Pagpapakupkop Laban sa Kasamaan

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

“At laban sa kasamaan ng isang naiinggit kapag naiinggit siya.” Ang naiinggit ay yaong nagnanais na mawala ang biyayang ipinagkaloob sa kinaiinggitan niya, at nagsisikap na alisin iyon sa pamamagitan ng mga paraang kaya niya. Kaya kailangang magpakupkop sa Allah laban sa kasamaan niya at hadlangan ang kanyang pakana. Kabilang din sa mga naiinggit ang taong nagdudulot ng masamang mata, sapagkat hindi nagmumula ang masamang mata kundi sa isang naiinggit na masama ang likas na ugali at marumi ang kalooban.

Saklaw ng surah na ito ang pagpapakupkop laban sa lahat ng uri ng kasamaan, kapwa sa pangkalahatan at sa mga natatanging uri nito. Ipinakikita rin nito na tunay ang pangkukulam, na dapat katakutan ang pinsalang dulot nito, at na dapat magpakupkop sa Allah laban dito at sa mga gumagawa nito.

Ibig sabihin: “Sabihin mo,” habang naghahanap ng kalinga: “Nagpapakupkop ako”—ibig sabihin, dumudulog ako, sumisilong, at kumakapit—“sa Panginoon ng bukang-liwayway” (رَبِّ الْفَلَقِ), ang Nagpapasibol sa butil at buto ng datiles, at Nagpapasibol sa liwanag ng umaga.

Pagkatapos banggitin ang pangkalahatan, itinatangi Niya ang ilang uri ng kasamaan at sinasabi: “At laban sa kasamaan ng pusikit kapag lumaganap ito” (غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ)—ibig sabihin, laban sa kasamaan ng mga bagay na nagaganap sa gabi, kapag bumabalot ito sa mga tao at lumalaganap ang maraming masasamang espiritu at mapaminsalang hayop.

“Laban sa kasamaan ng anumang nilikha Niya” (مَا خَلَقَ). Kabilang dito ang lahat ng nilikha ng Allah: mga tao, jinn, at hayop. Kaya nagpapakupkop tayo sa Lumikha ng mga ito laban sa kasamaan na naroroon sa mga ito.

“At laban sa kasamaan ng mga palaihip sa mga buhol” (النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ)—ibig sabihin, laban sa kasamaan ng mga mangkukulam na humihingi ng tulong para sa kanilang kulam sa pamamagitan ng pag-ihip sa mga buhol na itinatali nila habang nagsasagawa ng pangkukulam.

Saklaw ng surah na ito ang pagpapakupkop sa Panginoon ng mga tao, Hari nila, at Diyos nila laban kay Satanas, na pinagmumulan at ugat ng lahat ng kasamaan. Kabilang sa mga tukso at kasamaan niya ang pagbulong sa mga dibdib ng mga tao: pinapaganda niya ang kasamaan at ipinakikita ito sa kanila sa kaakit-akit na anyo, at pinasisigla niya ang kanilang hangaring gawin ito. Pinapangit naman niya sa kanila ang kabutihan, pinanghihinaan sila ng loob na gawin iyon, at ipinakikita niya iyon sa anyong naiiba sa tunay nitong anyo.

Patuloy siyang bumubulong at umuurong—ibig sabihin, lumalayo—kapag inaalala ng alipin ang kanyang Panginoon at humihingi ng tulong sa Kanya upang itaboy si Satanas.

Kaya nararapat sa tao na magpakupkop at kumapit sa pangangalaga ng Allah bilang Panginoon ng lahat ng tao. Lahat ng nilikha ay saklaw ng Kanyang pagka-Panginoon at paghahari; hawak Niya ang noo ng bawat gumagalaw na nilalang. Dapat ding kumapit sa Kanyang pagka-Diyos, sapagkat nilikha Niya ang mga tao upang sumamba sa Kanya. Hindi magiging ganap ang kanilang pagsamba malibang maitaboy nila ang kasamaan ng kaaway nilang nagtatangkang ilihis sila rito at humadlang sa pagitan nila at ng pagsamba sa Allah.

Nais ni Satanas na mapasama sila sa kanyang pangkat upang maging kabilang sa mga mananahan sa nagliliyab na Apoy. Ang pagbulong ay maaaring magmula sa mga jinn at maaari ring magmula sa mga tao; kaya sinabi Niya: “mula sa mga jinn at mga tao.”

Ang papuri ay ukol sa Allah, Panginoon ng mga nilalang, sa simula at sa wakas, sa hayag at sa lihim. Hinihiling namin sa Kanya, ang Kataas-taasan, na lubusin Niya ang Kanyang biyaya sa amin at patawarin ang aming mga kasalanang humahadlang sa amin na matamo ang marami sa Kanyang mga pagpapala, at ang aming mga pagkakamali at pagnanasa na naglayo sa aming mga puso sa pagninilay sa Kanyang mga talata. Umaasa kami at naghahangad sa Kanya na huwag Niya kaming pagkaitan ng pinakamainam na nasa Kanya dahil sa kasamaan ng nasa amin.

Walang nawawalan ng pag-asa sa habag ng Allah kundi ang mga taong di-naniniwala, at walang nawawalan ng pag-asa sa Kanyang awa kundi ang mga taong naliligaw.

Nawa’y pagpalain at batiin ng Allah ang Kanyang Sugo na si Muhammad, ang kanyang pamilya, at lahat ng kanyang mga Kasamahan, ng mga pagpapala at pagbati na nagpapatuloy sa lahat ng panahon. Papuri sa Allah, na sa pamamagitan ng Kanyang biyaya ay nagiging ganap ang mabubuting gawain.

Natapos ang pagpapaliwanag sa Aklat ng Allah sa tulong Niya at sa mabuting pagtataguyod Niya, sa pamamagitan ng nagtipon at sumulat nito, si ‘Abdur-Rahman ibn Nasir ibn ‘Abdullah, na kilala bilang Ibn Sa‘di—nawa’y patawarin siya ng Allah, ang kanyang mga magulang, at ang lahat ng Muslim. Natapos ito sa unang araw ng Rabi‘ al-Awwal, taong 1344 pagkaraan ng Hijrah ni Muhammad ﷺ. Natapos sa papuri sa Allah. Huwag ninyo kaming kalimutan sa inyong mga panalangin kapag wala kami sa inyong harapan.

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

Pagpapaliwanag sa dalawang surah ng pagpapakupkop (المعوذتين), at ang mga ito ay ipinahayag sa Madinah.

Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni ‘Affan; isinalaysay sa amin ni Hammad ibn Salamah; ibinalita sa amin ni ‘Asim ibn Bahdalah, mula kay Zirr ibn Hubaysh na nagsabi: Sinabi ko kay Ubayy ibn Ka‘b: “Hindi isinusulat ni Ibn Mas‘ud sa kanyang Mushaf ang dalawang surah ng pagpapakupkop.” Sumagot siya: “Sumasaksi ako na ibinalita sa akin ng Sugo ng Allah ﷺ na sinabi sa kanya ni Jibril عليه السلام: ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway,’ at sinabi ko iyon. Pagkatapos ay sinabi niya: ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao,’ at sinabi ko iyon.” Kaya sinasabi natin ang sinabi ng Propeta ﷺ.

Iniulat din ito ni Abu Bakr al-Humaydi sa kanyang Musnad, mula kay Sufyan ibn ‘Uyaynah: Isinalaysay sa amin ni ‘Abdah ibn Abi Lubabah at ni ‘Asim ibn Bahdalah—narinig nilang dalawa si Zirr ibn Hubaysh na nagsabi: Tinanong ko si Ubayy ibn Ka‘b tungkol sa dalawang surah ng pagpapakupkop. Sinabi ko: “Abu al-Mundhir, inaalis ng kapatid mong si Ibn Mas‘ud ang dalawang ito sa Mushaf.” Sumagot siya: “Tinanong ko ang Sugo ng Allah ﷺ tungkol dito. Sinabi niya: ‘Iniutos sa akin na sabihin ito, kaya sinabi ko.’ Kaya sinasabi natin gaya ng sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ.”

Sinabi ni Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Waki‘; isinalaysay sa amin ni Sufyan, mula kay ‘Asim, mula kay Zirr na nagsabi: Tinanong ko si Ibn Mas‘ud tungkol sa dalawang surah ng pagpapakupkop. Sinabi niya: “Tinanong ko ang Propeta ﷺ tungkol sa mga ito, at sinabi niya: ‘Iniutos ito sa akin at sinabi ko sa inyo, kaya sabihin ninyo.’” Sinabi ni Ubayy: “Sinabi ito sa amin ng Propeta ﷺ, kaya sinasabi namin.”

Sinabi ni al-Bukhari: Isinalaysay sa amin ni ‘Ali ibn ‘Abdullah; isinalaysay sa amin ni Sufyan; isinalaysay sa amin ni ‘Abdah ibn Abi Lubabah, mula kay Zirr ibn Hubaysh—at isinalaysay rin sa amin ni ‘Asim, mula kay Zirr—na nagsabi: Tinanong ko si Ubayy ibn Ka‘b at sinabi ko: “Abu al-Mundhir, sinasabi ng kapatid mong si Ibn Mas‘ud ang ganito at ganoon.” Sumagot siya: “Tinanong ko ang Propeta ﷺ at sinabi niya: ‘Iniutos ito sa akin, kaya sinabi ko.’ Kaya sinasabi natin gaya ng sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ.”

