Pagpapaluwag ng Dibdib at Dila
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي، وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي، وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي.
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي
Hindi ma-load ang audio. Subukan ulit mamaya.
Nagsabi [si Moises]: “Panginoon ko, magpaluwag Ka para sa akin ng dibdib ko; magpadali Ka para sa akin ng [tungkuling] nauukol sa akin; magkalag Ka ng buhol mula sa dila ko, makauunawa sila sa sasabihin ko;
Mga anyo: Apat na sunod-sunod na pandiwang pautos: “ishrah” (اشْرَحْ), “yassir” (يَسِّرْ), “uhlul” (احْلُلْ), at “yafqahu” (يَفْقَهُوا). Ito ang pangunahing panalangin sa Qur’an para sa husay sa pagpapahayag, kapanatagan ng kalooban, at pagpapagaan ng mahihirap na gawain.
Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di
(At padaliin Mo para sa akin ang aking gawain.) Ibig sabihin: Gawing madali para sa akin ang bawat gawaing tatahakin ko at bawat landas na tatahakin ko alang-alang sa Iyo; pagaanin Mo para sa akin ang mga pagsubok na nasa harapan ko. Kabilang sa pagpapadali ng gawain ang pagkakaloob sa nangangaral ng kakayahang lapitan ang bawat bagay sa wastong paraan, kausapin ang bawat tao ayon sa bagay na angkop sa kanya, at anyayahan siya sa paraang pinakamalapit sa pagtanggap niya sa sinasabi.
Paliwanag sa mga talata 27 at 28: (At kalagin Mo ang buhol mula sa aking dila, upang maunawaan nila ang aking sinasabi.) Mabigat ang kanyang pagsasalita kaya halos hindi maunawaan ang kanyang mga salita, gaya ng sinabi ng mga tagapagpaliwanag. Iniulat din ng Allah na sinabi niya: (At ang kapatid kong si Harun ay higit na mahusay magsalita kaysa sa akin) [Qur’an 28:34]. Kaya hiniling niya sa Allah na kalagin ang buhol sa kanyang dila upang maunawaan nila ang kanyang sinasabi at lubos na maisakatuparan ang layunin ng pakikipag-usap, pagsagot at paglilinaw ng mga kahulugan.
Paliwanag sa mga talata 27 at 28: (At kalagin Mo ang buhol mula sa aking dila, upang maunawaan nila ang aking sinasabi.) Mabigat ang kanyang pagsasalita kaya halos hindi maunawaan ang kanyang mga salita, gaya ng sinabi ng mga tagapagpaliwanag. Iniulat din ng Allah na sinabi niya: (At ang kapatid kong si Harun ay higit na mahusay magsalita kaysa sa akin) [Qur’an 28:34]. Kaya hiniling niya sa Allah na kalagin ang buhol sa kanyang dila upang maunawaan nila ang kanyang sinasabi at lubos na maisakatuparan ang layunin ng pakikipag-usap, pagsagot at paglilinaw ng mga kahulugan.
Paliwanag sa mga talata 24 at 25: Nang ipahayag ng Allah kay Moises ang kapahayagan, piliin siya bilang propeta, at ipakita sa kanya ang mga dakilang tanda, isinugo Niya siya kay Paraon, ang hari ng Ehipto, at sinabi: (Pumunta ka kay Paraon; tunay na naghimagsik siya.) Ibig sabihin, lumampas siya sa hangganan sa kawalang-pananampalataya, katiwalian at pagmamataas sa lupa, at sa pang-aapi sa mahihina, hanggang sa angkinin niya ang pagka-Panginoon at pagkadiyos—kasumpa-sumpa siya. Ang kanyang paghihimagsik ang naging dahilan ng kanyang kapahamakan.
Gayunman, bahagi ng awa, karunungan at katarungan ng Allah na hindi Niya pinarurusahan ang sinuman hangga’t hindi naipararating sa kanya ang katibayan sa pamamagitan ng mga sugo. Noon naunawaan ni Moises, sumakanya ang kapayapaan, na mabigat na pananagutan ang nakaatang sa kanya: isinugo siya sa mapagmatigas at suwail na pinunong walang katunggali sa Ehipto, samantalang nag-iisa lamang siya, at may naganap pa siyang pagpatay noon. Kaya sinunod niya ang utos ng kanyang Panginoon at buong pagtanggap niya itong hinarap.
