رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ، أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ، وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي، وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Аудионы йөкләп булмады. Соңрак кабатлап карагыз.
Нух әйтте: "Ий Раббым, сиңа сыгынамын, мине саклагыл үзем белмәгән нәрсәне синнән сораудан, әгәр Син мине ярлыкамасаң һәм рәхмәт кылмасаң, әлбәттә, мин һәлак булучылардан булырмын".
Формасы: «Сиңа сыенам» (أَعُوذُ بِكَ) дип Аллаһның яклавына сыену һәм шәхси көчсезлекне басынкы рәвештә тану. Бу — Аллаһ имансыз улын коткаруны сораганы өчен Нухка кисәтү ясаганнан соң әйтелгән догасы.
Шәех Габдуррахман әс-Сәгъди тәфсире
Шәех әс-Сәгъди болай аңлата: «Бу аять пәйгамбәрләргә хас әдәпкә өйрәтә: кеше догасында үзе белмәгән һәм рөхсәт ителмәгән нәрсәне сорарга тиеш түгел. Нух шунда ук Раббысына тәүбә кылды».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир болай дип күрсәтә: «Нух урынсыз үтенечләрдән Аллаһның яклавына сыенган һәм баткан имансыз улына карата кешелекле кызгану күрсәткәне өчен гафу сораган».
Әл-Багави тәфсире
«Ул әйтте:…» Нух.
«…Раббым, мин, чыннан да, Сиңа сыенам: үзем белмәгән нәрсәне Синнән сораудан. Әгәр мине гафу итмәсәң һәм миңа мәрхәмәт кылмасаң, мин зыян күрүчеләрдән булырмын».
«Сахих әл-Бохари»дә (№ 4712) Кыямәт көнендә бөек шәфәгать (Шәфә‘а) вакыйгасы тасвирлана; анда Нух үзенең нәкъ менә шушы догасын искә төшерәчәк.