സുലൈമാന്റെ രാജാധികാരത്തിനായുള്ള പ്രാർത്ഥന

ശൈഖ് അബ്ദുർറഹ്മാൻ അസ്സഅ്ദിയുടെ തഫ്സീർ

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: «എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് പൊറുത്തുതരേണമേ. എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത ഒരു രാജാധികാരം എനിക്ക് നൽകേണമേ. തീർച്ചയായും നീയാണ് ഏറ്റവും അധികമായി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.» അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന് പൊറുത്തുകൊടുത്തു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജാധികാരം തിരികെ നൽകി.

അതിനുപുറമേ, അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം മറ്റാർക്കും ലഭിക്കാത്ത രാജാധികാരവും നൽകി. അതായത്, പിശാചുക്കളെ അദ്ദേഹത്തിന് കീഴ്പ്പെടുത്തി. അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ അവർ നിർമ്മിച്ചുകൊടുത്തു; കടലിൽ മുങ്ങി മുത്തും ആഭരണങ്ങളും പുറത്തെടുത്തു. അവരിൽ ആരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ ധിക്കരിച്ചാൽ, അവനെ വിലങ്ങുകളിൽ ബന്ധിക്കുകയും ഉറപ്പിച്ചുകെട്ടുകയും ചെയ്തു.

ഇമാം ഇബ്നു കസീറിന്റെ തഫ്സീർ

«അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് പൊറുത്തുതരേണമേ; എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത ഒരു രാജാധികാരം എനിക്ക് നൽകേണമേ. തീർച്ചയായും നീയാണ് ഏറ്റവും അധികമായി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.»

ചിലർ പറഞ്ഞത്: «എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്തത്» എന്നതിന്റെ അർത്ഥം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഒരു ശരീരം നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട സംഭവത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, അദ്ദേഹത്തിൽനിന്ന് മറ്റൊരാൾക്ക് അത് പിടിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കാത്ത രാജാധികാരം എന്നാണ്; അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷമുള്ള മനുഷ്യർക്ക് അത്തരം രാജാധികാരം ലഭിക്കുന്നത് വിലക്കണമെന്നല്ല. എന്നാൽ ശരിയായ അഭിപ്രായം, മനുഷ്യരിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം മറ്റാർക്കും തുല്യമായി ലഭിക്കാത്ത രാജാധികാരം അല്ലാഹുവിനോട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു എന്നതാണ്. വചനത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷാർത്ഥം ഇതാണ്; അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ)യിൽനിന്നുള്ള വിവിധ പരമ്പരകളിൽ വന്ന സ്വഹീഹായ ഹദീസുകളും ഇതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.

ഈ വചനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ അൽ-ബുഖാരി പറഞ്ഞു: ഇസ്ഹാഖ് ഇബ്‌നു ഇബ്രാഹീം ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: റൂഹും മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു ജഅ്ഫറും ശുഅ്ബയിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു സിയാദിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം അബൂ ഹുറൈറയിൽനിന്ന് ഉദ്ധരിച്ചു: നബി (സ) പറഞ്ഞു: «കഴിഞ്ഞ രാത്രി ജിന്നുകളിൽപ്പെട്ട ഒരു ഇഫ്രീത്—അല്ലെങ്കിൽ അതിനോട് സാമ്യമുള്ള വാക്ക്—എന്റെ നമസ്കാരം തടസ്സപ്പെടുത്താൻ എന്നെ സമീപിച്ചു. അല്ലാഹു അവനെ എന്റെ കൈവശമാക്കിത്തന്നു. നിങ്ങളെല്ലാവരും രാവിലെ അവനെ കാണത്തക്കവിധം പള്ളിയിലെ തൂണുകളിൽ ഒന്നിൽ അവനെ കെട്ടിയിടാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

