Lutje për mbrojtje nga Xhehenemi

Tefsiri i shejh Abdurrahman Es-Sa’diut

Janë ata që thonë: “O Zoti ynë! Largoje prej nesh vuajtjen e Xhehenemit...” - Largoje atë prej nesh, duke na ruajtur nga çdo vepër që të afron pranë tij dhe duke na i falur dhe mbuluar ato gjëra që i kemi bërë dhe për të cilat meritojmë dënimin. ... "sepse vuajtja në të është, vërtet gjëja më e rëndë!”. - Ndëshkimi është i pandashëm nga banorët e Zjarrit, ashtu siç nuk i ndahet borxhdhënësi borxhliut, sepse kërkon hakun e vet. Shumë i keq është, vërtet ai (Xhehenemi) , si vendbanim dhe vendqëndrim. - Kjo është shprehje përunjësie dhe lutje me përgjërim, që ia drejtojnë Zotit.

Ata i qahen Atij dhe i thonë se nuk mund të përballojnë atë ndëshkim. Por e thonë edhe për të kujtuar mirësitë e Allahut ndaj tyre, sepse mirësia e largimit të së keqes është në varësi të asaj të keqeje dhe përmasave të saj. Sa më e madhe të jetë e keqja që është larguar, aq më i madh është gëzimi dhe lumturia për të.

Tefsiri i imamit Ibn Kethir

Prandaj Ai tha: «Dhe ata që thonë: “O Zoti ynë, largoje prej nesh ndëshkimin e Xhehenemit, sepse, me të vërtetë, ndëshkimi i tij është i pandërprerë”». Kjo do të thotë: i pandërprerë dhe i përhershëm, siç ka thënë poeti: «Nëse ndëshkon, ndëshkimi bëhet i pandërprerë; por, nëse jep shumë, Ai nuk shqetësohet.»

Për fjalët e Tij: «Sepse, me të vërtetë, ndëshkimi i tij është i pandërprerë», el-Hasani ka thënë: «Çdo gjë që e godet birin e Ademit e pastaj largohet prej tij, nuk është “gharam”. “Gharam” është ajo që mbetet e pandarë, për aq sa ekzistojnë qiejt dhe toka.» Të njëjtën gjë ka thënë edhe Sulejman et-Tejmi. Muhammed ibn Ka‘bi ka thënë për fjalët «ndëshkimi i tij është i pandërprerë»: «Kjo ka të bëjë me begatitë që gëzuan në dynja.

Allahu i pyeti jobesimtarët për begatitë, por ata nuk ia kthyen Atij; prandaj Ai ua ngarkoi si borxh dhe i futi në Zjarr.» Këtë e ka thënë el-Kuradhi.

«Me të vërtetë, ai është vendbanim dhe vendqëndrim i keq» do të thotë: sa vendbanim i shëmtuar për t’u parë dhe sa vendqëndrim i keq!

Ibn Ebi Hatimi, te komentimi i fjalëve «Me të vërtetë, ai është vendbanim dhe vendqëndrim i keq», ka thënë: Na ka treguar babai im; na ka treguar el-Hasan ibn er-Rebi‘; na ka treguar Ebu el-Ahves, nga el-A‘mesh, nga Malik ibn el-Harith, i cili ka thënë: «Kur njeriu hidhet në Zjarr, ai bie në të. Kur arrin te njëra prej dyerve të tij, i thuhet: “Prit këtu derisa të të gostisin.” Pastaj i jepet të pijë një kupë me helm gjarpërinjsh dhe akrepash. Atëherë lëkura i ndahet më vete, flokët më vete, tendinat më vete dhe venat më vete.»

Po ashtu, ai ka thënë: Na ka treguar babai im; na ka treguar el-Hasan ibn er-Rebi‘; na ka treguar Ebu el-Ahves, nga el-A‘mesh, nga Muxhahidi, nga ‘Ubejd ibn ‘Umejri, i cili ka thënë: «Në Zjarr ka gjarpërinj të mëdhenj sa devetë el-buht dhe akrepa të mëdhenj si mushkat e zeza. Kur njerëzit hidhen në Zjarr, ato dalin nga foletë e tyre, u kapen buzëve, lëkurës dhe flokëve, dhe ua shqyejnë mishin deri te këmbët. Kur ndiejnë nxehtësinë e Zjarrit, kthehen.»

Imam Ahmedi ka thënë: Na ka treguar el-Hasan ibn Musa; na ka treguar Selam — domethënë, ibn Miskini — nga Ebu Dhilali, nga Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të), nga Profeti (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), se ai ka thënë: «Një rob në Xhehenem do të thërrasë për një mijë vjet: “O Hanàn, o Mennàn!” Atëherë Allahu do t’i thotë Xhibrilit: “Shko dhe ma sill këtë robin Tim.” Xhibrili niset dhe i gjen banorët e Zjarrit të përmbysur, duke qarë. Ai kthehet te Zoti i tij, i Madhërishëm dhe i Lartësuar, dhe e njofton.

Allahu, i Madhërishëm dhe i Lartësuar, i thotë: “Ma sill, sepse ai ndodhet në këtë apo atë vend.” Ai shkon dhe e sjell, pastaj e ndal para Zotit të tij, të Madhërishmit dhe të Lartësuarit. Ai i thotë: “O robi Im, si e gjete vendin dhe vendqëndrimin tënd?” Robi përgjigjet: “O Zoti im, vendi më i keq dhe vendqëndrimi më i keq.”

Ai thotë: “Kthejeni robin Tim.” Robi thotë: “O Zoti im, nuk shpresoja, kur më nxore prej tij, se do të më ktheje përsëri në të!” Atëherë Ai thotë: “Lëreni robin Tim…”

Tefsiri i El-Begaviut

«Me të vërtetë, ai është vendbanim dhe vendqëndrim i keq» do të thotë: sa i keq është vendi i qëndrimit dhe i banimit!

Fjala e të Lartësuarit: «Dhe ata që thonë: “O Zoti ynë, largoje prej nesh ndëshkimin e Xhehenemit, sepse, me të vërtetë, ndëshkimi i tij është i pandërprerë”». Kjo do të thotë: ndëshkim i vazhdueshëm, i pandërprerë dhe i pandarë nga ata jobesimtarë që ndëshkohen me të. Prej kësaj vjen edhe fjala *gharim* (borxhli), sepse ai kërkon të drejtën e vet, i ngul këmbë debitorit dhe qëndron i lidhur me të.

Muhammed ibn Ka‘b el-Kuradhi ka thënë: «Allahu u kërkoi jobesimtarëve shpërblimin për begatitë e Tij, por ata nuk e paguan; prandaj ua ngarkoi si borxh dhe ata mbetën në Zjarr.» El-Hasani ka thënë: «Çdo borxhli ndahet nga borxhdhënësi i vet, përveç Xhehenemit.» *Gharam* do të thotë: e keqja e pandërprerë. Gjithashtu është thënë se *gharaman* do të thotë shkatërrim.