Ang Natatanging Kaharian ni Sulayman

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

Kaya sinabi niya: “Panginoon ko, patawarin Mo ako at ipagkaloob Mo sa akin ang isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko. Tunay na Ikaw ang Palakaloob.” Kaya tinugon siya ni Allah, pinatawad siya, at isinauli sa kanya ang kanyang kaharian. Dinagdagan pa Niya ito ng isang kahariang hindi ipinagkaloob kaninuman pagkaraan niya: ipinailalim Niya sa kanya ang mga demonyo (shayatin), na nagtatayo para sa kanya ng anumang naisin niya at sumisisid para sa kanya sa dagat upang kumuha ng mga perlas at palamuti. Ang sinumang sumuway sa kanya sa mga ito ay iginagapos niya sa mga posas at tanikala.

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

“Sinabi niya: ‘Panginoon ko, patawarin Mo ako at ipagkaloob Mo sa akin ang isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko. Tunay na Ikaw ang Palakaloob.’” Sinabi ng ilan na ang ibig sabihin ng “hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko” ay: walang sinumang dapat magkait nito sa akin, gaya ng nangyari sa katawan na inihagis sa kanyang luklukan; hindi ito nangangahulugang ipinagkakait ang gayong kaharian sa mga taong darating pagkaraan niya. Ngunit ang wastong paliwanag ay hiniling niya kay Allah, pagkataas-taas Niya, ang isang kahariang walang sinumang tao pagkaraan niya ang magkakaroon ng katulad nito.

Ito ang hayag na kahulugan ng pagkakasunod-sunod ng mga talata, at pinatutunayan ito ng mga mapananaligang hadith na iniulat sa iba’t ibang salaysay mula sa Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah).

Sinabi ni al-Bukhari sa pagpapaliwanag sa talatang ito: Isinalaysay sa amin ni Ishaq ibn Ibrahim: ipinaalam sa amin nina Ruh at Muhammad ibn Ja‘far, mula kay Shu‘bah, mula kay Muhammad ibn Ziyad, mula kay Abu Hurayrah (kalugdan siya ni Allah), mula sa Propeta (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah), na nagsabi: “Kagabi, isang ‘ifrit mula sa mga jinn ang kumawala sa akin—o may sinabi siyang kahalintulad nito—upang gambalain ang aking pagdarasal. Ngunit ipinahintulot ni Allah na magapi ko siya.

Ninais ko siyang itali sa isa sa mga haligi ng masjid upang makita ninyo siyang lahat pagdating ng umaga, ngunit naalala ko ang sinabi ng aking kapatid na si Sulayman: ‘Panginoon ko, patawarin Mo ako at ipagkaloob Mo sa akin ang isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko.’” Ayon kay Ruh, itinaboy siya ng Propeta nang hamak. Gayundin itong isinalaysay nina Muslim at al-Nasa’i mula sa hadith ni Shu‘bah.

Sinabi ni Muslim sa kanyang Sahih: Isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Salamah al-Muradi: isinalaysay sa amin ni ‘Abdullah ibn Wahb, mula kay Mu‘awiyah ibn Salih; isinalaysay sa akin ni Rabi‘ah ibn Yazid, mula kay Abu Idris al-Khawlani, mula kay Abu al-Darda’, na nagsabi: Tumayo ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) upang magdasal, at narinig namin siyang nagsasabi: “Nagpapakupkop ako kay Allah laban sa iyo.” Pagkatapos ay sinabi niya: “Isinusumpa kita sa sumpa ni Allah”—tatlong ulit—at iniunat niya ang kanyang kamay na para bang may inaabot.

Nang matapos siya sa pagdarasal, sinabi namin: “O Sugo ni Allah, may narinig kaming sinabi mo sa pagdarasal na hindi ka namin narinig sabihin noon, at nakita naming iniunat mo ang iyong kamay.” Sinabi niya: “Dumating sa akin ang kaaway ni Allah, si Iblis, na may dalang apoy upang ihagis ito sa aking mukha. Kaya tatlong ulit akong nagpakupkop kay Allah laban sa kanya, at pagkatapos ay sinabi ko: ‘Isinusumpa kita sa ganap na sumpa ni Allah.’ Hindi siya umurong matapos ang tatlong ulit.

Pagkatapos ay ninais ko siyang hulihin. Sumpa man kay Allah, kung hindi dahil sa panalangin ng ating kapatid na si Sulayman, paggising ninyo ay nakagapos na siya at pinagkakatuwaan ng mga bata sa Madinah.”

Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Abu Ahmad: isinalaysay sa amin ni Maysarah ibn Ma‘bad: isinalaysay sa amin ni Abu ‘Ubayd, tagapaglingkod ni Sulayman, na nagsabi: Nakita kong nakatayong nagdarasal si ‘Ata’ ibn Yazid al-Laythi. Nang tangkain kong dumaan sa harap niya, pinigilan niya ako. Pagkatapos ay sinabi niya: Isinalaysay sa akin ni Abu Sa‘id al-Khudri na tumayo ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) upang magdasal ng salah sa madaling-araw, habang nasa likuran niya si Abu Sa‘id. Bumasa siya, ngunit nagulo ang kanyang pagbigkas.

Nang matapos siya sa pagdarasal, sinabi niya: “Kung nakita lamang ninyo ako at si Iblis! Inabot ko siya sa pamamagitan ng aking kamay at patuloy ko siyang sinakal hanggang sa maramdaman ko sa pagitan ng dalawang daliri kong ito—ang hinlalaki at ang katabi nito—ang lamig ng kanyang laway. Kung hindi dahil sa panalangin ng aking kapatid na si Sulayman, paggising ninyo ay nakatali na siya sa isa sa mga haligi ng masjid at pinagkakatuwaan ng mga bata sa Madinah. Kaya sinumang may kakayahang huwag magpapadaan ng sinuman sa pagitan niya at ng qiblah ay gawin niya iyon.”

Isinalaysay ni Abu Dawud mula kay Ahmad ibn Abi Surayj, mula kay Abu Ahmad, ang bahaging ito: “Sinumang may kakayahang huwag magpapadaan ng sinuman sa pagitan niya at ng qiblah ay gawin niya iyon.”

Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Mu‘awiyah ibn ‘Amr: isinalaysay sa amin ni Ibrahim ibn Muhammad al-Fazari: isinalaysay sa amin ni al-Awza‘i; isinalaysay sa akin ni Rabi‘ah ibn Yazid, mula kay ‘Abdullah al-Daylami, na nagsabi: Pumasok ako kay ‘Abdullah ibn ‘Amr habang siya ay nasa isang taniman niya sa Ta’if na tinatawag na al-Waht. Nakahawak siya sa bisig ng isang kabataang Quraysh na kilala sa pag-inom ng alak.

Sinabi ko: “Nakarating sa akin ang mga salaysay na ito mula sa iyo: na sinumang uminom ng isang lagok ng alak ay hindi tatanggapin ni Allah, Kamahal-mahalan at Kapita-pitagan Siya, ang kanyang pagsisisi sa loob ng apatnapung umaga; na ang tunay na sawimpalad ay yaong itinakdang maging sawimpalad habang nasa sinapupunan pa ng kanyang ina; at na sinumang pumunta sa Bayt al-Maqdis at walang ibang layunin kundi ang magdasal doon ay lalabas mula sa kanyang mga kasalanan na gaya noong araw na ipinanganak siya ng kanyang ina.”

Nang marinig ng kabataang binanggit ang alak, inalis niya ang kamay niya mula sa kamay ni ‘Abdullah at umalis. Sinabi ni ‘Abdullah ibn ‘Amr: “Hindi ko pinahihintulutan ang sinuman na magsabi tungkol sa akin ng hindi ko sinabi. Narinig ko ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) na nagsabi: ‘Sinumang uminom ng isang lagok ng alak ay hindi tatanggapin ang kanyang pagdarasal sa loob ng apatnapung umaga. Kung magsisisi siya, tatanggapin ni Allah ang kanyang pagsisisi.

Kung bumalik siya rito, hindi tatanggapin ang kanyang pagdarasal sa loob ng apatnapung umaga. Kung magsisisi siya, tatanggapin ni Allah ang kanyang pagsisisi. Kung bumalik siya—hindi ko matiyak kung sa ikatlo o ikaapat na ulit—magiging karapatan na ni Allah na painumin siya sa Araw ng Pagkabuhay-muli ng Radghat al-Khabal [katas ng mga naninirahan sa Impiyerno].’”

Sinabi pa niya: Narinig ko ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) na nagsabi: “Nilikha ni Allah ang mga nilikha sa kadiliman, pagkatapos ay ipinadama Niya sa kanila ang mula sa Kanyang liwanag. Sinumang tinamaan ng liwanag Niya noon ay napatnubayan, at sinumang hindi nito tinamaan ay naligaw. Dahil dito, sinasabi ko: natuyo na ang panulat ayon sa kaalaman ni Allah, Kamahal-mahalan at Kapita-pitagan Siya.” Narinig ko rin ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) na nagsabi: “Humiling si Sulayman kay Allah, pagkataas-taas Niya, ng tatlong bagay.

