நெஞ்சு விரிவும் பேச்சுத் தெளிவும்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

«என் காரியத்தை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக!» (وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي) அதாவது, உன் வழியில் நான் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு காரியத்தையும், நான் செல்ல நினைக்கும் ஒவ்வொரு பாதையையும் எனக்கு எளிதாக்குவாயாக! என் முன்னால் இருக்கும் கடினங்களையும் எனக்கு இலேசாக்குவாயாக! அழைப்பவருக்கு காரியத்தை எளிதாக்குவதில், ஒவ்வொரு காரியத்தையும் அதற்குரிய வழியில் அணுகுவதும், ஒவ்வொருவரிடமும் அவருக்குப் பொருத்தமான விதத்தில் பேசுவதும், தனது சொல்லை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்யும் மிக நெருக்கமான வழியில் அவரை அழைப்பதும் அடங்கும்.

27, 28 ஆகிய வசனங்களின் விளக்கம்: «என் நாவிலுள்ள முடிச்சை அவிழ்த்துவிடுவாயாக! அவர்கள் என் சொல்லைப் புரிந்துகொள்ளட்டும்!» (وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي * يَفْقَهُوا قَوْلِي) என்று அவர் வேண்டினார். விளக்கவுரையாளர்கள் கூறியுள்ளபடி, அவரது நாவில் ஒரு தடை இருந்தது; அவருடைய பேச்சை எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

அவரைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறியதாவது: «என் சகோதரர் ஹாரூன், பேச்சில் என்னைவிடத் தெளிவானவர்» (وَأَخِي هَارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي لِسَانًا). ஆகவே, தாம் கூறுவதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் தனது நாவிலிருந்த முடிச்சை அவிழ்க்குமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டினார். இதனால் உரையாடல், கேள்வி-பதில் மற்றும் கருத்துகளைத் தெளிவுபடுத்துதல் ஆகியவற்றின் முழுப் பயனும் கிடைக்கும்.

24, 25 ஆகிய வசனங்களின் விளக்கம்: அல்லாஹ் மூஸாவுக்கு வஹீ அறிவித்து, அவரைத் தூதராகத் தேர்ந்தெடுத்து, அற்புதமான சான்றுகளைக் காட்டியபின், எகிப்தின் மன்னனான ஃபிர்அவ்னிடம் அவரை அனுப்பினான். «ஃபிர்அவ்னிடம் செல்; நிச்சயமாக அவன் வரம்பு மீறிவிட்டான்» (اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى) என்று கூறினான். அதாவது, நிராகரிப்பிலும் தீமையிலும் பூமியில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதிலும், பலவீனர்களை ஒடுக்குவதிலும் அவன் அளவுகடந்து, இறைமை மற்றும் தெய்வீகத்தன்மையையும் தனக்குக் கோரினான்—அல்லாஹ் அவனை இழிவுபடுத்துவானாக! அவனது வரம்பு மீறுதலே அவனது அழிவுக்குக் காரணமாக இருந்தது.

எனினும், அல்லாஹ்வின் அருளும் ஞானமும் நீதியும் காரணமாக, தூதர்கள் மூலம் ஆதாரம் நிலைநாட்டப்படும்வரை அவன் எவரையும் தண்டிப்பதில்லை.

அப்போது இந்தப் பிடிவாதமும் கொடுமையும் கொண்ட ஆட்சியாளனிடம் அனுப்பப்பட்டிருப்பதால், தான் மிகப் பெரிய பொறுப்பை ஏற்றுள்ளதை மூஸா (அலை) உணர்ந்தார். படைப்பினரில் எகிப்தில் அவனுக்கு எதிராக நிற்பவர் எவருமில்லை; மூஸா (அலை) மட்டும் தனியாக இருந்தார். மேலும், கொலைச் சம்பவத்தில் அவரிடமிருந்து நடந்ததும் நடந்திருந்தது. ஆயினும் அவர் தம் இறைவனின் கட்டளையை ஏற்று, விரிந்த மனதுடனும் மனமுவந்தும் அதை எதிர்கொண்டார்.