എന്നാൽ എന്റെ സഹോദരനായ സുലൈമാന്റെ വാക്ക് ഞാൻ ഓർത്തു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് പൊറുത്തുതരേണമേ; എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത ഒരു രാജാധികാരം എനിക്ക് നൽകേണമേ.”» റൂഹ് പറഞ്ഞു: «അങ്ങനെ ഞാൻ അവനെ നിന്ദിതനായി തിരിച്ചയച്ചു.» ശുഅ്ബയുടെ ഈ നിവേദനത്തിലൂടെ മുസ്‌ലിമും നസാഈയും ഇതേ ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

മുസ്‌ലിം തന്റെ സ്വഹീഹിൽ പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു സലമ അൽ-മുറാദി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു വഹ്ബ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: മുആവിയ ഇബ്‌നു സ്വാലിഹ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: റബീഅ ഇബ്‌നു യസീദ്, അബൂ ഇദ്‌രീസ് അൽ-ഖൗലാനിയിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം അബുദ്ദർദാഇൽനിന്ന് ഉദ്ധരിച്ചു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) നമസ്കരിക്കാൻ നിന്നു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറയുന്നത് ഞങ്ങൾ കേട്ടു: «നിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ അല്ലാഹുവിനോട് അഭയം തേടുന്നു.» പിന്നീട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: «അല്ലാഹുവിന്റെ ശാപംകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കുന്നു»—മൂന്നു തവണ. എന്തോ എടുക്കുന്നതുപോലെ അദ്ദേഹം കൈ നീട്ടി.

നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു: «അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, നമസ്കാരത്തിൽ താങ്കൾ പറയുന്നത് ഞങ്ങൾ കേട്ടു; ഇതിനു മുമ്പ് അങ്ങനെ പറയുന്നത് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടില്ല. താങ്കൾ കൈ നീട്ടുന്നതും ഞങ്ങൾ കണ്ടു.» അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: «അല്ലാഹുവിന്റെ ശത്രുവായ ഇബ്‌ലീസ് തീജ്വാലയുമായി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് വന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ മൂന്നു തവണ “നിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ അല്ലാഹുവിനോട് അഭയം തേടുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “പൂർണ്ണമായ അല്ലാഹുവിന്റെ ശാപംകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കുന്നു.” അവൻ മൂന്നു തവണയും പിന്തിരിഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ അവനെ പിടിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. നമ്മുടെ സഹോദരനായ സുലൈമാന്റെ പ്രാർത്ഥന ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ പ്രഭാതം കാണുകയും മദീനയിലെ കുട്ടികൾ അവനോടു കളിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.»

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: അബൂ അഹ്മദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: മൈസറ ഇബ്‌നു മഅ്ബദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: സുലൈമാന്റെ സേവകനായ അബൂ ഉബൈദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: അത്വാഅ് ഇബ്‌നു യസീദ് അൽ-ലൈഥിയെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടുനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നെ തടഞ്ഞു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അബൂ സഈദ് അൽ-ഖുദ്‌രി എന്നോട് പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പ്രഭാതനമസ്കാരത്തിന് നിന്നു; ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്തപ്പോൾ പാരായണം കുഴഞ്ഞുപോയി.

നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: «ഞാനും ഇബ്‌ലീസും തമ്മിൽ നടന്നത് നിങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ! ഞാൻ കൈ നീട്ടി അവനെ പിടിച്ചു. എന്റെ ഈ രണ്ടു വിരലുകൾക്കിടയിൽ—തള്ളവിരലിനും അതിനടുത്ത വിരലിനുമിടയിൽ—അവന്റെ ഉമിനീരിന്റെ തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെടുന്നതുവരെ ഞാൻ അവനെ കഴുത്തുഞെരിച്ചു. എന്റെ സഹോദരനായ സുലൈമാന്റെ പ്രാർത്ഥന ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ പള്ളിയിലെ ഒരു തൂണിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ പ്രഭാതം കാണുകയും മദീനയിലെ കുട്ടികൾ അവനോടു കളിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

