അറിവ് വർധിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രാർത്ഥന

ശൈഖ് അബ്ദുർറഹ്മാൻ അസ്സഅ്ദിയുടെ തഫ്സീർ

തന്റെ ദാസന്മാരെ സംബന്ധിച്ച പ്രതിഫലനിർണയമായ വിധിയും, തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച കൽപ്പനാപരമായ മതവിധിയും അല്ലാഹു പരാമർശിച്ചു. ഇവ അവന്റെ രാജാധികാരത്തിന്റെ ഫലങ്ങളിൽപ്പെട്ടവയാണ്. അതുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: “അപ്പോൾ അല്ലാഹു അത്യുന്നതനായിരിക്കുന്നു” — അതായത്, അവൻ എല്ലാ ന്യൂനതകളിൽനിന്നും അപാകതകളിൽനിന്നും പരിശുദ്ധനും അത്യുന്നതനുമാണ്. “രാജാവ്” എന്നത് രാജാധികാരം അവന്റെ വിശേഷണമാണെന്നും സൃഷ്ടികളെല്ലാം അവന്റെ അധീനരാണെന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നു.

രാജാവിന്റെ പ്രാപഞ്ചികവും മതപരവുമായ വിധികൾ അവരിൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നു. “സത്യനായ” എന്നത് അവന്റെ അസ്തിത്വവും രാജാധികാരവും പരിപൂർണതയും സത്യമാണെന്നാണ്. പരിപൂർണതയുടെ വിശേഷണങ്ങൾ മഹത്വത്തിന്റെ അധിപതിക്കു മാത്രമേ യഥാർഥത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കൂ. രാജാധികാരവും അതിൽപ്പെടുന്നു.

സൃഷ്ടികളിൽ മറ്റൊരാൾക്ക് ചില സമയങ്ങളിൽ ചില വസ്തുക്കളിൽ അധികാരമുണ്ടായാലും അത് പരിമിതവും അസത്യവും മാഞ്ഞുപോകുന്നതുമാണ്. എന്നാൽ രക്ഷിതാവിന്റെ രാജാധികാരം ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കുകയോ ഇല്ലാതാകുകയോ ചെയ്യില്ല; അവൻ എന്നെന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനും എല്ലാം നിലനിർത്തുന്നവനും മഹത്വമുള്ളവനുമാണ്.

“നിനക്കുള്ള അവന്റെ വഹ്‌യ് പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതിൽ നീ ധൃതി കാണിക്കരുത്” — ജിബ്‌രീൽ നിനക്ക് ഖുർആൻ ഓതിക്കേൾപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് വേഗത്തിൽ ഏറ്റുചൊല്ലരുത്; അദ്ദേഹം അത് പൂർത്തിയാക്കുന്നതുവരെ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുക. അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കിയാൽ നീ അത് പാരായണം ചെയ്യുക. നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അത് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്നും നീ അത് പാരായണം ചെയ്യുമെന്നും അല്ലാഹു ഉറപ്പുനൽകിയിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: “അത് വേഗത്തിൽ മനഃപാഠമാക്കാനായി നീ നിന്റെ നാവുകൊണ്ട് അതിനെ ചലിപ്പിക്കരുത്.

തീർച്ചയായും അത് ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതും പാരായണം ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നതും നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്. അങ്ങനെ നാം അത് പാരായണം ചെയ്താൽ അതിന്റെ പാരായണത്തെ നീ പിന്തുടരുക. പിന്നീട് അത് വിശദീകരിക്കുന്നതും നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്.”

നബി ﷺ വഹ്‌യ് വേഗത്തിൽ ഏറ്റുവാങ്ങാനും അതിനായി ധൃതി കാണിക്കാനും ശ്രമിച്ചത് അറിവിനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അതിയായ സ്നേഹവും അതിനോടുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അതിനാൽ അറിവ് വർധിപ്പിച്ചുതരാൻ അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കാൻ അവൻ അദ്ദേഹത്തോട് കൽപ്പിച്ചു. അറിവ് നന്മയാണ്; നന്മയുടെ വർധന ആഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അത് അല്ലാഹുവിൽനിന്നാണ് ലഭിക്കുന്നത്.

അതിലേക്കുള്ള വഴി പരിശ്രമം, അറിവിനോടുള്ള ആഗ്രഹം, അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കൽ, അവന്റെ സഹായം തേടൽ, എല്ലാ സമയത്തും അവനിലേക്ക് ആവശ്യക്കാരനാകൽ എന്നിവയാണ്.

