Pasasalamat sa Pagpasok sa Paraiso

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

(Na nagpatira sa amin) ay nangangahulugang inilagay Niya kami roon upang mamalagi at manirahan, hindi upang dumaan lamang at magnilay. (Tahanan ng Pananatili) ay ang tahanang walang katapusan ang paninirahan, at ang tahanang ninanais tirhan dahil sa kasaganaan ng mga kabutihan nito, sunod-sunod na ligaya, at pagkawala ng mga kapighatian. Ang pagpapatira Niya sa amin doon ay (mula sa Kanyang kagandahang-loob) sa amin at sa Kanyang kabutihang-loob, hindi dahil sa aming mga gawa. Kung hindi dahil sa Kanyang kagandahang-loob, hindi sana kami nakarating sa kinaroroonan namin.

(Walang sumasaling sa amin doon na pagkapagal, at walang sumasaling sa amin doon na pagkapata) ay nangangahulugang walang pagod sa katawan, puso o mga kakayahan, ni dahil sa saganang pagtatamasa. Ipinakikita nito na gagawing ganap ni Allāh ang pagkakalikha sa kanilang mga katawan at patuloy Niyang ihahanda para sa kanila ang mga dahilan ng kaginhawahan, kaya hindi sila daranas ng pagkapagal, panghihina, pag-aalala o kalungkutan.

Ipinakikita rin nito na hindi sila matutulog sa Paraiso, sapagkat ang pakinabang ng pagtulog ay ang pagkawala ng pagod at pagkakaroon ng ginhawa, samantalang hindi gayon ang kalagayan ng mga tao sa Paraiso. Ang pagtulog ay isang maliit na kamatayan, at hindi mamamatay ang mga tao sa Paraiso. Nawa'y ibilang tayo ni Allāh sa kanila sa pamamagitan ng Kanyang kagandahang-loob at kabutihan.

At nang lubos na ang kanilang kaligayahan at ganap na ang kanilang kasiyahan, (sinabi nila: “Ang papuri ay ukol kay Allāh na nag-alis sa amin ng kalungkutan.”) Kabilang dito ang lahat ng uri ng kalungkutan. Hindi sila malulungkot dahil sa anumang pagkukulang sa kanilang kagandahan, pagkain, inumin, ligaya, katawan o pananatili. Namumuhay sila sa kaligayahang wala nang higit pang madaragdag dito, at patuloy itong darami magpakailanman.

(Tunay na ang aming Panginoon ay talagang Mapagpatawad) sapagkat pinatawad Niya sa amin ang mga pagkakamali, (Mapagpasalamat) sapagkat tinanggap Niya ang aming mabubuting gawa, pinarami ang gantimpala sa mga ito, at ipinagkaloob sa amin mula sa Kanyang kagandahang-loob ang hindi maaabot ng aming mga gawa o mga naisin. Sa pamamagitan ng Kanyang kapatawaran ay naligtas sila sa lahat ng hindi kanais-nais at kinatatakutan; at sa pamamagitan ng Kanyang pasasalamat at kagandahang-loob ay nakamit nila ang lahat ng ninanais at minamahal.

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

(At sinabi nila: “Ang papuri ay ukol kay Allāh na nag-alis sa amin ng kalungkutan.”) Ito ang takot sa anumang kinatatakutang mangyari. Inalis Niya ito sa amin at pinalaya kami mula sa mga alalahanin sa mundong ito at sa Kabilang-buhay na aming kinatatakutan at pinangangambahan. Isinalaysay ni ʿAbd al-Raḥmān ibn Zayd ibn Aslam mula sa kanyang ama, mula kay Ibn ʿUmar, na sinabi ng Sugo ni Allāh ﷺ: “Walang pangamba sa mga taong nagsasabing ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allāh’ sa kanilang mga libingan o sa kanilang muling pagkabuhay.

Para bang nakikita ko ang mga taong nagsasabing ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allāh’ na nag-aalis ng alikabok sa kanilang mga ulo at nagsasabi: ‘Ang papuri ay ukol kay Allāh na nag-alis sa amin ng kalungkutan.’” Isinalaysay ito ni Ibn Abī Ḥātim sa pamamagitan ng kanyang sanad.

Sinabi ni al-Ṭabarānī: Isinalaysay sa amin ni Jaʿfar ibn Muḥammad al-Firyābī; isinalaysay sa amin ni Yaḥyā ibn Mūsā al-Marwazī; isinalaysay sa amin ni Sulaymān ibn ʿAbd Allāh ibn Wahb al-Kūfī, mula kay ʿAbd al-ʿAzīz ibn Ḥakīm, mula kay Ibn ʿUmar, na sinabi ng Sugo ni Allāh ﷺ: “Walang pangamba sa mga taong nagsasabing ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allāh’ sa oras ng kamatayan, sa kanilang mga libingan o sa muling pagkabuhay.

Para bang nakikita ko sila sa oras ng Pag-ihip ng Tambuli na nag-aalis ng alikabok sa kanilang mga ulo at nagsasabi: ‘Ang papuri ay ukol kay Allāh na nag-alis sa amin ng kalungkutan. Tunay na ang aming Panginoon ay talagang Mapagpatawad, Mapagpasalamat.’” Sinabi ni Ibn ʿAbbās at ng iba pa: Pinatawad Niya sila sa marami nilang masasamang gawa at pinahalagahan Niya ang kaunti nilang mabubuting gawa.

