නිරයේ දඬුවමින් ආරක්ෂාව පැතීම

ෂේක් අබ්දුර්රහ්මාන් අස්-සාඉදීගේ තෆ්සීර්

(“අපගේ පරමාධිපතියාණෙනි, නිරයේ දඬුවම අපගෙන් ඉවතට හරවනු මැනව!”) එනම්, එයට හේතු වන දේවලින් අප ආරක්ෂා කරමින්ද, දඬුවමට හේතු වූ අපගේ ක්‍රියාවන්ට සමාව දෙමින්ද එය අපගෙන් වළක්වනු මැනව යන්නයි. (“නියත වශයෙන්ම එහි දඬුවම ගරාමා [නොනැවතී බැඳී පවතින්නක්] විය.”) එනම්, ණයහිමියා තම ණයකරු සමඟ නිරන්තරයෙන් බැඳී සිටින්නාක් මෙන්, එහි වැසියන් සමඟ නිරන්තරයෙන් බැඳී පවතින්නකි.

(“නියත වශයෙන්ම එය නවාතැනක් හා වාසස්ථානයක් ලෙස නපුරු විය.”) මෙය ඔවුන් තම පරමාධිපතියාණන් වෙත බැගෑපත්ව ආයාචනා කරමින්, උන්වහන්සේ කෙරෙහි ඔවුන්ගේ දැඩි අවශ්‍යතාව පෙන්වා දෙමින් කරන ප්‍රකාශයකි. එම දඬුවම ඉවසීමේ හැකියාව තමන්ට නැති බවද එයින් පෙන්වති. එසේම, අල්ලාහ් ඔවුන් කෙරෙහි කළ අනුග්‍රහය සිහිපත් කරති.

මන්ද, දුෂ්කරතාවක් එහි බරපතළකම හා භයානකත්වය අනුව ඉවත් කරනු ලබන විට, එයින් මිදීමේ වටිනාකම මහත් වන අතර, එයින් ලැබෙන සතුටද වඩාත් දැඩි වේ.

ඉමාම් ඉබ්න් කසීර්ගේ තෆ්සීර්

එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: (“තවද, ‘අපගේ පරමාධිපතියාණෙනි, නිරයේ දඬුවම අපගෙන් ඉවතට හරවනු මැනව! නියත වශයෙන්ම එහි දඬුවම ගරාමා [නොනැවතී බැඳී පවතින්නක්] විය’ යැයි පවසන්නෝය.”) එනම්, එය නිරන්තරයෙන්ම පවතින දෙයකි. කවියෙකු මෙසේ කීවාක් මෙනි: “ඔහු දඬුවම් කරන්නේ නම්, එය නොනැවතී පවතින දඬුවමකි; ඔහු බොහෝ දේ දෙන්නේ නම්, ඒ ගැන ඔහු තැකීමක් නොකරයි.”

මේ වචනය පිළිබඳව අල්-හසන් මෙසේ කීවේය: (“නියත වශයෙන්ම එහි දඬුවම ගරාමා විය.”) ආදම්ගේ පුත්‍රයාට යම් දෙයක් සිදුවී පසුව එය පහව යන්නේ නම්, එය ගරාම් [නොනැවතී බැඳී පවතින දෙයක්] නොවේ. අහස් හා පොළොව පවතින තාක් කල් නොවෙන්වී බැඳී පවතින දෙයයි ගරාම්. සුලයිමාන් අත්-තයිමීද එසේම කීවේය.

මුහම්මද් ඉබ්නු කඅබ් මෙසේ කීවේය: (“නියත වශයෙන්ම එහි දඬුවම ගරාමා විය.”) එනම්, ඔවුන් මෙලොවදී භුක්ති විඳි දේවල්ය. අල්ලාහ් කාෆිර්වරුන්ගෙන් අනුග්‍රහයන් පිළිබඳව විමසූ විට, ඔවුහු ඒවාට ප්‍රතිඋපකාර නොකළහ. එබැවින් ඔහු ඔවුන්ගෙන් එහි වන්දිය අයකර, ඔවුන් නිරයට ඇතුළත් කළේය. මෙසේ කීවේ අල්-කුර්තුබීයයි.

(“නියත වශයෙන්ම එය නවාතැනක් හා වාසස්ථානයක් ලෙස නපුරු විය.”) එනම්, පෙනුමෙන් නපුරු නවාතැනක් වන අතර, නවාතැන් ගැනීමටද නපුරු ස්ථානයකි. “නියත වශයෙන්ම එය නවාතැනක් හා වාසස්ථානයක් ලෙස නපුරු විය” යන වචන යටතේ ඉබ්නු අබී හාතිම් මෙසේ වාර්තා කළේය: “මගේ පියා අපට පැවසීය; අල්-හසන් ඉබ්නු අර්-රබීඋ අපට පැවසීය; අබූ අල්-අහ්වස අපට පැවසීය; අල්-අඅ්මෂ්ගෙන්, මාලික් ඉබ්නු අල්-හාරිස්ගෙන් [වාර්තා කරමින්]: මිනිසෙකු නිරයට හෙළනු ලැබූ විට ඔහු එහි පහළට ඇද වැටෙයි. එහි එක් දොරටුවක් අසලට පැමිණි විට, ‘ඔබේ ආගන්තුක සංග්‍රහය සූදානම් කරන තුරු මෙහි රැඳී සිටින්න’ යැයි ඔහුට කියනු ලැබේ.

ඉන්පසු ඔහුට කළු සර්පයන්ගේ හා ගෝනුස්සන්ගේ විෂෙන් පිරුණු පානයක් දෙනු ලැබේ. එවිට සම වෙනමද, හිසකෙස් වෙනමද, නහර වෙනමද, රුධිර නාල වෙනමද වෙන්වී යයි.”