Iniulat din ito nina al-Bukhari at al-Nasa’i, mula kay Qutaybah, mula kay Sufyan ibn ‘Uyaynah, mula kina ‘Abdah at ‘Asim ibn Abi al-Najud, mula kay Zirr ibn Hubaysh, mula kay Ubayy ibn Ka‘b.

Sinabi ni al-Hafiz Abu Ya‘la: Isinalaysay sa amin ni al-Azraq ibn ‘Ali; isinalaysay sa amin ni Hassan ibn Ibrahim; isinalaysay sa amin ni al-Salt ibn Bahram, mula kay Ibrahim, mula kay ‘Alqamah na nagsabi: Inaalis ni ‘Abdullah ang dalawang surah ng pagpapakupkop sa Mushaf at sinasabi niya: “Iniutos lamang sa Sugo ng Allah ﷺ na magpakupkop sa pamamagitan ng mga ito; hindi binibigkas ni ‘Abdullah ang mga ito.”

Iniulat din ito ni ‘Abdullah ibn Ahmad sa salaysay ni al-A‘mash, mula kay Abu Ishaq, mula kay ‘Abd al-Rahman ibn Yazid: Inaalis ni ‘Abdullah ang dalawang surah ng pagpapakupkop sa kanyang mga Mushaf at sinasabi: “Hindi kabilang ang mga ito sa Aklat ng Allah.” Sinabi ni al-A‘mash: Isinalaysay rin sa amin ni ‘Asim, mula kay Zirr ibn Hubaysh, mula kay Ubayy ibn Ka‘b na nagsabi: Tinanong namin ang Sugo ng Allah ﷺ tungkol sa dalawang ito at sinabi niya: “Iniutos ito sa akin, kaya sinabi ko.”

Kilala sa maraming tagabigkas ng Qur’an at mga dalubhasa sa batas ng Islam ang pahayag na hindi isinusulat ni Ibn Mas‘ud ang dalawang surah na ito sa kanyang Mushaf. Marahil hindi niya narinig ang mga ito mula sa Propeta ﷺ at hindi umabot sa antas ng mutawatir sa kanya. Marahil ay binalikan niya ang kanyang pahayag at sumang-ayon sa pamayanan, sapagkat isinulat ng mga Kasamahan, nawa’y kalugdan sila ng Allah, ang dalawang surah sa mga opisyal na Mushaf at ipinadala ang mga ito sa iba’t ibang panig. Papuri at pasasalamat sa Allah.

Sinabi ni Muslim sa kanyang Sahih: Isinalaysay sa amin ni Qutaybah; isinalaysay sa amin ni Jarir, mula kay Bayan, mula kay Qays ibn Abi Hazim, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Hindi mo ba nakita ang mga talatang ipinahayag ngayong gabi, na wala pang nakitang katulad nito kailanman: ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway’ at ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao’?” Iniulat din ito nina Ahmad at Muslim, at nina al-Tirmidhi at al-Nasa’i sa salaysay ni Isma‘il ibn Abi Khalid, mula kay Qays ibn Abi Hazim, mula kay ‘Uqbah. Sinabi ni al-Tirmidhi: “Hasan, sahih.”

Isa pang salaysay: Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni al-Walid ibn Muslim; isinalaysay sa amin ni Ibn Jabir, mula kay al-Qasim Abu ‘Abd al-Rahman, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Habang pinangungunahan ko ang kamelyo ng Sugo ng Allah ﷺ sa isang makitid na daanan sa mga bundok, sinabi niya sa akin: “O ‘Uqbah, hindi ka ba sasakay?” Nangamba akong baka iyon ay pagsuway, kaya bumaba ang Sugo ng Allah ﷺ at sumakay ako sandali. Pagkatapos ay sumakay siyang muli at sinabi: “O ‘Uqayb, ituturo ko ba sa iyo ang dalawang pinakamainam na surah na binibigkas ng mga tao?” Sumagot ako: “Oo, O Sugo ng Allah.”

Binigkas niya sa akin ang “Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway” at “Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao.” Nang itinatag ang pagdarasal, nanguna ang Sugo ng Allah ﷺ at binigkas ang dalawang ito. Pagkatapos, pagdaan niya sa akin, sinabi niya: “Ano ang palagay mo, O ‘Uqayb? Bigkasin mo ang dalawang ito tuwing matutulog ka at tuwing gigising ka.”

Iniulat ito ni al-Nasa’i sa salaysay nina al-Walid ibn Muslim at ‘Abdullah ibn al-Mubarak, kapwa mula kay Ibn Jabir. Iniulat din ito nina Abu Dawud at al-Nasa’i, mula kay Ibn Wahb, mula kay Mu‘awiyah ibn Salih, mula kay al-‘Ala’ ibn al-Harith, mula kay al-Qasim ibn ‘Abd al-Rahman, mula kay ‘Uqbah.

Isa pang salaysay: Sinabi ni Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Abu ‘Abd al-Rahman; isinalaysay sa amin ni Sa‘id ibn Abi Ayyub; isinalaysay sa akin nina Yazid ibn ‘Abd al-‘Aziz al-Ra‘ayni at Abu Marhum, mula kay Yazid ibn Muhammad al-Qurashi, mula kay ‘Ali ibn Rabah, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Iniutos sa akin ng Sugo ng Allah ﷺ na bigkasin ang mga surah ng pagpapakupkop pagkatapos ng bawat pagdarasal. Iniulat ito nina Abu Dawud, al-Tirmidhi, at al-Nasa’i sa iba’t ibang salaysay mula kay ‘Ali ibn Abi Rabah. Sinabi ni al-Tirmidhi: “Gharib.”

Isa pang salaysay: Sinabi ni Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Yahya ibn Ishaq; isinalaysay sa amin ni Ibn Lahi‘ah, mula kay Musharrih ibn Ha‘an, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Sinabi sa akin ng Sugo ng Allah ﷺ: “Bigkasin mo ang dalawang surah ng pagpapakupkop, sapagkat wala kang mabibigkas na katulad ng mga ito.” Si Ahmad lamang ang nagtala nito sa ganitong salaysay.

Isa pang salaysay: Sinabi ni Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Haywah ibn Shurayh; isinalaysay sa amin ni Baqiyyah; isinalaysay sa amin ni Buhayr ibn Sa‘d, mula kay Khalid ibn Ma‘dan, mula kay Jubayr ibn Nufayr, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Ipinagkaloob sa Sugo ng Allah ﷺ ang isang abuhing mola. Sumakay siya rito at pinangunahan ito ni ‘Uqbah. Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Bigkasin mo ang ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway.’” Inulit niya ito sa akin hanggang sa mabigkas ko iyon.

Napansin niyang hindi ako gaanong natuwa rito, kaya sinabi niya: “Marahil minamaliit mo ito? Wala kang maipangdarasal na katulad nito.” Iniulat ito ni al-Nasa’i mula kay ‘Amr ibn ‘Uthman, mula kay Baqiyyah. Iniulat din ito ni al-Nasa’i mula kay al-Thawri, mula kay Mu‘awiyah ibn Salih, mula kay ‘Abd al-Rahman ibn Jubayr ibn Nufayr, mula sa kanyang ama, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir, na nagtanong sa Sugo ng Allah ﷺ tungkol sa dalawang surah ng pagpapakupkop at binanggit ang kahalintulad na salaysay.

Isa pang salaysay: Sinabi ni al-Nasa’i: Ibinalita sa amin ni Muhammad ibn ‘Abd al-A‘la; isinalaysay sa amin ni al-Mu‘tamir; narinig ko si al-Nu‘man, mula kay Ziyad Abu al-Asad, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Hindi nagpakupkop ang mga tao sa pamamagitan ng anumang katulad ng dalawang ito: ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway’ at ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao.’”

Isa pang salaysay: Sinabi ni al-Nasa’i: Ibinalita sa amin ni Qutaybah; isinalaysay sa amin ni al-Layth, mula kay Ibn ‘Ajlan, mula kay Sa‘id al-Maqburi, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Naglalakad ako kasama ng Sugo ng Allah ﷺ at sinabi niya: “O ‘Uqbah, sabihin mo.” Tinanong ko: “Ano ang sasabihin ko?” Hindi niya ako sinagot. Pagkatapos ay sinabi niya: “Sabihin mo.”

Tinanong ko: “Ano ang sasabihin ko, O Sugo ng Allah?” Hindi niya ako sinagot, kaya sinabi ko: “O Allah, ulitin Mo sa akin.” Sinabi niya: “O ‘Uqbah, sabihin mo.” Tinanong ko: “Ano ang sasabihin ko, O Sugo ng Allah?” Sinabi niya: “’Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway,’” at binigkas ko ito hanggang sa wakas nito.

Pagkatapos ay sinabi niya: “Sabihin mo.” Tinanong ko: “Ano ang sasabihin ko, O Sugo ng Allah?” Sinabi niya: “‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao,’” at binigkas ko ito hanggang sa wakas nito. Pagkatapos ay sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Walang humingi ng anumang bagay na katulad ng dalawang ito, at walang nagpakupkop sa pamamagitan ng anumang katulad ng dalawang ito.”

Isa pang salaysay: Sinabi ni al-Nasa’i: Ibinalita sa amin ni Muhammad ibn Yasar; isinalaysay sa amin ni ‘Abd al-Rahman; isinalaysay sa amin ni Mu‘awiyah, mula kay al-‘Ala’ ibn al-Harith, mula kay Makhul, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Binasa ng Sugo ng Allah ﷺ ang dalawang ito sa pagdarasal sa madaling-araw.

