رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ، أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ، وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي، وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ
ድምፁን መጫን አልተቻለም። እባክዎ ቆይተው ይሞክሩ።
«ጌታዬ ሆይ! በእርሱ ለእኔ ዕውቀት የሌለኝን ነገር የምጠይቅህ ከመሆን እኔ ባንተ እጠበቃለሁ፡፡ ለእኔም ባትምረኝና ባታዝንልኝ ከከሳሪዎቹ እሆናለሁ» አለ፡፡
ቅርጹ፦ «በአንተ እጠበቃለሁ» (أَعُوذُ بِكَ) በማለት ጥበቃን መለመን እና የራስን ድክመት በትሕትና መቀበል ነው። አላህ ከማያምን ልጁ ለማዳን በመጠየቁ ኑሕን ከገሠጸው በኋላ ያቀረበው ዱዓ ነው።
የሼኽ አብዱርረሕማን አስ-ሰዕዲ ተፍሲር
በዚያን ጊዜ ኑሕ (ዐለይሂ ሰላም) ከእርሱ በተፈጸመው ነገር እጅግ ተጸጸተ፤ «ጌታዬ ሆይ! በእርሱ ለእኔ ዕውቀት የሌለኝን ነገር እጠይቅህ ዘንድ በአንተ እጠበቃለሁ። ይቅርም ካላልከኝና ካልታዘንክልኝ፣ ከከሳሪዎቹ እሆናለሁ» አለ። ባሪያው በምሕረትና በእዝነት ከከሳሪዎቹ መሆን ይድናል። ይህም ኑሕ (ዐለይሂ ሰላም) ልጁ እንዲድን ወደ ጌታው መጠየቁ የተከለከለ መሆኑንና «ከበደሉትም ሰዎች ጉዳይ አታነጋግረኝ፤ እነርሱ በእርግጥ ሰጣሚዎች ናቸው» (ሁድ 11፥37) በሚለው ውስጥ እንደሚገባ ዕውቀት እንዳልነበረው ያመለክታል።
በእርሱ ዘንድ ሁለቱ ትእዛዞች ተቃርነውበት ነበር፤ «ቤተሰብህንም» በሚለው ትእዛዝ ውስጥ እንደሚገባ አስቦ ነበር። ከዚያ በኋላ ግን ለእነርሱ ዱዓ ማድረግና በጉዳያቸው መከራከር ከተከለከሉት ውስጥ እንደሚገባ ተገለጠለት።
የኢማም ኢብን ከሲር ተፍሲር
ኢብኑ ከሢር እንዲህ ይጠቁማል፦ «ኑሕ ተገቢ ካልሆኑ ጥያቄዎች ከአላህ ጥበቃ ጠየቀ፤ በሰጠመው ከሀዲ ልጁ ላይ በሰውነታዊ ርኅራኄ ስሜት ስለተነሳ ይቅርታንም ለመነ።»
የአል-በጋዊ ተፍሲር
«ኑሕም፦ “ጌታዬ ሆይ! በእርሱ ለእኔ ዕውቀት የሌለኝን ነገር እጠይቅህ ዘንድ በአንተ እጠበቃለሁ። ይቅርም ካላልከኝና ካልታዘንክልኝ፣ ከከሳሪዎቹ እሆናለሁ” አለ።»
በ«ሰሒሕ አል-ቡኻሪ» (ቁጥር 4712) ውስጥ በፍርዱ ቀን ስለሚከናወነው ታላቁ ምልጃ (ሸፋዓ) የሚገልጸው ዘገባ ተካትቷል፤ በዚያም ኑሕ ይህንኑ ዱዓ እንዳቀረበ ያስታውሳል።