Humingi siya ng tulong at ng pagpapadali sa mga paraang kailangan upang maisakatuparan ang paanyaya, at sinabi niya: (Panginoon ko, paluwagin Mo para sa akin ang aking dibdib.) Ibig sabihin: Palawakin at pagaanin Mo ito upang matiis ko ang masasakit na salita at gawa, nang hindi magulo ang aking puso at hindi sumikip ang aking dibdib. Kapag sumikip ang dibdib ng isang tao, hindi siya magiging angkop sa paggabay at pag-anyaya sa mga tao. Sinabi ng Allah sa Kanyang Propeta Muhammad, sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ng Allah: (Dahil sa awa mula sa Allah, naging banayad ka sa kanila.
Kung naging mabagsik ka at matigas ang puso, nagsiuwian sana sila palayo sa paligid mo.) [Qur’an 3:159]. Marahil ay tatanggapin ng mga tao ang katotohanan kapag ipinahayag ito nang may kahinahunan at maluwag, bukás na kalooban. Iyon ang ibig sabihin.
Tafsir ni Imam Ibn Kathir
(Upang maunawaan nila ang aking sinasabi.) Nangyari ito dahil nauutal siya matapos siyang painumin noon ng datiles at baga ng apoy. Kinuha niya ang baga at inilagay sa kanyang dila, gaya ng ilalahad pa sa paliwanag nito. Hindi niya hiniling na tuluyang mawala ang kapansanan, kundi na mawala ang hirap sa pagsasalita at maunawaan nila ang nais niyang sabihin—sapat sa pangangailangan.
Kung hiniling niya ang ganap na paggaling, gagaling sana siya, subalit ang mga propeta ay humihiling lamang ayon sa pangangailangan. Kaya may natira pang bahagi nito. Iniulat ng Allah na sinabi ni Paraon: (O hindi ba ako higit na mabuti kaysa sa hamak na ito na halos hindi makapagpaliwanag?) [Qur’an 43:52], ibig sabihin, halos hindi siya makapagsalita nang malinaw.
Sinabi ni Al-Hasan Al-Basri tungkol sa (At kalagin Mo ang buhol mula sa aking dila): “Hiling niya na kalagin ang isang buhol lamang. Kung higit pa roon ang hiniling niya, pagkakalooban pa sana siya.”
Sinabi ni Ibn Abbas: Nagsumbong si Moises sa kanyang Panginoon tungkol sa pangamba niya sa pamilya ni Paraon dahil sa taong napatay niya, at tungkol sa buhol sa kanyang dila na pumipigil sa kanya sa maraming pananalita. Hiniling niya sa kanyang Panginoon na tulungan siya sa pamamagitan ng kapatid niyang si Harun, upang maging katulong niya at magsalita para sa kanya sa maraming bagay na hindi malinaw na maipahayag ng kanyang dila. Ipinagkaloob sa kanya ang kanyang hiniling at kinalagan ang isang buhol sa kanyang dila.
Iniulat ni Ibn Abi Hatim mula kay Amr ibn Uthman, na nagsabi: Ikinuwento sa amin ni Baqiyyah mula kay Artah ibn Al-Mundhir, na nagsabi: Isinalaysay sa akin ng isa sa mga kasamahan ni Muhammad ibn Ka‘b mula sa kanya: May dumalaw sa kanya na kamag-anak. Sinabi nito: “Wala ka sanang problema kung hindi ka nagkakamali sa pananalita at hindi mo naipapahayag nang wasto ang iyong pagbasa.” Sumagot si Al-Qurazi: “Pamangkin, hindi ba nauunawaan mo ako kapag kinakausap kita?” Sinabi niya: “Oo.”