அழைப்புப் பணிக்குத் தேவையான உதவியையும் வழிகளை எளிதாக்குவதையும் வேண்டினார். அவர் கூறினார்: «என் இறைவா! என் நெஞ்சை விரிவாக்குவாயாக!» (رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي) அதாவது, சொற்களாலும் செயல்களாலும் ஏற்படும் துன்பங்களைத் தாங்கிக்கொள்ள என் நெஞ்சை விசாலமாக்கி, விரிவாக்குவாயாக!

அதனால் என் உள்ளம் கலங்காமலும் நெஞ்சம் சுருங்காமலும் இருக்கட்டும். ஏனெனில், நெஞ்சம் சுருங்கியிருப்பவர் மக்களுக்கு வழிகாட்டவும் அவர்களை அழைக்கவும் தகுதியுடையவராக இருக்கமாட்டார். அல்லாஹ் தன் தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினான்: «அல்லாஹ்வின் அருளால் நீர் அவர்களிடம் மென்மையாக நடந்துகொண்டீர். நீர் கடுமையானவராகவும் கடின உள்ளம் கொண்டவராகவும் இருந்திருந்தால், அவர்கள் உம்மைச் சுற்றியிருந்து கலைந்திருப்பார்கள்» (فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ).

நெஞ்சின் மென்மையும் விசாலமும் விரிவும் இருக்கும்போது, மக்கள் உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடும்.

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

«அவர்கள் என் சொல்லைப் புரிந்துகொள்ளட்டும்» (يَفْقَهُوا قَوْلِي). இது, அவருக்குச் சிறுவயதில் பேரீச்சம்பழமும் நெருப்புத் தணலும் காட்டப்பட்டபோது, அவர் நெருப்புத் தணலை எடுத்து நாவின்மீது வைத்ததால் ஏற்பட்ட திக்குவாயுடன் தொடர்புடையது; இதன் விளக்கம் பின்னர் வரும். அந்தக் குறை முழுமையாக நீங்கவேண்டும் என்று அவர் வேண்டவில்லை. பேச்சுத் தடுமாற்றம் நீங்கி, அவர் கூற விரும்புவதைப் புரிந்துகொள்ளும் அளவு ஏற்பட்டால் போதும் என்பதே அவரது வேண்டுகோள்.

அவர் முழுமையாக நீங்கவேண்டும் என்று கேட்டிருந்தால் அது நீங்கியிருக்கும். ஆனால், நபிமார்கள் தேவைக்கேற்ப மட்டுமே வேண்டுவார்கள். எனவே, அந்தக் குறையின் ஒரு பகுதி எஞ்சியிருந்தது.

ஃபிர்அவ்ன் கூறியதாக அல்லாஹ் அறிவிக்கிறான்: «அல்லது, இழிவானவராகவும் தெளிவாகப் பேச முடியாதவராகவும் இருக்கும் இவரைவிட நான் சிறந்தவன் அல்லவா?» (أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ) அதாவது, பேச்சைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்த முடியாதவர் என்று பொருள்.

ஹஸன் அல்-பஸ்ரி, «என் நாவிலுள்ள முடிச்சை அவிழ்த்துவிடுவாயாக!» (وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي) என்ற வசனத்தைப் பற்றி, “ஒரு முடிச்சை அவிழ்த்திடு என்று அவர் கேட்டார். அதைவிட அதிகமாகக் கேட்டிருந்தால் அவருக்கு அது வழங்கப்பட்டிருக்கும்” என்று கூறினார்.

இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: கொலைச் சம்பவம் தொடர்பாக ஃபிர்அவ்னின் குடும்பத்தாரிடமிருந்து தமக்கு ஏற்படுமோ என அஞ்சியதையும், தமது நாவில் இருந்த முடிச்சையும் மூஸா தம் இறைவனிடம் முறையிட்டார். அவரது நாவில் இருந்த அந்த முடிச்சு, அதிகமாகப் பேசுவதைத் தடுத்தது. தமது நாவால் தெளிவாகச் சொல்ல இயலாத பலவற்றைத் தமக்குப் பதிலாகப் பேசுவதற்கும், தமக்கு ஆதரவாக இருப்பதற்கும் தமது சகோதரர் ஹாரூனை உதவியாக்குமாறு அவர் இறைவனிடம் வேண்டினார். அல்லாஹ் அவரது வேண்டுகோளை வழங்கி, அவரது நாவிலிருந்த முடிச்சை அவிழ்த்தான்.

