நேரான பாதையில் வழிகாட்டுதல்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து!” அதாவது, எங்களுக்கு அதைத் தெளிவுபடுத்தி, வழிகாட்டி, நேரான பாதையில் செல்லும் நற்பேற்றை அளிப்பாயாக. அது அல்லாஹ்விடமும் அவனுடைய சொர்க்கத்திடமும் சேர்க்கும் தெளிவான பாதையாகும். அது உண்மையை அறிந்து அதன்படி செயல்படுவதாகும்.

ஆகவே, அந்தப் பாதையை நோக்கி எங்களை வழிநடத்துவாயாக; அந்தப் பாதையில் எங்களை நிலைநிறுத்துவாயாக. பாதையை நோக்கிய வழிகாட்டுதல் என்பது இஸ்லாம் என்னும் மார்க்கத்தைப் பற்றிக்கொள்வதும், அதல்லாத மற்ற மார்க்கங்களை விட்டுவிடுவதுமாகும். பாதையில் வழிகாட்டுதல் என்பது மார்க்கத்தின் எல்லா விவரங்களையும் அறிவிலும் செயலிலும் கற்றுக்கொள்ளும் வழிகாட்டுதலை உள்ளடக்கியதாகும். இந்தப் பிரார்த்தனை அடியாருக்கான மிக விரிவானதும் பயனுள்ளதுமான பிரார்த்தனைகளில் ஒன்றாகும்.

இதற்கான அவசியம் காரணமாக, ஒவ்வொரு தொழுகை ரக்அத்திலும் மனிதன் அல்லாஹ்விடம் இதைக் கேட்பது கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த நேரான பாதை, “நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை” ஆகும். அவர்கள் நபிமார்கள், உண்மையாளர்கள், உயிர்த்தியாகிகள், நல்லடியார்கள் ஆவர். “அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை; கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல” — உண்மையை அறிந்தும் அதை விட்டுவிட்ட யூதர்கள் போன்றோரின் பாதை அல்ல. “வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல” — அறியாமையாலும் வழிகேட்டாலும் உண்மையை விட்டுவிட்ட கிறிஸ்தவர்கள் போன்றோரின் பாதையும் அல்ல.

இந்த அத்தியாயம் சுருக்கமானதாக இருந்தாலும், குர்ஆனின் வேறு எந்த அத்தியாயத்திலும் இடம்பெறாத பல கருத்துகளை உள்ளடக்கியுள்ளது. இது தவ்ஹீதின் மூன்று வகைகளையும் கொண்டுள்ளது. “அகிலங்களின் இறைவன்” என்ற சொற்றொடரிலிருந்து இறைவனின் ஆட்சியுரிமையை ஒருமைப்படுத்தும் தவ்ஹீத் (தவ்ஹீது ருபூபிய்யா) அறியப்படுகிறது. “அல்லாஹ்” என்ற சொல்லிலிருந்தும், “உன்னையே வணங்குகிறோம்” என்ற சொல்லிலிருந்தும், வணக்கத்தை அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரித்தாக்கும் தெய்வீகத்தன்மையை ஒருமைப்படுத்தும் தவ்ஹீத் (தவ்ஹீது உலூஹிய்யா) அறியப்படுகிறது.

மேலும், அல்லாஹ் தனக்காக உறுதிப்படுத்திய, அவனுடைய தூதர் அவனுக்காக உறுதிப்படுத்திய முழுமையான பண்புகளை, மறுக்காமலும் ஒப்புமைப்படுத்தாமலும் உருவகப்படுத்தாமலும் உறுதிப்படுத்துவதே திருநாமங்களையும் பண்புகளையும் ஒருமைப்படுத்தும் தவ்ஹீத் (தவ்ஹீது அஸ்மா வஸ்ஸிஃபாத்) ஆகும். “அனைத்துப் புகழும்” என்ற சொல் இதனைச் சுட்டுகிறது; இதற்கு முன்னர் விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

“எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்ற சொல்லில் நபித்துவம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் தூதுத்துவம் இல்லாமல் இது சாத்தியமில்லை. “நியாயத் தீர்ப்பு நாளின் அதிபதி” என்ற சொல்லில் செயல்களுக்கான கூலி உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; மேலும் அந்தக் கூலி நீதியுடன் வழங்கப்படும் என்பதும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் “தீன்” என்பதன் பொருள் நீதியுடன் வழங்கப்படும் கூலியாகும். விதியும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அடியான் உண்மையாகவே செயல்படுபவன் என்பதும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இது கதரிய்யாக்களுக்கும் ஜபரிய்யாக்களுக்கும் மாறானதாகும். “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்ற சொல்லில், உண்மையை அறிந்து அதன்படி செயல்படுவதே நேரான பாதை என்பதால், புதுமைக் கொள்கை கொண்டோர் அனைவருக்கும் மறுப்பும் அடங்கியுள்ளது. ஒவ்வொரு புதுமைக் கொள்கையாளரும் இதற்கு முரண்படுபவரே. “உன்னையே வணங்குகிறோம்; உன்னிடமே உதவி தேடுகிறோம்” என்ற சொல்லில், வணக்கத்திலும் உதவி தேடுவதிலும் மார்க்கத்தை அல்லாஹ்வுக்கே தூய்மைப்படுத்துவதும் இடம்பெற்றுள்ளது. அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும் உரியது. வழிகேடும் வழிதவறியவனும்…

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

“எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து.” பெரும்பாலானோர் இதை ص என்ற எழுத்துடன் ஓதியுள்ளனர். “السراط” என்றும், ز எழுத்தை ஒத்த உச்சரிப்பிலும் ஓதப்பட்டுள்ளது. அல்ஃபர்ரா கூறினார்: இது உத்ரா, பல்கீன், பனூ கல்ப் ஆகியோரின் பேச்சுவழக்காகும்.

வணங்கப்படுபவனாகிய அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து கூறியது முன்னர் வந்துள்ளது. எனவே, அதற்குப் பின் வேண்டுதல் வருவது பொருத்தமானதாகும். “அதில் ஒரு பாதி எனக்குரியது; மற்றொரு பாதி என் அடியானுக்குரியது; என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்” என்று அல்லாஹ் கூறியதுபோல. வேண்டுபவன் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய மிகச் சிறந்த நிலை இதுவாகும்: முதலில் தான் வேண்டுபவனைப் புகழ்ந்து, பின்னர் தன் தேவையைக் கேட்பது.

இது தேவையைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் வேண்டுதல் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவும் அதிக வாய்ப்புடையதாகும். எனவே, மிகச் சிறந்த முறையான இதற்கு அல்லாஹ் வழிகாட்டியுள்ளான். சிலவேளை, வேண்டுபவன் தன் நிலைமையையும் தேவையையும் கூறியும் கேட்கலாம்; மூஸா (அலை) கூறியதைப் போல: “என் இறைவா! நீ எனக்கு இறக்கி அருளும் எந்த நன்மைக்கும் நான் தேவையுடையவனாக இருக்கிறேன்” (அல்-கஸஸ் 28:24).

அதனுடன் வேண்டப்படுபவனைப் புகழ்ந்து கூறுவதும் முன்னதாக வரலாம்; துன்னூன் கூறியதைப் போல: “உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறில்லை. நீ தூயவன். நிச்சயமாக நான் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவனாகிவிட்டேன்” (அல்-அன்பியா 21:87). வேண்டப்படுபவனைப் புகழ்வது மட்டுமே வேண்டுதலுக்கு முன்னதாக வரும் சந்தர்ப்பமும் உண்டு.

கவிஞர் கூறியதுபோல: “என் தேவையை நான் கூற வேண்டுமா? உனது நாணமே எனக்குப் போதுமானது; நாணம் உனது பண்பாக இருக்கையில். ஒரு நாள் ஒருவர் உன்னைப் புகழ்ந்தால், அந்தப் புகழே அவர் உன்னிடம் வேண்டுவதைப் போதுமானதாக்கும்.”

இங்கு “வழிகாட்டுதல்” என்பது வழி காட்டுவதையும் நற்பேறு அளிப்பதையும் குறிக்கிறது. இங்கே உள்ளதைப் போல, “வழிகாட்டுதல்” நேரடியாகப் பொருளை எடுத்துக்கொள்ளும் வினையாக வரலாம்: “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து.” அப்போது அது “எங்களுக்கு உள்ளத்தில் உணர்த்துவாயாக”, “நற்பேறு அளிப்பாயாக”, “வழங்குவாயாக” அல்லது “அளிப்பாயாக” என்ற பொருள்களையும் உள்ளடக்கும். “இரு பாதைகளையும் அவனுக்கு நாம் காட்டினோம்” (அல்-பலத் 90:10) என்பதன் பொருள்: நன்மையையும் தீமையையும் அவனுக்கு விளக்கினோம்.

“அவனைத் தேர்ந்தெடுத்து நேரான பாதைக்கு வழிகாட்டினான்” (அன்-நஹ்ல் 16:121) என்றும், “அவர்களை நரகத்தின் பாதைக்கு வழிகாட்டுங்கள்” (அஸ்-ஸாஃப்ஃபாத் 37:23) என்றும் கூறியுள்ளதைப் போல, “வழிகாட்டுதல்” “இலா” என்னும் முன்னிடைச்சொல்லுடன் வரலாம். இங்கு அது வழி காட்டுதல், சுட்டிக்காட்டுதல் என்ற பொருளில் உள்ளது. “நிச்சயமாக நீர் நேரான பாதைக்கு வழிகாட்டுகிறீர்” (அஷ்-ஷூரா 42:52) என்பதுபோல, “லாம்” என்னும் முன்னிடைச்சொல்லுடனும் வரலாம்.

சொர்க்கவாசிகள், “இதற்காக எங்களை வழிநடத்திய அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும்” (அல்-அஃராஃப் 7:43) என்று கூறுவது இதே பொருளில்தான்; அதாவது, இதற்கான நற்பேற்றை எங்களுக்கு அளித்து, இதற்குத் தகுதியானவர்களாக ஆக்கினான்.

