Pagsusumamo ni Yunus sa Kadiliman

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

Ibig sabihin: Alalahanin mo ang Aming lingkod at Sugo na si Dhi an-Nun, si Yunus—ibig sabihin, ang may-ari ng nun, na siyang balyena—sa pamamagitan ng magandang pagbanggit at marangal na papuri. Isinugo siya ng Kataas-taasang Allah sa kanyang mga kababayan, at inanyayahan niya sila, ngunit hindi sila naniwala. Kaya ipinangako niya sa kanila na bababa sa kanila ang parusa sa takdang panahong itinakda niya. Nakita nila iyon sa sarili nilang mga mata, kaya nagbalik-loob sila sa Allah, nagsumamo at nanangis sa Kanya, at nagsisi.

Inalis naman ng Allah ang parusa sa kanila, gaya ng sinabi ng Kataas-taasang Allah: «Bakit walang bayang naniwala upang makinabang ang pananampalataya nito, maliban sa mga kababayan ni Yunus? Nang naniwala sila, inalis Namin sa kanila ang parusang kahihiyan sa buhay sa daigdig at pinagkalooban Namin sila ng kasiyahan hanggang sa isang takdang panahon» (Qur’an 10:98). At sinabi Niya: «Isinugo Namin siya sa isang daang libo o higit pa; kaya naniwala sila, at pinagkalooban Namin sila ng kasiyahan hanggang sa isang takdang panahon» (Qur’an 37:147–148).

Ang dakilang pamayanang ito na naniwala sa panawagan ni Yunus ay isa sa pinakamalaki niyang mga kabutihan.

Ngunit umalis siya nang galit at tumakas palayo sa kanyang Panginoon dahil sa isang kasalanang hindi binanggit ng Allah sa Kanyang Aklat, at hindi natin kailangang tukuyin iyon. Ang nakikitang dahilan ay nagmadali siya, nagalit sa kanyang mga kababayan, at umalis sa gitna nila bago siya utusan ng Allah na gawin iyon. Inakala niyang hindi siya pahihirapan ng Allah—ibig sabihin, hindi Siya magpapasikip sa kanya sa tiyan ng balyena—o inakala niyang makatatakas siya sa kapangyarihan ng Kataas-taasang Allah.

Walang hadlang upang sumagi ang gayong palagay sa mga ganap na lingkod, ngunit hindi ito nananatili o nagtatagal sa kanila. Sumakay siya sa isang sasakyang-dagat kasama ng mga tao. Nagpalabunutan sila kung sino sa kanila ang ihahagis sa dagat, dahil natakot silang malunod kung mananatili silang lahat. Napunta kay Yunus ang palabunutan, at nilamon siya ng balyena.

Dinala siya nito sa kadiliman ng mga dagat, at nanawagan siya sa gitna ng mga kadilimang iyon: «Walang Diyos kundi Ikaw. Kaluwalhatian sa Iyo! Tunay na kabilang ako sa mga lumabag sa katarungan» (Qur’an 21:87). Kinilala niya sa Allah ang ganap na pagka-Diyos, itinangi Siya sa bawat kakulangan, kapintasan at kapinsalaan, at inamin ang kanyang sariling kawalang-katarungan at pagkakasala.

Dumating sa kanila ang parusa dahil sa sinabi ng Allah: «Nang tumakas siya patungo sa sasakyang-dagat» (Qur’an 37:140) at «samantalang siya ay karapat-dapat sisihin» (Qur’an 37:142), ibig sabihin, gumawa siya ng bagay na nararapat siyang sisihin dahil dito.

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

Isinalaysay ang kuwentong ito rito, sa Surah as-Saffat at sa Surah Nun. Si Yunus ibn Matta, sumakanya ang kapayapaan, ay isinugo ng Allah sa mga mamamayan ng lungsod ng Ninive, isang bayan sa lupain ng Mosul. Inanyayahan niya sila sa Allah, ngunit tinanggihan nila siya at nagpatuloy sa kawalan nila ng pananampalataya. Umalis siya sa gitna nila nang galit at ipinangako sa kanila ang parusa pagkaraan ng tatlong araw.

