Lutje për largimin e dënimit
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ، إِنَّا مُؤْمِنُونَ.
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
Ngarkimi i audios dështoi. Provo përsëri më vonë.
(Mohuesit do të thonë): “O Zoti ynë, lirona prej dënimit! Ne tashmë besojmë!”
Forma: folja urdhërore «ikshif» (اكْشِفْ — largoje, hiqe). Lutje për çlirimin nga thatësira, epidemitë, luftërat dhe fatkeqësitë e rënda.
Tefsiri i shejh Abdurrahman Es-Sa’diut
Qëndro në pritje të ditës kur qielli të lëshojë një tym të qartë. Ai do t’i mbulojë njerëzit e ky do të jetë një ndëshkim i dhembshëm. “Zoti ynë! Largoje dënimin prej nesh! Ne tashmë jemi besimtarë.” - Kuptimi: Prit ndëshkimin që do t’u vijë, sepse koha e tij është afruar.
Një tym do t’i gllabërojë të gjithë ata, të cilëve do t’u thuhet: “Ky është një ndëshkim i dhembshëm”. Shpjeguesit e Kur'anit kanë mendime të ndryshme rreth kuptimit të këtij tymi të dukshëm, që do të vijë si ndëshkim. Disa thonë se flitet për tymin që do të përfshijë kriminelët Ditën e Gjykimit, atëherë kur zjarri i Xhehenemit do t’u afrohet atyre. Me këtë kuptim, Allahu i Madhëruar i kërcënon ata me këtë ndëshkim, që do të ndodhë Ditën e Gjykimit dhe, njëkohësisht, e urdhëron Profetin e Tij që të presë me durim këtë ditë të vështirë për mohuesit.
Ky kuptim është në përputhje me stilin e Kur'anit, që vazhdimisht kërcënon mohuesit dhe na porosit që të bëjmë durim, derisa të vijë dita e ndëshkimit të tyre. Edhe ky ajet, nga njëra anë, kërcënon mohuesit me ndëshkimin e Ditës së Gjykimit, që ata të kthehen në rrugën e drejtë dhe, nga ana tjetër, qetëson Profetin dhe besimtarët, duke i porositur ata që të jenë të durueshëm, se ndëshkimi i të padrejtëve, që i luftojnë dhe u shkaktojnë mundime, do të ndodhë patjetër dhe drejtësia do të vihet në vend. Këtë mënyrë shpjegimi e përforcon edhe vazhdimi i këtij ajeti, që thotë:
Tefsiri i imamit Ibn Kethir
Fjala e Allahut: «Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin! Ne besojmë!» (رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ) do të thotë se jobesimtarët, kur ta shohin dënimin dhe ndëshkimin e Allahut, do t’i përgjërohen Atij që ta heqë dhe ta largojë prej tyre. Kjo është si fjala e Tij: «Sikur t’i shihje kur të ndalen para Zjarrit e të thonë: “Ah, sikur të ktheheshim [në dynja], nuk do t’i përgënjeshtronim shpalljet e Zotit tonë dhe do të bëheshim prej besimtarëve!”»
(El-En‘am, 27). Po kështu është edhe fjala e Tij: «Paralajmëroji njerëzit për Ditën kur do t’i godasë dënimi e zullumqarët do të thonë: “Zoti ynë, na shty edhe për pak kohë, që t’i përgjigjemi thirrjes Tënde dhe t’i pasojmë të dërguarit!” [Atyre do t’u thuhet:] “A nuk u betuat më parë se nuk do të zhdukeshit?”» (Ibrahim, 44).
Tefsiri i El-Begaviut
Muhammed ibn Isma‘ili e përcolli nga Jahja, nga Waki‘, nga el-A‘mesh, i cili tha: Ata thanë: «Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin! Ne besojmë!» (رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ). Atij iu tha: «Nëse ua largojmë, ata do të kthehen sërish në mosbesimin e tyre.»
Ai iu lut Zotit të tij dhe Ai ua largoi [dënimin], por ata u kthyen [në mosbesim], prandaj Allahu u hakmor ndaj tyre në Ditën e Bedrit. Kjo është domethënia e fjalës së Tij: «Prit Ditën kur qielli do të sjellë një tym të dukshëm» deri te fjala e Tij: «Ne do të hakmerremi» (Ed-Duhan, 10–16).
Na njoftoi ‘Abdul-Wahid el-Melihi; na njoftoi Ahmed ibn ‘Abdullah en-Ne‘imi; na njoftoi Muhammed ibn Jusufi; na përcolli Muhammed ibn Isma‘ili; na përcolli Jahja; na përcolli Waki‘, nga el-A‘mesh, nga Muslimi, nga Mesruku, se ‘Abdullahu tha: «Pesë gjëra tashmë kanë ndodhur: el-Lizam, [ardhja e] romakëve, goditja e rëndë, hëna dhe tymi.»
Disa thanë se ky është një tym që do të vijë para Kiametit dhe ende nuk ka ardhur. Ai do të hyjë në veshët e jobesimtarëve dhe hipokritëve, derisa ata të duken si koka të pjekura në furrë; ndërsa besimtari do të preket prej tij si nga një rrufë. E gjithë toka do të bëhet si një shtëpi ku është ndezur zjarr. Ky është mendimi i Ibn ‘Abbasit, Ibn ‘Umerit dhe el-Hasanit.
Na njoftoi Ebu Se‘id esh-Sherihi; na njoftoi Ebu Ishak eth-Tha‘lebi; na njoftoi ‘Akil ibn Muhammed el-Xhurxhani; na përcolli Ebu el-Ferxh el-Mu‘afa ibn Zekerijja el-Bagdadi; na përcolli Muhammed ibn Xherir et-Taberi; më përcolli ‘Isam ibn Rawad ibn el-Xherrah; na përcolli babai im; na njoftoi Ebu Sufjan ibn Se‘id; na përcolli Mensur ibn el-Mu‘temir, nga Rib‘i ibn Hirashi, i cili tha: E dëgjova Hudhejfe ibn el-Jemanin të thoshte se i Dërguari i Allahut (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) ka thënë: «Shenjat e para janë tymi, zbritja e Isait, birit të Merjemes, dhe një zjarr që del nga thellësitë e ‘Adn Ebjenit e i shtyn njerëzit drejt vendgrumbullimit; ai ndalet me ta kur ata ndalen.»
Hudhejfeja tha: «O i Dërguari i Allahut, çfarë është tymi?» Ai lexoi këtë ajet: «Ditën kur qielli do të sjellë një tym të dukshëm» (Ed-Duhan, 10). Ai do të mbushë hapësirën mes lindjes dhe perëndimit dhe do të qëndrojë dyzet ditë e net. Besimtarin do ta prekë si një rrufë, ndërsa jobesimtari do të jetë si i dehuri; tymi do t’i dalë nga vrimat e hundës, veshët dhe prapanica e tij.
Në «Sahih el-Buhari» (nr. 1007) përcillet nga Mesruku se Ibn Mes‘udi tregonte për tymin dhe urinë që i goditën kurejshët.