Sinabi ni Al-Qurazi: “Humiling lamang si Moises, sumakanya ang kapayapaan, sa kanyang Panginoon na kalagin ang isang buhol sa kanyang dila upang maunawaan ng mga anak ni Israel ang kanyang pananalita; wala siyang hiniling na higit pa rito.” Ito ang mismong pananalita niya. [Qur’an 43:52].
(At kalagin Mo ang buhol mula sa aking dila, upang maunawaan nila ang aking sinasabi.) Nangyari ito dahil nauutal siya matapos siyang painumin noon ng datiles at baga ng apoy. Kinuha niya ang baga at inilagay sa kanyang dila, gaya ng ilalahad pa sa paliwanag nito. Hindi niya hiniling na tuluyang mawala ang kapansanan, kundi na mawala ang hirap sa pagsasalita at maunawaan nila ang nais niyang sabihin—sapat sa pangangailangan.
Kung hiniling niya ang ganap na paggaling, gagaling sana siya, subalit ang mga propeta ay humihiling lamang ayon sa pangangailangan. Kaya may natira pang bahagi nito. Iniulat ng Allah na sinabi ni Paraon: (O hindi ba ako higit na mabuti kaysa sa hamak na ito na halos hindi makapagpaliwanag?) [Qur’an 43:52], ibig sabihin, halos hindi siya makapagsalita nang malinaw.
Sinabi ni Al-Hasan Al-Basri tungkol sa (At kalagin Mo ang buhol mula sa aking dila): “Hiling niya na kalagin ang isang buhol lamang. Kung higit pa roon ang hiniling niya, pagkakalooban pa sana siya.”
Sinabi ni Ibn Abbas: Nagsumbong si Moises sa kanyang Panginoon tungkol sa pangamba niya sa pamilya ni Paraon dahil sa taong napatay niya, at tungkol sa buhol sa kanyang dila na pumipigil sa kanya sa maraming pananalita. Hiniling niya sa kanyang Panginoon na tulungan siya sa pamamagitan ng kapatid niyang si Harun, upang maging katulong niya at magsalita para sa kanya sa maraming bagay na hindi malinaw na maipahayag ng kanyang dila. Ipinagkaloob sa kanya ang kanyang hiniling at kinalagan ang isang buhol sa kanyang dila.
Iniulat ni Ibn Abi Hatim mula kay Amr ibn Uthman, na nagsabi: Ikinuwento sa amin ni Baqiyyah mula kay Artah ibn Al-Mundhir, na nagsabi: Isinalaysay sa akin ng isa sa mga kasamahan ni Muhammad ibn Ka‘b mula sa kanya: May dumalaw sa kanya na kamag-anak. Sinabi nito: “Wala ka sanang problema kung hindi ka nagkakamali sa pananalita at hindi mo naipapahayag nang wasto ang iyong pagbasa.” Sumagot si Al-Qurazi: “Pamangkin, hindi ba nauunawaan mo ako kapag kinakausap kita?” Sinabi niya: “Oo.”
Sinabi ni Al-Qurazi: “Humiling lamang si Moises, sumakanya ang kapayapaan, sa kanyang Panginoon na kalagin ang isang buhol sa kanyang dila upang maunawaan ng mga anak ni Israel ang kanyang pananalita; wala siyang hiniling na higit pa rito.” Ito ang mismong pananalita niya. [Qur’an 43:52].
(Sinabi niya: Panginoon ko, paluwagin Mo para sa akin ang aking dibdib at padaliin Mo para sa akin ang aking gawain.) Ito ang kahilingan ni Moises, sumakanya ang kapayapaan, sa kanyang Panginoong Makapangyarihan, na paluwagin ang kanyang dibdib sa pagharap sa gawaing isinugo sa kanya. Napakalaki ng utos at napakabigat ng tungkuling iyon: isinugo siya sa pinakamakapangyarihang hari sa balat ng lupa noong panahong iyon, sa pinakamalupit at pinakamatindi ang kawalang-pananampalataya, sa may pinakamaraming kawal at pinakamalawak na paghahari, at sa pinakasuway at pinakamatigas sa paghihimagsik.
