Pokuta i prośba o przebaczenie

Tafsir szejka Abdurrahmana as-Saʿdiego

Następnie poprosił swego Pana o przebaczenie: „Panie mój! Doprawdy, wyrządziłem niesprawiedliwość samemu sobie, więc przebacz mi!”. I On mu przebaczył. Zaprawdę, On jest Przebaczający, Litościwy — zwłaszcza wobec tych, którzy są pokorni i bezzwłocznie powracają do Boga w skrusze i pokucie, jak uczynił Mojżesz, pokój z nim.

Tafsir imama Ibn Kathira

Najwyższy powiedział: „I wszedł do miasta w chwili nieuwagi jego mieszkańców”. Ibn Dżurajdż przekazał od Atā al-Churasaniego, od Ibn Abbasa: stało się to między zachodem słońca a nocą. Ibn al-Munkadir przekazał od Atā ibn Jasara, od Ibn Abbasa: stało się to w południe. Tak samo powiedzieli Sa’id ibn Dżubajr, Ikrima, as-Suddi i Katada.

„I zastał w nim dwóch ludzi, którzy się bili” — to znaczy: zadawali sobie ciosy i spierali się. „Ten należał do jego stronnictwa” — to znaczy: był spośród synów Izraela. „A ten należał do jego wrogów” — to znaczy: był Koptą. Tak powiedzieli Ibn Abbas, Katada, as-Suddi i Muhammad ibn Ishak.

Izraelita poprosił Mojżesza, pokój z nim, o pomoc. Mojżesz dostrzegł dogodną sposobność, gdyż ludzie nie zwracali uwagi, i ruszył przeciw Koptowi: „Mojżesz uderzył go pięścią i położył go trupem”. Mudżahid powiedział: „Uderzył go”, czyli dźgnął go złożoną dłonią. Katada powiedział: uderzył go kijem, który miał przy sobie.

„I położył go trupem” — to znaczy, że cios okazał się dla niego śmiertelny i zmarł. Mojżesz powiedział: „To jest dzieło szatana. Zaprawdę, jest on wrogiem, który jawnie sprowadza na manowce. Panie mój! Doprawdy, wyrządziłem niesprawiedliwość samemu sobie, więc przebacz mi!”. I On mu przebaczył. Zaprawdę, On jest Przebaczający, Litościwy.

Tafsir al-Baghawiego

„Powiedział: «Panie mój! Doprawdy, wyrządziłem niesprawiedliwość samemu sobie»” — zabijając Koptę bez nakazu. „Więc przebacz mi!”. I On mu przebaczył. Zaprawdę, On jest Przebaczający, Litościwy.