Roƙon kawar da azaba

Tafsirin Shaikh Abdurrahman as-Sa'di

Sheikh as-Sa‘di ya ce: «Idan wani ƙunci ko rashin lafiya ya sami mutum, ya kamata ya roƙi Allah Ya kawar masa da wannan musiba, yana tabbatar da imaninsa da dogaro gare Shi».

Tafsirin Imām Ibn Kathir

MaganarSa: «Ya Ubangijinmu! Ka kawar mana da azaba; lalle mu muminai ne» tana nufin cewa sa’ad da kafirai suka ga azabar Allah da hukuncinsa, za su roƙi a ɗaga azabar kuma a kawar da ita daga gare su. Kamar yadda Allah Ya ce: «Kuma da za ka ga lokacin da aka tsayar da su a gaban wuta, sai suka ce: ‘Kaitonmu! Da ma an mayar da mu, ba za mu ƙaryata ayoyin Ubangijinmu ba, kuma da mun kasance cikin muminai’» (Al-An‘am, 6:27).

Haka kuma maganarSa: «Kuma ka yi wa mutane gargaɗi game da ranar da azaba za ta zo musu, sai azzalumai su ce: ‘Ya Ubangijinmu! Ka jinkirta mana zuwa wani ajali na kusa, za mu amsa kiranka, kuma mu bi manzanni.’ Ashe, ba ku yi rantsuwa a dā cewa ba za ku gushe ba?» (Ibrahim, 14:44).

Tafsirin al-Baghawi

Muhammad bn Isma‘il ya riwaito shi daga Yahya, daga Waki‘, daga al-A‘mash, cewa: «Suka ce: ‘Ya Ubangijinmu! Ka kawar mana da azaba; lalle mu muminai ne.’» Sai aka ce masa: «Idan muka kawar musu da ita, za su koma ga kafircinsu.» Sai ya roƙi Ubangijinsa, Ya kawar musu da azabar, amma suka koma [ga kafircinsu], don haka Allah Ya ɗauki fansa a kansu a ranar Badar.

Wannan shi ne ma’anar maganarSa: «Ka jira ranar da sama za ta zo da hayaƙi bayyananne» har zuwa maganarSa: «Lalle Mu, Masu ɗaukar fansa ne» (Ad-Dukhan, 44:10–16).

Abu al-Wahid al-Malihi ya ba mu labari, ya ce: Ahmad bn Abdullahi an-Nu‘aimi ya ba mu labari, ya ce: Muhammad bn Yusuf ya ba mu labari, ya ce: Muhammad bn Isma‘il ya ba mu labari, ya ce: Yahya ya ba mu labari, ya ce: Waki‘ ya ba mu labari, daga al-A‘mash, daga Muslim, daga Masruq, daga Abdullah, ya ce: «Abubuwa biyar sun riga sun faru: azabar da ba ta kaucewa, Rumawa, farmakin mai tsanani, wata da hayaƙi.»

Wasu mutane suka ce: Wannan hayaƙi wani hayaƙi ne da zai zo kafin tashin Alƙiyama, kuma har yanzu bai zo ba. Zai shiga kunnuwan kafirai da munafukai har su zama kamar gasasshen kan dabba; mumini kuma zai ji kamar an kama shi da mura. Dukkan duniya kuwa za ta zama kamar gida da aka kunna wuta a cikinsa. Wannan shi ne ra’ayin Ibn Abbas, Ibn Umar da al-Hasan.

Abu Sa‘id ash-Shuraihi ya ba mu labari, ya ce: Abu Ishaq ath-Tha‘labi ya ba mu labari, ya ce: ‘Uqail bn Muhammad al-Jurjani ya ba mu labari, ya ce: Abu al-Faraj al-Mu‘afa bn Zakariya al-Baghdadi ya ba mu labari, ya ce: Muhammad bn Jarir at-Tabari ya ba ni labari, ya ce: ‘Isam bn Rawwad bn al-Jarrah ya ba mu labari, daga mahaifinsa, ya ce: Abu Sufyan bn Sa‘id ya ba mu labari, ya ce: Mansur bn al-Mu‘tamir ya ba mu labari daga Rabi‘ bn Hirash, ya ce: Na ji Hudhaifa bn al-Yaman yana cewa: Manzon Allah ﷺ ya ce: «Alamomin farko su ne hayaƙi, saukar ‘Isa ɗan Maryam, da wata wuta da za ta fito daga ƙasan Aden Abin, tana tura mutane zuwa wurin taro; tana hutawa tare da su idan sun tsaya hutawa.»

Hudhaifa ya ce: «Ya Manzon Allah, mene ne hayaƙin?» Sai ya karanta wannan aya: «A ranar da sama za ta zo da hayaƙi bayyananne» (Ad-Dukhan, 44:10). Zai cika sararin da ke tsakanin gabas da yamma, ya zauna na kwana arba’in da dare arba’in. Mumini zai ji daga gare shi kamar an kama shi da mura, amma kafiri zai kasance kamar wanda ya bugu; hayaƙin zai fito daga hancinsa, kunnuwansa da bayansa.