Йәннәттә Аллаһҡа маҡтау һәм шөкөр
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ، إِنَّ. رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ، فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ، وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Беҙҙе ҡайғынан ҡотҡарған Аллаһҡа маҡтау! Ысынлап та, Раббыбыҙ — Ғәфү итеүсе, шөкөрҙө ҡабул итеүсе. Ул беҙҙе Үҙенең рәхмәте менән мәңгелек йәшәү йортона урынлаштырҙы. Унда беҙгә арыу ҙа, хәлһеҙлек тә ҡағылмаҫ.
Формаһы: Йәннәт баҡсаларына ингәндә тәҡүә кешеләрҙең Аллаһты маҡтауы һәм доға рәүешендәге шөкөрө (хамд).
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди яҙа: «Аллаһ уларҙы ҡотҡарған ҡайғы — Ҡиәмәт көнөнөң ҡурҡыныстары һәм донъя тормошоноң борсолоуҙары. Йәннәттә ауырыу ҙа, арыу ҙа, ҡайғы ла юҡ, унда тик мәңгелек бәхет кенә».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир аңлата: «Улар күп гонаһтарын ғәфү иткән һәм аҙ ғына изге ғәмәлдәре өсөн мәңгелек именлек йортона индереп бүләкләгән Раббыларын маҡтайҙар».
Әл-Багави тәфсире
«…Һәм улар әйтер…» — йәғни Йәннәткә ингәс әйтерҙәр.
«…Беҙҙе ҡайғынан ҡотҡарған Аллаһҡа маҡтау! …» Ҡайғы берәү генә булған кеүек, һаранлыҡ та берәү генә. Ибн Ғәббәс: «Ҡайғы — Йәһәннәм өсөн», — тигән. Ҡатәдә: «Ҡайғы — үлем өсөн», — тигән. Мүҡатил: «Аллаһтың улар менән нисек эш итерен белмәгәнгә күрә, улар ҡайғырған», — тигән.
Икрима: «Ҡайғы — гонаһтар һәм насар ғәмәлдәр өсөн, шулай уҡ уларҙың буйһоноуы ҡабул ителмәүенән ҡурҡыу», — тигән. Әл-Ҡасим: «Ҡайғы — ниғмәттәрҙең бөтөүе, күңелдәрҙең үҙгәреүе һәм язаҙан ҡурҡыу», — тигән. Ҡайғының Ҡиәмәт көнөнөң ҡот осҡос хәлдәре өсөн булыуы хаҡында ла фекер бар.
Әл-Кәлби: «Донъя тормошонда уларҙы Ҡиәмәт көнөндә буласаҡ хәлдәр ҡайғыртманы», — тигән.
Әз-Зәжжәж: «Аллаһ Йәннәт әһелдәрен ниндәй генә булмаһын, нимә сәбәпле барлыҡҡа килмәһен — донъяға ҡағылышлы булһынмы, Ҡиәмәт көнөндәге хәлдәргә бәйле булһынмы — һәр төрлө ҡайғынан ҡотҡарыр», — тигән.
«…Ысынлап та, Раббыбыҙ, һис шикһеҙ, Ғәфү итеүсе һәм шөкөрҙө ҡабул итеүсе…» «…Беҙҙе урынлаштырған…» — йәғни беҙгә урын биргән.
«…Мәңгелек йәшәү йортонда…» — йәғни йәшәп ҡалыу өсөн тәғәйенләнгән йортта.
«…Үҙенең киң йомартлығы менән. Унда беҙгә арыу ҡағылмаҫ…» — йәғни унда беҙгә хәлһеҙлек тә, ауырлыҡ та килмәҫ. «…Һәм унда беҙгә хәлһеҙлек ҡағылмаҫ…» — арыуҙан килгән хәлһеҙлек.
«Сәхих әл-Бохари»ҙа (№ 6549) тапшырыла: «Йәннәттә бер саҡырыусы: “Ысынлап та, һеҙ һәр ваҡыт һау-сәләмәт булырһығыҙ һәм бер ҡасан да ауырымаҫһығыҙ, йәшәрһегеҙ һәм бер ҡасан да үлмәҫһегеҙ!” — тип ҡысҡырыр»