Nang matiyak nila iyon at malaman nilang hindi nagsisinungaling ang propeta, lumabas sila sa ilang kasama ang kanilang mga anak, mga kamelyo at mga alagang hayop. Pinaghiwalay nila ang mga ina at ang kanilang mga anak, saka nagsumamo sila nang taimtim sa Makapangyarihan at Dakilang Allah at nanangis sa Kanya. Umuungol ang mga kamelyo at ang kanilang mga anak, umuungol ang mga baka at ang mga guya, at nag-iiyakan ang mga tupa at ang mga kordero. Inalis ng Allah ang parusa sa kanila.

Sinabi ng Kataas-taasang Allah: «Bakit walang bayang naniwala upang makinabang ang pananampalataya nito, maliban sa mga kababayan ni Yunus? Nang naniwala sila, inalis Namin sa kanila ang parusang kahihiyan sa buhay sa daigdig at pinagkalooban Namin sila ng kasiyahan hanggang sa isang takdang panahon» (Qur’an 10:98).

Tungkol naman kay Yunus, sumakanya ang kapayapaan, sumakay siya sa sasakyang-dagat kasama ng ilang tao. Naging maalong-maalo ang dagat at natakot silang malunod. Nagpalabunutan sila kung sino sa kanila ang ihahagis nila sa dagat upang gumaan ang sakay. Napunta kay Yunus ang palabunutan, ngunit tumanggi silang ihagis siya.

Muli silang nagpalabunutan at muli itong napunta sa kanya, ngunit tumanggi pa rin sila. Muli silang nagpalabunutan at muli itong napunta sa kanya. Sinabi ng Kataas-taasang Allah: «Nagpalabunutan sila, at siya ay kabilang sa mga natalo sa palabunutan» (Qur’an 37:141). Ibig sabihin, siya ang napili ng palabunutan.

Tumayo si Yunus, sumakanya ang kapayapaan, naghubad ng kanyang mga damit, at saka tumalon sa dagat. Nagsugo ang Allah, kaluwalhatian sa Kanya, mula sa berdeng dagat—ayon sa sinabi ni Ibn Mas‘ud—ng isang balyenang humahati sa mga dagat. Dumating ito at nilamon si Yunus nang tumalon siya mula sa sasakyang-dagat. Ipinahayag ng Allah sa balyena na huwag nitong kainin ang kanyang laman at huwag durugin ang kanyang mga buto, sapagkat hindi pagkain si Yunus para rito; ang tiyan nito ay magiging bilangguan para sa kanya.

Ang sinabi Niya, «at kay Dhi an-Nun» (Qur’an 21:87), ay nangangahulugang may-ari ng balyena. Wasto ang pagkakaugnay sa kanya rito sa ganitong katawagan. Ang sinabi Niya, «nang umalis siya nang galit» (Qur’an 21:87): sinabi ni ad-Dahhak na nagalit siya sa kanyang mga kababayan.

Ang sinabi Niya, «at inakala niyang hindi Namin siya mapahihirapan» (Qur’an 21:87), ay nangangahulugang inakala niyang hindi Namin siya pahihirapan sa pamamagitan ng pagpapasikip sa kanya sa tiyan ng balyena. Isinalaysay ang ganitong paliwanag mula kina Ibn ‘Abbas, Mujahid, ad-Dahhak at iba pa; pinili ito ni Ibn Jarir at nagpatotoo siya rito sa pamamagitan ng sinabi ng Kataas-taasang Allah: «At ang sinumang pinasikipan ang panustos, gugulin niya ang ipinagkaloob sa kanya ng Allah. Hindi inaatasan ng Allah ang isang tao maliban sa ipinagkaloob Niya rito.

Pagkakalooban ng Allah ng ginhawa pagkatapos ng kahirapan» (Qur’an 65:7). Sinabi ni ‘Atiyyah al-‘Awfi: «Inakala niyang hindi Namin siya mapagpapasyahan»; itinuring niya ito na nangangahulugang pagtatakda, sapagkat ginagamit ng mga Arabe ang dalawang anyo ng salitang قدر na magkapareho ang kahulugan. Sinabi ng makata: «Hindi na babalik ang panahong nagdaan; pinagpala Ka, anuman ang itakda Mo ay magaganap, at sa Iyo ang lahat ng kapangyarihan.» Kabilang din dito ang sinabi ng Kataas-taasang Allah: «Nagtugma ang tubig ayon sa isang bagay na itinakda na» (Qur’an 54:12), ibig sabihin, itinadhana.

