படைப்பின் சிந்தனையும் மறுமை வேண்டுதல்களும்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

அல்லாஹ் அவர்களுக்கு ஈமான் கொள்ளும் நற்பேற்றை வழங்கியதையும், அந்த ஈமானைத் தமது அருட்கொடையை நிறைவு செய்வதற்கான வழியாக ஆக்கியதையும் அவர்கள் எடுத்துரைத்த பின்னர், அதற்கான நற்கூலியை அவனிடம் கேட்டார்கள். அவனுடைய தூதர்கள் வாயிலாகத் தங்களுக்கு வாக்களித்தவற்றை நிறைவேற்றித் தருமாறும் வேண்டினார்கள்: இவ்வுலகில் உதவியும் வெற்றியும், மறுமையில் அல்லாஹ்வின் திருப்தியும் அவனுடைய சுவர்க்கமும் ஆகும். நிச்சயமாக அவன் வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை. ஆகவே, அல்லாஹ் அவர்களின் பிரார்த்தனைக்குப் பதிலளித்து, அவர்களின் இறைஞ்சுதலை ஏற்றுக்கொண்டான். இதனால்தான் அவர்கள் கூறியதாகக் கூறுகிறான்:

“எங்கள் இறைவா! நம்பிக்கையின்பால் அழைப்பவர் ஒருவர், ‘உங்கள் இறைவனை நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்’ என்று அழைப்பதை நிச்சயமாக நாங்கள் செவிமடுத்தோம்.” அவர் முஹம்மது (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆவார். அதாவது, அவர் மக்களை ஈமானின்பால் அழைத்து, அதன் அடிப்படைகளிலும் கிளைப்பிரிவுகளிலும் ஈடுபட அவர்களுக்கு ஆர்வமூட்டுகிறார்.

“ஆகவே, நாங்கள் நம்பிக்கை கொண்டோம்” — அதாவது, அவருடைய அழைப்பை உடனடியாக ஏற்று, அதன்பால் விரைந்து சென்றோம். இதில், அல்லாஹ் தங்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடையை அவர்கள் எடுத்துரைக்கிறார்கள்; அவனுடைய அருளைப் பெருமிதத்துடன் குறிப்பிடுகிறார்கள். அதன் மூலம் அவனிடம் நெருங்கி, தங்களுடைய பாவங்களை மன்னிக்கவும், தீச்செயல்களை அழிக்கவும் வேண்டுகிறார்கள். ஏனெனில் நற்செயல்கள் தீச்செயல்களைப் போக்கிவிடும்.

ஈமானை அருளியவனே அவர்களுக்கு முழுமையான பாதுகாப்பையும் அருளுவான்.

“நல்லோருடன் எங்களுக்கு மரணத்தைத் தருவாயாக” என்ற அவர்களின் வேண்டுதல், நன்மை செய்வதற்கும் தீமையை விட்டுவிடுவதற்கும் நற்பேறு வழங்குமாறு கேட்பதை உள்ளடக்கியுள்ளது. இவ்வாறு செய்தால்தான் அடியான் நல்லோரில் ஒருவனாகிறான். மேலும், அந்த நன்மையில் தொடர்ந்து நிலைத்திருந்து, மரணம் வரையில் உறுதியாக இருக்கவும் இந்த வேண்டுதல் உள்ளடக்குகிறது.

பின்னர், அறிவுடையோரைப் பற்றி இவ்வாறு விவரிக்கிறான்: அவர்கள் எல்லா நிலைகளிலும் “நின்றவர்களாகவும், உட்கார்ந்தவர்களாகவும், தங்கள் பக்கங்களின் மீது படுத்தவர்களாகவும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வார்கள்.” இது நாவாலும் உள்ளத்தாலும் செய்யப்படும் எல்லா வகையான திக்ரையும் உள்ளடக்கும். ஒருவர் நின்று தொழுவது, இயலாவிட்டால் உட்கார்ந்து தொழுவது, அதுவும் இயலாவிட்டால் ஒரு பக்கமாகப் படுத்துத் தொழுவது ஆகியவையும் இதில் அடங்கும். மேலும், அவர்கள் “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பைப் பற்றிச் சிந்திப்பார்கள்”; அதாவது, அவை படைக்கப்பட்டதன் நோக்கத்தை அறிந்துகொள்வதற்காக அவற்றின் மூலம் சான்று தேடுவார்கள்.

இதிலிருந்து, சிந்தனை என்பது அல்லாஹ்வின் நெருங்கிய அடியார்களான அவனை அறிந்தவர்களின் பண்புகளில் ஒன்றான வணக்கச் செயல் என்பது தெளிவாகிறது. அவர்கள் அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்கும்போது, அல்லாஹ் அவற்றை வீணாகப் படைக்கவில்லை என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். எனவே அவர்கள் கூறுவார்கள்: “எங்கள் இறைவா! இதை நீ வீணாகப் படைக்கவில்லை.

நீ தூயவன்.” உனது மகத்துவத்திற்குப் பொருந்தாத அனைத்திலிருந்தும் நீ தூயவன். மாறாக, அவற்றை உண்மையைக் கொண்டு, உண்மைக்காகவே படைத்தாய்; அவை உண்மையைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளன.

“ஆகவே, நரக நெருப்பின் தண்டனையிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!” அதாவது, தீச்செயல்களிலிருந்து எங்களைக் காத்து, நற்செயல்கள் செய்வதற்கு நற்பேறு வழங்குவாயாக; இதன்மூலம் நரகத்திலிருந்து மீட்பைப் பெறுவோம். இந்த வேண்டுதல் சுவர்க்கத்தையும் கேட்பதை உள்ளடக்கியுள்ளது. ஏனெனில் அல்லாஹ் அவர்களை நரகத் தண்டனையிலிருந்து காப்பாற்றினால், சுவர்க்கம் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும்.

எனினும், அச்சம் அவர்களின் உள்ளங்களில் நிலைபெற்றிருந்ததால், தங்களுக்கு மிக முக்கியமானவற்றை அல்லாஹ்விடம் வேண்டினார்கள்.

“எங்கள் இறைவா! நீ எவரை நரகத்தில் நுழைக்கிறாயோ, அவரை நிச்சயமாக இழிவுபடுத்திவிட்டாய்.” அதாவது, அவர் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கும், அவனுடைய வானவர்களினதும் அவனுடைய நேசர்களினதும் கோபத்திற்கும் ஆளாகிவிடுவார். மீட்போ, காப்பாற்றுபவரோ இல்லாத அவமானம் அவரைச் சூழ்ந்துவிடும்.

இதனால்தான் அவர்கள், “அநியாயக்காரர்களுக்கு உதவியாளர்கள் எவரும் இல்லை” என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்றக்கூடிய உதவியாளர்கள் எவரும் இருக்கமாட்டார்கள். அவர்கள் தமது அநியாயத்தின் காரணமாகவே நரகத்தில் நுழைந்தார்கள் என்பதற்கும் இதில் சான்று உள்ளது.