നിങ്ങളിൽ ആർക്കെങ്കിലും തനിക്കും ഖിബ്‌ലക്കും ഇടയിൽ ആരെയും കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കാതിരിക്കാൻ സാധിക്കുമെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.» ഈ ഹദീസിലെ «തനിക്കും ഖിബ്‌ലക്കും ഇടയിൽ ആരെയും കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കാതിരിക്കാൻ ആർക്കെങ്കിലും സാധിക്കുമെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ» എന്ന ഭാഗം, അബൂ അഹ്മദ് മുഖേന അഹ്മദ് ഇബ്‌നു അബീ സുറൈജിൽനിന്ന് അബൂദാവൂദ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: മുആവിയ ഇബ്‌നു അംറ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: ഇബ്രാഹീം ഇബ്‌നു മുഹമ്മദ് അൽ-ഫസാരി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: അൽ-ഔസാഈ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: റബീഅ ഇബ്‌നു യസീദ്, അബ്ദുല്ലാഹ് അൽ-ദൈലമിയിൽനിന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു: ത്വാഇഫിലെ «അൽ-വഹ്ത്» എന്നു പേരുള്ള തന്റെ തോട്ടത്തിൽ, മദ്യപാനത്തിന് പേരുകേട്ട ഖുറൈശി യുവാവിന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്ന അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു അംറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ ചെന്നു.

ഞാൻ പറഞ്ഞു: «മദ്യം ഒരിക്കൽ കുടിച്ചാൽ നാല്പത് പ്രഭാതംവരെ അല്ലാഹു അവന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കില്ലെന്നും, ഒരാൾ തന്റെ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽവെച്ചുതന്നെ ദൗർഭാഗ്യവാനായി നിർണയിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും, നമസ്കാരം നിർവഹിക്കുകയെന്ന ഉദ്ദേശ്യമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലാതെ ബൈതുൽ മഖ്ദിസിൽ എത്തുന്നവൻ അമ്മ പ്രസവിച്ച ദിവസത്തെപ്പോലെ തന്റെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുമെന്നുമുള്ള ഹദീസ് താങ്കളിൽനിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടതായി എനിക്ക് വിവരം ലഭിച്ചു.» ആ യുവാവ് മദ്യത്തിന്റെ പരാമർശം കേട്ടപ്പോൾ അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു അംറിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് തന്റെ കൈ വലിച്ചെടുത്തു പോയി.

അപ്പോൾ അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു അംറ് പറഞ്ഞു: «ഞാൻ പറയാത്ത കാര്യം എന്റെ പേരിൽ പറയാൻ ആരെയും അനുവദിക്കില്ല. അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്: “മദ്യം ഒരു കവിൾ കുടിക്കുന്നവന്റെ നമസ്കാരം നാല്പത് പ്രഭാതം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല. അവൻ പശ്ചാത്തപിച്ചാൽ അല്ലാഹു അവന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കും. അവൻ വീണ്ടും അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അവന്റെ നമസ്കാരം നാല്പത് പ്രഭാതം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല; അവൻ പശ്ചാത്തപിച്ചാൽ അല്ലാഹു അവന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കും.

അവൻ വീണ്ടും അങ്ങനെ ചെയ്താൽ”—മൂന്നാമത്തെ തവണയാണോ നാലാമത്തേതാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല—“അല്ലാഹു അവന് അന്ത്യദിനത്തിൽ ഖബാൽ ചതുപ്പിൽനിന്നുള്ള പാനീയം കുടിപ്പിക്കുക എന്നത് അവന്റെ മേൽ ബാധ്യതയായിത്തീരും.”