Ang sinabi Niya, «Kaya nanawagan siya sa gitna ng mga kadiliman: “Walang Diyos kundi Ikaw. Kaluwalhatian sa Iyo! Tunay na kabilang ako sa mga lumabag sa katarungan”» (Qur’an 21:87). Sinabi ni Ibn Mas‘ud: Ang mga kadiliman ay ang kadiliman ng tiyan ng balyena, ng dagat at ng gabi.

Gayundin ang isinalaysay mula kina Ibn ‘Abbas, ‘Amr ibn Maymun, Sa‘id ibn Jubayr, Muhammad ibn Ka‘b, ad-Dahhak, al-Hasan at Qatadah. Sinabi ni Salim ibn Abi al-Ja‘d: Kadiliman iyon ng isang balyena sa loob ng tiyan ng isa pang balyena, sa kadiliman ng dagat. Sinabi nina Ibn Mas‘ud, Ibn ‘Abbas at iba pa: Dinala siya ng balyena sa mga dagat habang binabagtas nito ang mga ito, hanggang sa marating niya ang kailaliman ng dagat. Narinig ni Yunus ang pagluwalhati ng mga bato sa ilalim nito.

Noon at doon niya sinabi: «Walang Diyos kundi Ikaw. Kaluwalhatian sa Iyo!» Sinabi ni ‘Awf: Nang mapunta si Yunus sa tiyan ng balyena, inakala niyang namatay na siya. Pagkatapos ay iginalaw niya ang kanyang mga paa; nang gumalaw ang mga ito, nagpatirapa siya sa kinaroroonan niya at nanawagan: «Panginoon ko, ginawa ko ang isang pook na walang sinumang nakagawa noon bilang isang lugar ng pagsamba sa Iyo.»

Sinabi ni Sa‘id ibn Abi al-Hasan al-Basri na nanatili siya sa tiyan ng balyena nang apatnapung araw. Isinalaysay ng dalawang ito siyon.

Isinalaysay ni Muhammad ibn Ishaq ibn Yasar, mula sa isang taong nagbalita sa kanya, mula kay ‘Abdullah ibn Rafi‘—pinalayang alipin ni Umm Salamah—na narinig niyang sinabi ni Abu Hurayrah: Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: «Nang naisin ng Allah na ikulong si Yunus sa tiyan ng balyena, ipinahayag Niya sa balyena: “Kunin mo siya, ngunit huwag mong sugatan ang kanyang laman ni durugin ang kanyang mga buto, sapagkat hindi siya pagkain para sa iyo; ang tiyan mo ay magiging bilangguan niya.” Nang dalhin siya nito sa kailaliman ng dagat, nakarinig si Yunus ng tunog at naisip niya: “Ano ito?”

Ipinahayag ng Allah sa kanya habang nasa tiyan siya ng balyena: “Ito ang pagluwalhati ng mga hayop sa dagat.” Kaya nagluwalhati siya sa Allah habang nasa tiyan ng balyena. Narinig ng mga anghel ang kanyang pagluwalhati at nagsabi: “Panginoon namin, nakaririnig kami ng mahinang tinig mula sa isang banyagang lupain.” Sinabi Niya: “Hindi ba ninyo siya nakikilala?”

Sumagot sila: “Hindi, Panginoon namin. Sino siya?” Sinabi Niya: “Ang lingkod Kong si Yunus.” Sinabi nila: “Ang Iyong lingkod na si Yunus, na araw-gabi ay umaakyat sa Iyo ang mabubuting gawa mula sa kanya?” Sinabi Niya: “Oo.”

Sinabi niya: “Namagitan sila para sa kanya, kaya iniutos Niya sa balyena na iluwa siya sa dalampasigan,” gaya ng sinabi ng Makapangyarihan at Dakilang Allah: «At iniluwa Namin siya sa isang tigang na pampang habang siya ay maysakit» (Qur’an 37:145).» Iniulat ito ni Ibn Jarir at ni al-Bazzar sa kanyang Musnad sa pamamagitan ng salaysay ni Muhammad ibn Ishaq, mula kay ‘Abdullah ibn Rafi‘, mula kay Abu Hurayrah, at binanggit niya ang katulad nito. Pagkatapos ay sinabi niya: «Hindi namin alam na isinalaysay ito mula sa Propeta ﷺ maliban sa paraang ito, sa pamamagitan ng isnad na ito.»