(Ang nagpatira sa amin sa Tahanan ng Pananatili dahil sa Kanyang kagandahang-loob) ay nangangahulugang sinasabi nila: “Siya ang nagkaloob sa amin ng ganitong antas at pananatili mula sa Kanyang kagandahang-loob, pagpapala at awa. Hindi ito katumbas ng aming mga gawa.” Gaya ng napatunayan sa Ṣaḥīḥ, sinabi ng Sugo ni Allāh ﷺ: “Walang sinuman sa inyo ang makapapasok sa Paraiso dahil sa kanyang gawa lamang.” Nagtanong sila: “Kahit ikaw ba, O Sugo ni Allāh?”

Sumagot siya: “Kahit ako, maliban kung balutin ako ni Allāh ng awa at kagandahang-loob mula sa Kanya.”

(Walang sumasaling sa amin doon na pagkapagal, at walang sumasaling sa amin doon na pagkapata) ay nangangahulugang walang hirap o kapaguran na sasapit sa amin doon. Kapwa ginagamit ang naṣab at lughūb para tukuyin ang pagod. Tila ang layunin ng pagbanggit sa dalawang ito ay itanggi ang anumang pagod sa kanilang mga katawan at kaluluwa; at si Allāh ang higit na nakaaalam. Kabilang dito na pinagsikapan nila ang pagsamba sa mundong ito, ngunit inalis na sa kanila ang pananagutang pangrelihiyon nang pumasok sila sa Paraiso, at namuhay sila sa tuluy-tuloy at walang-hanggang kaginhawahan.

Sinabi ni Allāh, ang Kataas-taasan: “Kumain at uminom kayo nang malugod dahil sa mga ginawa ninyo noong mga nagdaang araw.” (Qur’an, 69:24)

Tafsir ni al-Baghawi

(At sinabi nila)—ibig sabihin, sinasabi nila ito kapag pumasok na sila sa Paraiso: (Ang papuri ay ukol kay Allāh na nag-alis sa amin ng kalungkutan.) Magkapareho ang kahulugan ng ḥuzn at ḥazan, gaya ng magkapareho ang kahulugan ng bukhl at bakhal. Sinabi ni Ibn ʿAbbās: Ibig sabihin nito ay kalungkutan dahil sa Apoy. Sinabi ni Qatādah: Kalungkutan dahil sa kamatayan.

Sinabi ni Muqātil: Nalulungkot sila dahil hindi nila alam kung ano ang gagawin ni Allāh sa kanila. Sinabi ni ʿIkrimah: Kalungkutan dahil sa mga kasalanan at masasamang gawa, at takot na hindi tanggapin ang mga pagsunod. Sinabi ni al-Qāsim: Kalungkutan dahil sa pagkawala ng mga biyaya at pagbabago-bago ng puso, at takot sa kahihinatnan. Ayon naman sa isa pang paliwanag, ito ay kalungkutan dahil sa mga kakila-kilabot na pangyayari sa Araw ng Muling Pagkabuhay.

Sinabi ni al-Kalbī: Ito ang mga bagay na ikinalulungkot nila sa mundong ito tungkol sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Sinabi ni Saʿīd ibn Jubayr: Ito ang pag-aalala tungkol sa tinapay sa mundong ito. Ayon sa isa pang paliwanag, ito ay pag-aalala tungkol sa kabuhayan. Sinabi ni al-Zajjāj: Inalis ni Allāh sa mga tao ng Paraiso ang lahat ng kalungkutan, maging yaong may kaugnayan sa kabuhayan sa mundong ito o sa Kabilang-buhay.

Isinalaysay sa amin ni Abū al-Ḥasan ʿAlī ibn Muḥammad ibn al-Ḍaḥḥāk al-Khaṭīb; isinalaysay sa amin ni Abū Isḥāq Ibrāhīm ibn Muḥammad al-Isfarāyīnī; isinalaysay sa amin ni Abū Bakr Aḥmad ibn Ibrāhīm al-Ismāʿīlī; isinalaysay sa amin ni Abū al-ʿAbbās Aḥmad ibn Muḥammad al-Turābī; isinalaysay sa amin ni Yaḥyā ibn ʿAbd al-Ḥamīd; isinalaysay sa amin ni ʿAbd al-Raḥmān ibn Zayd ibn Aslam, mula sa kanyang ama, mula kay Ibn ʿUmar, na nagsabi: Sinabi ng Sugo ni Allāh ﷺ: “Walang pangamba sa mga taong nagsasabing ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allāh’ sa kanilang mga libingan o sa kanilang muling pagkabuhay.

Para bang nakikita ko ang mga taong nagsasabing ‘Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allāh’ na nag-aalis ng alikabok sa kanilang mga ulo at nagsasabi: ‘Ang papuri ay ukol kay Allāh na nag-alis sa amin ng kalungkutan.’” Sinabi ni Allāh, ang Kataas-taasan: (Tunay na ang aming Panginoon ay talagang Mapagpatawad, Mapagpasalamat.)

(Ang nagpatira sa amin) ay nangangahulugang inilagay Niya kami roon. (Tahanan ng Pananatili) ay nangangahulugang tahanan ng pamamalagi. (Dahil sa Kanyang kagandahang-loob; walang sumasaling sa amin doon na pagkapagal) ay nangangahulugang walang hirap o pasakit na sasapit sa amin doon. (At walang sumasaling sa amin doon na pagkapata) ay nangangahulugang walang panghihina dahil sa pagod.