Ipinagkaloob Niya sa kanya ang dalawa, at inaasahan naming ipagkaloob sa amin ang ikatlo. Hiniling niya ang kahatulang umaayon sa Kanyang kahatulan, at ipinagkaloob iyon sa kanya. Hiniling niya ang isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan niya, at ipinagkaloob iyon sa kanya. At hiniling niya na sinumang umalis sa kanyang bahay na walang ibang layunin kundi ang magdasal sa masjid na ito ay makalabas mula sa kanyang mga kasalanan na gaya noong araw na ipinanganak siya ng kanyang ina. Kaya inaasahan naming ipinagkaloob iyon ni Allah sa amin.”

Isinalaysay nina al-Nasa’i at Ibn Majah, sa iba’t ibang salaysay mula kay ‘Abdullah ibn Fayruz al-Daylami, mula kay ‘Abdullah ibn ‘Amr, ang huling bahaging ito ng hadith. Sinabi ng Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah): “Nang itayo ni Sulayman ang Bayt al-Maqdis, humiling siya sa kanyang Panginoon, Kamahal-mahalan at Kapita-pitagan Siya, ng tatlong bagay…” at binanggit niya ang mga ito.

Mayroon ding salaysay mula kay Rafi‘ ibn ‘Umayr (kalugdan siya ni Allah), na may di-pangkaraniwang kawing ng mga tagapagsalaysay at pananalita.

Sinabi ni al-Tabarani: Isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn al-Hasan ibn Qutaybah al-‘Asqalani: isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Ayyub ibn Suwayd: isinalaysay sa akin ng aking ama: isinalaysay sa amin ni Ibrahim ibn Abi ‘Ablah, mula kay Abu al-Zahiriyyah, mula kay Rafi‘ ibn ‘Umayr, na nagsabi: Narinig ko ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah) na nagsabi: “Sinabi ni Allah, Kamahal-mahalan at Kapita-pitagan Siya, kay Dawud (sumakanya nawa ang kapayapaan): ‘Magtayo ka para sa Akin ng isang bahay sa lupa.’

Kaya nagtayo si Dawud ng bahay para sa kanyang sarili bago ang bahay na ipinag-utos sa kanya. Ipinahayag ni Allah sa kanya: ‘O Dawud, itinayo mo muna ang iyong bahay bago ang Aking bahay?’ Sinabi niya: ‘Panginoon ko, gayon ang itinakda Mo: ang may kaharian ay inuuna ang sarili.’ Pagkatapos ay sinimulan niya ang pagtatayo ng masjid.

Nang matapos ang pader, tatlong ulit itong gumuho. Idinulog niya iyon kay Allah, Kamahal-mahalan at Kapita-pitagan Siya, at sinabi: ‘O Dawud, hindi ka karapat-dapat magtayo ng bahay para sa Akin.’ Sinabi niya: ‘Bakit, Panginoon ko?’ Sinabi Niya: ‘Dahil sa dugong nabubo sa pamamagitan ng iyong mga kamay.’

Sinabi niya: ‘Panginoon ko, hindi ba iyon ay alang-alang sa Iyo at sa Iyong ikinalulugod?’ Sinabi Niya: ‘Oo, ngunit sila ay Aking mga alipin at Ako ay higit na mahabagin sa kanila.’ Nalungkot siya dahil dito, kaya ipinahayag ni Allah sa kanya: ‘Huwag kang malungkot; ipagpapasiya Kong maitayo ito sa pamamagitan ng kamay ng iyong anak na si Sulayman.’ Nang mamatay si Dawud, sinimulan ni Sulayman ang pagtatayo nito.

Nang matapos ito, nag-alay siya ng mga handog at nagkatay ng mga hayop, at tinipon niya ang mga anak ni Israel. Ipinahayag ni Allah sa kanya: ‘Nakikita Ko ang iyong kagalakan sa pagtatayo ng Aking bahay. Humiling ka sa Akin at ibibigay Ko sa iyo.’ Sinabi niya: ‘Hinihiling ko sa Iyo ang tatlong bagay: kahatulang umaayon sa Iyong kahatulan, isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko, at na sinumang pumunta sa bahay na ito na walang ibang layunin kundi ang magdasal dito ay makalabas sa kanyang mga kasalanan na gaya noong araw na ipinanganak siya ng kanyang ina.’”