Isa pang salaysay: Sinabi ni al-Nasa’i: Ibinalita sa amin ni Qutaybah; isinalaysay sa amin ni al-Layth, mula kay Yazid ibn Abi Habib, mula kay Abu ‘Imran Aslam, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Sinundan ko ang Sugo ng Allah ﷺ habang nakasakay siya at ipinatong ko ang aking kamay sa kanyang paa. Sinabi ko: “Ituro mo sa akin ang Surah Hud o Surah Yusuf.” Sumagot siya: “Wala kang mababasang anumang higit na kapaki-pakinabang sa piling ng Allah kaysa sa ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway.’”

Isa pang hadith: Sinabi ni al-Nasa’i: Ibinalita sa amin ni Mahmud ibn Khalid; isinalaysay sa amin ni al-Walid; isinalaysay sa amin ni Abu ‘Amr al-Awza‘i, mula kay Yahya ibn Abi Kathir, mula kay Muhammad ibn Ibrahim ibn al-Harith, mula kay Abu ‘Abdullah, mula kay Ibn ‘A’ish al-Juhani na nagsabi: Sinabi sa kanya ng Propeta ﷺ: “O Ibn ‘A’ish, ituturo ko ba sa iyo—o sasabihin ko ba sa iyo—ang pinakamainam na ipinangangalaga ng mga naghahanap ng kalinga?” Sumagot siya: “Oo, O Sugo ng Allah.”

Sinabi niya: “‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway’ at ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao.’ Ito ang dalawang surah.”

Maraming salaysay na ganito mula kay ‘Uqbah, anupa’t para silang mutawatir. Para sa maraming dalubhasang mananaliksik ng hadith, nagbibigay ang mga ito ng katiyakan. Naunang nabanggit sa salaysay nina Sadiy ibn ‘Ajlan at Farwah ibn Mujahid, mula kay ‘Uqbah, ang pahayag na: “Ituturo ko ba sa inyo ang tatlong surah na walang katulad na ipinahayag sa Torah, Ebanghelyo, Zabur, o Furqan: ‘Sabihin mo: Siya ang Allah, ang Nag-iisa,’ ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway,’ at ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao’?”

Isa pang hadith: Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Isma‘il; isinalaysay sa amin ni al-Jurayri, mula kay Abu al-‘Ala’ na nagsabi: Sinabi ng isang lalaki: Kasama namin ang Sugo ng Allah ﷺ sa isang paglalakbay, at nagpapalitan sa pagsakay ang mga tao dahil kakaunti ang sasakyan. Dumating ang pagkakataon ng pagbaba ng Sugo ng Allah ﷺ at ng pagbaba ko. Naabutan niya ako at tinapik sa balikat. Sinabi niya: “‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway,’” at binigkas ito ng Sugo ng Allah ﷺ at binigkas ko rin kasabay niya.

Pagkatapos ay sinabi niya: “‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao,’” at binigkas ito ng Sugo ng Allah ﷺ at binigkas ko rin kasabay niya. Pagkatapos ay sinabi niya: “Kapag nagdasal ka, bigkasin mo ang dalawang ito.” Malamang na si ‘Uqbah ibn ‘Amir ang lalaking ito; ang Allah ang higit na nakaaalam. Iniulat ito ni al-Nasa’i mula kay Ya‘qub ibn Ibrahim, mula kay Ibn ‘Ulayyah.

Isa pang hadith: Sinabi ni al-Nasa’i: Ibinalita sa amin ni Muhammad ibn al-Muthanna; isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Ja‘far, mula kay ‘Abdullah ibn Sa‘id; isinalaysay sa akin ni Yazid ibn Ruman, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir, mula kay ‘Abdullah al-Aslami—siya si Ibn Unays—na nagsabi: Ipinasok ng Sugo ng Allah ﷺ ang kanyang kamay sa aking dibdib at sinabi: “Sabihin mo.” Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Pagkatapos ay sinabi niya sa akin: “Sabihin mo.” Sinabi ko: “‘Sabihin mo: Siya ang Allah, ang Nag-iisa.’”

Pagkatapos ay sinabi niya sa akin: “Sabihin mo.” Sinabi ko: “‘Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway laban sa kasamaan ng anumang nilikha Niya,’” hanggang sa matapos ko ito. Pagkatapos ay sinabi niya sa akin: “Sabihin mo.” Sinabi ko: “‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao,’” hanggang sa matapos ko ito.

Pagkatapos ay sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Gayon ka magpakupkop. Hindi kailanman nagpakupkop ang mga naghahanap ng kalinga sa pamamagitan ng anumang katulad ng mga ito.”

Isa pang hadith: Sinabi ni al-Nasa’i: Ibinalita sa amin ni ‘Amr ibn ‘Ali Abu Hafs; isinalaysay sa amin ni Badal; isinalaysay sa amin ni Shaddad ibn Sa‘id Abu Talhah; isinalaysay sa amin ni Sa‘id al-Jurayri, mula kay Abu Nadrah, mula kay Jabir ibn ‘Abdullah na nagsabi: Sinabi sa akin ng Sugo ng Allah ﷺ: “Basahin mo, O Jabir.” Tinanong ko: “Ano ang babasahin ko, nawa’y maging pantubos ko kayo ng aking ama at ina?” Sumagot siya: “Basahin mo: ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway’ at ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao.’”

Binasa ko ang mga ito at sinabi niya: “Bigkasin mo ang mga ito; wala kang mababasa na katulad ng mga ito.”

Nauna nang nabanggit ang hadith ni ‘A’ishah na binibigkas ng Sugo ng Allah ﷺ ang mga ito, umiihip sa kanyang mga palad, at ipinapahid ang mga iyon sa kanyang ulo, mukha, at harapang bahagi ng katawan. Sinabi ni Imam Malik, mula kay Ibn Shihab, mula kay ‘Urwah, mula kay ‘A’ishah: Kapag nagkakasakit ang Sugo ng Allah ﷺ, binibigkas niya sa kanyang sarili ang dalawang surah ng pagpapakupkop at umiihip. Nang lumala ang kanyang karamdaman, binibigkas ko ang mga ito para sa kanya at ipinapahid ko sa kanya ang kanyang kamay, sa pag-asang makamit ang pagpapala nito.

Iniulat ito ni al-Bukhari, Muslim, Abu Dawud, al-Nasa’i, at Ibn Majah sa mga salaysay mula kay Malik.

Nauna ring nabanggit sa hulihan ng Surah Nun ang hadith ni Abu Nadrah, mula kay Abu Sa‘id: Ang Sugo ng Allah ﷺ ay nagpapakupkop laban sa masamang mata ng mga jinn at sa masamang mata ng tao. Nang ipahayag ang dalawang surah ng pagpapakupkop, ginamit niya ang mga ito at iniwan ang iba pa. Iniulat ito nina al-Tirmidhi, al-Nasa’i, at Ibn Majah. Sinabi ni al-Tirmidhi: “Hasan na hadith.”

Sinabi ni Ibn Abi Hatim: Isinalaysay sa amin ni Ahmad ibn ‘Isam; isinalaysay sa amin ni Abu Ahmad al-Zubayri; isinalaysay sa amin ni Hasan ibn Salih, mula kay ‘Abdullah ibn Muhammad ibn ‘Aqil, mula kay Jabir na nagsabi: Ang al-falaq ay bukang-liwayway. Sinabi rin ni al-‘Awfi, mula kay Ibn ‘Abbas: Ang al-falaq ay bukang-liwayway. Iniulat din ang katulad nito mula kina Mujahid, Sa‘id ibn Jubayr, ‘Abdullah ibn Muhammad ibn ‘Aqil, al-Hasan, Qatadah, Muhammad ibn Ka‘b al-Qurazi, Ibn Zayd, at Malik, mula kay Zayd ibn Aslam.

Sinabi nina al-Qurazi, Ibn Zayd, at Ibn Jarir na katulad ito ng sinabi ng Kataas-taasang Allah: “Tagapagpasibol ng bukang-liwayway.” Sinabi ni ‘Ali ibn Abi Talhah, mula kay Ibn ‘Abbas: Ang al-falaq ay ang nilikha. Gayon din ang sinabi ni al-Dahhak: Iniutos ng Allah sa Kanyang Propeta na magpakupkop laban sa lahat ng nilikha. Sinabi ni Ka‘b al-Ahbar: Ang al-falaq ay isang bahagi ng Impiyerno; kapag binuksan ito, sisigaw ang lahat ng nananahan sa Apoy dahil sa tindi ng init nito.

Iniulat ito ni Ibn Abi Hatim. Pagkatapos ay sinabi niya: Isinalaysay sa amin ng aking ama; isinalaysay sa amin ni Suhayl ibn ‘Uthman, mula sa isang lalaking pinangalanan niya, mula kay al-Suddi, mula kay Zayd ibn ‘Ali, mula sa kanyang mga ninuno na nagsabi: Ang al-falaq ay isang hukay sa pinakailalim ng Impiyerno, na may takip. Kapag inalis ang takip nito, lalabas mula roon ang apoy at sisigaw ang Impiyerno dahil sa tindi ng init nito. Ganoon din ang iniulat mula kina ‘Amr ibn ‘Abasah, al-Suddi, at iba pa.