Isinalaysay rin ni Ibn ‘Abd al-Haqq, mula sa salaysay ni Shu‘bah, mula kay ‘Amr ibn Murrah, mula kay ‘Abdullah ibn Salamah, mula kay ‘Ali bilang marfu‘: «Hindi dapat sabihin ng isang lingkod: “Ako ay mas mabuti kaysa kay Yunus ibn Matta”; niluwalhati niya ang Allah sa gitna ng mga kadiliman.» Isinalaysay din ang hadith na ito nang wala ang karagdagang pahayag na ito, mula kina Ibn ‘Abbas, Ibn Mas‘ud at ‘Abdullah ibn Ja‘far. Babanggitin ang mga isnad nito sa Surah Nun.

Sinabi ni Ibn Abi Hatim: Isinalaysay sa amin ni Abu ‘Abdullah Ahmad ibn ‘Abd ar-Rahman, pamangkin ni Ibn Wahb: Isinalaysay sa amin ng aking tiyuhin: Isinalaysay sa akin ni Abu Sakhr na ibinalita sa kanya ni Yazid ar-Raqqashi: Narinig ko si Anas ibn Malik—at sa palagay ko ay iniugnay ni Anas ang salaysay sa Sugo ng Allah ﷺ—na nagsabing: Nang mapagpasyahan ng Propeta Yunus, sumakanya ang kapayapaan, na manawagan gamit ang mga salitang ito habang nasa tiyan siya ng balyena, sinabi niya: «Allahumma, walang Diyos kundi Ikaw. Kaluwalhatian sa Iyo! Tunay na kabilang ako sa mga lumabag sa katarungan.»

Pumailanlang ang panalanging ito hanggang sa palibot ng Trono. Sinabi ng mga anghel: «Panginoon, isang mahinang tinig ang naririnig namin mula sa isang banyagang lupain.» Sinabi Niya: «Hindi ba ninyo iyon nakikilala?» Sumagot sila: «Hindi, Panginoon.

Sino siya?» Sinabi Niya: «Ang lingkod Kong si Yunus.» Sinabi nila: «Ang Iyong lingkod na si Yunus, na palaging umaakyat sa Iyo ang mga katanggap-tanggap na gawa at sinasagot ang mga panalangin?» Pagkatapos ay sinabi nila: «Panginoon, hindi Mo ba siya kahahabagan dahil sa dati niyang ginagawa sa panahon ng kaginhawahan, at ililigtas sa kapighatian?»

Sinabi Niya: «Oo.» Kaya iniutos Niya sa balyena na iluwa siya sa tigang na pampang. Yunus: 98; as-Saffat: 141; at-Talaq: 7; al-Qamar: 12; sa isang banyagang lupain; as-Saffat: 145. Sinabi niya: «Oo.»

Tafsir ni al-Baghawi

Sinabi ng Makapangyarihan at Marangal na Allah: «At kay Dhi an-Nun» (Qur’an 21:87), ibig sabihin, alalahanin ang may-ari ng balyena, si Yunus ibn Matta.

«Nang umalis siya nang galit» (Qur’an 21:87). Nagkakaiba ang mga paliwanag tungkol sa kahulugan nito. Sinabi ni ad-Dahhak: Nagalit siya sa kanyang mga kababayan. Ito ang salaysay ni al-‘Awfi at ng iba pa mula kay Ibn ‘Abbas.

Sinabi niya: Si Yunus at ang kanyang mga kababayan ay naninirahan sa Palestina. Nilusob sila ng isang hari at binihag ang siyam at kalahating lipi nila, at isa’t kalahating lipi ang naiwan. Ipinahayag ng Allah sa propetang si Sha‘ya na pumunta kay Haring Hizqil at sabihin sa kanya na magpadala siya ng isang makapangyarihang propeta, sapagkat ilalagay ng Allah sa mga puso ng mga tao roon na ipadala nila ang mga anak ni Israel kasama niya. Tinanong siya ng hari: «Sino ang iminumungkahi mo?»

May limang propeta sa kanyang kaharian. Sumagot siya: «Si Yunus ay makapangyarihan at mapagkakatiwalaan.» Ipinatawag ng hari si Yunus at iniutos sa kanya na umalis. Tinanong siya ni Yunus: «Iniutos ba ng Allah na paalisin mo ako?»

