Җәннәттә Аллаһка мактау һәм шөкер
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ، إِنَّ. رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ، فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ، وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ
Аудионы йөкләп булмады. Соңрак кабатлап карагыз.
Аллаһуга мактау булсын, Ул безнең кайгыбызны бетерде. Дөреслектә, безнең Раббыбыз — гөнаһларны ярлыкаучы, шөкерне кабул итүче. Ул безне Үз юмартлыгы белән мәңгелек йортка урнаштырды; анда безгә бернинди мәшәкать тә, ару-талу да ирешмәс.
Формасы: Җәннәт бакчаларына кергәндә тәкъва кешеләрнең Аллаһны олылавы һәм дога рәвешендә шөкер итүе (хамд).
Шәех Габдуррахман әс-Сәгъди тәфсире
Шәйх әс-Сәгъди болай дип яза: «Аллаһ аларны коткарган кайгы — Кыямәт көненең куркынычлары һәм дөнья тормышындагы борчулар. Җәннәттә авыру да, арыганлык та, кайгы да юк, анда мәңгелек бәхет кенә бар».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир аңлата: «Алар күпсанлы гөнаһларын кичергән һәм аз гына изге гамәлләре өчен савап биреп, үзләрен мәңгелек тынычлык йортына керткән Раббыларын мактыйлар».
Әл-Багави тәфсире
«…Һәм алар әйтерләр…» — ягъни Җәннәткә кергәч әйтерләр.
«…Аллаһка мактау булсын, Ул безне кайгыдан коткарды! …» «Кайгы» сүзе берлек санда килгән, «саранлык» сүзе дә шулай ук берлек санда килә. Ибн Габбас: «Бу — Җәһәннәм турындагы кайгы», — дигән. Катәдә: «Үлем кайгысы», — дигән.
Мукатиль: «Алар Аллаһның үзләре белән ничек эш итәчәген белмәгәнгә кайгырганнар», — дигән.
Икрима: «Бу — гөнаһлар һәм начар гамәлләр аркасындагы кайгы, шулай ук аларның Аллаһка буйсынулары кабул ителмәүеннән курку», — дигән. Әл-Касыйм: «Бу — нигъмәтләрнең туктавы, күңелләрнең үзгәрүе һәм җәзадан курку аркасындагы кайгы», — дигән. Бер фикергә караганда, бу — Кыямәт көненең куркыныч хәлләре аркасындагы кайгы.
Әл-Кәлби: «Дөнья тормышында аларны Кыямәт көнендә булачак хәлләр кайгыга салмаган», — дигән.
Әз-Зәҗҗәҗ: «Аллаһ Җәннәт әһелләрен нинди генә кайгы булмасын, нинди сәбәптән килеп чыкмасын — дөньяга бәйлеме, әллә Кыямәт көнендәге берәр нәрсә белән бәйлеме — аннан коткарачак», — дигән.
«…Дөреслектә, Раббыбыз, һичшиксез, Гафу итүче һәм шөкерне кабул итүче…» «…Ул безне урнаштырды…» — безгә урын бирде. «…Мәңгелек яшәү урынында…» — ягъни мәңге яшәү урынында.
«…Үз юмартлыгы белән. Анда безгә арыганлык кагылмас…» — ягъни анда безне хәлсезлек һәм авырлык басмас. «…һәм анда безгә хәлсезлек кагылмас…» — ягъни арыганлыктан килгән хәлсезлек.
«Сахих әл-Бохари»да (№ 6549) болай дип тапшырыла: «Җәннәттә бер хәбәрче: “Дөреслектә, сез һәрвакыт сәламәт булачаксыз һәм беркайчан да авырмаячаксыз, яшәячәксез һәм беркайчан да үлмәячәксез!” — дип кычкырыр»