May iniulat na hadith na iniuugnay sa Propeta ﷺ tungkol dito, ngunit tinanggihan ito. Sinabi ni Ibn Jarir: Isinalaysay sa akin ni Ishaq ibn Wahb al-Wasiti; isinalaysay sa amin ni Mas‘ud ibn Musa ibn Mishkan al-Wasiti; isinalaysay sa amin ni Nasr ibn Khuzaymah al-Khurasani, mula kay Shu‘ayb ibn Safwan, mula kay Muhammad ibn Ka‘b al-Qurazi, mula kay Abu Hurayrah, mula sa Propeta ﷺ na nagsabi: “Ang al-falaq ay isang hukay sa Impiyerno na may takip.” Kakaiba ang kawing ng mga tagapagsalaysay nito at hindi ito mapatutunayang iniuugnay sa Propeta ﷺ.

Sinabi ni Abu ‘Abd al-Rahman al-Hubuli: Ang al-falaq ay isa sa mga pangalan ng Impiyerno. Sinabi ni Ibn Jarir: Ang wastong pananaw ay ang unang pahayag—na ito ay bukang-liwayway. Ito ang tamang pananaw at ito ang pinili ni al-Bukhari, nawa’y kaawaan siya ng Allah, sa kanyang Sahih.

“At laban sa kasamaan ng pusikit kapag lumaganap ito” (غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ). Sinabi ni Mujahid: Ang pusikit ay ang gabi kapag lumaganap ito; ang “paglaganap” nito ay ang paglubog ng araw. Isinalaysay ito ni al-Bukhari mula sa kanya at iniulat din ito ni Ibn Abi Najih mula kay Mujahid. Ganoon din ang sinabi nina Ibn ‘Abbas, Muhammad ibn Ka‘b al-Qurazi, al-Dahhak, Khusayf, al-Hasan, at Qatadah: ang gabi kapag dumarating ito taglay ang kadiliman.

Sinabi ni al-Zuhri: “Laban sa kasamaan ng pusikit kapag lumaganap ito” ay tumutukoy sa araw kapag lumulubog. Ayon kina ‘Atiyyah at Qatadah, “kapag lumaganap ang gabi” ay kapag lumipas ito. Sinabi ni Abu al-Muhazzim, mula kay Abu Hurayrah: Tumutukoy ito sa bituin. Sinabi ni Ibn Zayd: Sinasabi ng mga Arabo na ang al-ghasiq ay ang paglubog ng Thurayya; dumarami raw ang mga karamdaman at salot kapag lumulubog ito at humuhupa kapag sumisikat.

Sinabi ni Ibn Jarir: May salaysay ang mga nagsasabi nito. Isinalaysay sa akin ni Nasr ibn ‘Ali; isinalaysay sa akin ni Bakkar ibn ‘Abdullah, pamangkin ni Hammam; isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn ‘Abd al-‘Aziz ibn ‘Umar ibn ‘Abd al-Rahman ibn ‘Awf, mula sa kanyang ama, mula kay Abu Salamah, mula kay Abu Hurayrah, mula sa Propeta ﷺ: “Laban sa kasamaan ng pusikit kapag lumaganap ito,” at sinabi niya: “Ang pusikit na bituin.” Sinasabi ko: Hindi napatutunayang iniuugnay sa Propeta ﷺ ang hadith na ito. Sinabi ni Ibn Jarir: Sinabi naman ng iba na ito ay ang buwan.

Ang pangunahing batayan ng mga nagsasabi nito ay ang iniulat ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Abu Dawud al-Hafri, mula kay Ibn Abi Dhi’b, mula kay al-Harith, mula kay Abu Salamah, na nagsabi: Sinabi ni ‘A’ishah, nawa’y kalugdan siya ng Allah: Hinawakan ng Sugo ng Allah ﷺ ang aking kamay at ipinakita sa akin ang buwan habang sumisikat ito. Sinabi niya: “Magpakupkop ka sa Allah laban sa kasamaan ng pusikit na ito kapag lumaganap ito.”

Iniulat ito nina al-Tirmidhi at al-Nasa’i sa kanilang mga aklat ng tafsir, sa salaysay ni Muhammad ibn ‘Abd al-Rahman ibn Abi Dhi’b, mula sa kanyang tiyuhing si al-Harith ibn ‘Abd al-Rahman. Sinabi ni al-Tirmidhi: “Hasan, sahih.” Ganito ang pagkakasabi nito: “Magpakupkop ka sa Allah laban sa kasamaan nito, sapagkat ito ang pusikit kapag lumaganap ito.” Ganito naman ang pananalita ni al-Nasa’i: “Magpakupkop ka sa Allah laban sa kasamaan nito—ito ang pusikit kapag lumaganap ito.”

Sinasabi ng mga tagapagtaguyod sa unang pananaw, na ang pusikit ay ang gabing sumasaklaw sa lahat, na hindi sumasalungat dito ang kahulugan ng buwan; sapagkat tanda ng gabi ang buwan, at sa gabi lamang ito nagkakaroon ng kapangyarihan. Gayundin, sa gabi lamang nagliliwanag ang mga bituin. Kaya bumabalik ang kahulugan sa sinabi namin; ang Allah ang higit na nakaaalam.

“At laban sa kasamaan ng mga palaihip sa mga buhol” (النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ). Sinabi nina Mujahid, ‘Ikrimah, al-Hasan, Qatadah, at al-Dahhak na ang tinutukoy ay mga mangkukulam. Sinabi ni Mujahid: kapag bumibigkas sila ng mga orasyon at umiihip sa mga buhol. Sinabi ni Ibn Jarir: Isinalaysay sa amin ni Ibn ‘Abd al-A‘la; isinalaysay sa amin ni Ibn Thawr, mula kay Ma‘mar, mula kay Ibn Tawus, mula sa kanyang ama na nagsabi: “Walang anumang mas malapit sa shirk kaysa sa orasyon para sa ahas at mga baliw.”

Sa isa pang hadith, dumating si Jibril sa Sugo ng Allah ﷺ at sinabi: “May nararamdaman ka bang sakit, O Muhammad?” Sumagot siya: “Oo.” Sinabi ni Jibril: “Sa ngalan ng Allah, binibigkas ko ang orasyon para sa iyo laban sa bawat sakit na nagpapahirap sa iyo, at laban sa kasamaan ng bawat naiinggit at masamang mata. Pagalingin ka nawa ng Allah.”

Marahil nangyari ito noong nagkasakit siya matapos siyang kulamin. Pagkatapos ay pinagaling siya ng Allah, ibinalik sa mga ulo ng mga Judiong mangkukulam at naiinggit ang kanilang pakana, at ginawa Niyang maging sanhi ng kanilang kapahamakan ang sarili nilang balak, at inilantad Niya sila. Gayunman, hindi kailanman sinisi ng Sugo ng Allah ﷺ ang Judiong iyon; sapat na ang Allah upang tulungan, pagalingin, at bigyan siya ng kagalingan.

Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Abu Mu‘awiyah; isinalaysay sa amin ni al-A‘mash, mula kay Yazid ibn Hayyan, mula kay Zayd ibn Arqam na nagsabi: Kinulam ng isang Hudyo ang Propeta ﷺ kaya nagkasakit siya nang ilang araw. Pagkatapos ay dumating sa kanya si Jibril at nagsabi: “Kinulam ka ng isang lalaki mula sa mga Hudyo. Nagtali siya ng mga buhol para sa iyo sa ganito at gayong balon. Magpadala ka roon ng kukuha niyon.”

Nagpadala ang Sugo ng Allah ﷺ at nakuha nila iyon. Nang dalhin iyon sa kanya at kalagin ang mga buhol, tumayo ang Sugo ng Allah ﷺ na para bang napalaya siya mula sa gapos. Hindi niya binanggit ang bagay na iyon sa Hudyo at hindi niya ito hinarap nang may galit hanggang sa mamatay siya. Iniulat ito ni al-Nasa’i mula kay Hammad ibn Zayd, mula kay Abu Mu‘awiyah Muhammad ibn Hazim al-Darir.

Sinabi ni al-Bukhari sa “Aklat ng Medisina” sa kanyang Sahih: Isinalaysay sa amin ni ‘Abdullah ibn Muhammad na nagsabi: Narinig ko si Sufyan ibn ‘Uyaynah na nagsasabi: Si Ibn Jurayj ang unang nagbalita nito sa amin; sinabi niya: Isinalaysay sa akin ng pamilya ni ‘Urwah, mula kay ‘Urwah. Tinanong ko si Hisham tungkol dito at isinalaysay niya sa amin, mula sa kanyang ama, mula kay ‘A’ishah na nagsabi: Kinulam ang Sugo ng Allah ﷺ hanggang sa naguguniguni niyang nakikipagtalik siya sa kanyang mga asawa gayong hindi naman. Sinabi ni Sufyan: Ito ang pinakamatindi sa mga uri ng kulam kapag ganito ang epekto.

Pagkatapos ay sinabi niya: “O ‘A’ishah, alam mo bang ipinaalam na sa akin ng Allah ang sagot sa bagay na hiniling kong linawin? Dumating sa akin ang dalawang lalaki. Umupo ang isa sa tabi ng aking ulo at ang isa naman sa tabi ng aking mga paa. Sinabi ng nasa tabi ng aking ulo sa kasama niya: ‘Ano ang nangyari sa lalaking ito?’

