Гәһәннәм ғазабынан һаҡлауҙы һорау
رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ، إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا، إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا، وَمُقَامًا.
رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббыбыҙ! Беҙҙән Ғәһәннәм ғазабын ситкә бор. Ысынлап та, уның ғазабы айырылғыһыҙ. Ул торорға һәм урынлашырға бик насар урын!
Формаһы: «исриф» (اصْرِفْ — һаҡла, ситкә бор) — бойороҡ һөйкәлеше. «Мәрхәмәтленең ҡолдары»ның (Ибад әр-Рахман) төп сифаттарының береһе — изге ғәмәлдәр ҡылыуҙы ғазаптан ҡурҡыу менән бергә алып барыу.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди былай тип яҙа: «Мәрхәмәтленең ҡолдары төндәрен намаҙҙа үткәрһә лә һәм изгелек ҡылһа ла, улар Йәһәннәмдән тәрән ҡурҡыу кисерә һәм Аллаһтан уның ғазабын үҙҙәренән ситкә бороуын өҙлөкһөҙ һорай».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир аңлата: «“Ғарама” һүҙе туҡтауһыҙ, өҙлөкһөҙ ғазапты аңлата. Мәрхәмәтленең ҡолдары ихлас үкенес менән һаҡлау һорай».
Әл-Багави тәфсире
Аллаһ Тәғәләнең һүҙҙәре: «…Һәм улар Аллаһҡа доға ҡылып: “Раббыбыҙ! Беҙҙән Ғәһәннәм ғазабын ситкә бор! Ысынлап та, уның ғазабы айырылғыһыҙ…” — тип әйтәләр». Йәғни ул ҡотолғоһоҙ, даими, мотлаҡ һәм кәферҙәргә яза булып төшәһе ғазап.
Был аяттағы «ғарама» (айырылғыһыҙ) һүҙе «ғарим» һүҙе менән бер тамырҙан; «ғарим» тип үҙенә бурыслы кешенән хаҡын өҙлөкһөҙ талап иткән һәм уның артынан ҡалмаған кешене атайҙар. Бер фекергә ярашлы, «ғарама» һәләкәт тигәнде аңлата. «…Ысынлап та, ул…» — йәғни Ғәһәннәм. «…торорға һәм урынлашырға насар урын!» — йәғни унда йәшәү һәм булыу насар.
«Сәхих Мөслим»дә (№ 2742) килтерелеүенсә, Мөхәммәт пәйғәмбәр һәр намаҙ аҙағында Ғәһәннәм ғазабынан һаҡлауҙы һораған.