Pujian Penghuni Syurga

Tafsir Syeikh ‘Abd al-Rahman al-Sa‘di

(Yang telah menempatkan kami) yakni, menurunkan kami ke tempat tinggal untuk menetap dan berdiam di dalamnya, bukan sekadar persinggahan untuk melaluinya dan mengambil pengajaran. (Tempat tinggal yang kekal) yakni, tempat tinggal yang penghuninya kekal menetap di dalamnya, dan tempat yang diingini untuk didiami kerana kebaikannya yang melimpah, kegembiraan yang berterusan dan segala keruhnya telah lenyap. Penempatan itu adalah (daripada limpah kurnia-Nya) kepada kami dan kemurahan-Nya, bukan kerana amalan kami. Kalaulah bukan kerana kurnia-Nya, nescaya kami tidak akan sampai kepada apa yang telah kami capai.

(Kami tidak akan merasa penat lelah di situ, dan kami juga di situ tidak akan merasa letih lesu) yakni, tiada keletihan pada tubuh, hati mahupun kekuatan mereka, dan tidak juga kerana banyaknya kenikmatan yang mereka rasai. Ini menunjukkan bahawa Allah Taala menjadikan tubuh mereka dalam keadaan sempurna dan menyediakan bagi mereka sebab-sebab keselesaan yang berterusan, sehingga mereka berada dalam keadaan yang tidak disentuh keletihan, kepenatan, keresahan ataupun kesedihan.

Ini juga menunjukkan bahawa mereka tidak tidur di dalam syurga, kerana tujuan tidur ialah menghilangkan keletihan dan memperoleh rehat dengannya, sedangkan keadaan penghuni syurga berbeza daripada itu. Tambahan pula, tidur ialah kematian kecil, sedangkan penghuni syurga tidak akan mati. Semoga Allah menjadikan kita termasuk dalam kalangan mereka dengan kurnia dan kemurahan-Nya.

Dan setelah sempurna kenikmatan dan kebahagiaan mereka, (mereka berkata, “Segala puji bagi Allah yang telah menghapuskan kesedihan daripada kami”) Ungkapan ini meliputi segala jenis kesedihan. Tiada kesedihan yang menimpa mereka disebabkan kekurangan pada keelokan, makanan, minuman, kenikmatan, tubuh atau kekalnya mereka tinggal di sana. Mereka berada dalam kenikmatan yang tidak mereka lihat ada tambahan padanya, sedangkan kenikmatan itu terus bertambah selama-lamanya.

(Sesungguhnya Tuhan kami Maha Pengampun) kerana Dia mengampuni kesalahan-kesalahan kami; (lagi Maha Menghargai) kerana Dia menerima amalan-amalan baik kami, melipatgandakan ganjarannya dan mengurniakan kepada kami daripada limpah kurnia-Nya sesuatu yang tidak dicapai oleh amalan mahupun harapan kami. Dengan keampunan-Nya, mereka terselamat daripada segala perkara yang tidak disukai dan ditakuti; dengan penghargaan dan kurnia-Nya pula, mereka memperoleh segala yang diingini dan disukai.

Tafsir Imam Ibn Kathir

(Dan mereka berkata, “Segala puji bagi Allah yang telah menghapuskan kesedihan daripada kami”) yakni, ketakutan terhadap perkara yang tidak diingini. Dia menghilangkannya daripada kami dan melepaskan kami daripada segala yang kami takuti dan bimbangi, termasuk keresahan dunia dan akhirat. ‘Abd al-Rahman ibn Zayd ibn Aslam meriwayatkan daripada bapanya, daripada Ibn ‘Umar bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: “Tiada kegelisahan bagi penghuni ‘Lā ilāha illa Allāh’ di dalam kubur mereka mahupun ketika mereka dibangkitkan.

Seolah-olah aku melihat penghuni ‘Lā ilāha illa Allāh’ mengebaskan tanah daripada kepala mereka sambil berkata: ‘Segala puji bagi Allah yang telah menghapuskan kesedihan daripada kami.’” Riwayat ini disampaikan oleh Ibn Abī Ḥātim melalui hadis beliau.

Al-Ṭabarānī berkata: Ja‘far ibn Muḥammad al-Firyābī telah menceritakan kepada kami, Yaḥyā ibn Mūsā al-Marwazī telah menceritakan kepada kami, Sulaymān ibn ‘Abd Allāh ibn Wahb al-Kūfī telah menceritakan kepada kami, daripada ‘Abd al-‘Azīz ibn Ḥakīm, daripada Ibn ‘Umar, bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: “Tiada kegelisahan bagi penghuni ‘Lā ilāha illa Allāh’ ketika mati, di dalam kubur mereka mahupun ketika dibangkitkan. Seolah-olah aku melihat mereka ketika seruan ditiupkan, mengebaskan tanah daripada kepala mereka sambil berkata: ‘Segala puji bagi Allah yang telah menghapuskan kesedihan daripada kami.