Sumagot siya: ‘Kinulam siya.’ Tinanong niya: ‘Sino ang nangulam sa kanya?’ Sumagot siya: ‘Si Labid ibn al-A‘sam, isang lalaki mula sa angkan ng Zurayq, kaalyado ng mga Hudyo at mapagkunwari.’ Tinanong niya: ‘Sa anong bagay?’

Sumagot siya: ‘Sa suklay at hibla ng buhok.’ Tinanong niya: ‘Nasaan iyon?’ Sumagot siya: ‘Sa tuyong balat ng usbong ng datiles na lalaki, sa ilalim ng batong nakausli sa ilalim ng balon na Dhi Arwan.’” Sinabi ni ‘A’ishah: Pumunta siya sa balon at kinuha iyon.

Sinabi niya: “Ito ang balong ipinakita sa akin. Ang tubig nito ay mistulang pinagbabaran ng henna at ang mga puno ng datiles nito ay mistulang mga ulo ng mga satanas.” Kinuha niya iyon. Tinanong ko: “Hindi mo ba ito ikinalat o inilantad?”—ibig sabihin, hindi mo ba inalis ang kulam sa pamamagitan ng isang ritwal?

Sumagot siya: “Pinagaling na ako ng Allah, at ayaw kong magpasiklab ng kasamaan laban kaninuman sa mga tao.”

Iniugnay ito sa kanya sa mga salaysay nina ‘Isa ibn Yunus, Abu Damrah Anas ibn ‘Iyad, Abu Usamah, at Yahya al-Qattan. Nasa salaysay nito ang mga salitang: “Sinabi niya: Naguguniguni niya na may nagawa siya kahit hindi naman.” Nasa isa pang salaysay: “Iniutos niya na ibaon ang balon.” Iniulat din daw ito mula kay Hisham nina Ibn Abi al-Zinad at al-Layth ibn Sa‘d.

Iniulat ito ni Muslim sa salaysay nina Abu Usamah Hammad ibn Usamah at ‘Abdullah ibn Numayr. Iniulat ito ni Ahmad mula kay ‘Affan, mula kay Wuhayb, mula kay Hisham. Iniulat din ni Imam Ahmad mula kay Ibrahim ibn Khalid, mula kay Rabbah, mula kay Ma‘mar, mula kay Hisham, mula sa kanyang ama, mula kay ‘A’ishah na nagsabi: Nanatili ang Sugo ng Allah ﷺ nang anim na buwan na naguguniguni niyang nakikipagtalik siya ngunit hindi naman. Dumating sa kanya ang dalawang anghel; umupo ang isa sa tabi ng kanyang ulo at ang isa sa tabi ng kanyang mga paa.

Tinanong ng isa ang isa: “Ano ang nangyari sa kanya?” Sumagot siya: “Kinulam siya.” Tinanong niya: “Sino ang nangulam sa kanya?” Sumagot siya: “Si Labid ibn al-A‘sam,” at binanggit ang kabuuan ng salaysay.

Sinabi ng iskolar ng tafsir na si al-Tha‘labi sa kanyang Tafsir: Sinabi nina Ibn ‘Abbas at ‘A’ishah, nawa’y kalugdan silang dalawa ng Allah: May isang batang Hudyo na naglilingkod sa Sugo ng Allah ﷺ. Nilapitan siya ng mga Hudyo at patuloy siyang kinumbinsi hanggang sa makakuha siya ng ilang hibla ng buhok ng Propeta ﷺ at ilang ngipin mula sa kanyang suklay. Ibinigay niya ang mga ito sa mga Hudyo at kinulam nila siya sa pamamagitan ng mga iyon. Isang lalaki sa kanila, na tinatawag na Labid ibn al-A‘sam, ang namahala rito.

Pagkatapos ay itinago niya ang mga ito sa isang balon na pag-aari ng angkan ng Zurayq, na tinatawag na Dhi Arwan. Nagkasakit ang Sugo ng Allah ﷺ, nalagas ang ilan sa buhok ng kanyang ulo, at sa loob ng anim na buwan ay naguguniguni niyang nakikipagtalik siya sa kanyang mga asawa gayong hindi naman. Nanghihina siya at hindi niya alam kung ano ang nangyayari sa kanya. Habang natutulog siya, dumating ang dalawang anghel.

Umupo ang isa sa tabi ng kanyang ulo at ang isa sa tabi ng kanyang mga paa. Tinanong ng nasa tabi ng kanyang mga paa ang nasa tabi ng kanyang ulo: “Ano ang nangyari sa lalaking ito?” Sumagot siya: “Kinulam siya.” Tinanong niya: “Ano ang kulam?”

Sumagot siya: “Pangkukulam.” Tinanong niya: “Sino ang nangulam sa kanya?” Sumagot siya: “Si Labid ibn al-A‘sam na Hudyo.” Tinanong niya: “Sa anong bagay?” Sumagot siya: “Sa suklay at hibla ng buhok.” Tinanong niya: “Nasaan iyon?”

Sumagot siya: “Nasa tuyong balat ng usbong ng datiles, sa ilalim ng batong nakausli sa ilalim ng balon na Dhi Arwan.” Ang balat na ito ay panlabas na saplot ng usbong ng datiles; ang batong nakausli sa ilalim ng balon ay batong tinatapakan ng kumukuha ng tubig.

Nagising ang Sugo ng Allah ﷺ na balisa at sinabi: “O ‘A’ishah, alam mo bang ipinaalam sa akin ng Allah ang tungkol sa aking karamdaman?” Pagkatapos ay ipinadala ng Sugo ng Allah ﷺ sina ‘Ali, al-Zubayr, at ‘Ammar ibn Yasir. Inigib nila ang tubig sa balon; mistula itong pinagbabaran ng henna. Pagkatapos ay iniangat nila ang bato at inilabas ang tuyong balat.

Nandoon ang ilang hibla ng kanyang buhok at mga ngipin ng kanyang suklay. Naroon din ang isang tali na may labindalawang buhol na tinusukan ng mga karayom. Ipinahayag ng Kataas-taasang Allah ang dalawang surah. Sa tuwing binibigkas ang isang talata, kumakalag ang isang buhol.

Gumaan ang pakiramdam ng Sugo ng Allah ﷺ nang makalag ang huling buhol, at tumayo siya na para bang napalaya mula sa gapos. Sinasabi noon ni Jibril عليه السلام: “Sa ngalan ng Allah, binibigkas ko ang orasyon para sa iyo laban sa bawat bagay na nagpapahirap sa iyo, laban sa naiinggit at sa masamang mata. Pagalingin ka nawa ng Allah.” Sinabi nila: “O Sugo ng Allah, hindi ba natin kukunin ang masamang taong iyon at papatayin?”

Sumagot ang Sugo ng Allah ﷺ: “Pinagaling na ako ng Allah, at ayaw kong magpasiklab ng kasamaan laban sa mga tao.” Isinalaysay ito ni al-Tha‘labi nang walang kawing ng mga tagapagsalaysay. Kakaiba ang ilang bahagi nito at may mga matinding kahina-hinalang detalye; may mga bahagi naman itong sinusuportahan ng naunang mga salaysay. Ang Allah ang higit na nakaaalam.

“Laban sa kasamaan ng anumang nilikha Niya” (مَا خَلَقَ) ay nangangahulugang laban sa kasamaan ng lahat ng nilikha. Sinabi nina Thabit al-Bunani at al-Hasan al-Basri: Kabilang dito ang Impiyerno, si Iblis, at ang kanyang mga supling.

Sinabi ni Sa‘id ibn Jubayr, mula kay Ibn ‘Abbas, tungkol sa “tagapasaring na palaurong” (الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ): Si Satanas ay nakadapa sa puso ng anak ni Adan. Kapag naging pabaya at nakalimot ito, bumubulong siya. Kapag inalala nito ang Allah, umaatras si Satanas. Ganoon din ang sinabi nina Mujahid at Qatadah.

Sinabi ni al-Mu‘tamir ibn Sulayman, mula sa kanyang ama: Nabanggit sa akin na bumubulong si Satanas—o ang tagapasaring—sa puso ng anak ni Adan kapag malungkot siya at kapag masaya. Kapag inalala niya ang Allah, umaatras si Satanas. Sinabi ni al-‘Awfi, mula kay Ibn ‘Abbas, tungkol sa “tagapasaring”: Siya si Satanas; nag-uutos siya, at kapag sinunod, umaatras siya.

Ang mga katagang “Panginoon ng mga tao,” “Hari ng mga tao,” at “Diyos ng mga tao” ay tatlong katangian ng Panginoon, ang Makapangyarihan at Dakila: ang pagiging Panginoon, Hari, at Diyos. Siya ang Panginoon, Hari, at Diyos ng lahat ng bagay. Lahat ng bagay ay nilikha Niya at pag-aari Niya; mga alipin Niya ang lahat. Kaya iniutos sa naghahanap ng kalinga na magpakupkop sa Nag-aangkin ng mga katangiang ito laban sa kasamaan ng tagapasaring na palaurong.

Siya si Satanas na itinalaga sa tao. Walang sinuman sa mga anak ni Adan na walang kasamang jinn na nagpapaganda sa kanya ng mga karumal-dumal na gawain at nagsisikap nang buong lakas na sirain siya. Maliligtas lamang ang taong iniingatan ng Allah. Napatunayan sa Sahih na sinabi ng Propeta ﷺ: “Walang sinuman sa inyo na hindi itinalaga sa kanya ang isang kasama mula sa jinn.”