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: “எங்கள் இறைவா! நீ எவரை நரகத்தில் நுழைக்கிறாயோ, அவரை நிச்சயமாக இழிவுபடுத்திவிட்டாய்.” அதாவது, அவரை அவமானப்படுத்தி, ஒன்று கூடும் நாளில் அனைவருக்கும் முன்பாக அவருடைய இழிவை வெளிப்படுத்திவிட்டாய். “அநியாயக்காரர்களுக்கு உதவியாளர்கள் எவரும் இல்லை” — அதாவது, மறுமை நாளில் உன்னிடமிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்றுபவரோ, அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டதைத் தவிர்க்கச் செய்பவரோ எவரும் இருக்கமாட்டார்கள்.

“எங்கள் இறைவா! நம்பிக்கையின்பால் அழைப்பவர் ஒருவர் அழைப்பதை நிச்சயமாக நாங்கள் செவிமடுத்தோம்.” அதாவது, ஈமானின்பால் அழைப்பவராகிய தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மக்களை ஈமானுக்கு அழைத்தார். “‘உங்கள் இறைவனை நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்’ என்று அவர் அழைத்தார்; ஆகவே, நாங்கள் நம்பிக்கை கொண்டோம்” — அதாவது, அவருடைய அழைப்பை ஏற்று, அவரைப் பின்பற்றினோம்.

“எங்கள் இறைவா! ஆகவே, எங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக” — அதாவது, நாங்கள் ஈமான் கொண்டு உமது தூதரைப் பின்பற்றியதன் பொருட்டு எங்கள் பாவங்களை மறைத்து மன்னிப்பாயாக. “எங்கள் தீச்செயல்களை எங்களை விட்டும் நீக்குவாயாக” — அதாவது, எங்களுக்கும் உனக்குமிடையே உள்ள குற்றங்களை அழித்துவிடுவாயாக. “நல்லோருடன் எங்களுக்கு மரணத்தைத் தருவாயாக” — அதாவது, எங்களை நல்லோருடன் சேர்த்துவைப்பாயாக.

பின்னர், உயர்ந்தவனான அல்லாஹ் அறிவுடையோரைப் பற்றி விவரிக்கிறான்: “அவர்கள் நின்றவர்களாகவும், உட்கார்ந்தவர்களாகவும், தங்கள் பக்கங்களின் மீது படுத்தவர்களாகவும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வார்கள்.” இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) வழியாக ஸஹீஹுல் புகாரியில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: “நின்று தொழு. உன்னால் முடியாவிட்டால் உட்கார்ந்து தொழு. அதுவும் முடியாவிட்டால் பக்கமாகப் படுத்துத் தொழு.”

அதாவது, அவர்கள் தங்களுடைய உள்ளார்ந்த உணர்வுகள், உள்ளங்கள் மற்றும் நாவுகளால் எல்லா நிலைகளிலும் அவனை நினைவு கூர்வதை நிறுத்துவதில்லை.

“வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பைப் பற்றிச் சிந்திப்பார்கள்” — அதாவது, அவற்றில் உள்ள படைப்பாளனின் மகத்துவம், ஆற்றல், அறிவு, ஞானம், நாட்டம் மற்றும் கருணையைச் சுட்டிக்காட்டும் ஞானச் சான்றுகளை அவர்கள் புரிந்துகொள்வார்கள். அபூ சுலைமான் அத்தாரானி கூறினார்: “நான் என் வீட்டிலிருந்து வெளியேறும்போது, எதன் மீது என் பார்வை பட்டாலும், அதில் அல்லாஹ்வுக்குரிய ஓர் அருட்கொடையையோ, எனக்குரிய படிப்பினையையோ காண்கிறேன்.” இதை இப்னு அபித்துன்யா தனது ‘அத்தஃப்புர் வல் இஃதிபார்’ என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார். ஹஸன் அல்-பஸ்ரி கூறினார்: “ஒரு மணிநேரம் சிந்திப்பது, ஓர் இரவு முழுவதும் நின்று வணங்குவதைவிடச் சிறந்தது.”

ஃபுதைல் கூறினார்: ஹஸன் கூறியதாவது: “சிந்தனை என்பது உனது நற்செயல்களையும் தீச்செயல்களையும் உனக்குக் காட்டும் கண்ணாடியாகும்.” சுஃப்யான் இப்னு உயைனா கூறினார்: “சிந்தனை என்பது உன் உள்ளத்தில் நுழையும் ஒளியாகும்.” அவர் சிலவேளை இந்தக் கவிதை வரியையும் மேற்கோள் காட்டுவார்: “ஒருவனுக்குச் சிந்தனை இருந்தால், ஒவ்வொரு பொருளிலும் அவனுக்குப் படிப்பினை உண்டு.”

ஈஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) கூறியதாக அறிவிக்கப்படுகிறது: “எவனுடைய பேச்சு நினைவுகூர்தலாகவும், மௌனம் சிந்தனையாகவும், பார்வை படிப்பினையாகவும் இருக்கிறதோ, அவனுக்கு நற்செய்தி உண்டாகட்டும்.” ஞானி லுக்மான் கூறினார்: “நீண்ட நேரம் தனிமையில் இருப்பது சிந்தனைக்குத் தூண்டுதலாகும்; நீண்ட நேரம் சிந்திப்பது சுவர்க்கத்தின் வாசலைத் தட்டுவதற்கான அறிகுறியாகும்.” வஹ்ப் இப்னு முனப்பிஹ் கூறினார்: “ஒருவன் நீண்ட நேரம் சிந்தித்தால் அவன் புரிந்துகொள்வான்; புரிந்துகொண்டால் அறிவைப் பெறுவான்; அறிவைப் பெற்றால் அதன்படி செயல்படுவான்.”