நேரான பாதையைப் பற்றி இமாம் அபூ ஜஃபர் இப்னு ஜரீர் கூறினார்: “விளக்கவுரையாளர்கள் அனைவரும் ஒருமனதாகக் கருதியது என்னவென்றால், நேரான பாதை என்பது வளைவில்லாத தெளிவான வழியாகும்.” எல்லா அரபு மொழிவழக்குகளிலும் இதே பொருள்தான். ஜரீர் இப்னு அதிய்யா அல்-கதஃபீ கூறியது இதற்குச் சான்றாகும்: “நம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே, நீர் நேரான பாதையில் இருக்கிறீர்; நீர்வழிகள் வளைந்தாலும், நீர் நேரானவரே.” இதற்கு எண்ணிலடங்கா சான்றுகள் உள்ளன என்று அவர் கூறினார்.

மேலும், அரபுகள் “பாதை” என்னும் சொல்லை உருவகமாகப் பயன்படுத்தி, நேர்மை அல்லது வளைவு என்று வர்ணிக்கப்படும் ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் செயலுக்கும் அதைப் பயன்படுத்துகின்றனர். நேரானதை அதன் நேர்மையாலும், வளைந்ததை அதன் வளைவாலும் வர்ணிக்கின்றனர்.

முன்னோர்களிலும் பின்னோர்களிலும் உள்ள விளக்கவுரையாளர்கள் நேரான பாதைக்கு பல்வேறு விளக்கங்களை அளித்துள்ளனர். அவற்றின் மொத்தப் பொருள் ஒன்றையே அடைகிறது: அல்லாஹ்வையும் தூதரையும் பின்பற்றுதல். இது அல்லாஹ்வின் வேதம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்ததாவது: அல்-ஹசன் இப்னு அரஃபா எங்களிடம் அறிவித்தார்; யஹ்யா இப்னு யமான் எனக்கு அறிவித்தார்; ஹம்ஸா அஸ்-ஸய்யாத் வழியாக, ஸஅத் — இவர் அபுல் முக்தார் அத்-தாயீ — வழியாக, அல்-ஹாரிஸ் அல்-அஃவரின் சகோதரர் மகன் வழியாக, அல்-ஹாரிஸ் அல்-அஃவர் வழியாக, அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) கூறினார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “நேரான பாதை அல்லாஹ்வின் வேதமாகும்.”

ஹம்ஸா இப்னு ஹபீப் அஸ்-ஸய்யாத் வழியாக இப்னு ஜரீரும் இதே செய்தியை அறிவித்துள்ளார். அல்-ஹாரிஸ் அல்-அஃவர் வழியாக அலீ (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சேர்த்தும் அஹ்மதும் திர்மிதியும் இதை அறிவித்துள்ளனர்: “அது அல்லாஹ்வின் உறுதியான கயிறு; அது ஞானமிக்க நினைவூட்டல்; அதுவே நேரான பாதை.” இது அலீ (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நபித்தோழர் கூற்றாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதுவே சரியானதற்கு நெருக்கமானது; அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

மன்சூர் வழியாக, அபூ வாயில் வழியாக, அப்துல்லாஹ் கூறியதாக அஸ்-ஸவ்ரி அறிவித்தார்: “நேரான பாதை அல்லாஹ்வின் வேதமாகும்.” அது இஸ்லாம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. அத்-தஹ்ஹாக், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாக அறிவித்தார்: ஜிப்ரீல் (அலை), முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடம், “முஹம்மதே! ‘எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து’ என்று கூறுங்கள்” என்றார்.

அதாவது, “வளைவில்லாத அல்லாஹ்வின் மார்க்கமாகிய வழிகாட்டும் பாதையில் எங்களை வழிநடத்துவாயாக” என்பதாகும். மைமூன் இப்னு மிஹ்ரான், “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்பதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) “அது இஸ்லாம்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார். அபூ மாலிக் வழியாகவும், அபூ ஸாலிஹ் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாகவும்; முர்ரா அல்-ஹம்தானீ வழியாக இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) வழியாகவும்; நபித்தோழர்களில் சிலர் வழியாகவும் இஸ்மாயீல் இப்னு அப்துர் ரஹ்மான் அஸ்-ஸுத்தீ அல்-கபீர் அறிவித்தார்: அவர்கள், “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்பதற்கு, “அது இஸ்லாம்” என்று கூறினர்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு முஹம்மத் இப்னு அகீல் வழியாக ஜாபிர் (ரலி) கூறியதாவது: “அது இஸ்லாம்; அது வானத்துக்கும் பூமிக்கும் இடையே உள்ளதைவிடவும் விரிவானது.” இந்த வசனத்திற்கு இப்னு அல்-ஹனஃபிய்யா கூறினார்: “அது அல்லாஹ்வின் மார்க்கம்; அடியார்களிடமிருந்து அதைத்தவிர வேறெதையும் அவன் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டான்.” அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸைத் இப்னு அஸ்லமும், “அது இஸ்லாம்” என்று கூறினார்.

இமாம் அஹ்மத் தமது முஸ்னதில் அறிவித்துள்ள இந்த ஹதீஸில், அல்லாஹ் ஓர் உவமையைக் கூறுகிறான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ் நேரான பாதையை ஓர் உவமையாகக் கூறினான். அந்தப் பாதையின் இரு பக்கங்களிலும் இரண்டு சுவர்கள் உள்ளன. அவற்றில் திறந்த கதவுகள் உள்ளன; கதவுகளின் மீது திரைகள் தொங்குகின்றன. பாதையின் நுழைவாயிலில், ‘மனிதர்களே!

அனைவரும் இந்தப் பாதையில் நுழையுங்கள்; வளைந்து செல்லாதீர்கள்’ என்று அழைப்பவர் ஒருவர் இருக்கிறார். பாதையின் மேலிருந்து அழைப்பவர் ஒருவரும் இருக்கிறார். மனிதன் அந்தக் கதவுகளில் ஏதேனும் ஒன்றைத் திறக்க முற்பட்டால், ‘உனக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்! அதைத் திறக்காதே.

நீ அதைத் திறந்தால், அதில் நுழைந்துவிடுவாய்’ என்று கூறுவார். அந்தப் பாதை இஸ்லாம்; இரு சுவர்களும் அல்லாஹ்வின் வரம்புகள்; திறந்த கதவுகள் அல்லாஹ் தடுத்தவற்றைக் குறிக்கும். பாதையின் நுழைவாயிலில் அழைப்பவர் அல்லாஹ்வின் வேதம்; பாதையின் மேலிருந்து அழைப்பவர் ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் உள்ளத்திலுள்ள அல்லாஹ்வின் அறிவுரை கூறுபவர் ஆவார்.” இதே செய்தியை இப்னு அபீ ஹாதிமும் இப்னு ஜரீரும் லைத் இப்னு ஸஅத் வழியாக அறிவித்துள்ளனர்.

திர்மிதியும் நஸாயியும் இதை அலீ இப்னு ஹஜர் வழியாக, பகிய்யா வழியாக, புஜைர் இப்னு ஸஅத் வழியாக, காலித் இப்னு மஃதான் வழியாக, ஜுபைர் இப்னு நுஃபைர் வழியாக, அன்-நவ்வாஸ் இப்னு ஸம்ஆன் வழியாக அறிவித்துள்ளனர். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் சரியானதாகும்; அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

“எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்பதற்கு முஜாஹித், “அது உண்மை” என்று கூறினார். இது விரிவான விளக்கமாகும்; முன்பு கூறப்பட்ட விளக்கங்களுடன் முரண்படுவதில்லை. அபூ நள்ர் ஹாஷிம் இப்னு அல்-காஸிம், ஹம்ஸா இப்னு அல்-முகீரா வழியாக, ஆஸிம் அல்-அஹ்வல் வழியாக, அபூ அல்-ஆலியா கூறியதாக இப்னு அபீ ஹாதிமும் இப்னு ஜரீரும் அறிவித்துள்ளனர்: “நேரான பாதை என்பது நபி (ஸல்) அவர்களும், அவருக்குப் பின்னர் வந்த அவருடைய இரு தோழர்களும் ஆவர்.” இதை நாங்கள் அல்-ஹசனிடம் கூறியபோது, “அபூ அல்-ஆலியா உண்மையே கூறினார்; நலமான அறிவுரையும் வழங்கினார்” என்றார்.

இந்த எல்லா விளக்கங்களும் சரியானவை; ஒன்றோடொன்று இணைந்தவையாகும். நபி (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றி, அவருக்குப் பின்னர் வந்த அபூபக்கர், உமர் (ரலி) ஆகிய இருவரையும் முன்மாதிரியாகக் கொண்டவர் உண்மையைப் பின்பற்றியவராவார். உண்மையைப் பின்பற்றியவர் இஸ்லாத்தைப் பின்பற்றியவராவார். இஸ்லாத்தைப் பின்பற்றியவர் குர்ஆனைப் பின்பற்றியவராவார்.

குர்ஆன் அல்லாஹ்வின் வேதமும் உறுதியான கயிறும் அவனுடைய நேரான பாதையும் ஆகும். இவை அனைத்தும் சரியான விளக்கங்கள்; அவை ஒன்றையொன்று உறுதிப்படுத்துகின்றன. புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே!

அத்-தபரானீ அறிவித்தார்: “நேரான பாதை என்பது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை விட்டுச் சென்ற பாதையாகும்” என்று அப்துல்லாஹ் கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இதனால், இமாம் அபூ ஜஃபர் இப்னு ஜரீர் (ரஹ்) கூறினார்: “என்னைப் பொறுத்தவரை, ‘எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து’ என்ற இந்த வசனத்தின் விளக்கத்தில் முன்னுரிமை பெறுவது இதுதான்: உன் அடியார்களில் நீ அருள்புரிந்தவர்களுக்கு — அவர்கள் கூறியவற்றிலும் செய்தவற்றிலும் — நீ விரும்பியதையும் நற்பேறு அளித்ததையும் பற்றிக்கொண்டு நிலைத்திருக்க எங்களுக்கு நற்பேறு அளிப்பாயாக. அதுவே நேரான பாதை.