Tinanong nila: “Pati ikaw, O Sugo ng Allah?” Sumagot siya: “Pati ako, subalit tinulungan ako ng Allah laban sa kanya at nagpasakop siya, kaya wala siyang ipinag-uutos sa akin kundi kabutihan.”

Napatunayan din sa Sahih, sa salaysay ni Anas, ang tungkol sa pagdalaw ni Safiyyah sa Propeta ﷺ habang siya ay nasa i‘tikaf, at sa paglabas niya kasama nito sa gabi upang ihatid ito sa tahanan nito. Nakita siya ng dalawang lalaki mula sa Ansar. Nang makita nila ang Sugo ng Allah ﷺ, nagmamadali silang lumayo. Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Dahan-dahan kayo; si Safiyyah bint Huyayy ito.”

Sumagot sila: “Luwalhati sa Allah, O Sugo ng Allah!” Sinabi niya: “Tumatakbo si Satanas sa anak ni Adan gaya ng pagdaloy ng dugo, at nangamba ako na may maihagis siya sa inyong mga puso na isang bagay—o kasamaan.”

Sinabi ni al-Hafiz Abu Ya‘la al-Mawsili: Isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Bahr; isinalaysay sa amin ni ‘Adi ibn Abi ‘Imarah; isinalaysay sa amin ni Ziyad al-Numayri, mula kay Anas ibn Malik na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Ipinatong ni Satanas ang nguso niya sa puso ng anak ni Adan. Kapag inalala niya ang Allah, umaatras siya; kapag nakalimot siya, nilulunok niya ang puso nito. Iyon ang tagapasaring na palaurong.” Kakaiba ang salaysay na ito.

Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Ja‘far; isinalaysay sa amin ni Shu‘bah, mula kay ‘Asim. Narinig ko si Abu Tamimah na nagsasalaysay mula sa lalaking nakasakay sa likuran ng Sugo ng Allah ﷺ na nagsabi: Nadapa ang asno ng Propeta ﷺ at sinabi ko: “Mapahamak si Satanas!” Sinabi ng Propeta ﷺ: “Huwag mong sabihin: ‘Mapahamak si Satanas,’ sapagkat kapag sinabi mo iyon, lalaki ang tingin niya sa sarili at sasabihin niya: ‘Natalo ko siya sa pamamagitan ng lakas ko.’ Ngunit kapag sinabi mo: ‘Sa ngalan ng Allah,’ liliit siya hanggang sa maging kasinliit ng langaw.”

Si Ahmad lamang ang nagtala nito. Mabuti at matibay ang kawing ng mga tagapagsalaysay nito. Ipinakikita nito na kapag inaalala ng puso ang Allah, lumiliit at natatalo si Satanas; ngunit kapag hindi inaalala ang Allah, lumalaki siya at nagwawagi.

Sinabi rin ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Abu Bakr al-Hanafi; isinalaysay sa amin ni al-Dahhak ibn ‘Uthman, mula kay Sa‘id al-Maqburi, mula kay Abu Hurayrah na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Kapag nasa masjid ang isa sa inyo, pupuntahan siya ni Satanas at didikit sa kanya gaya ng pagdidikit ng lalaki sa kanyang hayop. Kapag nagpaamo siya rito, igagapos niya siya—o lalagyan ng renda.” Sinabi ni Abu Hurayrah: Nakikita ninyo ito.

Ang taong ginapos ay nakikita ninyong nakatagilid at hindi umaalala sa Allah; ang nilagyan naman ng renda ay nakabuka ang bibig at hindi umaalala sa Allah, ang Makapangyarihan at Dakila. Si Ahmad lamang ang nagtala nito.

Nagkakaiba ang pananaw kung ang talatang ito ay tumutukoy lamang sa mga anak ni Adan, gaya ng ipinahihiwatig ng panlabas na kahulugan, o sumasaklaw din sa mga anak ng jinn. May dalawang pananaw tungkol dito. Maaaring kabilang sila sa salitang “mga tao” sa paraang pangkalahatan. Sinabi ni Ibn Jarir: Dahil ginamit ang salitang “mga lalaki” para sa ilan sa kanila, hindi kataka-takang tawagin din silang “mga tao.”

Pagkatapos ay nilinaw Niya at sinabi: “Mula sa mga jinn at mga tao” (مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ). Pinatitibay nito ang ikalawang pananaw. Sinabi rin na paliwanag ito sa “nagpapasaring sa mga dibdib ng mga tao”: kabilang dito ang mga satanas mula sa mga jinn at mga tao, gaya ng sinabi ng Kataas-taasang Allah: “At gayon Namin itinalaga sa bawat propeta ang mga kaaway—mga satanas mula sa mga tao at mga jinn—na nagbubulungan sa isa’t isa ng magaganda ngunit mapanlinlang na salita.” (Al-An‘am 6:112)

Gaya rin ng sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Waki‘; isinalaysay sa amin ni al-Mas‘udi; isinalaysay sa amin ni Abu ‘Umar al-Dimashqi; isinalaysay sa amin ni ‘Ubayd ibn al-Khashkhash, mula kay Abu Dharr na nagsabi: Pinuntahan ko ang Sugo ng Allah ﷺ sa masjid at umupo ako. Sinabi niya: “O Abu Dharr, nagdasal ka na ba?” Sumagot ako: “Hindi.” Sinabi niya: “Tumayo ka at magdasal.”

Tumayo ako at nagdasal, pagkatapos ay umupo ako. Sinabi niya: “O Abu Dharr, magpakupkop ka sa Allah laban sa kasamaan ng mga satanas ng mga tao at mga jinn.” Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, mayroon bang mga satanas sa mga tao?” Sumagot siya: “Oo.”

Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, ano ang pagdarasal?” Sumagot siya: “Ito ang pinakamabuting gawa; maaaring magdasal nang kaunti ang sinumang nagnanais nito at maaaring magdasal nang marami ang sinumang nagnanais.” Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, ano naman ang pag-aayuno?” Sumagot siya: “Tungkuling nagdudulot ng gantimpala, at may karagdagan pang gantimpala sa piling ng Allah.”

Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, ano ang kawanggawa?” Sumagot siya: “Maramihang gantimpala.” Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, alin dito ang pinakamainam?” Sumagot siya: “Ang pagsisikap ng taong salat, o ang palihim na pagtulong sa isang mahirap.”

Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, sino ang unang propeta?” Sumagot siya: “Adan.” Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, naging propeta ba siya?” Sumagot siya: “Oo, isang propetang kinausap ng Allah.” Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, ilan ang mga isinugo?”

Sumagot siya: “Tatlong daan at ilang sampu, napakarami.” Minsan ay sinabi niya: “Labinlima.” Tinanong ko: “O Sugo ng Allah, alin sa mga ipinahayag sa iyo ang pinakadakila?” Sumagot siya: “Ang Talata ng Trono: ‘Ang Allah—walang diyos maliban sa Kanya, ang Buhay, ang Tagapagpanatili ng lahat.’”

Iniulat ito ni al-Nasa’i mula kay Abu ‘Umar al-Dimashqi. Isinama ni Abu Hatim ibn Hibban ang napakahabang salaysay na ito sa kanyang Sahih sa ibang kawing at ibang pananalita; ang Allah ang higit na nakaaalam.

Sinabi ni Imam Ahmad: Isinalaysay sa amin ni Waki‘, mula kay Sufyan, mula kay Mansur, mula kay Dharr ibn ‘Abdullah al-Hamdani, mula kay ‘Abdullah ibn Shaddad, mula kay Ibn ‘Abbas na nagsabi: May isang lalaki na pumunta sa Propeta ﷺ at nagsabi: “O Sugo ng Allah, may naiisip akong bagay na mas gugustuhin ko pang mahulog mula sa langit kaysa sabihin iyon.” Sumagot ang Propeta ﷺ: “Dakila ang Allah! Dakila ang Allah! Papuri sa Allah na ibinalik ang pakana ni Satanas sa bulong lamang.”

Iniulat ito nina Abu Dawud at al-Nasa’i mula kay Mansur; idinagdag ni al-Nasa’i si al-A‘mash, kapwa mula kay Dharr.

Dito nagtatapos ang tafsir. Papuri at pasasalamat sa Allah. Papuri sa Allah, Panginoon ng mga nilalang. Nawa’y pagpalain ng Allah ang ating panginoong si Muhammad, ang kanyang pamilya at mga Kasamahan, at kalugdan Niya ang lahat ng mga Kasamahan.

Sapat na sa atin ang Allah, at Siya ang pinakamainam na Tagapangalaga. Natapos ito sa ikasampung araw ng Jumada al-Ula, taong 1285. Sa Kanya lamang ang papuri.

Tafsir ni al-Baghawi

“At laban sa kasamaan ng pusikit kapag lumaganap ito” (غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ). Ibinalita sa amin ni Abu al-Hasan al-Sarakhsi; ibinalita sa amin ni Zahir ibn Ahmad; ibinalita sa amin ni Ja‘far ibn Muhammad al-Mughlis; isinalaysay sa amin ni Harun ibn Ishaq al-Hamdani; isinalaysay sa amin ni Waki‘, mula kay Ibn Abi Dhi’b, mula sa kanyang tiyuhing si al-Harith ibn ‘Abd al-Rahman, mula kay Abu Salamah, mula kay ‘A’ishah na nagsabi: Hinawakan ng Propeta ﷺ ang aking kamay at tumingin siya sa buwan. Sinabi niya: “O ‘A’ishah, magpakupkop ka sa Allah laban sa kasamaan ng pusikit kapag lumaganap ito.