Sumagot ang hari: «Hindi.» Tinanong niya: «Binanggit ba Niya ang pangalan ko sa iyo?» Sumagot ang hari: «Hindi.» Sinabi ni Yunus: «May iba pang makapangyarihang propeta rito.» Ngunit nagpilit sila, kaya umalis siya sa gitna nila nang galit sa propeta [na si Sha‘ya], sa hari at sa kanyang mga kababayan, at nagtungo siya sa Dagat ng mga Romano at sumakay sa isang sasakyang-dagat.

Sinabi ni ‘Urwah ibn az-Zubayr, Sa‘id ibn Jubayr at isang pangkat ng mga iskolar: Umalis siya sa kanyang mga kababayan nang galit sa kanyang Panginoon, sapagkat inalis Niya ang parusa sa mga kababayan ni Yunus matapos itong ipangako sa kanila. Ayaw ni Yunus na manatili sa gitna ng mga taong napatunayan nang mali ang sinabi niya sa kanila tungkol sa ipinangakong parusa; nahiya siya sa kanila at hindi niya alam ang dahilan kung bakit inalis ang parusa. Ang kanyang galit ay nagmula sa pagkamuhi na lumitaw na hindi natupad ang ipinangako at matawag siyang sinungaling; hindi iyon dahil sa pagtutol sa pasiya ng Allah.

Sa ilang salaysay, nakaugalian ng kanyang mga kababayan na patayin ang sinumang napatunayang nagsinungaling sa kanila. Natakot siyang patayin nila siya dahil hindi dumating ang parusa sa takdang panahon, kaya siya nagalit. Ang salitang «maghadiban» dito ay nasa anyong kapwa, gaya ng «naglakbay» at «gumanti», bagaman iisa lamang ang gumagawa. Kaya ang kahulugan ng «umalis siya nang maghadiban» ay umalis siya nang galit.

Sinabi ni al-Hasan: Nagalit lamang siya sa kanyang Panginoon dahil inutusan siya nitong magtungo sa kanyang mga kababayan upang balaan sila sa Kanyang kaparusahan at anyayahan sila sa Kanya. Hiniling niya sa kanyang Panginoon na bigyan siya ng palugit upang makapaghanda sa pag-alis patungo sa kanila. Sinabihan siya na mas madalian ang gawain kaysa roon, ngunit humiling siyang bigyan man lamang siya ng panahong magsuot ng sandalyas. Hindi siya binigyan ng palugit at makitid ang kanyang ugali.

Isinalaysay mula kay Ibn ‘Abbas: Pinuntahan ni Jibril si Yunus at sinabi: «Pumunta ka sa mga mamamayan ng Ninive at balaan mo sila.» Sinabi ni Yunus: «Hahanap ako ng sasakyan.» Sumagot si Jibril: «Mas madalian ang gawain kaysa roon.» Nagalit siya at nagtungo sa sasakyang-dagat.

Sinabi ni Wahb ibn Munabbih: Si Yunus ibn Matta ay isang matuwid na lingkod, ngunit makitid ang kanyang ugali. Nang ipapasan sa kanya ang mabibigat na tungkulin ng pagkapropeta, hindi niya nakayanan ang bigat ng mga ito—gaya ng maliit na hayop na bumabagsak sa ilalim ng mabigat na pasan—kaya itinapon niya ang mga ito at tumakas palayo. Dahil dito, inalis siya ng Allah sa mga Sugo na may matibay na paninindigan.

Sinabi Niya sa Kanyang Propeta: «Kaya magtiis ka, tulad ng pagtitiis ng mga Sugo na may matibay na paninindigan» (Qur’an 46:35), at sinabi Niya: «At huwag kang maging tulad ng may-ari ng balyena» (Qur’an 68:48).

Sinabi ng Makapangyarihan at Marangal na Allah: «At inakala niyang hindi Namin siya mapahihirapan» (Qur’an 21:87), ibig sabihin, hindi Namin ipapataw sa kanya ang parusa. Ito ang sinabi nina Mujahid, Qatadah, ad-Dahhak at al-Kalbi, at ito rin ang salaysay ni al-‘Awfi mula kay Ibn ‘Abbas. Sinasabi ang «qadara Allahu ash-shay’a taqdiran» at «qadara qadran» na may iisang kahulugan. Kabilang dito ang sinabi ng Allah: «Itinakda Namin sa inyo ang kamatayan» (Qur’an 56:60), ayon sa pagbasa ng sinumang bumibigkas nito nang walang tashdid.