உமர் இப்னு அப்துல் அஜீஸ் கூறினார்: “அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து பேசுவது நல்லது; அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளைப் பற்றிச் சிந்திப்பது வணக்கங்களில் மிகச் சிறந்தது.” முகீஸ் அல்-அஸ்வத் கூறினார்: “உங்கள் சிந்தனையைத் தூண்டுவதற்காக ஒவ்வொரு நாளும் கல்லறைகளைச் சென்று பாருங்கள்; உங்கள் உள்ளங்களால் ஒன்று கூடும் இடத்தை நினைவுகூருங்கள்; இரு கூட்டத்தினரும் — சுவர்க்கம் அல்லது நரகம் நோக்கி — திரும்பிச் செல்வதைப் பாருங்கள். நரகத்தையும் அதன் இரும்புக் கொக்கிகளையும் அதன் அடுக்குகளையும் உங்கள் உள்ளங்களிலும் உடல்களிலும் பதியவையுங்கள்.” இதைக் கூறும்போது அவர் அழுதுகொண்டே இருப்பார்; இறுதியில் தன் தோழர்களிடையே நினைவிழந்து விழுந்துவிடுவார்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு முபாரக் கூறினார்: ஒருவர் கல்லறைத் தோட்டத்தையும் குப்பை மேட்டையும் கடந்து சென்றபோது, அங்கிருந்த துறவியை அழைத்து, “துறவியே! உன்னருகில் உலகின் இரு பொக்கிஷங்கள் உள்ளன; அவற்றில் உனக்குப் படிப்பினை உண்டு: மனிதர்களின் பொக்கிஷமும் செல்வங்களின் பொக்கிஷமும்” என்றார். இப்னு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) தமது உள்ளத்தைச் சீர்செய்ய விரும்பும்போது, பாழடைந்த இடத்திற்குச் சென்று அதன் வாசலில் நின்று, துயரம் கலந்த குரலில், “அதன் மக்கள் எங்கே?” என்று அழைப்பார்; பின்னர் தம்மை நோக்கி, “அவனுடைய முகத்தைத் தவிர அனைத்தும் அழியக்கூடியவை” என்று கூறிக்கொள்வார்.

இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: “சிந்தனையுடன் மிதமாகத் தொழப்படும் இரண்டு ரக்அத்துகள், உள்ளம் கவனமின்றி இருக்கும் நிலையில் இரவு முழுவதும் நின்று வணங்குவதைவிடச் சிறந்தவை.” ஹஸன் கூறினார்: “ஆதமின் மகனே! உன் வயிற்றில் மூன்றில் ஒரு பங்கை உணவுக்காகவும், மூன்றில் ஒரு பங்கைப் பானத்திற்காகவும் பயன்படுத்து; மீதமுள்ள மூன்றில் ஒரு பங்கைச் சிந்தனைக்காகவும் சுவாசத்திற்காகவும் விட்டுவை.” ஞானிகளில் ஒருவர் கூறினார்: “படிப்பினை பெறாமல் உலகைப் பார்ப்பவனுடைய உள்ளக் கண்பார்வை, அவனுடைய கவனக்குறைவுக்கு ஏற்ப மங்கிவிடும்.”

பிஷ்ர் அல்-ஹாஃபி கூறினார்: “மக்கள் அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தைப் பற்றிச் சிந்தித்தால், அவனுக்கு மாறு செய்யமாட்டார்கள்.” ஹஸன், ஆமிர் இப்னு கைஸ் வழியாக அறிவிக்கிறார்: “ஒன்றிரண்டு அல்லது மூன்று அல்ல, நபித் தோழர்களில் பலர், ‘ஈமானின் ஒளி என்பது சிந்தனைதான்’ என்று கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.” ஈஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) கூறியதாக அறிவிக்கப்படுகிறது: “பலவீனமான ஆதமின் மகனே! நீ எங்கிருந்தாலும் அல்லாஹ்வை அஞ்சு.

இவ்வுலகில் விருந்தாளியாக இரு; பள்ளிவாசல்களை உன் இல்லமாக ஆக்கு; உன் கண்களுக்கு அழக் கற்றுக்கொடு; உன் உடலுக்குப் பொறுமையைக் கற்றுக்கொடு; உன் உள்ளத்தைச் சிந்தனையில் ஈடுபடுத்து; நாளைய வாழ்வாதாரத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே.” அமீருல் முஃமினீன் உமர் இப்னு அப்துல் அஜீஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஒருநாள் தோழர்களிடையே அழுதார். அதற்கான காரணம் கேட்கப்பட்டபோது, “உலகத்தையும் அதன் இன்பங்களையும் ஆசைகளையும் பற்றிச் சிந்தித்தேன். அவற்றிலிருந்தே அவற்றின் உண்மையைப் புரிந்துகொண்டேன்.

அதன் இன்பங்கள் கிட்டத்தட்ட நிறைவடையும் நேரத்திலேயே அவற்றின் கசப்பு அவற்றைக் கெடுத்துவிடுகிறது. சிந்திப்பவருக்குப் படிப்பினை இல்லாவிட்டாலும், நினைவுகூர்பவருக்கு அறிவுரை அதில் நிச்சயமாக இருக்கிறது” என்றார்.

இப்னு அபித்துன்யா கூறினார்: ஹுஸைன் இப்னு அப்துர் ரஹ்மான் தமக்குப் பாடியதை எனக்குப் பாடிக்காட்டினார்: “ஈமான் கொண்டவரின் உல்லாசம் சிந்தனையே; ஈமான் கொண்டவரின் இன்பம் படிப்பினைகளே. நாம் அல்லாஹ் ஒருவனையே புகழ்கிறோம்; நாம் ஒவ்வொருவரும் ஆபத்தில் உள்ளோம். கவலையற்றவன் தனது வாழ்நாளை உணராமலே கழித்துவிட்டான். விருப்பத்திற்கும் மேலாக ஒளிர்ந்த வாழ்க்கை எத்தனை இனிமையாக இருந்தது; கண்களின் நீரூற்றின் ஓசையிலும், மரத்தின் நிழலிலும், தாவரத்தின் மகிழ்ச்சியிலும், கனியின் சுவையிலும்!

காலத்தின் மாற்றங்களின் வேகம், அவனையும் அவனுடைய குடும்பத்தையும் மாற்றிவிட்டது. நாம் அல்லாஹ் ஒருவனையே புகழ்கிறோம்; இதில் நிச்சயமாகப் படிப்பினை உண்டு. சிந்தித்து உணர்ந்த அறிவுடையவருக்கு இதில் படிப்பினை உண்டு.”

அல்லாஹ்வின் இருப்பு, பண்புகள், அவனுடைய மார்க்கம், விதி மற்றும் சான்றுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் அவனுடைய படைப்புகளிலிருந்து படிப்பினை பெறாதவர்களை அல்லாஹ் கண்டித்துக் கூறுகிறான்: “வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள எத்தனையோ சான்றுகளை அவர்கள் கடந்து செல்கிறார்கள்; எனினும், அவற்றைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலோர் அல்லாஹ்வை இணைவைத்தவர்களாக அன்றி நம்பிக்கை கொள்வதில்லை.” மேலும், தன் விசுவாசிகளான அடியார்களைப் புகழ்ந்து கூறுகிறான்: “அவர்கள் நின்றவர்களாகவும், உட்கார்ந்தவர்களாகவும், தங்கள் பக்கங்களின் மீது படுத்தவர்களாகவும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வார்கள்; வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பைப் பற்றிச் சிந்திப்பார்கள்.”

