رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ، أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ، وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي، وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ.
رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Nie udało się załadować audio. Spróbuj ponownie później.
On powiedział: "Panie mój ! Uchowaj mnie od tego, abym Ciebie miał prosić o to, czego nie znam. Jeśli Ty mi nie przebaczysz i jeśli nie okażesz mi miłosierdzia, to będę wśród tych, którzy ponoszą stratę."
Forma: Szukanie ochrony: „aʿūdhu bika” (أَعُوذُ بِكَ) oraz pokorne uznanie własnej bezsilności. Modlitwa Nūḥa po tym, jak Allah upomniał go za prośbę o ocalenie niewierzącego syna.
Tafsir szejka Abdurrahmana as-Saʿdiego
Wówczas Nūḥ, pokój z nim, głęboko pożałował tego, co uczynił, i powiedział: „Panie mój! Szukam u Ciebie ochrony przed tym, by prosić Cię o coś, o czym nie mam wiedzy. Jeśli mi nie przebaczysz i nie okażesz mi miłosierdzia, będę wśród tych, którzy ponoszą stratę”. Dzięki przebaczeniu i miłosierdziu sługa zostaje ocalony przed zaliczeniem do ponoszących stratę.
Wskazuje to, że Nūḥ, pokój z nim, nie wiedział, iż proszenie Pana o ocalenie syna było zakazane i obejmowało je Jego słowo: „I nie zwracaj się do Mnie w sprawie tych, którzy czynili niesprawiedliwość — oni zostaną zatopieni” (11:37). Te dwa nakazy wydały mu się sprzeczne i sądził, że jego syn obejmuje słowo: „i twoją rodzinę” (11:40). Później stało się dla niego jasne, że syn należy do tych, za którymi zakazano się modlić i wstawiać.
Tafsir imama Ibn Kathira
Ibn Kathīr wskazuje: „Nūḥ szukał u Allaha ochrony przed niestosownymi prośbami i prosił o przebaczenie za ludzkie współczucie okazane utopionemu synowi, który był niewierzący”.
Tafsir al-Baghawiego
Powiedział Nūḥ: „Panie mój! Szukam u Ciebie ochrony przed tym, by prosić Cię o coś, o czym nie mam wiedzy. Jeśli mi nie przebaczysz i nie okażesz mi miłosierdzia, będę wśród tych, którzy ponoszą stratę”.
W „Ṣaḥīḥ al-Bukhārī” (nr 4712) opisano wydarzenie Wielkiego Wstawiennictwa (szafāʿa) w Dniu Sądu, podczas którego Nūḥ wspomni właśnie tę swoją prośbę.