رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ.
رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ
Аудиоро бор кардан нашуд. Баъдтар кӯшиш кунед.
[Нуҳ] Гуфт: «Парвардигоро, маро дар баробари такзиби онон ёрӣ кун»
Шакли дуо амрӣ аст: «унсурний» (انْصُرْنِي — маро ёрӣ кун). Ин дуои кӯтоҳу пурқуввати Паёмбар Нуҳ барои ёрӣ хостан бар зидди мушрикони якрав пас аз 950 соли даъват аст.
Тафсири шайх Абдурраҳмон ас-Саъдӣ
Чун Нуҳ дид, ки дуояш ба онҳо ҷуз фирор чизе намеафзояд, гуфт: «Парвардигоро, ба сабаби такзиби онҳо маро ёрӣ кун!» Ӯ аз Парвардигораш бар зидди онҳо ёрӣ хост, аз он рӯй, ки онҳо фармони Ӯро зоеъ карданд ва паёмбарашро дурӯғ бароварданд. Ва гуфт: «Парвардигоро, бар рӯйи замин аз кофирон ҳеҷ сокинеро боқӣ магузор. Ҳамоно, агар онҳоро боқӣ гузорӣ, бандагонатро гумроҳ мекунанд ва ҷуз фарзанди бадкору бисёр кофир ба дунё намеоранд».
Худованди Мутаъол фармуд: «Ва ҳароина, Нуҳ Моро нидо кард; пас, чӣ некӯ иҷобаткунанда будем!»
Тафсири имом Ибни Касир
Худованди Мутаъол аз Нуҳ (алайҳиссалом) хабар медиҳад, ки ӯ аз Парвардигораш хост бар зидди қавмаш ёрияш диҳад, чунонки дар ояти дигар хабар додааст: «Пас, Парвардигорашро нидо кард: “Ман мағлуб шудаам, пас, ёриам кун”» (Қамар, 10). Ва дар ин ҷо гуфт: «Парвардигоро, ба сабаби такзиби онҳо маро ёрӣ кун!»
Тафсири ал-Бағавӣ
«Гуфт: “Парвардигоро, ба сабаби такзиби онҳо маро ёрӣ кун!”» Яъне, бо ҳалок кардани онҳо, ба сабаби он ки маро дурӯғ бароварданд, ёриям деҳ.
Дар «Саҳеҳ»-и ал-Бухорӣ (№ 3337) ривояти муфассале дар бораи Нуҳ, киштии ӯ ва наҷоти мӯъминон аз Тӯфони ҷаҳонӣ омадааст.