Pagpupuri at Pasasalamat sa Paglalakbay

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

Saklaw nito ang pagsakay sa mga sasakyang-dagat at sa mga hayop, ibig sabihin, upang makapanatili kayo sa mga ito. “Pagkatapos, alalahanin ninyo ang biyaya ng inyong Panginoon kapag nakaupo na kayo rito”—sa pamamagitan ng pagkilala sa biyayang ipinagkaloob Niya, na Siyang nagpasakop sa mga ito, at pagpuri sa Kataas-taasan dahil dito. Kaya sinabi Niya: “At sabihin ninyo: ‘Kaluwalhatian sa Kanya na nagpasilbi para sa amin ng mga ito, samantalang hindi namin kayang magpaamo sa mga ito.’”

Ibig sabihin, kung hindi Niya ipinailalim sa atin ang mga sasakyang-dagat at hayop, hindi natin makakayang sakyan ang mga ito ni magagawa natin iyon. Ngunit dahil sa Kanyang kabutihang-loob at pagkabukas-palad, ipinailalim Niya at pinaamo ang mga ito, at ginawang madali ang mga paraang kinakailangan upang magamit ang mga ito. Ang layunin nito ay ipaliwanag na ang Panginoong inilalarawan sa ganitong paraan—na nagkakaloob ng mga biyaya sa Kanyang mga lingkod—ang Siyang karapat-dapat sambahin, at para sa Kanya lamang dapat magdasal at magpatirapa.

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

“Upang makaupo kayo nang maayos sa mga likod ng mga ito” — ibig sabihin, makaupo kayo nang matatag at maginhawa. “Sa mga likod ng mga ito” ay tumutukoy sa mga likod ng mga hayop na ito. “Pagkatapos ay alalahanin ninyo ang biyaya ng inyong Panginoon” — ang biyayang ipinailalim Niya ang mga ito para sa inyo. “Kapag nakaupo na kayo rito, at sabihin ninyo: ‘Kaluwalhatian sa Kanya na nagpasilbi para sa amin ng mga ito, samantalang hindi namin kayang magpaamo sa mga ito.’”

Ibig sabihin, hindi namin kayang labanan o paamuin ang mga ito. Kung hindi ipinailalim sa amin ng Allah ang mga ito, hindi namin makakayang gamitin ang mga ito. Sinabi nina Ibn Abbas, Qatadah, Al-Suddi at Ibn Zayd na ang “hindi namin kayang magpaamo sa mga ito” ay nangangahulugang hindi namin kayang gawin iyon.

“At tunay na sa aming Panginoon kami ay tiyak na magbabalik.” Ibig sabihin, babalik kami sa Kanya pagkamatay namin; at sa Kanya ang aming pinakamahalagang paglalakbay.

Dito ay ipinapaalala ang paglalakbay sa Kabilang-buhay sa pamamagitan ng mga paglalakbay sa mundong ito, kung paanong ipinaalala ang panustos para sa Kabilang-buhay sa pamamagitan ng panustos sa mundong ito sa sinabi Niya: “Maghanda kayo ng panustos, at tunay na ang pinakamainam na panustos ay ang taqwa” (Al-Baqarah, 2:197); at ipinaalala ang kasuotan sa Kabilang-buhay sa pamamagitan ng kasuotan sa mundong ito sa sinabi ng Kataas-taasan: “At mga palamuti; ngunit ang kasuotan ng taqwa—iyon ang pinakamainam” (Al-A‘raf, 7:26).

Isinasalaysay ang mga hadith tungkol sa pagsakay sa hayop. Ang hadith ni Amir al-Mu’minin Ali ibn Abi Talib, kalugdan siya ng Allah: Sinabi ni Imam Ahmad: Ikinuwento sa amin ni Yazid; ikinuwento sa amin ni Sharik ibn Abdullah, mula kay Abu Ishaq, mula kay Ali ibn Rabi‘ah: “Nakita ko si Ali, kalugdan siya ng Allah, nang dalhan siya ng isang hayop na sasakyan. Nang ilagay niya ang paa niya sa stirrup, sinabi niya: ‘Sa ngalan ng Allah.’ Nang makaupo na siya rito, sinabi niya: ‘Ang papuri ay sa Allah.

Kaluwalhatian sa Kanya na nagpasilbi para sa amin ng mga ito, samantalang hindi namin kayang magpaamo sa mga ito. At tunay na sa aming Panginoon kami ay tiyak na magbabalik.’ Pagkatapos ay nagpuri siya sa Allah nang tatlong ulit at nagsabi ng ‘Allahu Akbar’ nang tatlong ulit. Pagkatapos ay sinabi niya: ‘Kaluwalhatian sa Iyo.

Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo. Tunay na nagkasala ako sa aking sarili, kaya patawarin Mo ako.’ Pagkatapos ay natawa siya.” Tinanong ko siya: “Ano ang nagpatawa sa iyo, Amir al-Mu’minin?” Sinabi niya: “Nakita ko ang Sugo ng Allah, sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ng Allah, na ginawa ang ginawa ko, at pagkatapos ay natawa siya.”