அவர்கள், “எங்கள் இறைவா! இதை நீ வீணாகப் படைக்கவில்லை” என்று கூறுவார்கள். அதாவது, இந்தப் படைப்பை விளையாட்டாகவும் பயனற்றதாகவும் நீ படைக்கவில்லை. மாறாக, உண்மையைக் கொண்டு படைத்தாய்; தீமை செய்தோருக்கு அவர்கள் செய்தவற்றிற்கேற்பக் கூலி கொடுக்கவும், நன்மை செய்தோருக்கு மிகச் சிறந்த நற்கூலி வழங்கவும் படைத்தாய்.

பின்னர், வீணான படைப்பிலிருந்தும் பயனற்ற செயலிலிருந்தும் அவனைத் தூய்மைப்படுத்தி, “நீ தூயவன்” என்று கூறுகிறார்கள். அதாவது, பயனற்ற எதையும் நீ படைப்பதிலிருந்து தூயவன். “ஆகவே, நரகத் தண்டனையிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!” — உண்மையுடனும் நீதியுடனும் படைப்புகளைப் படைத்தவனே, குறைகளிலிருந்தும் பழியிலிருந்தும் வீணான செயலிலிருந்தும் தூய்மையானவனே! உனது ஆற்றலாலும் வல்லமையாலும் எங்களை நரகத் தண்டனையிலிருந்து காப்பாற்றுவாயாக.

நீ எங்களிடம் திருப்தி கொள்ளும் செயல்களைச் செய்வதற்கு எங்களுக்கு வழிவகுப்பாயாக; அருட்சுவனங்களுக்குச் செல்ல வழிகாட்டும் நற்செயல்களைச் செய்ய எங்களுக்கு நற்பேறு வழங்குவாயாக; உனது வேதனைமிக்க தண்டனையிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக. (அல்-கஸஸ் 28:88; யூசுஃப் 12:105–106.)

“எங்கள் இறைவா! உன் தூதர்கள் மூலம் எங்களுக்கு வாக்களித்ததை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக.” இதன் பொருள், “உன் தூதர்கள் மீது நம்பிக்கை கொண்டதற்காக” என்று சிலர் கூறினர். “உன் தூதர்களின் நாவுகளால்” என்று சிலர் கூறினர்; இதுவே மிகத் தெளிவான கருத்து.

இமாம் அஹ்மத் அறிவித்தார்: அபூ அக்கால், அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) வழியாக அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: “அஸ்கலான் இரு மணப்பெண்களில் ஒன்று. மறுமை நாளில் அங்கிருந்து எழுபதாயிரம் பேர் கணக்கின்றி எழுப்பப்படுவார்கள்; மேலும், ஐம்பதாயிரம் பேர் தியாகிகளாக, அல்லாஹ்விடம் தூதுக்குழுவாக எழுப்பப்படுவார்கள். அங்கே தியாகிகளின் அணிகள் இருக்கும். அவர்களின் தலைகள் துண்டிக்கப்பட்டு அவர்களுடைய கைகளில் இருக்கும்; அவர்களின் கழுத்து நரம்புகளிலிருந்து இரத்தம் பீறிட்டு ஓடும்.

அவர்கள், ‘எங்கள் இறைவா! உன் தூதர்கள் மூலம் எங்களுக்கு வாக்களித்ததை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக; மறுமை நாளில் எங்களை இழிவுபடுத்தாதே. நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை’ என்று கூறுவார்கள். அப்போது அல்லாஹ், ‘என் அடியான் உண்மையே கூறினான்.

அவர்களை பய்தா ஆற்றில் குளிப்பாட்டுங்கள்’ என்று கூறுவான். அவர்கள் அதிலிருந்து தூய்மையான வெண்மையுடன் வெளியேறி, சுவர்க்கத்தில் தாம் விரும்பிய இடங்களில் செல்வார்கள்.” இந்த ஹதீஸ் ‘முஸ்னத்’ தொகுப்பில் அரிதான அறிவிப்புகளில் ஒன்றாகும். சிலர் இதை இட்டுக்கட்டப்பட்டதாகக் கருதுகிறார்கள். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

“மறுமை நாளில் எங்களை இழிவுபடுத்தாதே” — அதாவது, படைப்புகள் அனைவரும் முன்னிலையில் இருக்கும் வேளையில். “நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை” — அதாவது, உன் தூதர்கள் அறிவித்த மறுமை நாளில் உனக்கு முன்னால் எழுப்பப்படுவது நிச்சயமாக நிகழும். இமாம் அபூ யஃலா அறிவித்தார்: ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள்: “மறுமை நாளில் அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்ல) முன்னிலையில் நிற்கும்போது, அவமானமும் இழிவும் ஆதமின் மகனை எந்த அளவுக்கு அடையும் என்றால், நெருப்பில் இடப்படுமாறு தனக்குக் கட்டளையிடப்பட வேண்டும் என்று அந்த அடியான் விரும்புவான்.” இது அரிதான ஹதீஸ்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), இரவில் தஹஜ்ஜுத் தொழுகைக்காக எழுந்தபோது, ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தின் கடைசிப் பத்து வசனங்களை ஓதியிருந்தது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இமாம் புகாரி அறிவித்தார்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) கூறினார்: நான் என் தாய்வழி அத்தை மைமூனா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களிடம் இரவைக் கழித்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தமது குடும்பத்தாருடன் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு உறங்கினார்கள்.

இரவின் கடைசிப் பகுதியின் மூன்றில் ஒரு பகுதி ஆனபோது எழுந்து, வானத்தைப் பார்த்து, “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன” என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள். பின்னர் எழுந்து, உளூச் செய்து, பல் துலக்கினார்கள்; பதினொரு ரக்அத்துகள் தொழுதார்கள். பின்னர் பிலால் பாங்கு கூறினார். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு வெளியேறி, மக்களுக்கு சுப்ஹுத் தொழுகை நடத்தினார்கள். இதே செய்தியை முஸ்லிமும் அறிவித்துள்ளார்.

புகாரி, மாலிக் வழியாக வேறு அறிவிப்பிலும் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) நபியின் மனைவியும் தமது அத்தையுமான மைமூனா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களிடம் இரவைக் கழித்தார். அவர் தலையணையின் அகலப்பக்கத்தில் படுத்தார்; அல்லாஹ்வின் தூதரும் அவருடைய குடும்பத்தாரும் அதன் நீளப்பக்கத்தில் படுத்தார்கள். நள்ளிரவானபோது — அல்லது அதற்கு சற்று முன்போ பின்போ — அல்லாஹ்வின் தூதர் உறக்கத்திலிருந்து எழுந்து, கையால் முகத்திலிருந்த தூக்கத்தைத் துடைத்தார்கள். பின்னர் ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பத்து வசனங்களை ஓதினார்கள்.