ஏனெனில், அல்லாஹ் அருள்புரிந்த நபிமார்கள், உண்மையாளர்கள், உயிர்த்தியாகிகள், நல்லடியார்கள் ஆகியோருக்கு அளித்த நற்பேற்றைப் பெறுபவர் இஸ்லாத்தையும் தூதர்களை உண்மைப்படுத்துவதையும், வேதத்தைப் பற்றிக்கொள்வதையும், அல்லாஹ் கட்டளையிட்டதைச் செய்வதையும், அவன் தடுத்தவற்றிலிருந்து விலகுவதையும், நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறையையும் நான்கு கலீஃபாக்களின் வழிமுறையையும் பின்பற்றுவதையும் நற்பேறாகப் பெற்றவராவார். ஒவ்வொரு நல்லடியாரும் இதனுள் அடங்குவர்; இவை அனைத்தும் நேரான பாதையின் பகுதிகளாகும்.”

“நம்பிக்கை கொண்ட ஒருவர் தொழுகையிலும் மற்ற நேரங்களிலும் எப்போதும் வழிகாட்டுதலை ஏன் வேண்டுகிறார்? அவர் ஏற்கெனவே நேர்வழியில் இருக்கையில், இது ஏற்கெனவே கிடைத்ததை மீண்டும் கேட்பதாகாதா?” என்று கேட்கப்பட்டால், பதில்: அது அப்படியல்ல. இரவும் பகலும் ஒவ்வொரு கணமும் ஒவ்வொரு நிலையிலும் வழிகாட்டுதலை வேண்டுமாறு அல்லாஹ் வழிகாட்டியிருப்பதற்கு, அடியான் அதற்கு தேவையுடையவன் என்பதே காரணம்.

வழிகாட்டுதலில் அவனை உறுதிப்படுத்தவும், அதில் அவனை நிலைபெறச் செய்யவும், அதைப் புரிந்துகொள்ளச் செய்யவும், அதில் அவனுக்கு அதிகரிப்பை அளிக்கவும், அதில் அவனைத் தொடரச் செய்யவும் அவனுக்கு ஒவ்வொரு நேரமும் அல்லாஹ்வின் தேவை உள்ளது. அல்லாஹ் நாடியதைத் தவிர, தனக்குத் தானே நன்மையையோ தீமையையோ அளித்துக்கொள்ளும் ஆற்றல் அடியானுக்கு இல்லை. எனவே, ஒவ்வொரு நேரமும் அவனிடமிருந்து உதவி, உறுதிப்பாடு, நற்பேறு ஆகியவற்றை அளிக்குமாறு அவனிடம் கேட்குமாறு அல்லாஹ் வழிகாட்டினான். அல்லாஹ்விடம் வேண்டுவதற்கான நற்பேற்றைப் பெறுபவனே மகிழ்ச்சியுடையவன்.

ஏனெனில், தன்னிடம் வேண்டுபவன் வேண்டும்போது அவனுக்குப் பதிலளிப்பதை அல்லாஹ் உறுதி செய்துள்ளான்; குறிப்பாக இரவிலும் பகலின் பல வேளைகளிலும் அவனிடம் வேண்டி, தேவையுற்று, அவனைச் சார்ந்திருக்கும் கட்டாயத் தேவையுடையவனுக்கு.

“நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும், தன் தூதர் மீது அவன் இறக்கிய வேதத்தையும், இதற்கு முன்னர் அவன் இறக்கிய வேதத்தையும் நம்புங்கள்…” (அன்-நிஸா 4:136) என்று அல்லாஹ் கூறியுள்ளான். நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு அவன் நம்பிக்கை கொள்ளுமாறு கட்டளையிட்டுள்ளான். இது ஏற்கெனவே கிடைத்ததை மீண்டும் கேட்பதாகாது; ஏனெனில், இதில் நோக்கம் நிலைத்திருத்தல், தொடர்ந்து செயல்படுதல், அதற்கு உதவும் செயல்களில் இடையறாமல் ஈடுபடுதல் என்பதாகும். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

“எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு நேர்வழி காட்டிய பின் எங்கள் உள்ளங்களைத் தடம்புரளச் செய்யாதே! உன்னிடமிருந்து எங்களுக்கு அருளை வழங்குவாயாக! நிச்சயமாக நீயே பெரிதும் வழங்குபவன்” (ஆலு இம்ரான் 3:8) என்று கூறுமாறு அல்லாஹ் நம்பிக்கை கொண்ட தன் அடியார்களுக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான்.

அபூபக்கர் (ரலி), மக்ரிப் தொழுகையின் மூன்றாவது ரக்அத்தில் ஃபாத்திஹாவுக்குப் பின் இந்த வசனத்தை மெதுவாக ஓதிவந்தார். ஆகவே, “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்பதன் பொருள்: “அதில் எங்களைத் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்துவாயாக; அதிலிருந்து வேறு பாதைக்கு எங்களைத் திருப்பிவிடாதே” என்பதாகும். (இங்கு மூலப் பிரதியில் சில சொற்களும் வசனக் குறிப்புகளும் தெளிவற்றவையாக உள்ளன.)

“நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை” என்ற சொல்லைப் பற்றிய ஹதீஸ் முன்னர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அடியான் “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்று இதன் இறுதிவரை கூறும்போது, அல்லாஹ், “இது என் அடியானுக்குரியது; என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்” என்று கூறுகிறான். “நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை” என்பது நேரான பாதையை விளக்குகிறது. இலக்கண அறிஞர்களின் கருத்துப்படி அது அதற்குப் பதிலாக அமைந்துள்ளது; விளக்கப் பதிலாக அமைந்திருக்கவும் கூடும். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

“நீ அருள்புரிந்தவர்கள்” அன்-நிஸா அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டவர்களே. அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அல்லாஹ்வுக்கும் தூதருக்கும் கீழ்ப்படிவோர், நபிமார்கள், உண்மையாளர்கள், உயிர்த்தியாகிகள், நல்லடியார்கள் ஆகியோரில் அல்லாஹ் அருள்புரிந்தவர்களுடன் இருப்பார்கள். அவர்கள் எத்தகைய சிறந்த தோழர்கள்! அது அல்லாஹ்விடமிருந்து கிடைக்கும் அருளாகும்.

அறிந்தவனாக அல்லாஹ் போதுமானவன்” (அன்-நிஸா 4:69–70). அத்-தஹ்ஹாக், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாக அறிவித்தார்: “உன் வணக்கத்திலும் கீழ்ப்படிதலிலும் உறுதியாக இருந்த உன் வானவர்களிலும், நபிமார்களிலும், உண்மையாளர்களிலும், உயிர்த்தியாகிகளிலும், நல்லடியார்களிலும் நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை.” இது, “அல்லாஹ்வுக்கும் தூதருக்கும் கீழ்ப்படிவோர், அல்லாஹ் அருள்புரிந்தவர்களுடன் இருப்பார்கள்” என்ற வசனத்தைப் போன்றதாகும். அர்-ரபீஉ இப்னு அனஸ் வழியாக அபூ ஜஃபர் அறிவித்தார்: “அவர்கள் நபிமார்கள்.”

இப்னு ஜுரைஜ், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாக, “அவர்கள் நம்பிக்கையாளர்கள்” என்று அறிவித்தார். முஜாஹிதும் இதேபோல் கூறினார். வகீஉ, “அவர்கள் முஸ்லிம்கள்” என்றார். அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸைத் இப்னு அஸ்லம், “அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களும் அவருடன் இருந்தவர்களும்” என்றார்.

முன்னர் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து வந்த விரிவான விளக்கமே இன்னும் பொதுவானதும் முழுமையானதுமாகும்; அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

“கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதையும் அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல” என்ற வசனத்தின் பொருள்: எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்துவாயாக — முன்னர் வர்ணிக்கப்பட்ட, நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதையில்; அவர்கள் வழிகாட்டுதலையும் நேர்மையையும் பெற்றவர்கள், அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதர்களுக்கும் கீழ்ப்படிந்து, அவன் கட்டளைகளை நிறைவேற்றி, அவன் தடைகளையும் எச்சரிக்கைகளையும் விட்டுவிடுபவர்கள். தங்கள் விருப்பம் கெட்டுப்போன, உண்மையை அறிந்தும் அதை விட்டுவிட்ட கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல. அறிவை இழந்ததால் வழிகேட்டில் அலைந்து, உண்மையை அடையாத வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல.

“அல்ல” என்ற மறுப்பை மீண்டும் கூறியிருப்பது, தவறான இரண்டு வழிகள் உள்ளன என்பதைச் சுட்டுகிறது. அவை யூதர்களின் வழியும் கிறிஸ்தவர்களின் வழியும் ஆகும்.

சில இலக்கண அறிஞர்கள் இங்கு “கைரு” என்பது விலக்குப் பொருளில் வந்துள்ளது என்று கருதியுள்ளனர். அப்படியானால், அருள்புரியப்பட்டவர்களிலிருந்து அவர்களை விலக்குவதால் அது துண்டிக்கப்பட்ட விலக்காக அமையும்; ஏனெனில் கோபத்திற்குள்ளானவர்கள் அருள்புரியப்பட்டவர்களில் அடங்குபவர்கள் அல்ல. ஆனால் நாம் முன்பு கூறிய விளக்கமே சிறந்தது. கவிஞரின், “நீ பனூ அகீஷின் ஒட்டகங்களில் ஒன்றைப் போன்றவன்; அதன் காலருகே தோல் பையை ஒலிக்கச் செய்கிறாய்” என்ற சொல்லில், வர்ணிக்கப்பட்ட பெயர்ச்சொல் விடப்பட்டு, அதன் பண்பு மட்டும் கூறப்பட்டுள்ளது.