Tinanong ko: “Ano ang nagpatawa sa iyo, O Sugo ng Allah?” Sinabi niya: “Nasisiyahan ang Panginoon sa Kanyang lingkod kapag sinabi nito: ‘Panginoon ko, patawarin Mo ako,’ at sinasabi Niya: ‘Alam ng Aking lingkod na walang nagpapatawad sa mga kasalanan maliban sa Akin.’”

Isinalaysay din ito nina Abu Dawud, At-Tirmidhi at An-Nasa’i mula sa hadith ni Abu Al-Ahwas—idinagdag ni An-Nasa’i: at ni Mansur—mula kay Abu Ishaq Al-Sabi‘i, mula kay Ali ibn Rabi‘ah Al-Asadi Al-Walibi, mula sa kanya. Sinabi ni At-Tirmidhi: “Hasan sahih.” Isinalaysay ni Abd al-Rahman ibn Mahdi mula kay Shu‘bah: “Tinanong ko si Abu Ishaq Al-Sabi‘i: ‘Kanino mo narinig ang hadith na ito?’ Sinabi niya: ‘Mula kay Yunus ibn Khabbab.’

Nakipagkita ako kay Yunus ibn Khabbab at tinanong ko siya: ‘Kanino mo ito narinig?’ Sinabi niya: ‘Mula sa isang lalaking nakarinig nito kay Ali ibn Rabi‘ah.’” Isinalaysay din ito ng ilan mula kay Yunus ibn Khabbab, mula kay Shaqiq ibn Uqbah Al-Asadi, mula kay Ali ibn Rabi‘ah Al-Walibi.

Ang hadith ni Abdullah ibn Abbas, kalugdan silang dalawa ng Allah: Sinabi ni Imam Ahmad: Ikinuwento sa amin ni Abu Al-Mughirah; ikinuwento sa amin ni Abu Bakr ibn Abdullah, mula kay Ali ibn Abi Talhah, mula kay Abdullah ibn Abbas: “Isinakay ng Sugo ng Allah, sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ng Allah, si Ibn Abbas sa likod niya sa isang hayop. Nang makaupo na siya rito, nagsabi ang Sugo ng Allah ng ‘Allahu Akbar’ nang tatlong ulit, nagpuri nang tatlong ulit, at nagpahayag ng ‘La ilaha illa Allah’ nang isang ulit. Pagkatapos ay sumandal siya rito at tumawa.

Pagkatapos ay humarap siya sa kanya at nagsabi: ‘Walang sinumang Muslim na sumasakay sa isang hayop at gumagawa ng gaya ng ginawa ko maliban na haharapin siya ng Allah, Makapangyarihan at Dakila, at ngingitian siya gaya ng pagngiti ko sa iyo.’” Tanging si Ahmad ang nagsalaysay nito.

Ang hadith ni Abdullah ibn Umar, kalugdan silang dalawa ng Allah: Sinabi ni Imam Ahmad: Ikinuwento sa amin ni Abu Kamil; ikinuwento sa amin ni Hammad ibn Salamah, mula kay Abu Al-Zubayr, mula kay Ali ibn Abdullah Al-Bariqi, mula kay Abdullah ibn Umar: “Kapag sumasakay ang Propeta sa kanyang kamelyo, nagsasabi siya ng ‘Allahu Akbar’ nang tatlong ulit, pagkatapos ay nagsasabi: ‘Kaluwalhatian sa Kanya na nagpasilbi para sa amin ng mga ito, samantalang hindi namin kayang magpaamo sa mga ito. At tunay na sa aming Panginoon kami ay tiyak na magbabalik.’

Pagkatapos ay sinasabi niya: ‘O Allah, hinihiling ko sa Iyo sa paglalakbay kong ito ang kabutihan at taqwa, at ang mga gawaing kalulugdan Mo. O Allah, pagaanin Mo para sa amin ang paglalakbay at paikliin Mo para sa amin ang malayo. O Allah, Ikaw ang kasama sa paglalakbay at ang Tagapag-alaga ng pamilyang naiwan. O Allah, samahan Mo kami sa aming paglalakbay at pangalagaan Mo ang aming pamilya.’

Kapag bumabalik siya sa kanyang pamilya, sinasabi niya: ‘Bumabalik kami, nagsisisi—kung loloobin ng Allah—sumasamba at nagpupuri sa aming Panginoon.’” Isinalaysay din ito nina Muslim, Abu Dawud at An-Nasa’i mula sa salaysay ni Ibn Jurayj, at ni At-Tirmidhi mula sa salaysay ni Hammad ibn Salamah; kapwa nila ito isinalaysay mula kay Abu Al-Zubayr.