Ito ang pusikit kapag lumaganap ito.” Ang tinutukoy dito ay ang buwan kapag nag-eeklipse, nangingitim, pumapasok sa eklipse at nagsisimulang maglaho at dumilim.

Sinabi ni Ibn ‘Abbas: Ang al-ghasiq ay ang gabi kapag dumarating ito mula sa silangan taglay ang kadiliman, pumapasok sa lahat ng bagay at nagpapadilim dito. Ang al-ghasaq ay kadiliman. Sinasabing “dumilim ang gabi” kapag nagdilim ito. Ito ang pananaw nina al-Hasan at Mujahid: tumutukoy ito sa gabing dumarating at sumasaklaw.

Ang al-wuqub ay pagpasok; dito, ang gabi ay pumapasok sa paglubog ng araw. Sinabi ni Muqatil: Tumutukoy ito sa kadiliman ng gabi, kapag pumapasok ang itim nitong kulay sa liwanag ng maghapon. Sinabi naman na tinawag na al-ghasiq ang gabi dahil mas malamig ito kaysa maghapon; ang al-ghasaq ay lamig. Sinabi ni Ibn Zayd: Tumutukoy ito sa Thurayya kapag lumulubog.

Sinasabi na dumarami ang mga karamdaman kapag lumulubog ito at humuhupa kapag sumisikat.

“At laban sa kasamaan ng mga palaihip sa mga buhol” (النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ), ibig sabihin, ang mga mangkukulam na umiihip sa mga buhol ng sinulid habang bumibigkas sila ng mga orasyon sa mga ito. Sinabi ni Abu ‘Ubaydah: Sila ang mga anak ni Labid ibn al-A‘sam; kinulam nila ang Propeta ﷺ.

“At laban sa kasamaan ng isang naiinggit kapag naiinggit siya” (حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ), ibig sabihin, ang mga Hudyo, sapagkat naiinggit sila sa Propeta ﷺ. Ipinahayag sa Madinah.

“Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway” (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ). Sinabi nina Ibn ‘Abbas at ‘A’ishah, nawa’y kalugdan silang dalawa ng Allah: May isang batang Hudyo na naglilingkod sa Sugo ng Allah ﷺ. Nakipagsabwatan dito ang mga Hudyo at patuloy nila itong kinumbinsi hanggang sa makuha nito ang ilang hibla ng buhok ng ulo ng Propeta ﷺ at ilang ngipin mula sa kanyang suklay. Ibinigay niya ang mga ito sa mga Hudyo at kinulam nila siya sa pamamagitan ng mga iyon.

Si Labid ibn al-A‘sam, isang lalaki mula sa mga Hudyo, ang nagsagawa nito; dahil dito ipinahayag ang dalawang surah.

Ibinalita sa amin ni Abu Hamid Ahmad ibn ‘Abdullah al-Salihi; ibinalita sa amin ni Abu Sa‘id Muhammad ibn Musa al-Sirafi; isinalaysay sa amin ni Abu al-‘Abbas Muhammad ibn Ya‘qub al-Asamm; isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn ‘Abdullah, na nagsabi: Ibinahagi sa amin ni Anas ibn ‘Iyad, mula kay Hisham, mula sa kanyang ama, mula kay ‘A’ishah na nagsabi: Kinulam ang Propeta ﷺ hanggang sa naguguniguni niyang may nagawa siya kahit hindi naman. Nanalangin siya sa kanyang Panginoon at pagkatapos ay nagsabi: “Alam mo bang ipinaalam sa akin ng Allah ang sagot sa bagay na hiniling kong linawin?”

Tinanong siya ni ‘A’ishah: “Ano iyon, O Sugo ng Allah?” Sumagot siya: “Dumating sa akin ang dalawang lalaki at umupo ang isa sa tabi ng aking ulo at ang isa sa tabi ng aking mga paa. Sinabi ng isa sa kanyang kasama: ‘Ano ang sakit ng lalaking ito?’ Sumagot ang isa: ‘Kinulam siya.’

Tinanong niya: ‘Sino ang nangulam sa kanya?’ Sumagot siya: ‘Si Labid ibn al-A‘sam.’ Tinanong niya: ‘Sa anong bagay?’ Sumagot siya: ‘Sa suklay, hibla ng buhok, at tuyong balat ng usbong ng datiles na lalaki.’ Tinanong niya: ‘Nasaan iyon?’

Sumagot siya: ‘Sa Dhi Arwan’—isang balon ng angkan ng Zurayq.” Sinabi ni ‘A’ishah: Pumunta roon ang Sugo ng Allah ﷺ, pagkatapos ay bumalik siya kay ‘A’ishah at nagsabi: “Sumpa man sa Allah, mistulang pinagbabaran ng henna ang tubig nito at mistulang mga ulo ng mga satanas ang mga puno ng datiles nito.” Sinabi ni ‘A’ishah: Tinanong ko siya: “O Sugo ng Allah, bakit hindi mo iyon inilabas?” Sumagot siya: “Pinagaling na ako ng Allah, at ayaw kong magpasiklab ng kasamaan laban sa mga tao.”

Iniulat na nasa ilalim iyon ng isang bato sa balon. Inalis nila ang bato at inilabas ang tuyong balat ng usbong ng datiles. Nandoon ang ilang hibla ng buhok ng ulo niya at mga ngipin ng kanyang suklay.

Ibinalita sa amin ni al-Mutahhir ibn ‘Ali al-Farisi; ibinalita sa amin ni Muhammad ibn Ibrahim al-Salihani; isinalaysay sa amin ni ‘Abdullah ibn Muhammad ibn Ja‘far, ang hafiz na kilala bilang Abu al-Shaykh; ibinalita sa amin ni Ibn Abi ‘Asim; isinalaysay sa amin ni Abu Bakr ibn Abi Shaybah; isinalaysay sa amin ni Abu Mu‘awiyah, mula kay al-A‘mash, mula kay Yazid ibn Hayyan, mula kay Zayd ibn Arqam na nagsabi: Kinulam ang Propeta ﷺ ng isang lalaki mula sa mga Hudyo at nagkasakit siya nang ilang araw.

Pagkatapos ay dumating sa kanya si Jibril at nagsabi: “Kinulam ka ng isang lalaki mula sa mga Hudyo at nagtali siya ng mga buhol para sa iyo. Ipadala mo ang isang tao upang kunin ang mga iyon.” Ipinadala ng Sugo ng Allah ﷺ si ‘Ali, at kinuha nito ang mga iyon at dinala sa kanya. Sa tuwing kinalag niya ang isang buhol, gumagaan ang kanyang pakiramdam.

Tumayo ang Sugo ng Allah ﷺ na para bang napalaya mula sa gapos. Hindi niya binanggit ang bagay na iyon sa mga Hudyo at hindi nila ito nakita sa kanyang mukha kailanman.

Sinabi nina Muqatil at al-Kalbi: Nakatali iyon sa isang tali na may labing-isang buhol. Sinabi rin na tinusukan ng mga karayom ang mga buhol. Kaya ipinahayag ng Allah ang dalawang surah na ito, na may kabuuang labing-isang talata: lima ang Surah al-Falaq at anim ang Surah al-Nas. Sa tuwing binibigkas ang isang talata, kumakalag ang isang buhol, hanggang sa makalag ang lahat ng buhol.

Tumayo ang Propeta ﷺ na para bang napalaya mula sa gapos. Iniulat na nanatili ang kulam sa kanya nang anim na buwan at lumala ang epekto nito sa loob ng tatlong gabi; pagkatapos ay ipinahayag ang dalawang surah ng pagpapakupkop.

Ibinalita sa amin ni Isma‘il ibn ‘Abd al-Qahir; ibinalita sa amin ni ‘Abd al-Ghafir ibn Muhammad; ibinalita sa amin ni Muhammad ibn ‘Isa al-Juludi; isinalaysay sa amin ni Ibrahim ibn Muhammad ibn Sufyan; isinalaysay sa amin ni Muslim ibn al-Hajjaj; isinalaysay sa amin ni Bishr ibn Hilal al-Sawaf; isinalaysay sa amin ni ‘Abd al-‘Aziz ibn Suhayb, mula kay Abu Nadrah, mula kay Abu Sa‘id na nagsabi: Dumating si Jibril عليه السلام sa Propeta ﷺ at nagsabi: “O Muhammad, may nararamdaman ka bang sakit?” Sumagot siya: “Oo.”

Sinabi niya: “Sa ngalan ng Allah, binibigkas ko ang orasyon para sa iyo laban sa bawat bagay na nagpapahirap sa iyo, laban sa kasamaan ng bawat kaluluwa at ng masamang mata ng naiinggit. Pagalingin ka nawa ng Allah. Sa ngalan ng Allah, binibigkas ko ang orasyon para sa iyo, at pagagalingin ka ng Allah.”

Sinabi ng Kataas-taasang Allah: “Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway.” Ang tinutukoy ng al-falaq ay ang bukang-liwayway. Ito ang pananaw nina Jabir ibn ‘Abdullah, al-Hasan, Sa‘id ibn Jubayr, Mujahid, Qatadah, at ng karamihan sa mga tagapagpaliwanag ng Qur’an. Ito rin ang salaysay ni al-‘Awfi mula kay Ibn ‘Abbas, batay sa mga salitang “Tagapagpasibol ng bukang-liwayway.”