அதாவது, “நீ பனூ அகீஷின் ஒட்டகங்களில் ஒன்றைப் போன்றவன்” என்பதாகும். இதுபோலவே, “கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல” என்பதில் “பாதை” என்னும் சொல் விடப்பட்டு, அதனுடன் இணைந்த சொல்லை மட்டும் கூறியுள்ளது. பேச்சின் தொடர்ச்சியான “எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து; நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதையில்” என்ற சொற்கள் விடுபட்ட “பாதை” என்பதைக் காட்டுகின்றன.

“வழிதவறியவர்களும் அல்ல” என்ற சொல்லில் உள்ள “லா” கூடுதலானது; இதன் பொருள் “கோபத்திற்குள்ளானவர்களும் வழிதவறியவர்களும் அல்ல” என்று சிலர் கூறியுள்ளனர். இதற்குச் சான்றாக அல்-அஜ்ஜாஜின், “ஆழமற்ற கிணற்றில் அவர் இரவில் பயணம் செய்தார்; அதை அவர் அறியவில்லை” என்ற கவிதையை எடுத்துக்காட்டினர்; அதாவது, “ஆழமற்ற கிணற்றில்” என்பதே பொருள். நாம் முன்னர் கூறிய விளக்கமே சரியானதாகும்.

இதனால்தான் அபூ உபைத் அல்-காஸிம் இப்னு ஸல்லாம் தமது “ஃபளாயில் அல்-குர்ஆன்” என்னும் நூலில், அபூ முஆவியா வழியாக, அல்-அஃமஷ், இப்ராஹீம், அல்-அஸ்வத் ஆகியோர் வழியாக உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) “கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல” என்று ஓதியதாக அறிவித்துள்ளார். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் சரியானது. இதை அவர் விளக்கத்திற்காகக் கூறியதாகக் கொள்ள வேண்டும். “லா” மறுப்பை வலியுறுத்தவும், இரண்டு பாதைகளையும் வேறுபடுத்திக் காட்டி, ஒவ்வொன்றையும் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதை அறிவிக்கவும் வந்துள்ளது என்பதையே இது காட்டுகிறது.

நம்பிக்கையாளர்களின் வழி உண்மையை அறிந்து அதன்படி செயல்படுவதை உள்ளடக்குகிறது. யூதர்கள் செயல்பாட்டை இழந்தனர்; கிறிஸ்தவர்கள் அறிவை இழந்தனர். இதனால் கோபம் யூதர்களுக்குரியதாகவும், வழிகேடு கிறிஸ்தவர்களுக்குரியதாகவும் அமைந்தது. அறிந்தும் விட்டுவிடுபவன் கோபத்திற்குரியவனாகிறான்; அறியாதவன் அப்படியல்ல.

கிறிஸ்தவர்கள் ஒரு நோக்கத்தை விரும்பினாலும், அதன் வழியை அறியவில்லை; ஏனெனில், உண்மையான தூதரைப் பின்பற்றுவதன் வாயிலாக அவர்கள் அந்தக் காரியத்தை அணுகவில்லை. எனவே அவர்கள் வழிதவறினர். யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் இருவருமே வழிதவறியவர்களும் கோபத்திற்குள்ளானவர்களும்தான். ஆனால் யூதர்களின் தனித்துவமான பண்பு கோபத்திற்குள்ளானவர்களாக இருப்பதும், கிறிஸ்தவர்களின் தனித்துவமான பண்பு வழிதவறியவர்களாக இருப்பதுமாகும். ஹதீஸ்களும் அறிவிப்புகளும் இதையே கூறுகின்றன.

இமாம் அஹ்மத் அறிவித்தார்: முஹம்மத் இப்னு ஜஃபர் எங்களிடம் அறிவித்தார்; ஷுஃபா கூறினார்: ஸமாக் இப்னு ஹர்ப் கூறுவதைக் கேட்டேன்; அவர், இபாத் இப்னு ஹுபைஷ் வழியாக அதீ இப்னு ஹாதிம் கூறியதை அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குதிரைப்படை வந்தது; அவர்கள் என் சிற்றன்னையையும் சிலரையும் பிடித்தனர். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டபோது, அவருக்கு முன்னால் நிறுத்தப்பட்டனர். அவள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! பயணிகள் திரும்பிவிட்டார்கள்; பிள்ளைகள் என்னைவிட்டுப் பிரிந்துவிட்டார்கள்.

நான் வயதானவள்; சேவை செய்யும் ஆற்றலும் என்னிடம் இல்லை. ஆகவே, அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருள்புரிந்ததைப் போல் எனக்கும் அருள்புரியுங்கள்” என்றாள். அவர், “உன் சார்பாகப் பேசுபவர் யார்?” என்று கேட்டார். அவள், “அதீ இப்னு ஹாதிம்” என்றாள்.

அவர், “அல்லாஹ்விடமிருந்தும் அவனுடைய தூதரிடமிருந்தும் தப்பியோடியவனா?” என்றார். அவள் மீண்டும், “எனக்கு அருள்புரியுங்கள்” என்றாள். அவள் திரும்பிச் சென்றபோது, அவளுடன் இருந்த ஒருவர் அலீ என்று தோன்றியது. அவர், “அவளுக்குப் பயணச் செலவுக்கான வாகன உதவியைக் கேள்” என்றார்.

அவள் கேட்டபோது, அவர் அவளுக்கு உதவும்படி கட்டளையிட்டார். அவள் என்னிடம் வந்து, “உன் தந்தை செய்திருக்காத ஒன்றை அவர் செய்தார். இன்னொருவர் அவரிடம் வந்தால் அவருக்கு உதவுகிறார்; மற்றொருவர் வந்தாலும் அவருக்கு உதவுகிறார்” என்றாள். நான் அவரிடம் சென்றேன்.

அப்போது அவருடன் ஒரு பெண்ணும் சிறுவர்களும் அல்லது ஒரு சிறுவனும் இருந்தனர். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு நெருக்கமாக இருந்ததை அவள் குறிப்பிட்டாள். அப்போது அவர் கிஸ்ராவோ கைசரோ அல்ல என்பதை நான் உணர்ந்தேன். அவர், “அதீயே! ‘அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறில்லை’ என்று கூறப்படுவதை ஏற்காமல் உன்னைத் தடுப்பது என்ன?

அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா?” என்றார். நான், “அல்லாஹு அக்பர் என்று கூறப்படுவதை ஏற்காமல் உன்னைத் தடுப்பது என்ன? அல்லாஹ்வைவிடப் பெரியது ஏதாவது இருக்கிறதா?” என்றேன். பின்னர் நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்.

அவருடைய முகம் மகிழ்ச்சியால் பிரகாசித்ததைப் பார்த்தேன். அவர், “கோபத்திற்குள்ளானவர்கள் யூதர்கள்; வழிதவறியவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள்” என்றார். பின்னர் ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார். ஸமாக் இப்னு ஹர்ப் வழியாக திர்மிதியும் இதை அறிவித்துள்ளார்.

“இது ஹஸன், கரீப் ஹதீஸ்; அவருடைய அறிவிப்பைத் தவிர வேறு வழியில் இதை நாம் அறியவில்லை” என்று திர்மிதி கூறினார்.

ஹம்மாத் இப்னு ஸலமா, ஸமாக் வழியாக, மர்ரி இப்னு கத்ரி வழியாக, அதீ இப்னு ஹாதிம் கூறியதாக அறிவித்தார்: “அல்லாஹ்வின் வசனமான ‘கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல’ என்பதன் பொருள் என்ன என்று நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் கேட்டேன். அவர், ‘அவர்கள் யூதர்கள்’ என்றார். ‘வழிதவறியவர்களும் அல்ல’ என்பதற்கு, ‘அவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள்; அவர்களே வழிதவறியவர்கள்’ என்றார்.” ஸுஃப்யான் இப்னு உயைனா, இஸ்மாயீல் இப்னு அபீ காலித் வழியாக, அஷ்-ஷஅபீ வழியாக, அதீ இப்னு ஹாதிம் வழியாக இதையே அறிவித்துள்ளார்.

அதீயின் இந்த ஹதீஸ் பல வழிகளில், பல்வேறு சொற்றொடர்களுடன் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; அவற்றை முழுவதும் இங்கு குறிப்பிடுவது நீண்டுவிடும்.

அப்துர் ரஸ்ஸாக் அறிவித்தார்: மஅ்மர் வழியாக, புதைல் அல்-உகைலி வழியாக, அப்துல்லாஹ் இப்னு ஷகீக் கூறியதாவது: “அல்-கைன் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அல்-குரா பள்ளத்தாக்கில் குதிரை மீது இருந்தபோது அவரிடம், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர்கள் யார்?’ என்று கேட்டார். அவர் யூதர்களைச் சுட்டிக்காட்டி, ‘இவர்கள் கோபத்திற்குள்ளானவர்கள்’ என்றார்; ‘வழிதவறியவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள்’ என்றார்.”

அல்-ஜுரய்ரீ, உர்வா, காலித் அல்-ஹத்தா ஆகியோர் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஷகீக் வழியாக இதை அறிவித்துள்ளனர்; ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்டவரை அவர்கள் குறிப்பிடவில்லை. உர்வாவின் அறிவிப்பில் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமரின் பெயர் இடம்பெறுகிறது; அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

இப்னு மர்தவைஹ், இப்ராஹீம் இப்னு தஹ்மான் வழியாக, புதைல் இப்னு மைஸரா வழியாக, அப்துல்லாஹ் இப்னு ஷகீக் வழியாக, அபூ தர்ர் (ரலி) கூறியதாக அறிவித்தார்: “கோபத்திற்குள்ளானவர்கள் யார் என்று நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் கேட்டேன். அவர், ‘யூதர்கள்’ என்றார். ‘வழிதவறியவர்கள்?’ என்று கேட்டேன்.