Patunay din sa paliwanag na ito ang pagbasa nina ‘Umar ibn ‘Abd al-‘Aziz at az-Zuhri na may tashdid: «fa-zanna an lan nuqaddira ‘alayhi». Sinabi naman ni ‘Ata’ at ng maraming iskolar na ang kahulugan nito ay inakala niyang hindi Namin siya kukulong at pahihirapan sa pamamagitan ng pagpapasikip sa kanya, mula sa sinabi ng Kataas-taasang Allah: «Pinalalawak Niya ang panustos para sa sinumang Kanyang naisin at sinisikipan niyaon» (Qur’an 13:26), ibig sabihin, ginagawa itong masikip.

Sinabi ni Ibn Zayd: Isa itong tanong na nangangahulugang: «Inakala ba niyang hindi siya kayang talunin ng kanyang Panginoon at hindi Niya siya maaabot?» Binasa ito ni Ya‘qub sa tinig balintiyak at walang tashdid.

Isinalaysay mula kay al-Hasan: Nakarating sa akin na nang magkasala si Yunus, umalis siya nang galit sa kanyang Panginoon, at iniligaw siya ni Satanas hanggang sa inakala niyang hindi siya mapahihirapan. May mga nauna siyang mabubuting gawa at pagsamba, ngunit hindi siya hinayaan ng Allah kay Satanas: itinapon siya sa tiyan ng balyena at nanatili roon nang apatnapung araw at gabi. Sinabi ni ‘Ata’: Pitong araw. Ayon sa isa pang salaysay, dinala siya ng balyena sa layong anim na libong taon.

Ayon din sa isa pang salaysay, dinala siya nito hanggang sa pinakailalim ng ikapitong lupa. Nagsisi siya sa kanyang Panginoon sa tiyan ng balyena at muling sinuri ang sarili. Sinabi niya: «Walang Diyos kundi Ikaw. Kaluwalhatian sa Iyo!

Tunay na kabilang ako sa mga lumabag sa katarungan,» nang sumuway ako sa Iyo. Anuman ang nagawa ko, hindi ako sasamba sa iba maliban sa Iyo. Dahil sa Kanyang awa, inilabas siya ng Allah mula sa tiyan ng balyena. Gayunman, higit na angkop sa kalagayan ng mga propeta ang mga naunang paliwanag: umalis siya nang galit sa kanyang mga kababayan o sa hari.

«Kaya nanawagan siya sa gitna ng mga kadiliman» (Qur’an 21:87), ibig sabihin, sa kadiliman ng gabi, ng dagat at ng tiyan ng balyena. «Walang Diyos kundi Ikaw. Kaluwalhatian sa Iyo! Tunay na kabilang ako sa mga lumabag sa katarungan.»

Isinalaysay mula kay Abu Hurayrah bilang marfu‘ na ipinahayag ng Allah sa balyena: «Kunin mo siya, ngunit huwag mong sugatan ang kanyang laman ni durugin ang kanyang mga buto.» Kinuha siya nito at dinala sa tahanan nito sa dagat. Nang marating nito ang kailaliman ng dagat, nakarinig si Yunus ng tunog. Naisip niya: «Ano ito?»

Ipinahayag ng Allah sa kanya na ito ang pagluwalhati ng mga hayop sa dagat. Kaya nagluwalhati si Yunus habang nasa tiyan ng balyena. Narinig ng mga anghel ang kanyang pagluwalhati at nagsabi: «Panginoon namin, nakaririnig kami ng mahinang tinig mula sa isang banyagang lupain»; sa ibang salaysay: «Isang pamilyar na tinig mula sa isang di-kilalang lugar.» Sinabi Niya: «Iyan ang lingkod Kong si Yunus.

Sumalungat siya sa Akin kaya ikinulong Ko siya sa tiyan ng balyena.» Sinabi nila: «Ang matuwid na lingkod na araw-gabi ay umaakyat sa Iyo ang mabuting gawa mula sa kanya?» Sumagot Siya: «Oo.» Kaya namagitan sila para sa kanya, at iniutos Niya sa balyena na iluwa siya sa pampang, gaya ng sinabi ng Kataas-taasang Allah: «At iniluwa Namin siya sa tigang na pampang habang siya ay maysakit» (Qur’an 37:145).

Ang sindak; umalis siya nang galit; si Muhammad ﷺ; sa pagbasa na may dammah sa ya’; at ayon sa isa pang salaysay, tatlong araw.