رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ.
رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
Аудиоро бор кардан нашуд. Баъдтар кӯшиш кунед.
Пас, Мӯсо бо тарсу нигаронӣ аз шаҳр берун рафт ва гуфт: «Парвардигоро, маро аз [осеби] ситамгорон наҷот бидеҳ»
Шакли дуо амри «наҷҷини» (نَجِّنِي — маро наҷот бидеҳ) аст. Ин дуои Мӯсо ҳангоми фирораш аз Миср ба сӯи Мадян буд, дар ҳоле ки ӯ захираи ғизо ва тӯшаи роҳ надошт.
Тафсири шайх Абдурраҳмон ас-Саъдӣ
Пас, ӯ тарсон ва нигарон аз шаҳр берун рафт, аз он ки мабодо ӯро бикушанд. Ӯ Аллоҳро дуо кард ва гуфт: «Парвардигоро, маро аз гурӯҳи ситамгорон наҷот бидеҳ». Зеро ӯ аз гуноҳаш тавба карда буд; он корро аз рӯйи хашм ва бе қасди куштан анҷом дода буд. Пас таҳдиди онҳо ба ӯ ситам ва ҷасорати нораво аз ҷониби онҳо буд.
Тафсири имом Ибни Касир
Вақте он мард ба ӯ хабар дод, ки Фиръавн ва дарбориёнаш барои куштани ӯ ҳамдаст шудаанд, ӯ танҳо аз Миср берун рафт. Дилаш ба чунин зиндагӣ одат надошт, зеро дар нозу неъмат ва мақому раёсат буд. «Пас, тарсон ва нигарон аз он ҷо берун рафт» — яъне ба атроф менигарист. «Гуфт: Парвардигоро, маро аз гурӯҳи ситамгорон наҷот бидеҳ» — яъне аз Фиръавн ва дарбориёнаш.
Ривоят кардаанд, ки Аллоҳ барояш фариштаеро савори асп фиристод, то роҳро ба ӯ нишон диҳад; Аллоҳ донотар аст.
Тафсири ал-Бағавӣ
«Пас, ӯ аз он ҷо берун рафт» — яъне Мӯсо. «Тарсон ва нигарон» — яъне мунтазири таъқиб буд. «Гуфт: Парвардигоро, маро аз гурӯҳи ситамгорон наҷот бидеҳ» — яъне аз кофирон. Дар ривоят омадааст, ки чун Фиръавн аз фирори ӯ огоҳ шуд, аз пайи ӯ кас фиристод ва гуфт: «Аз роҳҳои печдарпеч биравед, зеро ӯ роҳро намешиносад».
Дар «Саҳеҳ»-и Муслим (№ 2699) суханони Паёмбар дар бораи таваккал ба Аллоҳ ҳангоми фирор аз хатар ривоят шудаанд.