ഈ മഹത്തായ വചനത്തിൽനിന്ന് അറിവ് സ്വീകരിക്കുമ്പോഴുള്ള മര്യാദയും മനസ്സിലാക്കാം. അറിവ് കേൾക്കുന്നയാൾ, തുടർച്ചയായി സംസാരിക്കുന്ന അധ്യാപകൻ തന്റെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതുവരെ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കണം. അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, ചോദ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ചോദിക്കാം. അറിവ് പകർന്നുനൽകുന്നയാളുടെ വാക്കുകൾ മുറിച്ചുകൊണ്ട് ധൃതിയിൽ ചോദിക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് അറിവ് നഷ്ടപ്പെടാൻ കാരണമാകാം.

അതുപോലെ, ചോദിക്കപ്പെടുന്നയാൾ ചോദ്യകർത്താവിന്റെ ചോദ്യം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയും മറുപടി പറയുന്നതിനു മുമ്പ് അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം മനസ്സിലാക്കുകയും വേണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് ശരിയായ മറുപടിയിലെത്താൻ സഹായിക്കും.

ഇമാം ഇബ്നു കസീറിന്റെ തഫ്സീർ

“നിനക്കുള്ള അവന്റെ വഹ്‌യ് പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതിൽ നീ ധൃതി കാണിക്കരുത്” എന്ന വചനം, “അത് വേഗത്തിൽ മനഃപാഠമാക്കാനായി നീ നിന്റെ നാവുകൊണ്ട് അതിനെ ചലിപ്പിക്കരുത്. അത് ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതും പാരായണം ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നതും നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്. അങ്ങനെ നാം അത് പാരായണം ചെയ്താൽ അതിന്റെ പാരായണത്തെ നീ പിന്തുടരുക. പിന്നീട് അത് വിശദീകരിക്കുന്നതും നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്” എന്ന സൂറത്തുൽ ഖിയാമയിലെ വചനത്തോട് സമാനമാണ്.

ഇബ്നു അബ്ബാസ് رضي الله عنهما മുഖേന സ്വഹീഹിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്: വഹ്‌യ് സ്വീകരിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന് ﷺ ഏറെ പ്രയാസകരമായിരുന്നു; അതിനാൽ അദ്ദേഹം നാവ് ചലിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. അപ്പോൾ അല്ലാഹു ഈ വചനം അവതരിപ്പിച്ചു. അതായത്, ജിബ്‌രീൽ വഹ്‌യുമായി വന്നാൽ, അദ്ദേഹം ഓരോ ആയത്തും പറയുമ്പോഴും ഖുർആൻ മനഃപാഠമാക്കാനുള്ള അതിയായ താൽപര്യം നിമിത്തം നബി ﷺ അതോടൊപ്പം അതു പറയുമായിരുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രയാസമുണ്ടാകാതിരിക്കാനായി, കൂടുതൽ എളുപ്പവും സൗകര്യപ്രദവുമായ മാർഗത്തിലേക്ക് അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തെ നയിച്ചു.

അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “അത് വേഗത്തിൽ മനഃപാഠമാക്കാനായി നീ നിന്റെ നാവുകൊണ്ട് അതിനെ ചലിപ്പിക്കരുത്. അത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതും നീ അതിൽനിന്ന് ഒന്നും മറക്കാതെ ജനങ്ങൾക്ക് പാരായണം ചെയ്യുന്നതും നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്.” “അങ്ങനെ നാം അത് പാരായണം ചെയ്താൽ അതിന്റെ പാരായണത്തെ നീ പിന്തുടരുക. പിന്നീട് അത് വിശദീകരിക്കുന്നതും നമ്മുടെ ബാധ്യതയാണ്.”

ഈ ആയത്തിൽ അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “നിനക്കുള്ള അവന്റെ വഹ്‌യ് പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതിൽ നീ ധൃതി കാണിക്കരുത്” — മറിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. മലക്ക് നിനക്ക് പാരായണം ചെയ്യുന്നത് പൂർത്തിയാക്കിയാൽ അതിനുശേഷം നീ അത് പാരായണം ചെയ്യുക. “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് അറിവ് വർധിപ്പിച്ചുതരേണമേ എന്ന് പറയുക” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം: “എന്നിൽനിന്ന് എനിക്ക് അറിവ് വർധിപ്പിച്ചുതരേണമേ” എന്നാണ്. ഇബ്നു ഉയൈന رحمه الله പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹു അവിടുത്തെ വഫാത്താക്കുന്നതുവരെ നബി ﷺ വർധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.”

അതിനാലാണ് ഈ ഹദീസ് വന്നിട്ടുള്ളത്: “അല്ലാഹു തന്റെ ദൂതന് വഹ്‌യ് തുടർച്ചയായി നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു; നബി ﷺ വഫാത്തായ ദിവസമായിരുന്നു വഹ്‌യ് ഏറ്റവും അധികം ഉണ്ടായിരുന്നത്.”