ඔහු තවදුරටත් මෙසේ වාර්තා කළේය: “මගේ පියා අපට පැවසීය; අල්-හසන් ඉබ්නු අර්-රබීඋ අපට පැවසීය; අබූ අල්-අහ්වස අපට පැවසීය; අල්-අඅ්මෂ්ගෙන්, මුජාහිද්ගෙන්, උබයිද් ඉබ්නු උමයිර්ගෙන් [වාර්තා කරමින්]: නිරයේ, බැක්ට් ඔටුවන් තරම් විශාල සර්පයන් සහ කළු කොටළුවන් තරම් විශාල ගෝනුස්සන් ඇති ගුහා තිබේ. ඔවුන් නිරයට හෙළනු ලැබූ විට, ඒ සතුන් තම වාසස්ථානවලින් පිටතට පැමිණ ඔවුන්ගේ තොල්, සම හා හිසකෙස් අල්ලාගනිති. ඔවුන්ගේ මස් පාද දක්වා ගලවා දමති. නිරයේ තාපය දැනුණු විට ආපසු හැරී යති.”

ඉමාම් අහ්මද් මෙසේ පැවසීය: අල්-හසන් ඉබ්නු මූසා අපට පැවසීය; සලාම් — එනම් ඉබ්නු මිස්කීන් — අපට පැවසීය; අබූ දිලාල්ගෙන්, අනාස් ඉබ්නු මාලික් (رضي الله عنه) තුමාගෙන්, නබි (صلى الله عليه وسلم) තුමා මෙසේ පැවසූ බව වාර්තා වේ: “නියත වශයෙන්ම නිරයේ සිටින එක් දාසයෙක් වසර දහසක් පුරා, ‘යා හන්නාන්, යා මන්නාන්!’ [අතිශය දයාන්විතයාණෙනි, අතිශය අනුග්‍රහශීලීයාණෙනි!] යැයි හඬගසයි. එවිට අල්ලාහ් ජිබ්රීල්ට මෙසේ කියයි: ‘ඔබ ගොස් මේ දාසයා මා වෙත ගෙන එන්න.’

ජිබ්රීල් ගොස් නිරයේ වැසියන් මුහුණින් බිමට හැරී හඬමින් සිටිනු දකියි. ඔහු තම උතුම් පරමාධිපතියාණන් වෙත ආපසු ගොස් ඒ ගැන දන්වයි. එවිට අල්ලාහ් මෙසේ කියයි: ‘ඔහු සිටින්නේ අසවල් ස්ථානයේය; ඔහු මා වෙත ගෙන එන්න.’ එවිට ජිබ්රීල් ඔහුව ගෙනැවිත් ඔහුගේ උතුම් පරමාධිපතියාණන් ඉදිරියේ නවත්වයි.

අල්ලාහ් ඔහුට මෙසේ අසයි: ‘මාගේ දාසය, ඔබ සිටි ස්ථානයත් ඔබේ නවාතැනත් කෙසේ දුටුවාද?’ ඔහු මෙසේ කියයි: ‘මාගේ පරමාධිපතියාණෙනි, එය නපුරුම ස්ථානයකි; නපුරුම නවාතැනකි.’ එවිට අල්ලාහ් මෙසේ කියයි: ‘මාගේ දාසයාව ආපසු ගෙන යන්න.’ ඔහු මෙසේ කියයි: ‘මාගේ පරමාධිපතියාණෙනි, ඔබ මා එයින් පිටතට ගත් විට නැවතත් එයට ඇතුළත් කරනු ඇතැයි මම අපේක්ෂා නොකළෙමි!’ එවිට අල්ලාහ් මෙසේ කියයි: ‘මාගේ දාසයාව අත්හරින්න.’”

අල්-බගවීගේ තෆ්සීර්

(“නියත වශයෙන්ම එය නවාතැනක් හා වාසස්ථානයක් ලෙස නපුරු විය.”) එනම්, රැඳී සිටීමට හා වාසය කිරීමට නපුරු ස්ථානයකි.

උත්තරීතර අල්ලාහ්ගේ මෙම වචනය: (“තවද, ‘අපගේ පරමාධිපතියාණෙනි, නිරයේ දඬුවම අපගෙන් ඉවතට හරවනු මැනව! නියත වශයෙන්ම එහි දඬුවම ගරාමා විය’ යැයි පවසන්නෝය.”) එනම්, එයින් දඬුවම් ලැබූ කාෆිර්වරුන්ගෙන් කිසිදා වෙන් නොවන, නොනැවතී පවතින දෙයකි. තම හිමිකම ඉල්ලා සිටිමින්, අනෙක් තැනැත්තාට බලකරමින් ඔහු සමඟ නිරන්තරයෙන් සිටින නිසා, ණයහිමියාට ‘ගරීම්’ යැයි කියනු ලැබේ.

මුහම්මද් ඉබ්නු කඅබ් අල්-කුර්තුබී මෙසේ කීවේය: අල්ලාහ් කාෆිර්වරුන්ගෙන් තම අනුග්‍රහයන්ගේ වන්දිය ඉල්ලා සිටියේය. ඔවුහු එය ගෙවා නොදැමූහ. එබැවින් ඔහු ඔවුන්ට ඒ වන්දිය අය කළේය; ඔවුහු නිරයේ රැඳී සිටියහ. අල්-හසන් මෙසේ කීවේය: සෑම ණයහිමියෙකුම තම ණයකරුගෙන් වෙන්වෙයි; එහෙත් ජහන්නම් එසේ නොවේ. “ගරාම්” යනු නොවෙන්වන නපුර යන්නයි. තවත් මතයකට අනුව, එහි අර්ථය විනාශයයි.