رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ.
رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
ድምፁን መጫን አልተቻለም። እባክዎ ቆይተው ይሞክሩ።
የፈራና የሚጠባበቅ ሆኖም ከእርሷ ወጣ፡፡ «ጌታዬ ሆይ! ከበደለኞቹ ሕዝቦች አድነኝ» አለ፡፡
“ነጂኒ” (نَجِّنِي) የሚለው ቃል በትእዛዝ አገባብ የመጣ ሲሆን “አድነኝ” ማለት ነው። ይህ ሙሳ ከግብፅ ወደ ሚድያን ሲሰደድ፣ ምግብና ማንኛውም አቅርቦት ሳይኖረው ያደረገው ዱዓ ነው።
የሼኽ አብዱርረሕማን አስ-ሰዕዲ ተፍሲር
ከእርሷም ፈርቶ እየተጠነቀቀ ወጣ፤ እንዳይገድሉት ይጠባበቅ ነበር። አላህንም ለመነ፤ “ጌታዬ ሆይ! ከግፈኞቹ ሕዝቦች አድነኝ” አለ። እርሱ ከኃጢአቱ ተጸጽቶ ነበር፤ ያንንም ድርጊት ለመግደል በማሰብ ሳይሆን በቁጣ ፈጽሞት ነበር። እነርሱ ግን እርሱን በማስፈራራታቸው ግፍ ፈጽመውበታል፤ በዚህም ድፍረት አሳይተዋል።
የኢማም ኢብን ከሲር ተፍሲር
ያ ሰው ፈርዖንና መንግሥቱ በእርሱ ላይ እንደተማከሩ ሲነግረው፣ ሙሳ ብቻውን ከግብፅ ወጣ። ልቡ ለዚህ ሁኔታ ልምድ አልነበረውም፤ ከዚህ በፊት በብልጽግና፣ በጸጋና በሥልጣን ውስጥ ይኖር ነበር። “ከእርሷም ፈርቶ እየተጠነቀቀ ወጣ” ማለትም ዙሪያውን እያየ ነበር። “ጌታዬ ሆይ! ከግፈኞቹ ሕዝቦች አድነኝ” አለ፤ ማለትም ከፈርዖንና ከአለቆቹ አድነኝ አለ። አላህ ክብሩ ከፍ ያለው እርሱን በፈረስ ላይ የተቀመጠ መልአክ ልኮለት ወደ መንገዱ እንዳመራው ዘግበዋል። አላህ የበለጠ ዐዋቂ ነው።
የአል-በጋዊ ተፍሲር
“ከእርሷም ወጣ” ማለት ሙሳ ከከተማይቱ ወጣ ማለት ነው። “ፈርቶ እየተጠባበቀ” ማለት እርሱን ለመያዝ የሚከታተሉትን እየጠበቀ ማለት ነው። “ጌታዬ ሆይ! ከግፈኞቹ ሕዝቦች አድነኝ” አለ፤ እነርሱም ከሓዲዎቹ ናቸው። በታሪኩ ውስጥ ፈርዖን ሙሳ መሸሹን በሰማ ጊዜ ሰዎችን እርሱን እንዲይዙ ላከ። “ወደ መንገዱ ዳር ዳር ያሉትን ጠባብ መንገዶች ውጡ፤ እርሱ መንገዱን አያውቅምና” አለ።
በ“ሰሒሕ ሙስሊም” (ቁ. 2699) ውስጥ፣ ከአደጋ በመሸሽ ጊዜ በአላህ ላይ ስለመመካት የነቢዩ ቃል ተዘግቧል።