தொங்கவிடப்பட்டிருந்த தண்ணீர்ப் பாத்திரத்திலிருந்து அழகிய முறையில் உளூச் செய்துவிட்டு தொழத் தொடங்கினார்கள். இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: “நானும் எழுந்து அவர் செய்ததைப் போலச் செய்தேன். பின்னர் அவருக்கு அருகில் சென்று நின்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் தமது வலது கையை என் தலையில் வைத்துக் கொண்டு, என் வலது காதைப் பிடித்து மெதுவாகத் திருப்பினார்கள்.

இரண்டு ரக்அத்துகள், பின்னர் இரண்டு ரக்அத்துகள் எனத் தொழுது, பின்னர் வித்ர் தொழுதார்கள். அதன் பிறகு படுத்தார்கள். பாங்கு கூறுபவர் வந்ததும் எழுந்து இரண்டு இலகுவான ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு வெளியேறி சுப்ஹுத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.” இதே செய்தியை மற்ற ஹதீஸ் தொகுப்பாளர்களும் மாலிக் வழியாக அறிவித்துள்ளனர்.

முஸ்லிமும் அபூதாவூதும் மஹ்ரமா இப்னு சுலைமான் வழியாக வேறு தொடர்களிலும் இதனை அறிவித்துள்ளனர்.

இப்னு அப்பாஸ் வழியாக இந்த ஹதீஸின் மற்றொரு அறிவிப்பையும் இப்னு மர்தவைஹ் பதிவு செய்துள்ளார். அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: “அப்பாஸ், அல்லாஹ்வின் தூதருடைய இல்லத்தில் இரவைக் கழித்து, அவருடைய தொழுகையைக் கவனிக்குமாறு என்னிடம் கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் மக்களுடன் இஷாத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பள்ளிவாசலில் அவரைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லாதபோது எழுந்து என்னைக் கடந்து வந்தார்கள்.

‘இவர் யார்? அப்துல்லாஹ்வா?’ என்று கேட்டார்கள். நான் ‘ஆம்’ என்றேன். ‘என்ன விஷயம்?’ என்று கேட்டார்கள். ‘இன்றிரவு உங்களுடன் தங்குமாறு அப்பாஸ் என்னிடம் கூறினார்’ என்றேன். ‘சரி, வா’ என்றார்கள். வீட்டிற்குள் நுழைந்தபோது, ‘அப்துல்லாஹ்வே, படுக்கை விரி’ என்றார்கள்.

ஒரு கம்பளத் தலையணை கொண்டுவரப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் அதில் உறங்கினார்கள்; அவர்களுடைய குறட்டைச் சத்தத்தைக் கேட்டேன். பின்னர் படுக்கையில் அமர்ந்து, வானத்தை நோக்கித் தலையை உயர்த்தி, ‘அரசனும் தூயவனுமான அல்லாஹ் தூயவன்’ என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். பின்னர் ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதிகளை முடிவுவரை ஓதினார்கள்.”

முஸ்லிம், அபூதாவூத், நஸாயீ ஆகியோரும் இதுகுறித்த ஹதீஸை அறிவித்துள்ளனர்.

இப்னு அப்பாஸ் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பில், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இரவு கடந்தபின் வெளியேறி வானத்தைப் பார்த்து, “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன” என்ற வசனத்தை அத்தியாயத்தின் இறுதிவரை ஓதினார்கள். பின்னர், “அல்லாஹ்வே!

என் உள்ளத்தில் ஒளியையும், என் செவியில் ஒளியையும், என் பார்வையில் ஒளியையும், என் வலப்புறத்தில் ஒளியையும், என் இடப்புறத்தில் ஒளியையும், எனக்கு முன்னால் ஒளியையும், எனக்குப் பின்னால் ஒளியையும், எனக்கு மேலே ஒளியையும், எனக்குக் கீழே ஒளியையும் ஆக்குவாயாக; மறுமை நாளில் எனக்கு மகத்தான ஒளியை வழங்குவாயாக” என்று பிரார்த்தித்தார்கள். இந்தப் பிரார்த்தனை, குரைபின் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அறிவிக்கும் சில ஸஹீஹான அறிவிப்புகளில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இப்னு மர்தவைஹும் இப்னு அபீ ஹாதிமும், குரைஷியர் யூதர்களிடமும் கிறிஸ்தவர்களிடமும் அவர்களுடைய தீர்க்கதரிசிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட சான்றுகள் குறித்து விசாரித்ததாக அறிவித்துள்ளனர். யூதர்கள், “மூஸாவுக்கு அவருடைய தடியும் பார்ப்போருக்குத் தெளிவான வெண்மையான கையும் வழங்கப்பட்டன” என்றனர். கிறிஸ்தவர்கள், “ஈஸா பிறவிக் குருடரையும் வெண்புள்ளி நோயாளியையும் குணப்படுத்தினார்; இறந்தவர்களை உயிர்ப்பித்தார்” என்றனர். பின்னர் அவர்கள் நபியிடம் வந்து, “எங்களுக்காக உமது இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்; ஸஃபா மலை எங்களுக்கு தங்கமாக ஆக்கப்படட்டும்” என்றனர்.

அவர் தனது இறைவனிடம் பிரார்த்தித்தார். அப்போது, “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன” என்ற வசனம் அருளப்பட்டது. அறிவிப்பில், “அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்கட்டும்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிவிப்பு இவ்வசனங்கள் மக்காவில் அருளப்பட்டன என்பதைக் குறிக்கிறது.

ஆனால் பிரபலமான கருத்து, இவை மதீனாவில் அருளப்பட்டன என்பதாகும்; அதற்கு மற்றொரு ஹதீஸ் சான்றாக உள்ளது.

ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவித்ததாக இப்னு மர்தவைஹ் பதிவு செய்துள்ளார்: “‘இடைவிட்டு எங்களைச் சந்தித்து வாருங்கள்; அப்போதுதான் அன்பு அதிகரிக்கும்’ என்ற கவிஞரின் கூற்று உங்களை எங்களிடம் வருவதிலிருந்து தடுத்தது எது, உபைத்?” என்று அவர் கேட்டார். இப்னு உமர், “எங்களை விட்டுவிடுங்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் நீங்கள் கண்டவற்றில் மிக வியப்பானதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்” என்றார். அப்போது அவர் அழுதுகொண்டு, “அவருடைய எல்லா நிகழ்வுகளுமே வியப்பானவை.

ஒருநாள் இரவில் அவர் என்னிடம் வந்தார்; அவருடைய தோல் என் தோலைத் தொட்டது. பின்னர், ‘என் இறைவனை வணங்குவதற்காக என்னைத் தனியே விடு’ என்றார். ‘அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! உங்களுடைய அருகாமையை நான் நேசிக்கிறேன்; உங்கள் இறைவனை வணங்குவதையும் விரும்புகிறேன்’ என்றேன்.

