رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ.
رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
غږ نه شو پورته کېدای. وروسته بیا هڅه وکړئ.
نو په څار څار ترې ووتو، وېلې زما ربه له ظالمانو مې وژغورې!
د دعا بڼه د امر صيغه «نَجِّنِي» ده، یعنې: ما وژغوره. دا د موسی علیه السلام دعا ده، کله چې له مصر څخه مدین ته، بې له خوراکي توکو او د ژوند له اړتیاوو سره د تېښتې په حال کې و.
د شیخ عبدالرحمن السعدي تفسیر
نو هغه له ښاره په داسې حال کې ووت چې وېرېدلی او څارونکی و، هسې نه چې ووژل شي. الله ته یې دعا وکړه او ویې ویل: «زما ربه! ما له ظالم قومه وژغوره!» ځکه هغه له خپلې ګناه توبه ایستلې وه؛ هغه کار یې په غوسه کې کړی و، بې له دې چې د وژلو اراده یې لرلې وي. نو د هغوی له خوا د ده ګواښل ظلم او زړورتیا وه.
د امام ابن کثیر تفسیر
کله چې هغه سړي موسی ته د فرعون او د هغه د دولت د ده په اړه د دسیسې خبر ورکړ، نو موسی یوازې له مصر څخه ووت. زړه یې له داسې حالته بلد نه و، بلکې په هوسا ژوند، نعمتونو او لوړ مقام کې اوسېدلی و. «نو له ښاره په داسې حال کې ووت چې وېرېدلی او څارونکی و»؛ یعنې شاوخوا ته به یې کتل. «ویې ویل: زما ربه!
ما له ظالم قومه وژغوره!» یعنې له فرعون او د هغه له مشرانو. روایت شوی چې الله سبحانه وتعالی ورته پر آس سپور یوه فرښته ولېږله، هغه ورته لار وښوده؛ خو الله ښه پوهېږي.
د البغوي تفسیر
«نو موسی له ښاره ووت»؛ «وېرېدلی او څارونکی و»؛ یعنې د تعقیب په تمه و. «ویې ویل: زما ربه! ما له ظالم قومه وژغوره!» یعنې له کافرانو. په کیسه کې راغلي چې کله فرعون د موسی د تېښتې خبر شو، نو د هغه د نیولو لپاره یې کسان ولېږل او ویې ویل: «د لارې پر لوړو لارو سپاره شئ، ځکه دی په لارو نه پوهېږي.»
په «صحیح مسلم» (۲۶۹۹) کې د خطر څخه د تېښتې پر مهال پر الله د توکل په اړه د رسول الله صلی الله علیه وسلم ویناوې روایت شوې دي.