رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ، أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ، وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي، وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ
آڊيو لوڊ نه ٿي سگهيو. پوءِ ڪوشش ڪريو.
(نوحؓ) چيو ته اي منھنجا پالڻھار جنھن (ڳالھ جي حقيقت) جي مون کي خبر نه آھي تنھن بابت توکان پڇڻ جي آءٌ تو وٽان پناھ گھران ٿو، ۽ جي تون نه بخشيندين ۽ رحم نه ڪندين ته ڇيئي وارن مان ٿيندس.
هن دعا ۾ «أَعُوذُ بِكَ» (مان تو وٽ پناهه گهران ٿو) وسيلي پناهه وٺڻ ۽ پنهنجي ڪمزوريءَ جو عاجزانه اقرار آهي. اها نوحؑ جي دعا آهي، جڏهن الله تعاليٰ کيس سندس ڪافر پٽ جي ڇوٽڪاري لاءِ دعا گهرڻ تي تنبيهه فرمائي.
شيخ عبدالرحمان السعدي جي تفسير
تنهن وقت نوحؑ کي پنهنجي کان ٿيل ڳالهه تي سخت پشيماني ٿي. هن چيو: «اي منهنجا پالڻهار! جنهن ڳالهه بابت مون کي ڄاڻ نه آهي، تنهن جي توکان گهرڻ کان آءٌ تنهنجي پناهه گهران ٿو؛ ۽ جيڪڏهن تون مون کي نه بخشين ۽ مون تي رحم نه ڪرين ته آءٌ ڇيئي وارن مان ٿي پوندس.» بخشش ۽ رحمت سان ئي ٻانهو ڇيئي وارن مان ٿيڻ کان بچي ٿو.
هن مان معلوم ٿئي ٿو ته نوحؑ کي اها ڄاڻ نه هئي ته پنهنجي پالڻهار کان پٽ جي ڇوٽڪاري لاءِ دعا گهرڻ حرام ۽ هن فرمان ۾ شامل آهي: «۽ ظالمن بابت مون سان ڳالهه نه ڪر، بيشڪ اهي ٻوڙيا ويندا.» بلڪه هن وٽ ٻه حڪم پاڻ ۾ ٽڪرائجي رهيا هئا، ۽ هن سمجهيو ته پٽ الله جي هن فرمان «۽ تنهنجي گهروارن کي» ۾ شامل آهي. پوءِ مٿس واضح ٿيو ته اهو انهن ماڻهن ۾ شامل آهي، جن لاءِ دعا گهرڻ ۽ سندن باري ۾ سفارش ڪرڻ کان روڪيو ويو هو.
امام ابن ڪثير جي تفسير
ابن ڪثير بيان ڪري ٿو: «نوحؑ الله جي پناهه ورتي ته جيئن نامناسب سوالن کان بچي، ۽ ٻڏي ويل ڪافر پٽ لاءِ انساني همدردي ڏيکارڻ تي بخشش گهري.»
البغوي جي تفسير
«نوح چيو: اي منهنجا پالڻهار! جنهن ڳالهه بابت مون کي ڄاڻ نه آهي، تنهن جي توکان گهرڻ کان آءٌ تنهنجي پناهه گهران ٿو؛ ۽ جيڪڏهن تون مون کي نه بخشين ۽ مون تي رحم نه ڪرين ته آءٌ ڇيئي وارن مان ٿي پوندس.»
صحيح البخاري (حديث نمبر 4712) ۾ قيامت جي ڏينهن وڏي شفاعت (شفاعة) جو واقعو بيان ٿيل آهي، جتي نوحؑ پنهنجي انهيءَ دعا کي ياد ڪندو.