இப்னு அபீ ஹாதிம் கூறினார்: அம்ர் இப்னு உஸ்மான் வழியாகவும், அவர் பகிய்யா வழியாகவும், அவர் அர்தாத் இப்னு அல்-முன்திர் வழியாகவும் அறிவித்தார்; அவர் கூறினார்: முஹம்மத் இப்னு கஅப் அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் என்னிடம் கூறினார்; அவர் கூறியதாவது: அவருடைய உறவினர் ஒருவர் அவரிடம் வந்து, “உங்களுக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை; உங்கள் பேச்சில் மட்டும் இலக்கணப் பிழை செய்கிறீர்கள், ஓதும்போதும் சொற்களைச் சரியாக உச்சரிப்பதில்லை” என்றார். அல்-குரழீ அவரிடம், “நான் உன்னிடம் பேசும்போது என்னை நீ புரிந்துகொள்கிறாயா?” என்று கேட்டார். அவர், “ஆம்” என்றார்.

அல்-குரழீ கூறினார்: “மூஸா (அலை) தமது நாவிலிருந்து ஒரு முடிச்சை அவிழ்க்குமாறுதான் இறைவனிடம் கேட்டார்; அதனால் இஸ்ராயீலின் மக்கள் அவரது பேச்சைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே நோக்கம். அதற்கு மேலாக அவர் எதையும் கேட்கவில்லை.” இதுவே அந்த அறிவிப்பின் சொற்களாகும். அஸ்-ஸுக்ருஃப்: 52.

«என் இறைவா! என் நெஞ்சை விரிவாக்குவாயாக; என் காரியத்தை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக!» (قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي) என்று மூஸா (அலை) தம் வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க இறைவனிடம் வேண்டினார். தாம் அனுப்பப்பட்ட பணியில் தமது நெஞ்சை விசாலமாக்குமாறு கேட்டார்.

ஏனெனில், அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளை மிகப் பெரியதாகவும், அவர் ஏற்றுக்கொண்ட பொறுப்பு மிகக் கடினமானதாகவும் இருந்தது. அக்காலத்தில் பூமியில் வாழ்ந்த மன்னர்களிலேயே மிகப் பெரிய ஆட்சியாளனும், மிக அதிகமாக அடக்குமுறை செய்தவனும், நிராகரிப்பில் மிகக் கடுமையானவனும், படைகளிலும் ஆட்சிச் செல்வாக்கிலும் மிக வலிமையானவனும், வரம்பு மீறுதலிலும் பிடிவாதத்திலும் மிகக் கொடியவனுமான ஒருவனிடம் அவர் அனுப்பப்பட்டார். அல்லாஹ்வைத் தாம் அறியவில்லை என்றும், தம் குடிமக்களுக்கு அவனைத் தவிர வேறு இறைவனை அறியவில்லை என்றும் கூறும் அளவுக்கு அவன் சென்றிருந்தான்.

இதற்கு முன்பு, சிறு குழந்தையாக இருந்த மூஸா அவனது இல்லத்தில், அவனது அரவணைப்பிலும் படுக்கையிலும் வளர்ந்திருந்தார். பின்னர் அவர்களில் ஒருவரைக் கொன்றதால், அவர்கள் தம்மைக் கொன்றுவிடுவார்களோ என்று அஞ்சி, அந்த நாட்டைவிட்டு ஓடி, நீண்ட காலம் அங்கிருந்து விலகியிருந்தார். அதன் பின்னரே வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அவரது இறைவன், அவர்களை எச்சரித்து, தனக்கே இணையற்ற முறையில் வணங்குமாறு அழைக்கும்படி அவர்களிடம் அவரைத் தூதராக அனுப்பினான்.

இதனால்தான் அவர், «என் இறைவா! என் நெஞ்சை விரிவாக்குவாயாக; என் காரியத்தை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக!» என்று கூறினார். அதாவது: “நீயே எனக்கு உதவியும் ஆதரவும் பலமும் துணையும் அளிக்காவிட்டால், இந்தப் பொறுப்பை நிறைவேற்ற எனக்கு சக்தி இல்லை.”