Sesungguhnya Tuhan kami Maha Pengampun lagi Maha Menghargai.’” Ibn ‘Abbās dan yang lain berkata: Dia mengampunkan banyak kesalahan mereka dan menghargai amalan baik mereka yang sedikit.

(Yang telah menempatkan kami di tempat tinggal yang kekal dengan limpah kurnia-Nya) Mereka berkata: Dialah yang mengurniakan kepada kami kedudukan dan tempat ini melalui limpah kurnia, anugerah dan rahmat-Nya. Amalan kami tidak setimpal dengan semua itu. Hal ini ditegaskan dalam hadis sahih bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: “Amalan seseorang daripada kamu tidak akan memasukkannya ke dalam syurga.” Mereka bertanya: “Tidak juga tuan, wahai Rasulullah?”

Baginda menjawab: “Tidak juga aku, melainkan jika Allah meliputiku dengan rahmat dan kurnia daripada-Nya.”

(Kami tidak akan merasa penat lelah di situ, dan kami juga di situ tidak akan merasa letih lesu) yakni, tiada kesusahan dan keletihan yang menimpa kami di dalamnya. Perkataan naṣab dan lughūb kedua-duanya digunakan untuk maksud keletihan. Barangkali maksud menafikan kedua-duanya ialah bahawa tiada keletihan yang menimpa tubuh mahupun roh mereka; Allah lebih mengetahui. Antaranya, mereka dahulu bersungguh-sungguh mengerahkan diri dalam ibadah di dunia, maka tuntutan taklif terangkat daripada mereka setelah memasuki syurga, lalu mereka menikmati kerehatan yang berterusan selama-lamanya.

Allah Taala berfirman: “Makan dan minumlah dengan enak kerana apa yang telah kamu kerjakan pada hari-hari yang telah lalu.” (al-Ḥāqqah, 69:24)

Tafsir al-Baghawi

(Dan mereka berkata) yakni, mereka berkata ketika memasuki syurga: (Segala puji bagi Allah yang telah menghapuskan kesedihan daripada kami). Perkataan al-ḥazn dan al-ḥuzn mempunyai makna yang sama, seperti al-bukhl dan al-bukhl. Ibn ‘Abbās berkata: Maksudnya ialah kesedihan tentang neraka. Qatādah berkata: Kesedihan tentang kematian.

Muqātil berkata: Mereka bersedih kerana tidak mengetahui apa yang akan Allah lakukan terhadap mereka. ‘Ikrimah berkata: Kesedihan kerana dosa dan keburukan, serta takut amalan ketaatan mereka ditolak. Al-Qāsim berkata: Kesedihan kerana hilangnya nikmat, hati yang berubah-ubah dan takut akan kesudahan. Dikatakan juga: Kesedihan tentang dahsyatnya Hari Kiamat.

Al-Kalbī berkata: Segala perkara tentang Hari Kiamat yang dahulu membuat mereka bersedih di dunia. Sa‘īd ibn Jubayr berkata: Kesusahan mendapatkan roti di dunia. Dikatakan juga: Kesusahan mencari nafkah. Al-Zajjāj berkata: Allah menghapuskan daripada penghuni syurga segala kesedihan, sama ada yang berkaitan dengan kehidupan dunia mahupun akhirat.

Abū al-Ḥasan ‘Alī ibn Muḥammad ibn al-Ḍaḥḥāk al-Khaṭīb telah memberitahu kami; Abū Isḥāq Ibrāhīm ibn Muḥammad al-Isfarāyinī telah menceritakan kepada kami; Abū Bakr Aḥmad ibn Ibrāhīm al-Ismā‘īlī telah memberitahu kami; Abū al-‘Abbās Aḥmad ibn Muḥammad al-Turābī telah menceritakan kepada kami; Yaḥyā ibn ‘Abd al-Ḥamīd telah menceritakan kepada kami; daripada ‘Abd al-Raḥmān ibn Zayd ibn Aslam, daripada bapanya, daripada Ibn ‘Umar, bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: “Tiada kegelisahan bagi penghuni ‘Lā ilāha illa Allāh’ di dalam kubur mereka mahupun ketika mereka dibangkitkan.

Seolah-olah aku melihat penghuni ‘Lā ilāha illa Allāh’ mengebaskan tanah daripada kepala mereka sambil berkata: ‘Segala puji bagi Allah yang telah menghapuskan kesedihan daripada kami.’” Firman-Nya: (Sesungguhnya Tuhan kami Maha Pengampun lagi Maha Menghargai).

(Yang telah menempatkan kami) yakni, menurunkan kami. (Tempat tinggal yang kekal) yakni, tempat menetap. (Dengan limpah kurnia-Nya; kami tidak akan merasa penat lelah di situ) yakni, tiada kesusahan dan kepayahan yang menimpa kami di dalamnya. (Dan kami juga di situ tidak akan merasa letih lesu) yakni, keletihan akibat kepenatan.