رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ، أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ، وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي، وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ
نەتوانرا دەنگەکە بار بکرێت. تکایە دواتر هەوڵ بدەرەوە.
(نوح) ووتی پەروەردگارم بەڕاستی من پەنات پێ دەگرم (لەوەی) داوای شتێکت لێ بکەم کەنایزانم وە ئەگەر نەبوریت لێم وڕەحمم پێ نەکەی لەزیان لێکەوتوان دەبم
شێوە: پەناگرتن بە خودا بە دەربڕینی «أَعُوذُ بِكَ» و داننان بە لاوازیی خۆی بە خۆبەزلزانینەوە. ئەم دوعایە نوحی پێغەمبەر دوای ئەوە کرد کە خودا لەسەر داوای ڕزگارکردنی کوڕە بێباوەڕەکەی ئاگاداری کردەوە.
تەفسیری شێخ عەبدولڕەحمان سەعدی
لەو کاتەدا نوح، سڵاوی خوای لێ بێت، بە توندی پەشیمان بووەوە لەوەی لێی سەرچوو و وتی: «پەروەردگارم، بەڕاستی پەنا بە تۆ دەگرم لەوەی داوات لێ بکەم شتێک کە هیچ زانیاریم لەبارەیەوە نییە. ئەگەر لێم خۆش نەبیت و ڕەحمم پێ نەکەیت، لە زیانکاران دەبم». بە لێخۆشبوون و ڕەحمەتەکەی خوداوە بەندە لەوە ڕزگار دەبێت کە ببێتە یەکێک لە زیانکاران. ئەمەش دەریدەخات کە نوح، سڵاوی خوای لێ بێت، نەیزانیبوو داواکاریی لە پەروەردگاری بۆ ڕزگارکردنی کوڕەکەی حەرامە و دەچێتە ناو ئەو فەرموودەیەی خودا کە دەفەرموێت: «لەبارەی ئەوانەی ستەمیان کردووە، قسەم لەگەڵ مەکە؛ چونکە ئەوان غەرق دەکرێن».
بەڵکوو لەو بارەیەدا دوو فەرمانەکە لەلای ئەو پێکدادان؛ وای زانی کە کوڕەکەی دەچێتە ناو فەرموودەی «خێزانت». پاشان بۆی ڕوون بووەوە کە ئەو دەچێتە ناو ئەوانەی قەدەغەی کراوە داوایان بۆ بکرێت و پێداچوونەوەیان لەسەر بکرێت.
تەفسیری ئیمام ئیبن کەسیر
ئیبن کەثیر ئاماژە دەکات: «نوح پەنا بە خودا برد لە داواکارییە نابەجێکان و بۆ ئەو بەزەییە مرۆییەی بەرامبەر کوڕە بێباوەڕەکەی، کە خنکا، داوای لێخۆشبوونی کرد».
تەفسیری بەغەوی
«نوح وتی: پەروەردگارم، بەڕاستی پەنا بە تۆ دەگرم لەوەی داوات لێ بکەم شتێک کە هیچ زانیاریم لەبارەیەوە نییە. ئەگەر لێم خۆش نەبیت و ڕەحمم پێ نەکەیت، لە زیانکاران دەبم».
لە «سەحیحی بوخاری» (ژمارەی ٤٧١٢) ڕووداوی شەفاعەتی گەورە لە ڕۆژی قیامەت باس کراوە؛ لەو ڕۆژەدا نوح هەمان ئەو داواکارییەی خۆی بەبیر دێتەوە.