அவர், ‘கிறிஸ்தவர்கள்’ என்றார்.” அபூ மாலிக் வழியாகவும், அபூ ஸாலிஹ் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாகவும்; முர்ரா அல்-ஹம்தானீ வழியாக இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) வழியாகவும்; நபித்தோழர்களில் சிலர் வழியாகவும் அஸ்-ஸுத்தீ அறிவித்தார்: “கோபத்திற்குள்ளானவர்கள் யூதர்கள்; வழிதவறியவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள்.” அத்-தஹ்ஹாக், இப்னு ஜுரைஜ் ஆகியோர் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாகவும் இதையே கூறியுள்ளனர். அர்-ரபீஉ இப்னு அனஸ், அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸைத் இப்னு அஸ்லம் மற்றும் பலரும் இதையே கூறியுள்ளனர்.

“இந்த விஷயத்தில் விளக்கவுரையாளர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு இருப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை” என்று இப்னு அபீ ஹாதிம் கூறினார்.

யூதர்கள் கோபத்திற்குள்ளானவர்கள் என்றும், கிறிஸ்தவர்கள் வழிதவறியவர்கள் என்றும் இந்த இமாம்கள் கூறியதற்குச் சான்று முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட ஹதீஸாகும். மேலும், அல்-பகரா அத்தியாயத்தில் இஸ்ரவேலர்களை நோக்கி அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர் மீது தன் அருளை இறக்குவதைக் காழ்ப்புணர்ச்சியால் மறுத்து, அல்லாஹ் இறக்கியதை மறுப்பதற்காகத் தங்களை விற்றுக்கொண்டது எவ்வளவு கெட்டது! இதனால் அவர்கள் கோபத்தின் மேல் கோபத்தைச் சம்பாதித்தனர். நிராகரிப்பாளர்களுக்கு இழிவுபடுத்தும் வேதனை உண்டு” (அல்-பகரா 2:90).

அல்-மாயிதாவில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அல்லாஹ்விடம் கூலியின் அடிப்படையில் இதைவிட மோசமானதை உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? அல்லாஹ் யாரைச் சபித்து, அவன்மீது கோபித்து, அவர்களில் குரங்குகளையும் பன்றிகளையும் ஆக்கி, தாகூத்தை வணங்கச் செய்தானோ, அவர்கள் தங்குமிடத்தின் அடிப்படையில் மிக மோசமானவர்கள்; நேரான பாதையிலிருந்து மிகவும் வழிதவறியவர்கள்” (அல்-மாயிதா 5:60). மேலும், “இஸ்ரவேல் மக்களில் நிராகரித்தவர்கள் தாவூத் மற்றும் மர்யமின் மகன் ஈஸா ஆகியோரின் நாவால் சபிக்கப்பட்டனர். அவர்கள் மாறுசெய்ததும் வரம்புமீறியதும் இதற்குக் காரணம்.

அவர்கள் செய்த தீமையை ஒருவரையொருவர் தடுக்கவில்லை. அவர்கள் செய்தது மிகவும் கெட்டது” (அல்-மாயிதா 5:78–79) என்றும் கூறுகிறான்.

ஸீரா நூலில் ஸைத் இப்னு அம்ர் இப்னு நுஃபைல் குறித்துச் சொல்லப்பட்டுள்ளது: அவர் தம் தோழர்களில் சிலருடன் உண்மையான மார்க்கத்தைத் தேடி ஷாம் நாட்டுக்குச் சென்றபோது, யூதர்கள் அவரிடம், “எங்கள் மார்க்கத்தில் நுழைய வேண்டுமெனில் அல்லாஹ்வின் கோபத்தில் உனக்குரிய பங்கை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்” என்றனர். அவர், “அல்லாஹ்வின் கோபத்திலிருந்து நான் தப்பிக்கவே வந்துள்ளேன்” என்றார். கிறிஸ்தவர்கள், “எங்கள் மார்க்கத்தில் நுழைய வேண்டுமெனில் அல்லாஹ்வின் வெறுப்பில் உனக்குரிய பங்கை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்” என்றனர். அவர், “அதை என்னால் ஏற்க முடியாது” என்றார்.

அவர் தமது இயற்கைத் தூய்மையில் நிலைத்து, சிலைகளை வணங்குவதையும் இணைவைப்போரின் மார்க்கத்தையும் விலக்கிக் கொண்டார்; யூதர்களுடனோ கிறிஸ்தவர்களுடனோ சேரவில்லை. அவருடைய தோழர்கள் அவர்களில் சிலர் கிறிஸ்தவர்களாகி, அக்காலத்தில் யூதர்களின் மார்க்கத்தைவிட அதற்கு நெருக்கமாக இருந்த கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தில் நுழைந்தனர். அவர்களில் வரகா இப்னு நவ்ஃபலும் ஒருவர். அல்லாஹ் தன் நபியை அனுப்பியபோது, அவருக்கு அருளப்பட்டவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு, நபி அவர்களால் அல்லாஹ் அவருக்கு வழிகாட்டினான். அல்லாஹ் அவரைப் பொருந்திக்கொள்வானாக.

(ஒரு விவகாரம்) உச்சரிப்பு அறிஞர்களின் சரியான கருத்துப்படி, ளாத் (ض) மற்றும் ளா (ظ) ஆகிய எழுத்துகளுக்கிடையிலான வேறுபாட்டைத் துல்லியமாகக் கடைப்பிடிக்காதது மன்னிக்கத்தக்கதாகும்; ஏனெனில் அவற்றின் உச்சரிப்பிடங்கள் நெருக்கமாக உள்ளன. ளாத் நாவின் ஓரத்தின் முன்பகுதியிலிருந்தும் அதனருகிலுள்ள கடைவாய்ப் பற்களிலிருந்தும் உச்சரிக்கப்படுகிறது; ளா நாவின் நுனியிலிருந்தும் மேல்பற்களின் நுனிகளிலிருந்தும் உச்சரிக்கப்படுகிறது. இரண்டும் உரத்த ஒலியுடைய எழுத்துகளாகவும், நீடித்த ஒலியுடைய எழுத்துகளாகவும், நாவை உயர்த்தி உச்சரிக்கப்படும் எழுத்துகளாகவும் உள்ளன.

இதன் காரணமாக, அவற்றை வேறுபடுத்த இயலாதவருக்கு ஒரு எழுத்துக்குப் பதிலாக மற்றொன்றைப் பயன்படுத்துவது மன்னிக்கத்தக்கதாகும். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். “ளாத் எழுத்தைப் பேசியவர்களில் நானே மிகத் தெளிவாகப் பேசுபவன்” என்ற ஹதீஸுக்கு எந்த அடிப்படையும் இல்லை; அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

(அத்தியாயம்) ஏழு வசனங்களைக் கொண்ட இந்த மகத்தான அத்தியாயம், அல்லாஹ்வைப் புகழ்வதையும் மகிமைப்படுத்துவதையும், அவனுடைய உயரிய பண்புகளை உள்ளடக்கிய அழகிய பெயர்களைக் குறிப்பிடுவதையும் கொண்டுள்ளது. மறுமையையும், அதாவது தீர்ப்புநாளையும் குறிப்பிடுகிறது. அவனிடம் வேண்டவும் பணிந்து பிரார்த்திக்கவும், தங்களிடம் உள்ள ஆற்றலையும் வலிமையையும் மறுத்து ஒதுங்கவும், வணக்கத்தை அவனுக்கே தூய்மையாக்கி அவனையே தனித்துவப்படுத்தவும், அவனுக்குப் பங்காளியோ நிகரோ ஒப்பானவரோ இருப்பதிலிருந்து அவனைத் தூய்மைப்படுத்தவும் அடியார்களுக்கு வழிகாட்டுகிறது.

மேலும், நேரான பாதையாகிய உறுதியான மார்க்கத்தில் தங்களை வழிநடத்துமாறும், மறுமையில் நபிமார்கள், உண்மையாளர்கள், உயிர்த்தியாகிகள், நல்லடியார்கள் ஆகியோருடன், இன்பத் தோட்டங்களுக்கு இட்டுச்செல்லும் புலன்களால் உணரக்கூடிய ஸிராத் பாலத்தைக் கடக்கும் வரை அதில் தங்களை உறுதிப்படுத்துமாறும் அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் வேண்டுவதைக் கொண்டுள்ளது. மறுமைநாளில் நற்செயல்கள் செய்தவர்களுடன் இருக்க அவற்றைச் செய்வதற்கான ஆர்வத்தையும், பொய்யான பாதைகளில் நடப்போருடன் எழுப்பப்படாமல் இருக்க அவற்றிலிருந்து எச்சரிக்கையையும் இது உள்ளடக்கியுள்ளது. அவர்கள் கோபத்திற்குள்ளானவர்களும் வழிதவறியவர்களுமாவர்.

“நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை” என்று அல்லாஹ் அருளைத் தனக்குச் சார்த்தியிருப்பதும், “கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல” என்று கோபம் ஏற்பட்டவரின் பெயரைக் குறிப்பிடாமல் விட்டிருப்பதும் எவ்வளவு அழகானது! உண்மையில் அதைச் செய்தவன் அல்லாஹ்தான்; “அல்லாஹ் எவர்மீது கோபித்தானோ அவர்களுடன் அவர்கள் இணைந்தார்கள்” (அல்-முஜாதிலா 58:14) என்று அல்லாஹ் கூறியுள்ளான். அதுபோலவே, வழிகேட்டை அதற்குரியவர்களிடம் சேர்த்துக் கூறியுள்ளான்; உண்மையில் அல்லாஹ் தன் விதிப்படி அவர்களை வழிதவறச் செய்திருந்தாலும்.

“அல்லாஹ் யாருக்கு வழிகாட்டுகிறானோ, அவரே வழிநடத்தப்பட்டவர்; அவன் யாரை வழிதவறச் செய்கிறானோ, அவருக்கு வழிகாட்டும் பாதுகாவலரை நீர் காணமாட்டீர்” (அல்-கஹ்ஃப் 18:17) என்றும், “அல்லாஹ் யாரை வழிதவறச் செய்கிறானோ, அவருக்கு வழிகாட்டுபவர் யாரும் இல்லை; அவர்களை அவர்களுடைய அத்துமீறலில் தட்டுத்தடுமாறித் திரியவிடுகிறான்” (அல்-அஃராஃப் 7:186) என்றும் கூறியுள்ளான். இவை போன்ற பல வசனங்கள், வழிகாட்டுதலும் வழிதவறச் செய்தலும் அவனுக்கே உரியவை என்பதைச் சுட்டுகின்றன. அடியார்களே தாங்களாக அவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்துச் செய்கிறார்கள் என்று கூறும் கதரிய்யா பிரிவினரும் அவர்களைப் பின்பற்றுவோரும் கூறுவது இதற்கு மாறானதாகும்.

