad ibn Thābit, mula kay Abū Hurayrah, nawa’y kalugdan siya ni Allāh, na nagsabi: Sinasabi noon ng Sugo ni Allāh ﷺ: “Allāhumma, gawin Mong kapaki-pakinabang sa akin ang itinuro Mo sa akin, ituro Mo sa akin ang makabubuti sa akin, dagdagan Mo ako ng kaalaman, at ang papuri ay ukol kay Allāh sa bawat kalagayan.” Isinalaysay din ito ni al-Tirmidhī mula kay Abū Kurayb, mula kay ʿAbdullāh ibn Numayr, sa gayon ding kawing ng mga tagapagsalaysay.

Sinabi niya: “Kakaiba ito sa ganitong kawing.” Isinalaysay rin ito ni al-Bazzār mula kay ʿAmr ibn ʿAlī al-Fallās, mula kay Abū ʿĀṣim, mula kay Mūsā ibn ʿUbaydah, sa gayon ding kawing. Idinagdag niya sa hulihan: “At nagpapakupkop ako kay Allāh laban sa kalagayan ng mga tao sa Apoy.” [Qur’ān 75:16–19]

Tafsir ni al-Baghawi

“Kaya napakataas ni Allāh, ang Hari, ang Totoo”: Dakila si Allāh at malaya sa mga paglihis ng mga tumatanggi sa katotohanan at sa mga sinasabi ng mga nagtatambal sa Kanya.

“at huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān”: Ang tinutukoy ay ang Propeta ﷺ. Kapag bumababa sa kanya si Jibrīl dala ang Qur’ān, nagmamadali siyang bumigkas kasabay nito bago matapos si Jibrīl sa pagbigkas na nais nitong gawin, dahil nangangamba siyang makalimutan o mawala ito sa kanyang alaala. Kaya pinagbawalan siya ni Allāh at sinabi: “at huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān,” ibig sabihin, huwag mong madaliin ang pagbigkas nito, “bago matapos sa iyo ang pagkasi nito,” ibig sabihin, bago matapos si Jibrīl sa paghahatid nito sa iyo.

Katulad nito ang sinabi ng Kataas-taasan: “Huwag mong igalaw ang iyong dila dahil nagmamadali ka rito.” (Sūrah al-Qiyāmah, 75:16)

Binasa ni Yaʿqūb ang “nuqḍī” gamit ang titik nūn na may fatḥah, ang titik ḍād na may kasrah, at ang titik yā’ na may fatḥah; binasa rin niya ang “waḥyahu” bilang pangngalang tuwirang layon na may fatḥah sa hulihan. Sinabi nina Mujāhid at Qatādah: Ang kahulugan nito ay huwag mo itong ipabasa sa iyong mga kasamahan at huwag mo itong idikta sa kanila hanggang sa luminaw sa iyo ang mga kahulugan nito.

“At sabihin mo: ‘Panginoon ko, dagdagan Mo ako ng kaalaman.’” Ang tinutukoy ay kaalaman tungkol sa Qur’ān at mga kahulugan nito. Ayon sa ibang paliwanag, dagdagan Mo ako ng kaalaman bukod pa sa itinuro Mo na sa akin. Kapag binabasa ni Ibn Masʿūd ang talatang ito, sinasabi niya: “Allāhumma, Panginoon ko, dagdagan Mo ako ng kaalaman, pananampalataya at katiyakan.”