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

மூஸா கூறினார்: «என் இறைவா! என் நெஞ்சை விரிவாக்குவாயாக!» (رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي) அதாவது, உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் என் நெஞ்சை விசாலமாக்குவாயாக! இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: “உன்னைத் தவிர வேறு எவருக்கும் நான் அஞ்சாதிருக்க வேண்டும்” என்பதே இதன் பொருள்.

ஃபிர்அவ்னின் அதிகார வலிமையும் அவனது படைகள் பெருமளவில் இருந்ததாலும், மூஸா அவனைக் குறித்து மிகுந்த அச்சம் கொண்டிருந்தார். மேலும், தனியாக ஃபிர்அவ்னை எதிர்க்குமாறு தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்பால் அவரது நெஞ்சம் நெருக்கமடைந்தது. எனவே, உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் தமது உள்ளத்தை விசாலமாக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டினார்; அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி எவராலும் அவருக்குத் தீங்கு செய்ய இயலாது என்பதை அவர் அறிய வேண்டும் என்பதற்காக. இதை அறிந்தால் ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனது அதிகார வலிமைக்கும் படைகளின் பெருமைக்கும் அவர் அஞ்சமாட்டார்.

«என் காரியத்தை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக!» (وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي) அதாவது, ஃபிர்அவ்னிடம் தூதுச் செய்தியை எடுத்துரைக்குமாறு நீ எனக்குக் கட்டளையிட்டதை எளிதாக்குவாயாக!

«அவர்கள் என் சொல்லைப் புரிந்துகொள்ளட்டும்» (يَفْقَهُوا قَوْلِي) அதாவது, அவர்கள் என் பேச்சைப் புரிந்துகொள்ளும்படி அந்த முடிச்சை அவிழ்த்துவிடுவாயாக!

«என் நாவிலுள்ள முடிச்சை அவிழ்த்துவிடுவாயாக!» (وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي). இதற்குக் காரணம், மூஸா சிறுவயதில் ஒருநாள் ஃபிர்அவ்னின் மடியில் இருந்தபோது, ஃபிர்அவ்னை அறைந்துவிட்டு அவனது தாடியைப் பிடித்தார். ஃபிர்அவ்ன் தனது மனைவி ஆஸியாவிடம், “இவன் என் பகைவன்” என்று கூறி, அவரைக் கொல்ல நினைத்தான்.

ஆஸியா, “இவன் புரிந்துகொள்ளவோ வேறுபடுத்தி அறியவோ முடியாத சிறு குழந்தை” என்றார்.

மற்றொரு அறிவிப்பில் கூறப்படுவதாவது: மூஸாவுக்குப் பாலூட்டும் காலம் முடிந்ததும், அவரது தாய் அவரைத் திருப்பி ஒப்படைத்தார். அவர் ஃபிர்அவ்னின் மடியிலும், அவருடைய மனைவி ஆஸியாவின் பராமரிப்பிலும் வளர்ந்தார்; அவர்கள் அவரைத் தங்களுடைய மகனாக எடுத்துக்கொண்டனர். ஒருநாள் அவர் ஃபிர்அவ்ன் முன்னிலையில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தபோது, கையில் இருந்த குச்சியால் ஃபிர்அவ்னின் தலையில் அடித்தார். ஃபிர்அவ்ன் கோபமடைந்து, அந்த அடியைத் தீய சகுனமாகக் கருதி, அவரைக் கொல்லத் துணிந்தான்.

ஆஸியா, “மன்னரே! இவர் புரிந்துகொள்ள முடியாத சிறு குழந்தை. விரும்பினால் சோதித்துப் பாருங்கள்” என்றார். பின்னர் இரண்டு தட்டுகளைக் கொண்டுவந்தார்; ஒன்றில் நெருப்புத் தணலும், மற்றொன்றில் அணிகலன்களும் இருந்தன. அவற்றை மூஸாவின் முன்னால் வைத்தார்.

அவர் அணிகலன்களை எடுக்க விரும்பினார். ஆனால் ஜிப்ரீல் மூஸாவின் கையைப் பிடித்து நெருப்பின் மீது வைத்தார். அவர் ஒரு தணலை எடுத்து வாயில் போட்டார்; அதனால் அவரது நாவு சுட்டு, அதில் ஒரு முடிச்சு ஏற்பட்டது.