அவர்கள் தங்கள் புதுமைக் கொள்கையை ஆதரிக்கக் குர்ஆனின் தெளிவற்ற வசனங்களையே ஆதாரமாகக் கொண்டு, அதற்கு எதிரான தெளிவான வசனங்களை விட்டுவிடுகிறார்கள். இதுவே வழிதவறியவர்களின் நிலையாம். “அதிலுள்ள தெளிவற்றவற்றைப் பின்பற்றுவோரை நீங்கள் கண்டால், அவர்களே அல்லாஹ் குறிப்பிடுவோர்; அவர்களிடமிருந்து எச்சரிக்கையாக இருங்கள்” என்று சரியான ஹதீஸில் வந்துள்ளது. இது “உள்ளங்களில் கோணல் உள்ளவர்கள், அதிலுள்ள தெளிவற்றவற்றைப் பின்பற்றுகிறார்கள்” (ஆலு இம்ரான் 3:7) என்ற வசனத்தைக் குறிக்கிறது.

அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும்! குர்ஆனில் புதுமைக் கொள்கையாளருக்கு எந்தச் சரியான ஆதாரமும் இல்லை. ஏனெனில், உண்மையையும் பொய்யையும் தெளிவுபடுத்தவும், நேர்வழியையும் வழிகேட்டையும் வேறுபடுத்திக் காட்டவும் குர்ஆன் அருளப்பட்டுள்ளது. அதில் முரண்பாடோ வேறுபாடோ இல்லை; அது ஞானமிக்கவனும் புகழுக்குரியவனுமான அல்லாஹ்விடமிருந்து இறக்கப்பட்டதாகும்.

(அத்தியாயம்) ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை ஓதி முடித்தவர் அதன் பின்னர் “ஆமீன்” என்று கூறுவது விரும்பத்தக்கதாகும். “ஆமீன்” என்றும் நீட்டி ஓதலாம். அதன் பொருள்: “அல்லாஹ்வே! ஏற்றுக்கொள்வாயாக” என்பதாகும். வாகில் இப்னு ஹுஜ்ர் கூறியதை இமாம் அஹ்மத், அபூ தாவூத், திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல’ என்று ஓதி, ‘ஆமீன்’ என்றார்கள்; அதை நீட்டி, உரத்த குரலில் கூறினார்கள்.”

அபூ தாவூதின் அறிவிப்பில், “அதை உரத்த குரலில் கூறினார்கள்” என்று உள்ளது. “இது ஹஸன் ஹதீஸ்” என்று திர்மிதி கூறினார். அலீ, இப்னு மஸ்ஊத் உள்ளிட்டோரிடமிருந்தும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அபூ ஹுரைரா (ரலி) கூறினார்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் ‘கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல’ என்று ஓதும்போது, முதல் வரிசையில் அவருக்கு அருகில் இருப்பவர் கேட்கும் அளவுக்கு ‘ஆமீன்’ கூறுவார்கள்.”

இதை அபூ தாவூதும் இப்னு மாஜாவும் அறிவித்துள்ளனர். இப்னு மாஜாவின் அறிவிப்பில், “அதனால் பள்ளிவாசல் அதிர்ந்தது” என்று கூடுதலாக உள்ளது. அத்-தாரகுத்னீ, “இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஹஸன்” என்றார். பிலால் (ரலி), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ‘ஆமீன்’ கூறுவதில் என்னை முந்திவிடாதீர்கள்” என்றார். இதை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

அபூ நஸ்ர் அல்-குஷைரீ, “ஆமீன்” என்பதில் உள்ள மீம் எழுத்தை, “புனிதமான வீட்டை நோக்கி” என்ற வசனத்திலுள்ளதைப் போல இரட்டித்து உச்சரிக்க வேண்டும் என்று அல்-ஹசனிடமிருந்தும் ஜஃபர் அஸ்-ஸாதிக்கிடமிருந்தும் அறிவித்துள்ளார். எங்கள் அறிஞர்களும் மற்றவர்களும் கூறியதாவது: தொழுகைக்கு வெளியே இருப்பவரும் இதைக் கூறுவது விரும்பத்தக்கது; தொழுகை செய்பவருக்கு இது மேலும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. தனியாகத் தொழுபவராக இருந்தாலும், இமாமாக இருந்தாலும், பின்பற்றித் தொழுபவராக இருந்தாலும், எல்லா நிலைகளிலும் இதுவே சட்டமாகும்.

ஏனெனில், அபூ ஹுரைரா (ரலி) வழியாக ஸஹீஹைனில் வந்துள்ளதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “இமாம் ‘ஆமீன்’ கூறும்போது நீங்களும் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள். ஒருவருடைய ‘ஆமீன்’ வானவர்களின் ‘ஆமீன்’ உடன் ஒத்துப்போனால், அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.” முஸ்லிமின் அறிவிப்பில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் தொழுகையில் ‘ஆமீன்’ கூறும்போது, வானத்தில் உள்ள வானவர்களும் ‘ஆமீன்’ கூறுகிறார்கள்; அவற்றில் ஒன்று மற்றொன்றுடன் ஒத்துப்போனால், அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.”

அபூ மூஸா (ரலி) வழியாக ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது: “இமாம் ‘வழிதவறியவர்களும் அல்ல’ என்று கூறும்போது, நீங்கள் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களுக்குப் பதிலளிப்பான்.”

ஜுவைபர், அத்-தஹ்ஹாக் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) கூறியதாக அறிவித்தார்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ‘ஆமீன்’ என்பதன் பொருள் என்ன?” என்று நான் கேட்டேன். அவர், “என் இறைவா! நிறைவேற்றுவாயாக” என்றார். அல்-ஜவ்ஹரீ, “ஆமீன் என்பதன் பொருள் ‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்பதாகும்” என்றார்.

திர்மிதி, “எங்கள் எதிர்பார்ப்பை வீணாக்காதே” என்பதே அதன் பொருள் என்றார். பெரும்பான்மையோர், “அல்லாஹ்வே! எங்கள் வேண்டுதலை ஏற்றுக்கொள்வாயாக” என்பதே அதன் பொருள் என்றனர். முஜாஹித், ஜஃபர் அஸ்-ஸாதிக், ஹிலால் இப்னு கைஸான் ஆகியோரிடமிருந்து, “ஆமீன்” என்பது அல்லாஹ்வின் பெயர்களில் ஒன்று என்று அல்-குர்துபீ அறிவித்துள்ளார்.

இது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சேர்த்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் அது சரியானதல்ல என்று மாலிகீ அறிஞரான அபூபக்ர் இப்னு அல்-அரபீ கூறியுள்ளார்.

மாலிக் மத்ஹபைச் சேர்ந்தோர், இமாம் “ஆமீன்” கூறமாட்டார்; பின்பற்றித் தொழுபவர் மட்டும் கூறுவார் என்கிறார்கள். இதற்கு மாலிக், ஸுமய்ய் வழியாக, அபூ ஸாலிஹ் வழியாக, அபூ ஹுரைரா (ரலி) வழியாக அறிவித்த ஹதீஸை ஆதாரமாகக் கொள்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “இமாம் ‘வழிதவறியவர்களும் அல்ல’ என்று கூறும்போது, நீங்கள் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள்.” அபூ மூஸாவின் ஹதீஸையும் அவர்கள் ஆதரவாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்: “அவர் ‘வழிதவறியவர்களும் அல்ல’ என்று ஓதும்போது, நீங்கள் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள்.”

ஆனால், ஸஹீஹைனில் வந்துள்ள “இமாம் ‘ஆமீன்’ கூறும்போது, நீங்களும் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள்” என்ற அறிவிப்பையும், நபி (ஸல்) அவர்கள் “கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல” என்று ஓதியபோது ‘ஆமீன்’ கூறியிருந்ததையும் நாம் முன்னர் குறிப்பிட்டுள்ளோம்.

உரத்த குரலில் ஓதப்படும் தொழுகையில் பின்பற்றித் தொழுபவர் ‘ஆமீன்’ என்பதை உரத்த குரலில் கூற வேண்டுமா என்பதில் எங்கள் அறிஞர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. இதன் சுருக்கம்: இமாம் ‘ஆமீன்’ கூற மறந்தால், பின்பற்றித் தொழுபவர் அதை உரத்த குரலில் கூறவேண்டும் என்பதில் கருத்து ஒன்றே. இமாம் உரத்த குரலில் ‘ஆமீன்’ கூறினால், புதிய கருத்தின்படி பின்பற்றுபவர் உரத்த குரலில் கூறக்கூடாது. இதுவே அபூ ஹனீஃபாவின் கருத்தும் மாலிக்கிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்ட ஒரு கருத்துமாகும்; ஏனெனில் அது தொழுகையின் மற்ற நினைவுகூரல்களைப் போன்ற ஒரு நினைவுகூரலாகும், எனவே அதை உரத்த குரலில் கூறக்கூடாது.

