Neman tsari daga shaiɗanu
رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ، وَأَعُوذُ بِكَ. رَبِّ، أَنْ يَحْضُرُونِ.
رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ
An kasa loda sautin. Sake gwadawa daga baya.
Ka ce: "Yã Ubangijĩna, inã nẽman tsari da Kai daga fizge-fizgen Shaiɗãnu." "Kuma inã nẽman tsari da Kai, ya Ubangijĩna! Dõmin kada su halarto ni,[1] "
Siffar addu'ar ita ce neman tsari sau biyu da furucin «a‘ūdhu bika» (أَعُوذُ بِكَ). Wannan sananniyar addu'a ce ta neman kariya daga kutse da fushin shaiɗanu, da waswasinsu, da kasancewarsu tare da mutum.
Tafsirin Shaikh Abdurrahman as-Sa'di
«Kuma ka ce: Ya Ubangijina, ina neman kariya gare Ka» — wato, ina neman mafaka ta wurin ƙarfinka da ikonka, ina barranta daga ƙarfina da ikona — «daga fizge-fizgen shaiɗanu». «Kuma ina neman kariya gare Ka, ya Ubangijina, daga su halarto wurina» — wato, ina neman kariya gare Ka daga sharrin da yake samuna saboda kusantarsu, fizge-fizgensu da taɓawarsu, da kuma sharrin da yake faruwa saboda halartarsu da waswasinsu. Wannan neman kariya ne daga asalin dukkan nau'o'in sharri. Ya haɗa da neman kariya daga dukkan tsokanar shaiɗan, taɓawarsa da waswasinsa.
Idan Allah Ya kare bawansa daga wannan sharri, Ya kuma karɓi addu'arsa, zai tsira daga dukkan sharri, kuma a datar da shi ga dukkan alheri.
Tafsirin Imām Ibn Kathir
Maganarsa: «Kuma ina neman kariya gare Ka, ya Ubangijina, daga su halarto wurina» tana nufin: a cikin wani abu daga cikin al'amurana. Saboda haka ne aka umurce mu mu ambaci Allah a farkon al'amura, domin hakan yana korar shaiɗanu a lokacin cin abinci, saduwa tsakanin ma'aurata, yanka dabbobi da sauran al'amura. Saboda haka ne Abu Dawud ya ruwaito cewa Manzon Allah ﷺ ya kasance yana cewa: «Ya Allah, ina neman kariya gare Ka daga tsufa, ina neman kariya gare Ka daga rushewa da nutsewa, kuma ina neman kariya gare Ka daga shaiɗan ya jijjiga ni a lokacin mutuwa.»
Imam Ahmad ya ce: Yazid ya ba mu labari, Muhammad bn Ishaq ya ba mu labari, daga Amr bn Shu‘ayb, daga mahaifinsa, daga kakansa, ya ce: Manzon Allah ﷺ ya kasance yana koya mana wasu kalmomi da za mu faɗa lokacin barci idan mun firgita: «Da sunan Allah, ina neman kariya ta wurin cikakkun kalmomin Allah daga fushinsa da azabarsa, da sharrin bayinsa, da fizge-fizgen shaiɗanu da kuma kasancewarsu tare da ni.» Ya ce: Abdullahi bn Amr ya kasance yana koya wa manyan 'ya'yansa waɗannan kalmomi su faɗa idan za su yi barci. Amma ƙananan da ba su iya haddacewa ba, sai ya rubuta musu su rataya a wuyansu.
Abu Dawud, at-Tirmidhi da an-Nasa'i sun ruwaito wannan hadisin ta hanyar Muhammad bn Ishaq. At-Tirmidhi ya ce: «Hasan ne, gharīb ne.»
Maganarsa: «Kuma ka ce: Ya Ubangijina, ina neman kariya gare Ka daga fizge-fizgen shaiɗanu» tana nufin: Allah Ya umurce shi ya nemi kariya daga shaiɗanu, domin dabara ba ta amfanar da su, kuma ba sa bin abin da yake nagari. Mun riga mun ambata a wajen bayanin neman tsarin Allah cewa Manzon Allah ﷺ ya kasance yana cewa: «Ina neman kariya ga Allah, Mai ji, Masani, daga shaiɗan abin jifa, daga fizge-fizgensa, hurawarsa da tofarwarsa.»
Tafsirin al-Baghawi
«Kuma ina neman kariya gare Ka, ya Ubangijina, daga su halarto wurina» — a cikin wani abu daga cikin al'amurana. An ambaci halartarsu ne domin idan shaiɗan ya kasance tare da mutum, sai ya yi masa waswasi. Sannan Allah Ya ba da labarin cewa waɗannan kafirai da suke musanta tashin matattu, idan suka ga mutuwa, za su roƙi a mayar da su duniya, sai Ya ce:
«Kuma ka ce: Ya Ubangijina, ina neman kariya gare Ka» — wato, ina kaucewa zuwa gare Ka, kuma ina neman mafaka gare Ka — «daga fizge-fizgen shaiɗanu». Ibn Abbas ya ce: «Tsokanar shaiɗanu.» Al-Hasan ya ce: «Waswasinsu.» Mujahid ya ce: «Hurawarsu da tofarwarsu.»
Masana ma'anoni suka ce: «Turewarsu ga aikata zunubai ta hanyar ɓatarwa.» Asalin ma'anar fizgewa shi ne matsawa da ƙarfi.
A cikin Sunan Abu Dawud (lamba ta 3893), an ruwaito daga Amr bn ash-Shu‘ayb cewa Annabi ﷺ ya koya wa Sahabbai su karanta waɗannan kalmomi idan sun firgita a cikin barci.