Umabot ang kanyang kasamaan sa pag-angkin niyang hindi niya kilala ang Allah at wala siyang kinikilalang diyos para sa kanyang mga nasasakupan maliban sa sarili niya. Bukod dito, namalagi si Moises noon sa tahanan ni Paraon bilang sanggol, inalagaan sa kanyang palasyo at pinalaki sa kanyang kalinga; pagkatapos ay nakapatay siya ng isang tao mula sa kanila kaya nangamba siyang papatayin nila siya, at tumakas siya palayo sa kanila sa loob ng panahong iyon.
Pagkaraan ng lahat ng ito, isinugo siya ng kanyang Panginoong Makapangyarihan sa kanila bilang tagapagbabala, upang anyayahan silang sumamba sa Allah lamang, na walang katambal. Kaya sinabi niya: (Panginoon ko, paluwagin Mo para sa akin ang aking dibdib at padaliin Mo para sa akin ang aking gawain.) Ibig sabihin: Kung hindi Ka magiging katulong, tagapagtaguyod at sandigan ko, wala akong kakayahang harapin iyon.
Tafsir ni al-Baghawi
(Sinabi ni Moises:) (Panginoon ko, paluwagin Mo para sa akin ang aking dibdib.) Palawakin Mo ito upang tanggapin ang katotohanan. Sinabi ni Ibn Abbas: “Ibig niyang sabihin, upang wala akong katakutan maliban sa Iyo.” Matindi ang takot ni Moises kay Paraon dahil sa lakas nito at dami ng mga kawal nito.
Sumisikip ang kanyang dibdib sa pananagutang ipinagkatiwala sa kanya na harapin si Paraon nang mag-isa. Kaya hiniling niya sa Allah na palawakin ang kanyang puso upang tanggapin ang katotohanan at malaman na walang sinumang makapagdudulot sa kanya ng pinsala maliban sa pahintulot ng Allah. Kapag nalaman niya iyon, hindi na niya katatakutan si Paraon, ang matinding kapangyarihan nito at ang dami ng mga kawal nito.
(At padaliin Mo para sa akin ang aking gawain.) Ibig sabihin: Gawing madali para sa akin ang ipinag-utos Mo sa akin na ihatid ang mensahe kay Paraon.
(Upang maunawaan nila ang aking sinasabi.) Ibig sabihin niya: Kalagin Mo ang buhol upang maunawaan nila ang aking pananalita.
(At kalagin Mo ang buhol mula sa aking dila.) Noong bata pa si Moises, nasa tahanan siya ni Paraon. Isang araw ay sinampal niya si Paraon at hinawakan ang balbas nito. Sinabi ni Paraon kay Asiya, na kanyang asawa: “Kaaway ko ito.”
Ninais niyang patayin si Moises, ngunit sinabi ni Asiya: “Sanggol pa siya; hindi pa siya nakauunawa ni nakakakilala.” Ayon sa isang salaysay, nang mahiwalay si Moises sa kanyang ina, ibinalik siya nito, at lumaki siya sa tahanan ni Paraon at ng asawa nitong si Asiya, na nag-alaga sa kanya at itinuring siyang anak. Isang araw, habang naglalaro siya sa harap ni Paraon at may hawak na pamalo, iniangat niya iyon at ipinukpok sa ulo ni Paraon. Nagalit si Paraon at inisip na masamang pangitain ang pananakit na iyon, anupat muntik na niya siyang patayin.
Sinabi ni Asiya: “O Hari, bata pa siya at hindi nakauunawa. Subukin mo siya kung nais mo.” Nagdala siya ng dalawang lalagyan: sa isa ay mga baga, at sa kabila naman ay mga hiyas. Inilagay ang mga iyon sa harap ni Moises.
Nais niyang kunin ang mga hiyas, ngunit hinawakan ni Jibril ang kamay ni Moises at inilagay ito sa apoy. Kumuha siya ng baga at inilagay iyon sa kanyang bibig, kaya napaso ang kanyang dila at nagkaroon ito ng buhol.
Sa “Tafsir ni Ibn Kathir” binibigyang-diin ang pangangailangang bigkasin ang panalanging ito bago ang mahahalagang talumpati, mga aralin at mga khutbah.