رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ.
رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
Аудионы йөкләп булмады. Соңрак кабатлап карагыз.
Артымнан куа чыгарлар, дип, курка-курка Муса шәһәрдән чыкты: "Ий Раббым, мине Фиргауннең залим кавеменнән коткар", – диде.
Форма: «нәҗҗини» (نَجِّنِي) — «мине коткар» дигән әмер фигыле. Бу — Мусаның Мисырдан Мәдьянга, ашарга һәм ризыкка запасы булмаган килеш качуы вакытында кылган догасы. (28:21).
Шәех Габдуррахман әс-Сәгъди тәфсире
Шәех әс-Сәгъди болай дип яза: «Муса фиргавен гаскәрләренең эзәрлекләвеннән куркып, чүл аша ялгызы җәяү качты. Аның бердәнбер таянычы һәм яклаучысы — Раббысына кылган догасы иде».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир болай дип күрсәтә: «Аллаһ Мусаны эзәрлекләүчеләрдән саклады һәм аны Мәдьянга юнәлтте. Анда ул сыеныр урын, эш һәм изге гаилә тапты».
Әл-Багави тәфсире
«…Аннары ул аннан чыкты…» — Муса.
«…куркып һәм саклык күрсәтеп…» — ягъни эзәрлекләүләр булуын көтеп. «…(Муса) әйтте: “Раббым! Мине золымчылардан коткар!”…» — ягъни имансызлардан.
«Сахих Мөслим»дә (№ 2699) Пәйгамбәрнең куркынычтан качкан вакытта Аллаһка тәвәккәл итү турында әйткән сүзләре риваять ителә.