அவர் தண்ணீர்ப் பாத்திரத்திடம் சென்று, அதிகம் தண்ணீர் ஊற்றாமல் உளூச் செய்துவிட்டு தொழத் தொடங்கினார். தாடி நனையும் வரை அழுதார்; பின்னர் ஸஜ்தா செய்தபோது பூமி நனையும் வரை அழுதார். அதன் பிறகு பக்கவாட்டில் படுத்திருந்தபடியே அழுதார். பிலால் சுப்ஹுத் தொழுகைக்காக அழைக்க வந்தபோது, ‘அல்லாஹ் உங்களுடைய முந்தைய, பிந்தைய பாவங்களை மன்னித்துவிட்டான்; நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்?’

என்று கேட்டேன். அவர், ‘பிலாலே! இன்றிரவு, “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன” என்ற வசனம் எனக்கு அருளப்பட்டிருக்கிறது; இவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்காதவருக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்’ என்றார்.” இந்த அறிவிப்பை அப்து இப்னு ஹுமைத், அபூ ஜினாப் அல்-கல்பி வழியாக இன்னும் விரிவாகவும் முழுமையாகவும் பதிவு செய்துள்ளார்.

இப்னு ஹிப்பானும் தனது ‘ஸஹீஹ்’ நூலில் இதே போன்ற செய்தியை அறிவித்துள்ளார். இப்னு அபித்துன்யாவும் தனது ‘அத்தஃப்புர் வல் இஃதிபார்’ நூலில் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்.

இப்னு அபித்துன்யா மேலும் அறிவித்தார்: “இறுதி ஆலு இம்ரான் வசனங்களை ஓதி அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்காதவருக்கு கேடு உண்டாகட்டும்” என்று சுஃப்யான் அத்தவ்ரி அறிவித்தார். அவற்றின் மீது விரல்களால் பத்து என எண்ணினார். அல்-அவ்ஸாஈயிடம், “அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திப்பதன் முழுமை என்ன?” என்று கேட்கப்பட்டது.

அவர், “அவற்றைப் பொருள் புரிந்து ஓதுவதாகும்” என்றார். குறைந்தபட்சமாக அவற்றில் எதைப் பற்றிச் சிந்தித்தால் அந்தக் கேட்டிலிருந்து தப்பிக்கலாம் என்று மீண்டும் கேட்கப்பட்டபோதும், சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, “அவற்றைப் பொருள் புரிந்து ஓதுவதாகும்” என்றார்.

“எங்கள் இறைவா! உன் தூதர்கள் மூலம் எங்களுக்கு வாக்களித்ததை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக” என்பதன் பொருள், “உன் தூதர்களின் மீது நம்பிக்கை கொண்டதற்காக” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. “உன் தூதர்களின் நாவுகளால்” என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது; இதுவே தெளிவான கருத்து. இமாம் அஹ்மத் அபூ அக்கால் வழியாக அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவித்த ஹதீஸைத் தமது நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அஸ்கலான் குறித்து, அங்கிருந்து எழுபதாயிரம் பேர் கணக்கின்றி எழுப்பப்படுவார்கள் என்றும், ஐம்பதாயிரம் பேர் தியாகிகளாக அல்லாஹ்விடம் தூதுக்குழுவாக எழுப்பப்படுவார்கள் என்றும் கூறினார்கள்.

அந்த அறிவிப்பில் அவர்கள், “எங்கள் இறைவா! உன் தூதர்கள் மூலம் எங்களுக்கு வாக்களித்ததை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக; மறுமை நாளில் எங்களை இழிவுபடுத்தாதே. நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை” என்று கூறுவார்கள் என வருகிறது. இந்த ஹதீஸ் ‘முஸ்னத்’ நூலின் அரிதான அறிவிப்புகளில் ஒன்றாகும்.

சிலர் இதை இட்டுக்கட்டப்பட்டதாகக் கருதுகின்றனர்; அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

“மறுமை நாளில் எங்களை இழிவுபடுத்தாதே” — அதாவது, படைப்புகள் அனைவரின் முன்னிலையிலும். “நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை” — அதாவது, உன் தூதர்கள் அறிவித்த வாக்குறுதியான, மறுமை நாளில் உன் முன்னிலையில் நிறுத்தப்படுவது நிச்சயம் நிகழும். அபூ யஃலா அறிவித்த மற்றொரு ஹதீஸில், “மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் நிற்கும்போது, அவமானமும் இழிவும் ஆதமின் மகனை எந்த அளவுக்கு அடையும் என்றால், நெருப்பில் இடப்படுமாறு தனக்கு ஆணையிடப்பட வேண்டும் என்று அந்த அடியான் விரும்புவான்” என்று நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறியதாக ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் அறிவிக்கிறார். இது அரிதான ஹதீஸ்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இரவில் தஹஜ்ஜுத் தொழுவதற்காக எழுந்தபோது, ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பத்து வசனங்களை ஓதுவார்கள் என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) கூறினார்: “நான் என் அத்தை மைமூனா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களிடம் இரவைக் கழித்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் தமது குடும்பத்தாருடன் சிறிது நேரம் பேசியபின் உறங்கினார்கள். இரவின் கடைசிப் பகுதியின் மூன்றில் ஒரு பங்கு ஆனபோது எழுந்து வானத்தைப் பார்த்து, ‘வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன’ என்று ஓதினார்கள்.

பின்னர் எழுந்து உளூச் செய்து, பல் துலக்கிவிட்டு, பதினொரு ரக்அத்துகள் தொழுதார்கள். பிலால் பாங்கு கூறியதும் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு வெளியேறி, மக்களுக்குச் சுப்ஹுத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.” இதனை முஸ்லிமும் அறிவித்துள்ளார்.

புகாரி மாலிக் வழியாக அறிவித்துள்ள மற்றொரு அறிவிப்பில், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உறக்கத்திலிருந்து எழுந்து முகத்திலிருந்த தூக்கத்தைத் துடைத்துவிட்டு, ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பத்து வசனங்களை ஓதினார்கள். தொங்கவிடப்பட்டிருந்த தண்ணீர்ப் பாத்திரத்திலிருந்து முழுமையாக உளூச் செய்து தொழத் தொடங்கினார்கள். இப்னு அப்பாஸும் அவரைப் போலச் செய்தார். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இப்னு அப்பாஸின் தலையில் வலது கையை வைத்து, வலது காதைப் பிடித்து மெதுவாகத் திருப்பினார்கள்.

பின்னர் இரண்டு ரக்அத்துகள் வீதம் தொழுது, வித்ர் தொழுதார்கள். அதன் பின் படுத்திருந்தார்கள். பாங்கு கூறுபவர் வந்ததும் எழுந்து இரண்டு இலகுவான ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு, சுப்ஹுத் தொழுகை நடத்தினார்கள். மற்ற ஹதீஸ் தொகுப்பாளர்களும் இதனை மாலிக் வழியாக அறிவித்துள்ளனர்; முஸ்லிமும் அபூதாவூதும் மஹ்ரமா இப்னு சுலைமான் வழியாக அறிவித்துள்ளனர்.