Sinabi ng Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah): “Ang dalawa sa mga iyon ay ipinagkaloob na sa kanya, at inaasahan kong ipinagkaloob din sa kanya ang ikatlo.”

Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni ‘Abd al-Samad: isinalaysay sa amin ni ‘Umar ibn Rashid al-Yamami: isinalaysay sa amin ni Iyas ibn Salamah ibn al-Akwa‘, mula sa kanyang ama, na nagsabi: “Wala akong narinig na panalanging idinadalangin ng Sugo ni Allah maliban kung sinisimulan niya ito sa: ‘Luwalhati sa Allah, aking Panginoon, ang Kataas-taasan, ang Pinakadakila, ang Palakaloob.’”

Sinabi ni Abu ‘Ubayd: Isinalaysay sa amin ni ‘Ali ibn Thabit, mula kay Ja‘far ibn Burqan, mula kay Salih ibn Mismar, na nagsabi: Nang mamatay ang Propeta ni Allah na si Dawud, ipinahayag ni Allah sa kanyang anak na si Sulayman, sumakanila nawa ang kapayapaan: “Humiling ka sa Akin ng iyong kailangan.” Sinabi niya: “Hinihiling ko sa Iyo na gawin Mong may pusong may takot sa Iyo ang puso ko, gaya ng puso ng aking ama, at gawin Mong umiibig sa Iyo ang puso ko, gaya ng puso ng aking ama.” Sinabi ni Allah: “Ipinadala Ko ang Aking alipin at tinanong Ko siya kung ano ang kailangan niya.

Ang hiniling niya ay gawin Kong may takot sa Akin ang kanyang puso at umiibig sa Akin ang kanyang puso. Kaya tiyak na ipagkakaloob Ko sa kanya ang isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan niya.” Iyon ang kanyang kahilingan.

Tafsir ni al-Baghawi

“Sinabi niya: ‘Panginoon ko, patawarin Mo ako at ipagkaloob Mo sa akin ang isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko.’” Sinabi nina Muqatil at Ibn Kaysan: “Walang sinumang magkakaroon nito pagkaraan ko.” Sinabi ni ‘Ata’ ibn Abi Rabah: Ang ibig niyang sabihin ay, “Ipagkaloob Mo sa akin ang isang kahariang hindi Mo babawiin sa akin sa huling bahagi ng buhay ko at ibibigay sa iba, gaya ng pagbawi Mo rito sa akin sa nagdaang bahagi ng buhay ko.”

“ Tunay na Ikaw ang Palakaloob.” Sinasabi na hiniling niya iyon upang maging tanda ng kanyang pagkapropeta, patunay ng kanyang pagiging Sugo, at isang himala. Sinasabi rin na hiniling niya iyon upang maging tanda ng pagtanggap sa kanyang pagsisisi: tinugon ni Allah ang kanyang panalangin, isinauli sa kanya ang kanyang kaharian at dinagdagan pa ito. Sinabi ni Muqatil ibn Hayyan: May kaharian na si Sulayman, ngunit sa pagsabi niyang “hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko,” ang tinutukoy niya ay ang pagpapasunod sa mga hangin, mga ibon at mga demonyo (shayatin), gaya ng ipinahihiwatig ng sumunod na mga talata.

Ipinabatid sa amin ni ‘Abd al-Wahid al-Malihi: ipinabatid sa amin ni Ahmad ibn ‘Abdullah al-Nu‘aymi: ipinabatid sa amin ni Muhammad ibn Yusuf: isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Isma‘il: isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Bashshar: isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Ja‘far: isinalaysay sa amin ni Shu‘bah, mula kay Muhammad ibn Ziyad, mula kay Abu Hurayrah, mula sa Propeta (sumakanya nawa ang pagpapala at kapayapaan ni Allah), na nagsabi: “Kagabi, isang ‘ifrit mula sa mga jinn ang kumawala upang gambalain ang aking pagdarasal.

Ipinahintulot ni Allah na magapi ko siya, kaya nahuli ko siya at ninais kong itali sa isa sa mga haligi ng masjid upang makita ninyo siyang lahat. Ngunit naalala ko ang panalangin ng aking kapatid na si Sulayman: ‘Panginoon ko, ipagkaloob Mo sa akin ang isang kahariang hindi nararapat sa sinuman pagkaraan ko.’ Kaya itinaboy ko siya nang hamak.”