അദ്ദേഹം തുടർന്നു പറഞ്ഞു: «അല്ലാഹു സൃഷ്ടികളെ ഇരുട്ടിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നീട് തന്റെ പ്രകാശത്തിൽനിന്ന് അവരിലേക്ക് നൽകി. അന്ന് ആ പ്രകാശത്തിൽനിന്ന് ആർക്കാണോ ലഭിച്ചത്, അവൻ നേർമാർഗം പ്രാപിച്ചു; അത് ലഭിക്കാത്തവൻ വഴിതെറ്റി. അതുകൊണ്ടാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ അറിവനുസരിച്ച് എഴുത്തുകോൽ ഉണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞുവെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നത്.»

അദ്ദേഹം പിന്നെയും പറഞ്ഞു: «സുലൈമാൻ അല്ലാഹുവിനോട് മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. അവയിൽ രണ്ടെണ്ണം അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. മൂന്നാമത്തേതും ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. തന്റെ വിധിയോട് യോജിക്കുന്ന വിധി നൽകണമെന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു; അല്ലാഹു അത് നൽകി.

തനിക്കുശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത രാജാധികാരം ചോദിച്ചു; അല്ലാഹു അത് നൽകി. ഈ പള്ളിയിൽ നമസ്കരിക്കുകയെന്ന ഉദ്ദേശ്യമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലാതെ വീട്ടിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യനും അമ്മ പ്രസവിച്ച ദിവസത്തെപ്പോലെ തന്റെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് പുറത്തുവരണമെന്നു ചോദിച്ചു. അല്ലാഹു അത് ഞങ്ങൾക്കും നൽകിയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുന്നു.»

ഈ ഹദീസിന്റെ അവസാന ഭാഗം, അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു ഫൈറൂസ് അൽ-ദൈലമിയിൽനിന്നുള്ള വിവിധ നിവേദനപരമ്പരകളിലൂടെ നസാഈയും ഇബ്‌നു മാജയും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്‌നു അംറിൽനിന്ന് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറഞ്ഞു: «സുലൈമാൻ ബൈതുൽ മഖ്ദിസ് പണിതപ്പോൾ തന്റെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനോട് മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു…» തുടർന്ന് ഹദീസ് ഉദ്ധരിച്ചു.

റാഫിഅ് ഇബ്‌നു ഉമൈറിൽനിന്നും ഈ ഹദീസ് നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; അതിന്റെ നിവേദനപരമ്പരയും വാചകക്രമവും അപൂർവമാണ്. ത്വബറാനി പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നുൽ ഹസൻ ഇബ്‌നു ഖുതൈബ അൽ-അസ്‌ഖലാനി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു അയ്യൂബ് ഇബ്‌നു സ്വുവൈദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: എന്റെ പിതാവ് എന്നോട് പറഞ്ഞു: ഇബ്രാഹീം ഇബ്‌നു അബീ അബ്ല ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: അബുൽ-സാഹിരിയ്യ, റാഫിഅ് ഇബ്‌നു ഉമൈറിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു: «അല്ലാഹു ദാവൂദിനോട് (അ) പറഞ്ഞു: “ഭൂമിയിൽ എനിക്കായി ഒരു ഭവനം പണിയുക.” അല്ലാഹു കൽപിച്ച ഭവനത്തിനു മുമ്പ് ദാവൂദ് തനിക്കായി ഒരു ഭവനം പണിതു.

അപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് ബോധനം നൽകി: “ദാവൂദേ, എന്റെ ഭവനത്തിനു മുമ്പ് നീ നിന്റെ ഭവനം സ്ഥാപിച്ചുവോ?” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഒരു രാജാവ് സ്വയം തനിക്കായി പ്രത്യേകമായി എടുക്കുന്നതുപോലെയാണ് അങ്ങ് വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്.” തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പള്ളി പണിയാൻ തുടങ്ങി. മതിൽ പൂർത്തിയായപ്പോൾ അത് മൂന്നു തവണ തകർന്നുവീണു.

അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിനോട് അതിനെക്കുറിച്ച് പരാതിപ്പെട്ടു. അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “ദാവൂദേ, എനിക്കായി ഒരു ഭവനം പണിയാൻ നീ യോഗ്യനല്ല.” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എന്തുകൊണ്ട്?” അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ കൈകളിലൂടെ ചൊരിഞ്ഞ രക്തം കാരണം.”

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, അത് അങ്ങയുടെ മാർഗത്തിലും അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടത്തിനുവേണ്ടിയുമായിരുന്നില്ലേ?” അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: “അതെ, എന്നാൽ അവർ എന്റെ ദാസന്മാരാണ്; അവരോട് കരുണ കാണിക്കുന്നവൻ ഞാനാണ്.” ഇത് അദ്ദേഹത്തിന് ദുഃഖകരമായി. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് ബോധനം നൽകി: “ദുഃഖിക്കേണ്ട.

നിന്റെ മകൻ സുലൈമാന്റെ കൈകളിലൂടെ അതിന്റെ നിർമാണം ഞാൻ പൂർത്തിയാക്കും.” ദാവൂദ് മരിച്ചപ്പോൾ സുലൈമാൻ അതിന്റെ നിർമാണം ഏറ്റെടുത്തു. നിർമാണം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അദ്ദേഹം ബലികർമ്മങ്ങൾ നടത്തി, മൃഗങ്ങളെ അറുത്തു, ഇസ്റാഈൽ സന്തതികളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് ബോധനം നൽകി: “എന്റെ ഭവനത്തിന്റെ നിർമാണം പൂർത്തിയായതിൽ നിന്റെ സന്തോഷം ഞാൻ കാണുന്നു.

എന്നോട് ചോദിക്കൂ; ഞാൻ നിനക്കു നൽകാം.” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: അങ്ങയുടെ വിധിയോട് യോജിക്കുന്ന വിധി; എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത രാജാധികാരം; ഈ ഭവനത്തിൽ നമസ്കരിക്കുകയെന്ന ഉദ്ദേശ്യമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലാതെ വരുന്നവൻ അമ്മ പ്രസവിച്ച ദിവസത്തെപ്പോലെ പാപങ്ങളിൽനിന്ന് മുക്തനായി മടങ്ങുക.”» അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറഞ്ഞു: «ആ രണ്ടെണ്ണം അദ്ദേഹത്തിന് നൽകപ്പെട്ടു; മൂന്നാമത്തേതും അദ്ദേഹത്തിന് നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു.»

ഇമാം അഹ്മദ് പറഞ്ഞു: അബ്ദുസ്സമദ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: ഉമർ ഇബ്‌നു റാശിദ് അൽ-യമാമി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: ഇയാസ് ഇബ്‌നു സലമ ഇബ്‌നുൽ-അക്വഅ്, തന്റെ പിതാവിൽനിന്ന് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: «അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) നടത്തുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥനയും “എന്റെ പരമോന്നതനും അത്യുന്നതനും ദാനശീലനുമായ രക്ഷിതാവേ, നീ പരിശുദ്ധനാകുന്നു” എന്ന വാക്കുകളോടെ ആരംഭിക്കാതെ ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല.»

അബൂ ഉബൈദ് പറഞ്ഞു: അലി ഇബ്‌നു ഥാബിത് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: ജഅ്ഫർ ഇബ്‌നു ബുർഖാൻ, സ്വാലിഹ് ഇബ്‌നു മിസ്മാറിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു: അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവാചകനായ ദാവൂദ് മരിച്ചപ്പോൾ, അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനായ സുലൈമാന്—അവർ ഇരുവരുടെയും മേൽ സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ—ബോധനം നൽകി: «നിന്റെ ആവശ്യം എന്നോട് ചോദിക്കുക.» അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: «എന്റെ പിതാവിന്റെ ഹൃദയംപോലെ നിന്നെ ഭയപ്പെടുന്ന ഹൃദയം എനിക്ക് നൽകണമെന്നും, എന്റെ പിതാവിന്റെ ഹൃദയംപോലെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഹൃദയം എനിക്ക് നൽകണമെന്നും ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.» അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: «എന്റെ ദാസൻ എന്റെ അടുക്കൽ അയക്കപ്പെട്ടു; അവൻ തന്റെ ആവശ്യം ചോദിച്ചു.