பழைய கருத்துப்படி அவர் உரத்த குரலில் கூற வேண்டும்; இதுவே இமாம் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பலின் கருத்தும் மாலிக்கிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்ட மற்றொரு கருத்துமாகும். “அதனால் பள்ளிவாசல் அதிரும்” என்ற முன்னர் கூறிய அறிவிப்பும் இதற்கு ஆதாரமாகும். எங்களிடம் மூன்றாவது கருத்தும் உள்ளது: பள்ளிவாசல் சிறியதாக இருந்து, இமாமின் ஓதலை அனைவரும் கேட்கக்கூடியதாக இருந்தால், பின்பற்றுபவர் உரத்த குரலில் கூறக்கூடாது. பள்ளிவாசல் பெரியதாக இருந்தால், அதன் எல்லாப் பகுதிகளிலும் உள்ளவர்கள் கேட்கும் அளவுக்கு உரத்த குரலில் கூறலாம். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

ஆயிஷா (ரலி) வழியாக இமாம் அஹ்மத் தமது முஸ்னதில் அறிவித்ததாவது: யூதர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் குறிப்பிடப்பட்டபோது, அவர் கூறினார்: “ஜும்ஆ நாளைப் பற்றி அவர்கள் நம்மீது பொறாமைப்படுவதைப் போல வேறெதற்காகவும் பொறாமைப்படுவதில்லை. அல்லாஹ் நமக்கு அதற்கு வழிகாட்டினான்; அவர்கள் அதிலிருந்து வழிதவறினர். கிப்லாவைப் பற்றியும் அதேபோல்; அல்லாஹ் நமக்கு வழிகாட்டினான், அவர்கள் அதிலிருந்து வழிதவறினர். இமாமின் பின்னால் நாங்கள் கூறும் ‘ஆமீன்’ என்பதற்காகவும் அவர்கள் பொறாமைப்படுகிறார்கள்.”

இதை இப்னு மாஜாவும் அறிவித்துள்ளார். அவரது அறிவிப்பில், “ஸலாம் கூறுவதையும் ‘ஆமீன்’ கூறுவதையும் தவிர வேறெதற்காகவும் யூதர்கள் உங்கள்மீது பொறாமைப்படவில்லை” என்று உள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாகவும் இப்னு மாஜா அறிவித்துள்ளார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “‘ஆமீன்’ என்று நீங்கள் கூறுவதற்காக யூதர்கள் உங்கள்மீது பொறாமைப்படுவதைப் போல வேறெதற்காகவும் பொறாமைப்படுவதில்லை. ஆகவே, அதிகமாக ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள்.”

இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் தல்ஹா இப்னு அம்ர் உள்ளார்; அவர் பலவீனமானவர்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) வழியாக இப்னு மர்தவைஹ் அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “‘ஆமீன்’ என்பது தன் நம்பிக்கை கொண்ட அடியார்களுக்காக அகிலங்களின் இறைவன் வைத்த முத்திரையாகும்.” அனஸ் (ரலி) கூறினார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “தொழுகையிலும் பிரார்த்தனையின் போதும் ‘ஆமீன்’ கூறும் பாக்கியம் எனக்கு அளிக்கப்பட்டது. எனக்கு முன்னர் யாருக்கும் அது அளிக்கப்படவில்லை; மூஸாவைத் தவிர. மூஸா பிரார்த்திப்பார்; ஹாரூன் ‘ஆமீன்’ கூறுவார்.

எனவே, உங்கள் பிரார்த்தனையை ‘ஆமீன்’ என்று முடிக்கவும்; அல்லாஹ் அதை உங்களுக்காக ஏற்றுக்கொள்வான்.”

இதிலிருந்து சிலர், “ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனுடைய தலைவர்களுக்கும் உலக வாழ்வில் அலங்காரங்களையும் செல்வங்களையும் நீ வழங்கியுள்ளாய். எங்கள் இறைவா! அவர்கள் உன் பாதையிலிருந்து வழிதவறச் செய்வதற்காகவே அவற்றை வழங்கியுள்ளாய். எங்கள் இறைவா!

அவர்களுடைய செல்வங்களை அழித்துவிடு; அவர்களுடைய உள்ளங்களை இறுகச் செய்; வதைக்கும் வேதனையைக் காணும்வரை அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ளாதிருக்கட்டும்” என்று மூஸா கூறிய வசனத்தையும் (யூனுஸ் 10:88), அதற்கு, “உங்கள் இருவரின் பிரார்த்தனையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது; ஆகவே நீங்கள் இருவரும் உறுதியாக இருங்கள்; அறிவில்லாதவர்களின் வழியைப் பின்பற்றாதீர்கள்” (யூனுஸ் 10:89) என்று பதிலளிக்கப்பட்ட வசனத்தையும் ஆதாரமாகக் காட்டி, பிரார்த்தனையின் மீது ஒருவர் “ஆமீன்” கூறினால், அவர் அந்தப் பிரார்த்தனையைச் செய்தவரைப் போன்றவராகிறார் என்று கூறுகின்றனர்.

அந்த வசனத்தில் பிரார்த்தனை மூஸாவுக்கு மட்டுமே சார்த்தப்பட்டுள்ளது; ஆனால் பேச்சின் தொடர்ச்சியிலிருந்து ஹாரூன் “ஆமீன்” கூறியதும், “உங்கள் இருவரின் பிரார்த்தனையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது” என்று கூறப்பட்டதிலிருந்து தெளிவாகிறது. இதனால், பிரார்த்தனையின் மீது “ஆமீன்” கூறுபவர் அதைத் தானே செய்தவரைப் போன்றவராவார் என்பது நிரூபிக்கப்படுகிறது. இதன் அடிப்படையில், பின்பற்றித் தொழுபவர் ஓதமாட்டார் என்று சிலர் கூறியுள்ளனர்; ஃபாத்திஹா ஓதலின் மீது அவர் கூறும் “ஆமீன்” அதனை ஓதியதற்குச் சமமாகும் என்பதால். இதனால்தான் ஹதீஸில், “இமாம் ஒருவர் இருந்தால், இமாமின் ஓதல் அவருக்கான ஓதலாகும்” என்று வந்துள்ளது.

பிலால் (ரலி), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ‘ஆமீன்’ கூறுவதில் என்னை முந்திவிடாதீர்கள்” என்று கூறுவார். இந்தக் கருத்தின்படி, உரத்த குரலில் ஓதப்படும் தொழுகையில் பின்பற்றுபவர் ஓத வேண்டியதில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

இதனால், “இமாம் ‘கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல’ என்று கூறி ‘ஆமீன்’ கூறும்போது, பூமியில் உள்ளவர்களின் ‘ஆமீன்’, வானத்தில் உள்ளவர்களின் ‘ஆமீன்’ உடன் ஒத்துப்போனால், அந்த அடியானின் முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும். ‘ஆமீன்’ கூறாதவரின் நிலை, ஒரு கூட்டத்தாருடன் போருக்குச் சென்ற ஒருவனைப் போன்றது. அவர்கள் சீட்டுப் போட்டபோது மற்றவர்களுக்கு அம்புகள் கிடைத்தன; அவனுக்குக் கிடைக்கவில்லை. ‘எனக்கு ஏன் அம்பு கிடைக்கவில்லை?’

என்று அவன் கேட்டான். ‘நீ “ஆமீன்” கூறவில்லை’ என்று அவனிடம் சொல்லப்பட்டது’” எனும் ஹதீஸை இப்னு மர்தவைஹ் அறிவித்துள்ளார். (அன்-நிஸா 4:69–70; அல்-மும்தஹினா 60:12; அல்-மாயிதா 5:60, 77–79; யூனுஸ் 10:88–89; மூலப் பிரதியில் சில இடங்களில் வாசகங்களும் வசனக் குறிப்புகளும் தெளிவற்றவையாக உள்ளன.)

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

“எங்களை நேரான பாதையில் வழிநடத்து” என்ற வசனத்தின் விளக்கம்:

“எங்களை வழிநடத்து” என்பதன் பொருள்: எங்களுக்கு வழிகாட்டுவாயாக. அலீயும் உபை இப்னு கஅபும், “எங்களை நிலைநிறுத்துவாயாக” என்று விளக்கினர். ஒருவரிடம், “நான் உன்னிடம் திரும்பிவரும் வரை நீ நிற்கும் இடத்திலேயே இரு” என்று சொல்வதைப் போன்றது; அதாவது, “நீ இப்போது இருக்கும் நிலையிலேயே தொடர்ந்து இரு” என்பதாகும். நம்பிக்கையாளர்கள் ஏற்கெனவே வழிகாட்டுதலில் இருந்தபோதும் அவர்கள் இந்தப் பிரார்த்தனையைச் சொல்வது, நிலைநிறுத்துமாறு வேண்டுவதையும், வழிகாட்டுதலில் மேலும் அதிகரிப்பைக் கோருவதையும் குறிக்கிறது.

ஏனெனில், அஹ்லுஸ் ஸுன்னாவின் கருத்துப்படி, அல்லாஹ்விடமிருந்து வரும் அருட்கொடைகளும் வழிகாட்டுதல்களும் முடிவுறாதவை.

“சிராத்” என்பது “ஸிராத்” என்றும் வாசிக்கப்படுகிறது. இது மூல வடிவம் என்று யஅ்கூப் வழியாக உவைஸ் அறிவித்துள்ளார். பயணிகள் அதில் நுழைந்து கடந்து செல்வதால் இதற்கு “சிராத்” என்று பெயரிடப்பட்டது. “ஸிராத்” என்றும் வாசிக்கப்படுகிறது.

ஹம்ஸா, ஸாத் ஒலியை ழாய் ஒலியுடன் கலந்தும் வாசித்துள்ளார். இவை அனைத்தும் சரியான மொழிவழக்குகளாகும். பெரும்பாலான ஓதுபவர்கள் குர்ஆன் பிரதியுடன் ஒத்துப்போவதால் ஸாத் எழுத்தையே தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர்.

“நேரான பாதை” என்பதற்கு இப்னு அப்பாஸும் ஜாபிரும் (ரலி) “இஸ்லாம்” என்று கூறினர்; இதுவே முகாதிலின் கருத்துமாகும். இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி), “அது குர்ஆன்” என்றார். அலீ (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சேர்த்து, “நேரான பாதை அல்லாஹ்வின் வேதமாகும்” என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஸஅீத் இப்னு ஜுபைர் (ரஹ்), “அது சொர்க்கத்திற்குச் செல்லும் பாதை” என்றார்.