Isa pang hadith: Sinabi ni Imam Ahmad: Ikinuwento sa amin ni Muhammad ibn Ubayd; ikinuwento sa amin ni Muhammad ibn Ishaq, mula kay Muhammad ibn Ibrahim, mula kay Amr ibn Al-Hakam ibn Thawban, mula kay Abu Las Al-Khuza‘i: “Isinakay kami ng Sugo ng Allah sa mga kamelyo mula sa mga kamelyo ng zakah upang mag-Hajj. Sinabi namin: ‘O Sugo ng Allah, sa tingin namin ay hindi kami kayang dalhin ng mga ito!’ Sinabi niya: ‘Walang kamelyo na walang demonyo sa tuktok nito.

Kaya banggitin ninyo ang pangalan ng Allah sa mga ito kapag sumasakay kayo, gaya ng iniutos ko sa inyo, pagkatapos ay gamitin ninyo ang mga ito para sa inyong mga pangangailangan; sapagkat ang Allah, Makapangyarihan at Dakila, ang tunay na nagdadala.’” Abu Las ang pangalan niya ay Muhammad ibn Al-Aswad ibn Khalaf.

Isa pang hadith na may katulad na kahulugan: Sinabi ni Ahmad: Ikinuwento sa amin ni Attab; ibinalita sa amin ni Abdullah. At ikinuwento sa amin ni Ali ibn Ishaq; ibinalita sa amin ni Abdullah—ibig sabihin, si Ibn Al-Mubarak—na ibinalita sa kanya ni Usamah ibn Zayd, na nagbalita sa kanya ni Muhammad ibn Hamzah: narinig niya ang kanyang ama na nagsasabi: “Narinig ko ang Sugo ng Allah na nagsabi: ‘Sa likod ng bawat kamelyo ay may demonyo. Kaya kapag sumakay kayo sa mga ito, banggitin ninyo ang pangalan ng Allah, Makapangyarihan at Dakila, at huwag ninyong pabayaan ang inyong mga pangangailangan.’”

Tafsir ni al-Baghawi

“Upang makaupo kayo sa mga likod ng mga ito.” Gumamit Siya ng panghalip na tumutukoy rito dahil ibinalik Niya ito sa salitang “mga bagay” (ما). “Pagkatapos ay alalahanin ninyo ang biyaya ng inyong Panginoon kapag nakaupo na kayo rito”—sa pamamagitan ng pagpapasakop Niya sa mga sasakyan sa lupa at dagat. “At sabihin ninyo: ‘Kaluwalhatian sa Kanya na nagpasilbi para sa amin ng mga ito’”—ibig sabihin, pinaamo Niya ang mga ito para sa amin.

“Samantalang hindi namin kayang magpaamo sa mga ito”—ibig sabihin, hindi namin kayang gawin iyon; at may nagsabi rin: hindi namin kayang kontrolin ang mga ito.

“At tunay na sa aming Panginoon kami ay tiyak na magbabalik”—babalik kami sa Kanya sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Isinalaysay sa amin ni Ahmad ibn Abdullah Al-Salihi, na isinalaysay naman sa kanya ni Abu Al-Husayn Ali ibn Muhammad ibn Abdullah ibn Bishran, na isinalaysay naman sa kanya ni Isma‘il ibn Muhammad Al-Saffar, na isinalaysay naman sa kanya ni Ahmad ibn Mansur Al-Ramadi: isinalaysay sa amin ni Abd al-Razzaq; ibinalita sa amin ni Ma‘mar, mula kay Abu Ishaq, na ibinalita sa akin ni Ali ibn Rabi‘ah: Naroon ako nang sumakay si Ali, kalugdan siya ng Allah.

Nang ilagay niya ang paa niya sa stirrup, sinabi niya: “Sa ngalan ng Allah.” Nang makaupo na siya, sinabi niya: “Ang papuri ay sa Allah.” Pagkatapos ay sinabi niya: “Kaluwalhatian sa Kanya na nagpasilbi para sa amin ng mga ito, samantalang hindi namin kayang magpaamo sa mga ito. At tunay na sa aming Panginoon kami ay tiyak na magbabalik.”

Pagkatapos ay nagpuri siya nang tatlong ulit at nagsabi ng “Allahu Akbar” nang tatlong ulit. Pagkatapos ay sinabi niya: “Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo. Tunay na nagkasala ako sa aking sarili, kaya patawarin Mo ako; sapagkat walang nagpapatawad sa mga kasalanan maliban sa Iyo.” Pagkatapos ay natawa siya.

Tinanong siya: “Ano ang nagpatawa sa iyo, Amir al-Mu’minin?” Sinabi niya: “Nakita ko ang Sugo ng Allah, sumakanya ang pagpapala at kapayapaan ng Allah, na ginawa ang ginawa ko at sinabi ang sinabi ko, at pagkatapos ay natawa siya.” Tinanong namin: “Ano ang nagpatawa sa iyo, O Propeta ng Allah?” Sinabi niya: “Ang lingkod,” o sinabi niya: “Nagtataka ako sa lingkod kapag sinasabi niya: ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Iyo.

Nagkasala ako sa aking sarili, kaya patawarin Mo ako; sapagkat walang nagpapatawad sa mga kasalanan maliban sa Iyo,’ habang alam niyang walang nagpapatawad sa mga kasalanan maliban sa Kanya.”