തന്റെ ഹൃദയം എന്നെ ഭയപ്പെടുകയും എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ അഭ്യർത്ഥന. അതിനാൽ, അവന് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത രാജാധികാരം ഞാൻ അവന് നൽകുകതന്നെ ചെയ്യും.» ഇതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആവശ്യം.

അൽ-ബഗവിയുടെ തഫ്സീർ

«അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് പൊറുത്തുതരേണമേ; എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത രാജാധികാരം എനിക്ക് നൽകേണമേ.» മുജാഹിദും ഇബ്‌നു കൈസാനും പറഞ്ഞു: «എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും ലഭിക്കാത്തത്.» അത്വാഅ് ഇബ്‌നു അബീ റബാഹ് പറഞ്ഞു: «എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ നീ അതെനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തി മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകാതിരിക്കത്തക്ക രാജാധികാരം എനിക്ക് നൽകേണമേ; എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ മുൻകാലത്ത് അത് എന്നിൽനിന്ന് നീ എടുത്തുകളഞ്ഞതുപോലെ.»

«തീർച്ചയായും നീയാണ് ഏറ്റവും അധികമായി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.» അദ്ദേഹം അത് ചോദിച്ചത് തന്റെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ അടയാളവും, ദൗത്യത്തിന്റെ തെളിവും, മുഅ്ജിസത്തും ആകുന്നതിനാണെന്ന് പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിക്കുകയും രാജാധികാരം തിരികെ നൽകുകയും അതിൽ വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ അടയാളമാകുന്നതിനാണ് അദ്ദേഹം അത് ചോദിച്ചതെന്നും പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

മുഖാതിൽ ഇബ്‌നു ഹയ്യാൻ പറഞ്ഞു: സുലൈമാന് രാജാധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ «എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്തത്» എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത് കാറ്റിനെയും പക്ഷികളെയും പിശാചുക്കളെയും കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു; തുടർന്നുവരുന്ന വാക്യങ്ങൾ ഇതിന് തെളിവാണ്.

അബ്ദുൽവാഹിദ് അൽ-മലീഹി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: അഹ്മദ് ഇബ്‌നു അബ്ദുല്ലാഹ് അൻ-നുഐമി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു യൂസുഫ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു ഇസ്മാഈൽ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു ബഷ്ശാർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു ജഅ്ഫർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: ശുഅ്ബ, മുഹമ്മദ് ഇബ്‌നു സിയാദിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം അബൂ ഹുറൈറയിൽനിന്ന്, നബി (സ)യിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു. നബി (സ) പറഞ്ഞു: «കഴിഞ്ഞ രാത്രി ജിന്നുകളിൽപ്പെട്ട ഒരു ഇഫ്രീത് എന്റെ നമസ്കാരം തടസ്സപ്പെടുത്താൻ എന്നെ സമീപിച്ചു. അല്ലാഹു അവനെ എന്റെ കൈവശമാക്കിത്തന്നു; ഞാൻ അവനെ പിടിച്ചു. നിങ്ങളെല്ലാവരും അവനെ കാണത്തക്കവിധം പള്ളിയിലെ തൂണുകളിൽ ഒന്നിൽ കെട്ടിയിടാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

അപ്പോൾ എന്റെ സഹോദരനായ സുലൈമാന്റെ പ്രാർത്ഥന ഞാൻ ഓർത്തു: “എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത ഒരു രാജാധികാരം എനിക്ക് നൽകേണമേ.” അങ്ങനെ ഞാൻ അവനെ നിന്ദിതനായി തിരിച്ചയച്ചു.»