ஸஹ்ல் இப்னு அப்துல்லாஹ், “அது ஸுன்னா மற்றும் ஜமாஅத்தின் பாதை” என்றார். பக்ர் இப்னு அப்துல்லாஹ் அல்-முஸனீ, “அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பாதை” என்றார். அபூ அல்-ஆலியாவும் அல்-ஹசனும், “அது அல்லாஹ்வின் தூதரும் அவருடைய குடும்பத்தினரும் அவருடைய இரு தோழர்களும் ஆவர்” என்றனர். மொழியடிப்படையில் இதன் மூலப் பொருள் தெளிவான பாதையாகும்.

“நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை” என்பதன் பொருள்: வழிகாட்டுதலையும் நற்பேற்றையும் அளித்து நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதையாகும். இக்ரிமா கூறினார்: “ஈமானில் நிலைத்திருப்பதிலும் நேர்மையாக இருப்பதிலும் நீ அருள்புரிந்தவர்கள்; அவர்கள் நபிமார்கள் (அலை).” அவர்கள், “அல்லாஹ், ‘அல்லாஹ் அருள்புரிந்த நபிமார்களுடன் இருப்பார்கள்’ என்று கூறிய வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட நபிமார்களும் நம்பிக்கையாளர்களும் ஆவர்” என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் (ரலி), “அவர்கள் தங்கள் மார்க்கத்தை மாற்றுவதற்கு முன்னர் இருந்த மூஸா மற்றும் ஈஸா (அலை) ஆகியோரின் சமூகத்தினர்” என்றார்.

அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸைத், “அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களும் அவருடன் இருந்தவர்களும்” என்றார். அபூ அல்-ஆலியா, “அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரின் குடும்பத்தினர், அபூபக்கர், உமர் (ரலி) ஆகியோரும் அவருடைய வீட்டாரும் ஆவர்” என்றார். ஷஹ்ர் இப்னு ஹவ்ஷப், “அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரின் தோழர்களும் அவருடைய குடும்பத்தினரும் ஆவர்” என்றார்.

ஹம்ஸா, “அலைஹிம்”, “லதைஹிம்”, “இலைஹிம்” ஆகிய சொற்களில் உள்ள ஹா எழுத்தை ‘உம்ம’ எனும் குறியுடன் வாசித்துள்ளார். யஅ்கூப், அதற்கு முன் அமைதியான யா எழுத்து வரும் ஒவ்வொரு இருமை மற்றும் பன்மைச் சொல்லிலும் ஹா எழுத்தை ‘உம்ம’ என வாசிக்கிறார்; “அவர்களின் இரு கைகளுக்கும் இரு கால்களுக்கும் இடையில்” என்ற சொற்றொடரைத் தவிர. மற்றவர்கள் அவற்றை ‘இ’ என வாசிக்கின்றனர். ஹா தனியாக வரும்போது ‘உம்ம’ என்பதே அதன் மூல ஒலி என்பதால், அதை ‘உம்ம’ என வாசிப்பவர்கள் மூல ஒலிக்குத் திருப்புகின்றனர்.

அமைதியான யாவை அடுத்து வருவதாலும், கஸ்ரா யாவுக்கு இணையான ஒலியாதலாலும் அதை ‘இ’ என வாசிப்பவர்கள் அப்படிச் செய்கின்றனர். இப்னு கஸீரும் அபூ ஜஃபரும், இணைப்போசையில் அதற்குப் பின் அமைதியான எழுத்து வராதபோது, எல்லா பன்மை மீம் எழுத்துகளையும் நீட்டி வாசிக்கின்றனர். அமைதியான எழுத்து அடுத்து வந்தால் நீட்டுவதில்லை. நாஃபிஉக்கு இரு விதமான வாசிப்புகள் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன.

வர்ஷ், துண்டிப்பு அலிஃப் வந்தபோது அதை ‘உம்ம’ என வாசிக்கிறார். ஹாவுக்கு முன் கஸ்ரா அல்லது அமைதியான யா வந்தால், ஹம்ஸாவும் கிஸாயியும் ஹா, மீம் இரண்டையும் ‘உம்ம’ என வாசிக்கின்றனர்; அபூ அம்ர் இரண்டையும் ‘இ’ என வாசிக்கிறார். அதற்கு முன் கஸ்ரா இருந்தால் யஅ்கூபும் அதையே செய்கிறார். மற்றவர்கள், யா அல்லது அதற்கு முன் வரும் கஸ்ராவுக்காக ஹாவை ‘இ’ எனவும், மூல ஒலிக்கேற்ப மீமை ‘உம்ம’ எனவும் எல்லா இடங்களிலும் வாசிக்கின்றனர்.

“கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல” என்பதன் பொருள்: நீ கோபித்தவர்களின் பாதை அல்ல. “கோபம்” என்பது கீழ்ப்படியாதவர்களைத் தண்டிக்க நாடுவதைக் குறிக்கும். அல்லாஹ்வின் கோபம் நம்பிக்கை கொண்ட பாவிகளுக்கு ஏற்படாது; நிராகரிப்பாளர்களுக்கே ஏற்படும். “வழிதவறியவர்களும் அல்ல” என்பதன் பொருள்: நேர்வழியை விட்டும் வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல.

“ளலால்” என்பதன் அடிப்படைப் பொருள் அழிவதும் மறைந்து போவதுமாகும். பாலில் கலந்த தண்ணீர் அழிந்து மறைந்துவிட்டால், “தண்ணீர் பாலில் வழிதவறிவிட்டது” என்று கூறுவர்.

இங்கு “கைரு” என்பது “அல்ல” என்ற பொருளில் உள்ளது; “லா” என்பதும் “கைரு” என்ற பொருளைக் கொடுக்கிறது. அதனால், “அவன் நல்லவனும் அல்ல; அழகானவனும் அல்ல” என்று கூறுவதுபோல், இதனுடன் இணைத்துச் சொல்லுவது அனுமதிக்கப்படுகிறது. “கைரு” என்பதற்கு “தவிர” என்று பொருள் வந்தால், அதனுடன் “லா” சேர்த்து இணைக்க இயலாது. “அப்துல்லாஹ்வைத் தவிர, ஸைதும் என்னிடம் இருக்கிறான்” என்று சொல்லமுடியாது.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி), “நீ அருள்புரிந்தவர்களின் பாதை அல்ல; கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதையும் அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல” என்று ஓதியுள்ளார்.

கோபத்திற்குள்ளானவர்கள் யூதர்கள்; வழிதவறியவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. அல்லாஹ் யூதர்களைப் பற்றி, “அல்லாஹ் யாரைச் சபித்தானோ, அவன்மீது கோபித்தானோ” (அல்-மாயிதா 5:60) என்று கூறியுள்ளான். கிறிஸ்தவர்களைப் பற்றி, “முன்னரே வழிதவறிய சமூகத்தினரின் மனவிருப்பங்களைப் பின்பற்றாதீர்கள்” (அல்-மாயிதா 5:77) என்று கூறியுள்ளான். ஸஹ்ல் இப்னு அப்துல்லாஹ், “புதுமைக் கொள்கை கொண்டவர்கள் கோபத்திற்குள்ளானவர்கள்; ஸுன்னாவை விட்டும் வழிதவறியவர்கள் வழிதவறியவர்கள்” என்றார்.

ஓதுபவர் ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை ஓதி முடித்த பின்னர், அதிலிருந்து சிறிது இடைவெளிவிட்டு, “ஆமீன்” என்று கூறுவது ஸுன்னத்தாகும். அதன் மீம் எழுத்தை இரட்டிக்காமல் மென்மையாக உச்சரிக்க வேண்டும். இலக்கண அறிஞர்களின் கருத்துப்படி, அதை நீட்டியும் நீட்டாமலும் கூறலாம். இதன் பொருள்: “அல்லாஹ்வே!

கேட்டு ஏற்றுக்கொள்வாயாக” என்பதாகும். இப்னு அப்பாஸும் கதாதாவும், “அப்படியே ஆகட்டும்” என்பதே இதன் பொருள் என்றனர். முஜாஹித், “இது அல்லாஹ்வின் பெயர்களில் ஒன்று” என்றார். இது பிரார்த்தனையின் முத்திரை என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. புத்தகத்தைச் சேதத்திலிருந்தும் அதிலுள்ளவை வெளிப்படுவதிலிருந்தும் பாதுகாக்கும் முத்திரையைப் போல, ஆபத்துகளைத் தடுத்து நிறுத்தும் வகையில் அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு அளித்த முத்திரை என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

இமாம் அபூ அலீ அல்-ஹுசைன் இப்னு முஹம்மத் அல்-காதியும் அபூ ஹாமித் அஹ்மத் இப்னு அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸாலிஹியும் எங்களுக்கு அறிவித்தனர்; இருவரும், அபூபக்ர் அஹ்மத் இப்னு ஹசன் அல்-ஹைரீ எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அபூ அலீ முஹம்மத் இப்னு அஹ்மத் இப்னு முஹம்மத் இப்னு மஅ்கில் அல்-மைதானீ எங்களுக்கு அறிவித்தார்; முஹம்மத் இப்னு யஹ்யா எங்களுக்கு அறிவித்தார்; அப்துர் ரஸ்ஸாக் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; மஅ்மர் வழியாக, அஸ்-ஸுஹ்ரீ வழியாக, இப்னு அல்-முஸய்யப் வழியாக, அபூ ஹுரைரா (ரலி) அறிவித்தார்: நபி (ஸல்) கூறினார்கள்: “இமாம் ‘கோபத்திற்குள்ளானவர்களின் பாதை அல்ல; வழிதவறியவர்களின் பாதையும் அல்ல’ என்று கூறும்போது, நீங்கள் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள்.

ஏனெனில், வானவர்களும் ‘ஆமீன்’ கூறுகிறார்கள்; இமாமும் ‘ஆமீன்’ கூறுகிறார். ஒருவருடைய ‘ஆமீன்’, வானவர்களின் ‘ஆமீன்’ உடன் ஒத்துப்போனால், அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.” (இந்த அறிவிப்பு ஸஹீஹானது.)