Iniulat mula kay Ibn ‘Abbas na ang al-falaq ay isang bilangguan sa Impiyerno. Sinabi ni al-Kalbi: Isa itong lambak sa Impiyerno. Sinabi ni al-Dahhak: Nangangahulugan ito ng mga nilikha; ito ang salaysay ni al-Walibi mula kay Ibn ‘Abbas. Ang unang kahulugan ang kilala at tanggap. “Laban sa kasamaan ng anumang nilikha Niya.” Ipinahayag sa Madinah.

“Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao” (قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ).

“Na nagpapasaring sa mga dibdib ng mga tao” (الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ), sa pamamagitan ng lihim na pananalitang umaabot ang kahulugan sa puso nang hindi naririnig. “Na Hari ng mga tao” (مَلِكِ النَّاسِ). “Na Diyos ng mga tao” (إِلَٰهِ النَّاسِ).

“Laban sa kasamaan ng tagapasaring na palaurong” (الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ), ibig sabihin, si Satanas. Ang salitang al-waswas ay maaaring tumukoy sa kilos ng pagbulong o sa mismong bumubulong. Sinabi ni al-Zajjaj: Ang ibig sabihin nito ay si Satanas na may katangian ng pagbulong. Ang al-khannas ay yaong paulit-ulit na umuurong.

Nakadapa si Satanas sa puso ng tao; kapag inalala ng tao ang Allah, umaatras siya, at kapag naging pabaya ang tao, bumubulong siya. Sinabi ni Qatadah: May nguso si Satanas na gaya ng nguso ng aso sa dibdib ng tao. Kapag inalala ng alipin ang kanyang Panginoon, umaatras siya; kapag hindi niya ito inalala, bumabalik siya at inilalapag ang ulo niya sa puso ng tao, pinapangakuan at kinakausap ito.

“Mula sa mga jinn at mga tao” (مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ), ibig sabihin, pumapasok ang pagbulong sa jinn gaya ng pagpasok nito sa tao, at bumubulong si Satanas sa jinn gaya ng pagbubulong niya sa tao. Ito ang sinabi ni al-Kalbi. Sa pariralang “sa mga dibdib ng mga tao,” ang salitang “mga tao” ay tumutukoy sa mga binanggit pagkaraan nito: mga jinn at mga tao. Tinawag ang mga jinn na “mga tao,” gaya rin ng pagtawag sa kanila na “mga lalaki,” ayon sa sinabi ng Kataas-taasang Allah: “May mga lalaking kabilang sa mga tao na nagpapakupkop sa mga lalaki mula sa mga jinn.”

(Al-Jinn 72:6) Iniulat mula sa ilang Arabo na may nagsabi, habang nagkukuwento: “Dumating ang ilang jinn at nagbagsakan sila.” Tinanong sila: “Sino kayo?” Sumagot sila: “Mga tao kami mula sa mga jinn.” Ito ang kahulugan ng sinabi ni al-Farra’.

Sinabi ng ilan: “Napatunayan na ang pagbulong sa tao ay maaaring magmula sa ibang tao, gaya ng pagbulong na ginagawa ni Satanas. Kaya itinuring nilang kapwa kumikilos ang mga jinn at mga tao bilang mga bumubulong, gaya ng sinabi ng Allah: ‘At gayon Namin itinalaga sa bawat propeta ang mga kaaway—mga satanas mula sa mga tao at mga jinn.’” (Al-An‘am 6:112) Para bang iniutos sa kanya na magpakupkop laban sa kasamaan ng mga jinn at mga tao kapwa.

Ibinalita sa amin ni Isma‘il ibn Muhammad; ibinalita sa amin ni Muhammad ibn ‘Isa; isinalaysay sa amin ni Ibrahim ibn Muhammad ibn Sufyan; isinalaysay sa amin ni Muslim ibn al-Hajjaj; isinalaysay sa amin ni Qutaybah ibn Sa‘id; isinalaysay sa amin ni Jarir, mula kay Bayan, mula kay Qays ibn Abi Hazim, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Hindi mo ba nakita ang mga talatang ipinahayag ngayong gabi, na wala pang nakakita ng katulad nito kailanman: ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway’ at ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao’?”

Ibinalita sa amin ni Abu Sa‘id Muhammad ibn Ibrahim al-Shurayhi; ibinalita sa amin ni Abu Ishaq Ahmad ibn Muhammad ibn Ibrahim al-Tha‘labi; ibinalita sa amin ni Abu al-Hasan ‘Abd al-Rahman ibn Ibrahim al-‘Adl; isinalaysay sa amin ni Abu al-‘Abbas Muhammad ibn Ya‘qub; isinalaysay sa amin ni Abu al-‘Abbas ibn al-Walid ibn Mirthad; ibinalita sa akin ng aking ama; isinalaysay sa amin ni al-Awza‘i; isinalaysay sa akin ni Yahya ibn Abi Kathir; isinalaysay sa akin ni Muhammad ibn Ibrahim ibn al-Harith al-Taymi, mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir al-Juhani na nagsabi: Sinabi sa kanya ng Sugo ng Allah ﷺ: “Sasabihin ko ba sa iyo ang pinakamainam na ipinangangalaga ng mga naghahanap ng kalinga?”

Sumagot ako: “Oo.” Sinabi niya: “‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway’ at ‘Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao.’”

Ibinalita sa amin ni Abu Muhammad ‘Abdullah ibn ‘Abd al-Samad al-Jawzajani; ibinalita sa amin ni Abu al-Qasim ‘Ali ibn Ahmad al-Khuza‘i; ibinalita sa amin ni Abu Sa‘id al-Haytham ibn Kulayb al-Shashi; ibinalita sa amin ni Abu ‘Isa al-Tirmidhi; isinalaysay sa amin ni Qutaybah; isinalaysay sa amin ni al-Mufaddal ibn Fadalah, mula kay ‘Uqayl, mula kay al-Zuhri, mula kay ‘Urwah, mula kay ‘A’ishah na nagsabi: Tuwing pumupunta ang Sugo ng Allah ﷺ sa kanyang higaan gabi-gabi, pinagsasama niya ang kanyang mga palad, umiihip sa mga ito at binibigkas sa mga ito ang “Sabihin mo: Siya ang Allah, ang Nag-iisa,” “Sabihin mo:

Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway,” at “Sabihin mo: Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao.” Pagkatapos ay ipinapahid niya ang mga palad sa abot ng kanyang makakaya sa kanyang katawan; nagsisimula siya sa ulo at mukha, at sa harapang bahagi ng katawan. Ginagawa niya iyon nang tatlong ulit.

Ibinalita sa amin ni Abu al-Hasan al-Sarakhsi; ibinalita sa amin ni Zahir ibn Ahmad; ibinalita sa amin ni Abu Ishaq al-Hashimi; ibinalita sa amin ni Abu Mus‘ab, mula kay Malik, mula kay Ibn Shihab, mula kay ‘Urwah ibn al-Zubayr, mula kay ‘A’ishah, nawa’y kalugdan siya ng Allah, na nagsabi: Kapag nagkakasakit ang Propeta ﷺ, binibigkas niya sa kanyang sarili ang mga surah ng pagpapakupkop at umiihip. Nang lumala ang kanyang karamdaman, binibigkas ko ang mga ito para sa kanya at ipinapahid ko sa kanya ang kanyang kamay, sa pag-asang makamit ang pagpapala ng mga ito.

Ibinalita sa amin ni Imam Abu ‘Ali al-Husayn ibn Muhammad al-Qadi at ni Abu Hamid Ahmad ibn ‘Abdullah al-Salihi—kapwa nila sinabi: Isinalaysay sa amin ni Abu Bakr Ahmad ibn al-Husayn al-Hayri; ibinalita sa amin ni Muhammad ibn Ahmad ibn Ma‘qal al-Maydani; isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Yahya; isinalaysay sa amin ni ‘Abd al-Razzaq; ibinalita sa amin ni Ma‘mar, mula kay al-Zuhri, mula kay Salim, mula kay Ibn ‘Umar na nagsabi: Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: “Walang inggit na pinahihintulutan maliban sa dalawang bagay: sa taong pinagkalooban ng Allah ng Qur’an at isinasagawa niya ito sa mga oras ng gabi at araw,

at sa taong pinagkalooban ng Allah ng kayamanan at ginugugol niya ito sa mga oras ng gabi at araw.”

Ibinalita sa amin ni ‘Abd al-Wahid al-Malihi; ibinalita sa amin ni Ahmad ibn ‘Abdullah al-Nu‘aymi; ibinalita sa amin ni Muhammad ibn Yusuf; isinalaysay sa amin ni Muhammad ibn Isma‘il; isinalaysay sa amin ni Ibrahim ibn Hamzah; ibinalita sa akin ni Ibn Abi Hazim, mula kay Yazid—ibig sabihin, si Ibn al-Had—mula kay Muhammad ibn Ibrahim, mula kay Abu Salamah ibn ‘Abd al-Rahman, mula kay Abu Hurayrah na nakarinig sa Propeta ﷺ na nagsabi: “Walang bagay na pinakikinggan ng Allah nang higit sa Kanyang pakikinig sa isang propetang may magandang tinig na umaawit sa pagbigkas ng Qur’an at binibigkas ito nang malakas.” Natapos.