இப்னு அப்பாஸ் வழியாக இதற்குரிய மற்றொரு அறிவிப்பையும் இப்னு மர்தவைஹ் பதிவு செய்துள்ளார். அதில், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) இரவு கடந்தபின் வெளியேறி வானத்தைப் பார்த்து, “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன” என்ற வசனத்தை அத்தியாயத்தின் இறுதிவரை ஓதினார்கள். பின்னர், “அல்லாஹ்வே!

என் உள்ளத்தில் ஒளியையும், என் செவியில் ஒளியையும், என் பார்வையில் ஒளியையும், என் வலப்புறத்திலும் இடப்புறத்திலும் ஒளியையும், எனக்கு முன்னாலும் பின்னாலும் மேலாலும் கீழாலும் ஒளியையும் ஆக்குவாயாக; மறுமை நாளில் எனக்கு மிகப் பெரிய ஒளியை வழங்குவாயாக” என்று பிரார்த்தித்தார்கள். இந்தப் பிரார்த்தனை, குரைபின் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அறிவிக்கும் சில ஸஹீஹான வழிகளில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

குரைஷியர் யூதர்களிடமும் கிறிஸ்தவர்களிடமும் சென்று, மூஸாவுக்கும் ஈஸாவுக்கும் வழங்கப்பட்ட அற்புதங்கள் குறித்து கேட்டதாகவும், பின்னர் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் ஸஃபா மலையைத் தங்கமாக்குமாறு வேண்டியதாகவும் மற்றொரு அறிவிப்பு கூறுகிறது. அதற்கு அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தபோது, “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன” என்ற வசனம் அருளப்பட்டு, “அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்கட்டும்” என்று கூறப்பட்டது. இந்த அறிவிப்பு வசனங்கள் மக்காவில் அருளப்பட்டிருக்கலாம் எனக் காட்டுகிறது; ஆனால் பிரபலமான கருத்து, அவை மதீனாவில் அருளப்பட்டன என்பதாகும்.

இதற்குச் சான்றாக ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) வழியாக அறிவிக்கப்பட்ட செய்தி கூறப்படுகிறது: ஒரு இரவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவருடன் இருந்தபோது, வணங்குவதற்காகத் தனியே இருக்க அனுமதி கேட்டார்கள். பின்னர் உளூச் செய்து தொழுதார்கள்; தாடி நனையவும் தரை நனையவும் அழுதார்கள். பிலால் சுப்ஹுத் தொழுகைக்காக வந்தபோது, “உங்களுடைய முந்தைய, பிந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டிருக்க, நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), “பிலாலே! இன்றிரவு, ‘வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறிமாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்கு நிச்சயமாகச் சான்றுகள் உள்ளன’ என்ற வசனம் எனக்கு அருளப்பட்டது. அதைப் படித்தும் சிந்திக்காதவருக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்” என்றார்கள். இந்த அறிவிப்பை அப்து இப்னு ஹுமைத், இப்னு ஹிப்பான் மற்றும் இப்னு அபித்துன்யா ஆகியோரும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இப்னு மர்தவைஹ் அபூ ஹுரைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) வழியாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒவ்வோர் இரவும் ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பத்து வசனங்களை ஓதுவார்கள் என்ற செய்தியையும் அறிவித்துள்ளார். அதன் அறிவிப்பாளர் மழாஹிர் இப்னு அஸ்லம் பலவீனமானவர்.

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

“எங்கள் இறைவா! நீ எவரை நரகத்தில் நுழைக்கிறாயோ, அவரை நிச்சயமாக இழிவுபடுத்திவிட்டாய்” என்பதன் பொருள், அவரை அவமானப்படுத்தினாய் என்பதாகும். “அழித்துவிட்டாய்” என்றும், “அவமானப்படுத்தினாய்” என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. இதற்கு, “என் விருந்தினர்களைப் பற்றி என்னை இழிவுபடுத்தாதீர்கள்” (ஹூத் 11:78) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று சான்றாகும்.

“அல்லாஹ் நபியையும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் இழிவுபடுத்தாத நாளில்” (அத்தஹ்ரீம் 66:8) என்று அல்லாஹ் கூறியுள்ளான். ஆனால் நம்பிக்கை கொண்டவர்களில் சிலர் நரகத்தில் நுழைவார்கள்; அதேவேளை, “நீ எவரை நரகத்தில் நுழைக்கிறாயோ, அவரை இழிவுபடுத்திவிட்டாய்” என்றும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது. இதற்குப் பதிலாக, அனஸ் மற்றும் கதாதா கூறியதாவது: இதன் பொருள், “நீ எவரை நரகத்தில் நிரந்தரமாகத் தங்கவைக்கிறாயோ, அவரை இழிவுபடுத்திவிட்டாய்” என்பதாகும். ஸயீத் இப்னு அல்-முஸய்யிப் கூறினார்: “நரகத்திலிருந்து வெளியேறாதவர்களுக்கே இது உரியது.”

அனஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) வழியாக நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “அல்லாஹ் சிலரை நரகத்தில் நுழைத்து, பின்னர் அதிலிருந்து வெளியேற்றுவான்” என்று கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. “அநியாயக்காரர்களுக்கு உதவியாளர்கள் எவரும் இல்லை.”

“எங்கள் இறைவா! அழைப்பவர் ஒருவரை நாங்கள் செவிமடுத்தோம்” — இப்னு மஸ்ஊதும் இப்னு அப்பாஸும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா), பெரும்பாலான அறிஞர்களும் கூறியதாவது: அவர் முஹம்மது (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆவார். அல்-குரழீ கூறினார்: “அவர் குர்ஆனே; ஏனெனில் ஒவ்வொருவரும் நபியை நேரில் சந்திப்பதில்லை.” “அவர் ஈமானின்பால் அழைக்கிறார்” — அதாவது, ஈமானை நோக்கி அழைக்கிறார்.

“‘உங்கள் இறைவனை நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்’ என்று அவர் அழைத்தார்; ஆகவே, நாங்கள் நம்பிக்கை கொண்டோம். எங்கள் இறைவா! எங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக; எங்கள் தீச்செயல்களை எங்களை விட்டும் நீக்குவாயாக; நல்லோருடன் எங்களுக்கு மரணத்தைத் தருவாயாக” — அதாவது, நல்லோரின் கூட்டத்தில் எங்களைச் சேர்த்துவைப்பாயாக.

“அவர்கள் நின்றவர்களாகவும், உட்கார்ந்தவர்களாகவும், தங்கள் பக்கங்களின் மீது படுத்தவர்களாகவும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வார்கள்.” அலீ இப்னு அபீ தாலிப், இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா), அந்நகஈ, கதாதா ஆகியோர் கூறியதாவது: இது தொழுகையைப் பற்றியது. ஒருவர் நின்று தொழுவார்; இயலாவிட்டால் உட்கார்ந்து தொழுவார்; அதுவும் இயலாவிட்டால் பக்கமாகப் படுத்துத் தொழுவார்.