ഇബ്നു മാജ പറയുന്നു: അബൂബക്ര് ഇബ്നു അബീ ശൈബ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു നുമൈർ പറഞ്ഞു; മൂസാ ഇബ്നു ഉബൈദ, മുഹമ്മദ് ഇബ്നു സാബിത് മുഖേന, അബൂ ഹുറൈറ رضي الله عنهയിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ ﷺ ഇങ്ങനെ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു: “അല്ലാഹുവേ, നീ എനിക്ക് പഠിപ്പിച്ച അറിവുകൊണ്ട് എനിക്ക് പ്രയോജനം നൽകേണമേ; എനിക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന അറിവ് എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ; എനിക്ക് അറിവ് വർധിപ്പിക്കേണമേ. എല്ലാ അവസ്ഥയിലും അല്ലാഹുവിനാണ് സ്തുതി.” തിര്മിദിയും അബൂ കുറൈബ് മുഖേന അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു നുമൈറിൽനിന്ന് ഇതേ ഹദീസ് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഈ വഴിയിലൂടെ വന്നത് അപൂർവമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ബസ്സാറും അംറ് ഇബ്നു അലി അൽ-ഫല്ലാസ് മുഖേന അബൂ ആസിമിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം മൂസാ ഇബ്നു ഉബൈദ മുഖേന നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ അവസാനം അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു: “നരകക്കാരുടെ അവസ്ഥയിൽനിന്ന് ഞാൻ അല്ലാഹുവിനോട് അഭയം തേടുന്നു.” (അൽ-ഖിയാമ: 16–19; അറിവിനെക്കുറിച്ച്.)

അൽ-ബഗവിയുടെ തഫ്സീർ

“അപ്പോൾ അല്ലാഹു, സത്യനായ രാജാവ്, അത്യുന്നതനായിരിക്കുന്നു” — അല്ലാഹു മതനിഷേധികളുടെ നിഷേധവാദങ്ങളിൽനിന്നും ബഹുദൈവാരാധകർ പറയുന്നതിൽനിന്നും അത്യുന്നതനും പരിശുദ്ധനുമാണ്.

“ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതിൽ ധൃതി കാണിക്കരുത്” എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് നബി ﷺ ആണ്. ജിബ്‌രീൽ ഖുർആനുമായി ഇറങ്ങുമ്പോൾ, ജിബ്‌രീൽ പാരായണം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ നബി ﷺ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ പാരായണം ചെയ്യുമായിരുന്നു; ഖുർആൻ കൈവിട്ടുപോകുമോ, മറന്നുപോകുമോ എന്ന ഭയത്താലായിരുന്നു അത്. അതിനാൽ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തെ വിലക്കി പറഞ്ഞു: “നിനക്കുള്ള അവന്റെ വഹ്‌യ് പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതിൽ ധൃതി കാണിക്കരുത്” — അതായത്, ജിബ്‌രീൽ സന്ദേശം എത്തിക്കുന്നത് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അത് പാരായണം ചെയ്യുന്നതിൽ ധൃതി കാണിക്കരുത്.

“അത് വേഗത്തിൽ മനഃപാഠമാക്കാനായി നീ നിന്റെ നാവുകൊണ്ട് അതിനെ ചലിപ്പിക്കരുത്” എന്ന വചനവും ഇതിന് സമാനമാണ്. (സൂറത്തുൽ ഖിയാമ: 16.) യഅ്ഖൂബ് “നഖ്ദി” (نقضي) എന്ന് നൂൻ തുറന്നും ദാദ് കസ്‌റോടെയും യാ ഫത്ഹയോടെയും വായിച്ചിട്ടുണ്ട്; “വഹ്‌യഹു” (وحيه) എന്നത് മൻസൂബായാണ് വായിച്ചത്. മുജാഹിദും ഖതാദയും പറഞ്ഞു: ഇതിന്റെ അർത്ഥം, അതിന്റെ അർത്ഥങ്ങൾ നിനക്ക് വ്യക്തമായിത്തീരുന്നതുവരെ നിന്റെ അനുചരന്മാർക്ക് അത് പാരായണം ചെയ്തുകൊടുക്കുകയോ അവർക്കത് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയോ ചെയ്യരുത് എന്നാണ്.

“എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് അറിവ് വർധിപ്പിച്ചുതരേണമേ എന്ന് പറയുക” — അതായത്, ഖുർആനിലും അതിന്റെ അർത്ഥങ്ങളിലും അറിവ് വർധിപ്പിച്ചുതരേണമേ. മറ്റൊരു അഭിപ്രായത്തിൽ, നിനക്ക് ഇതിനകം പഠിപ്പിച്ച അറിവിനോടൊപ്പം കൂടുതൽ അറിവ് നൽകേണമേ എന്നാണ്. ഇബ്നു മസ്ഊദ് ഈ വചനം പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയുമായിരുന്നു: “അല്ലാഹുവേ, എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് അറിവും വിശ്വാസവും ഉറപ്പായ ബോധ്യവും വർധിപ്പിച്ചുതരേണമേ.”