Молење за отстранување на казната

Тефсир на шејх Абдуррахман ас-Саади

Шејх ас-Саади пишува: „Кога човекот ќе го снајде тешкотија или болест, треба да Го моли Аллах да ја отстрани таа неволја од него, потврдувајќи ја својата вера и потпирањето на Него.“

Тефсир на имамот Ибн Касир

А зборовите: „Господару наш, отстрани го страдањето од нас, ние навистина сме верници“ значат дека неверниците, кога ќе ги видат казната и одмаздата на Аллах, ќе бараат таа да биде отстранета и отклонета од нив, како што се вели: „А кога би видел како ќе бидат поставени пред Огнот, ќе речат: ‘Камо среќа да бидеме вратени и да не ги сметаме за лага знаменијата на нашиот Господар, и да бидеме меѓу верниците!’“ (Ел-Ен‘ам, 27).

Исто така, се вели: „И предупреди ги луѓето за Денот кога ќе им дојде казната, па неправедниците ќе речат: ‘Господару наш, одложи ни го до блиска временска граница, ќе се оѕвиеме на Твојот повик и ќе ги следиме пратениците!’ А зарем не се колневте порано дека за вас нема исчезнување?“ (Ибрахим, 44).

Тефсир на ал-Багави

Мухаммад ибн Исмаил го пренел тоа од Јахја, од Ваки‘, од Ел-А‘меш, кој рекол: „Тие рекоа: ‘Господару наш, отстрани го страдањето од нас, ние навистина сме верници.’“ Му било речено: „Ако го отстраниме од нив, тие ќе се вратат кон неверувањето.“ Па тој Го замолил својот Господар, и Тој го отстранил од нив; но тие се вратиле [кон неверувањето], па Аллах им се одмаздил на Денот на Бедр. Ова е значењето на Неговите зборови: „Затоа чекај го Денот кога небото ќе донесе јасен чад“, сè до зборовите: „Ние навистина ќе се одмаздиме.“

Нè извести Абдул-Вахид ел-Мелихи, него Ахмад ибн Абдуллах ен-Не‘ими, него Мухаммад ибн Јусуф: ни раскажа Мухаммад ибн Исмаил, нему Јахја, нему Ваки‘, од Ел-А‘меш, од Муслим, од Масрук, од Абдуллах, кој рекол: „Пет нешта веќе се случиле: неизбежната казна, Ромејците, силниот удар, Месечината и чадот.“

Некои рекле: „Тоа е чад што ќе се појави пред Судниот час, а сè уште не се појавил. Ќе навлезе во ушите на неверниците и лицемерите, сè додека не станат како печена глава; а верникот ќе го почувствува како настинка. Целата Земја ќе биде како куќа во која е запален оган.“ Ова е мислењето на Ибн Аббас, Ибн Умар и Ел-Хасан.

Нè извести Абу Саид еш-Шурейхи, него Абу Исхак ес-Са‘леб, него Акил ибн Мухаммад ел-Џурџани: ни раскажа Абу ел-Фарџ ел-Му‘афа ибн Закарија ел-Багдади, нему Мухаммад ибн Џерир ет-Табари: ми раскажа Ис‘ам ибн Раввад ибн ел-Џерах, нему неговиот татко: нè извести Абу Суфјан ибн Саид, нему Мансур ибн ел-Му‘тамир, од Раби‘ ибн Хираш, кој рекол: „Го слушнав Хузејфа ибн ел-Јеман како вели: ‘Аллаховиот Пратеник, саллаллаху алејхи ве селлем, рече: „Првите знаменија се чадот, слегувањето на Иса ибн Мерјем и огнот што ќе излезе од дното на Аден-Абјан и ќе ги тера луѓето кон местото на собирањето; ќе застанува со нив каде што ќе застанат.“’“

Хузејфа рече: „О, Аллахов Пратенику, што е чадот?“ Тој го прочита овој ајет: „На Денот кога небото ќе донесе јасен чад.“ Тој ќе го исполни просторот меѓу истокот и западот и ќе трае четириесет дена и ноќи. Верникот ќе го почувствува како настинка, а неверникот ќе биде како пијан; ќе му излегува низ ноздрите, ушите и задниот дел од телото.