அபூ உஸ்மான் ஸயீத் இப்னு இஸ்மாயீல் அள்ளப்பீ, அபூ முஹம்மது அப்துல் ஜப்பார் இப்னு முஹம்மது அல்-ஜிராஹீ, அபூ அல்-அப்பாஸ் முஹம்மது இப்னு அஹ்மத் அல்-மஹ்பூபீ ஆகியோர் வழியாக, இமாம் திர்மிதீ, ஹன்னாத், வகீஉ, இப்ராஹீம் இப்னு தஹ்மான், ஹுஸைன் அல்-முஅல்லிம், அப்துல்லாஹ் இப்னு புரைதா, இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் ஆகியோர் அறிவித்தனர்: இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் கூறினார்: “நோயாளியின் தொழுகை குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் கேட்டேன்.” அதற்கு அவர், “நின்று தொழு; உன்னால் முடியாவிட்டால் உட்கார்ந்து தொழு; அதுவும் முடியாவிட்டால் பக்கமாகப் படுத்துத் தொழு” என்றார்கள்.

மற்ற பெரும்பாலான விரிவுரையாளர்கள் கூறியதாவது: மனிதன் இந்த மூன்று நிலைகளில் ஒன்றிலாவது பெரும்பாலும் இருப்பதால், எல்லா நிலைகளிலும் தொடர்ந்து திக்ர் செய்வதே இதன் பொருள். இதற்கு, “தொழுகையை முடித்துவிட்டால் நின்றவர்களாகவும், உட்கார்ந்தவர்களாகவும், உங்கள் பக்கங்களின் மீது படுத்தவர்களாகவும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூருங்கள்” (அந்நிஸா 4:103) என்ற வசனம் ஒப்பானது.

“வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பைப் பற்றிச் சிந்திப்பார்கள்” — அவற்றில் அவன் படைத்துள்ள வியப்பூட்டும் அம்சங்களைப் பற்றிச் சிந்தித்து, அல்லாஹ்வின் ஆற்றலை அறிந்து, அவற்றைப் படைத்தவன் ஆற்றல்மிக்கவன், அனைத்தையும் நிர்வகிப்பவன், ஞானமிக்கவன் என்பதை உணர்வார்கள். இப்னு அவ்ன் கூறினார்: “சிந்தனை கவனக்குறைவைப் போக்கி, உள்ளத்தில் அச்சத்தை உருவாக்குகிறது; நீர் பயிரில் வளர்ச்சியை உண்டாக்குவதுபோல். துக்கத்தைப் போல உள்ளங்களைத் தெளிவாக்குவது எதுவுமில்லை; சிந்தனையைப் போல அவற்றிற்கு ஒளியூட்டுவது எதுவுமில்லை.”

“எங்கள் இறைவா!” — அதாவது, அவர்கள் இவ்வாறு கூறுகிறார்கள். “இதை நீ படைத்தாய்” என்று கூறும்போது, ‘படைப்பு’ என்ற சொல்லை முன்னிட்டுப் பயன்படுத்தியதால், அரபு மொழியின் இலக்கணப்படி “இந்தப் படைப்பை” (هذا) என்று ஆண்பாலில் கூறப்பட்டுள்ளது; பெண்பாலான “هذه” என்று கூறப்படவில்லை. “வீணாக” — அதாவது, விளையாட்டாகவோ வேடிக்கையாகவோ அல்ல. மாறாக, மகத்தான நோக்கத்திற்காகவே இதைப் படைத்தாய்.

“பாதில்” என்ற சொல், முன்னிருந்த முன்னிடைச்சொல் நீக்கப்பட்டதால் அதனுடன் தொடர்புடைய பொருளில் வந்துள்ளது; அதாவது, “வீணான முறையில்” என்பதாகும். “நீ தூயவன்; ஆகவே, நரக நெருப்பின் தண்டனையிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!”

“எங்கள் இறைவா! உன் தூதர்கள் மூலம் எங்களுக்கு வாக்களித்ததை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக” — அதாவது, உன் தூதர்களின் நாவுகளால் வாக்களித்ததை. “எங்களை இழிவுபடுத்தாதே” என்பதன் பொருள், எங்களைத் தண்டிக்காதே, அழிக்காதே, அவமானப்படுத்தாதே, இழிவுபடுத்தாதே என்பதாகும். “மறுமை நாளில்; நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை.”

‘அல்லாஹ் வாக்குறுதியை மீறுவதில்லை’ என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தும், “எங்கள் இறைவா! உன் தூதர்கள் மூலம் எங்களுக்கு வாக்களித்ததை வழங்குவாயாக” என்று அவர்கள் கூறியதன் நோக்கம் என்ன? இதற்கான பதில்: அவர்களின் சொற்கள் பிரார்த்தனையாக இருந்தாலும், பொருளில் செய்தி தெரிவிப்பதாகும்; அதாவது, “நீ எங்களுக்கு வாக்களித்ததை நிச்சயமாக வழங்குவாய்.” இதன் அமைப்பு: “எங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக; எங்கள் தீச்செயல்களை நீக்குவாயாக; மறுமை நாளில் எங்களை இழிவுபடுத்தாதே; உன் தூதர்கள் மூலம் எங்களுக்கு வாக்களித்த அருளையும் கருணையையும் எங்களுக்கு வழங்குவாயாக” என்பதாகும்.

இன்னொரு விளக்கத்தின்படி, “எங்களை உனது நற்கூலிக்குத் தகுதியானவர்களாக ஆக்குவாயாக; உன் தூதர்களின் நாவுகளால் வாக்களித்ததைப் பெறுவோரில் எங்களையும் சேர்ப்பாயாக” என்பதாகும். ஏனெனில் அந்தக் கண்ணியத்திற்குத் தாங்கள் தகுதியானவர்கள் என்று அவர்கள் உறுதியாக அறிந்திருக்கவில்லை; ஆகவே, அதற்குத் தகுதியானவர்களாக ஆக்குமாறு அவனிடம் கேட்டார்கள். இன்னொரு கருத்தின்படி, எதிரிகள்மீது வெற்றி கிடைக்கும் என்று வாக்களித்ததை விரைவாக வழங்குமாறு கேட்டார்கள். “நீ வாக்குறுதியை மீறமாட்டாய் என்பதை நாங்கள் அறிந்திருக்கிறோம்; எனினும், உனது பொறுமையைக் காத்திருக்க எங்களால் முடியவில்லை.

ஆகவே, அவர்களுடைய இழிவை விரைவுபடுத்தி, அவர்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றியளிப்பாயாக” என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.