رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي، فَاغْفِرْ لِي.
رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي
غږ نه شو پورته کېدای. وروسته بیا هڅه وکړئ.
وېلې زما ربه! ما پر خپل ځان ظلم وكړ، نو ما ته بخښنه وكړې، الله هغه ته بخښنه وكړه، بې شكه همغه ډېر مهربان بخښونكى دى.
د دعا بڼه: «ما پر خپل ځان ظلم وکړ» (ظَلَمْتُ نَفْسِي) په ویلو سره سمدستي توبه کول، او د «ما ته بښنه وکړه» (فَاغْفِرْ لِي) غوښتنه. دا د موسی علیه السلام دعا ده، چې د یوه مصري له ناپامۍ او بېقصده وژلو وروسته یې وکړه.
د شیخ عبدالرحمن السعدي تفسیر
بیا یې له خپل رب څخه بښنه وغوښته او ویې ویل: «زما ربه! ما پر خپل ځان ظلم کړی دی، نو ما ته بښنه وکړه.» نو الله هغه ته بښنه وکړه. بېشکه هغه ډېر بښونکی او ډېر مهربان دی، په ځانګړې توګه له عاجزۍ کوونکو او هغو کسانو سره چې په توبه او رجوع کې بیړه کوي؛ لکه څنګه چې له موسی علیه السلام څخه همداسې وشول.
د امام ابن کثیر تفسیر
نو الله تعالی وفرمایل: «او ښار ته د هغه د اوسېدونکو د غفلت پر مهال ننوت.» ابن جریج له عطاء خراساني او هغه له ابن عباس څخه روایت کوي چې دا د ماښام او ماخوستن ترمنځ و. ابن منکدر له عطاء بن یسار او هغه له ابن عباس څخه روایت کوي چې دا د غرمې نیمایي وه. سعید بن جبیر، عکرمه، سدي او قتاده هم همدا ویلي دي.
«نو هلته یې دوه سړي وموندل چې جګړه یې سره کوله»؛ یعنې یو بل یې وهه او شخړه یې سره کوله. «دا د ده له ډلې و»؛ یعنې د بني اسرائیلو له ډلې څخه و.
«او دا د ده له دښمنانو و»؛ یعنې قبطي و. دا خبره ابن عباس، قتاده، سدي او محمد بن اسحاق کړې ده. نو اسرائیلي له موسی علیه السلام څخه مرسته وغوښته. موسی علیه السلام فرصت وموند، ځکه خلک په غفلت کې وو، نو قبطي ته ورغی.
«نو موسی هغه په سوک وواهه او کار یې ور تمام کړ.» مجاهد ویلي: هغه یې په سوک وواهه، یعنې د موټي په ټولې برخې یې ګوزار ورکړ. قتاده ویلي: هغه یې په یوې امسا وواهه چې له ده سره وه.
«او کار یې ور تمام کړ»؛ یعنې همدغه ګوزار د هغه د مرګ لامل شو او مړ شو. موسی وویل: «دا د شیطان له کاره و؛ بېشکه هغه ښکاره لارورکوونکی دښمن دی. زما ربه! ما پر خپل ځان ظلم کړی دی، نو ما ته بښنه وکړه.» نو الله هغه ته بښنه وکړه. بېشکه هغه ډېر بښونکی او ډېر مهربان دی.
د البغوي تفسیر
«زما ربه! ما پر خپل ځان ظلم کړی دی»؛ یعنې قبطي مې بې له امره وژلی دی. «نو ما ته بښنه وکړه.» نو الله هغه ته بښنه وکړه. بېشکه هغه ډېر بښونکی او ډېر مهربان دی.
په «صحیح البخاري» (۷۵۰۷) کې حدیث قدسي روایت شوی دی: «یو بنده ګناه وکړه او ویې ویل: “اې زما ربه! ما ته بښنه وکړه!” نو الله وفرمایل: “زما بنده پوهېده چې یو رب لري، چې ګناهونه بښي... ما خپل بنده وباښه!”»