Молба за спас од казна

Тефсир на шејх Абдуррахман ас-Саади

Тафсир на ајетите 93 и 94: Откако Возвишениот им ги изнесе Своите величествени докази на оние што не веруваа, но тие не им обрнаа внимание и не им се покорија, заслужија казна и им беше ветено дека таа ќе ги снајде.

Алах му укажа на Својот Пратеник да каже: „Кажи: Господару мој, ако ми го покажеш она што им е ветено“ — односно, кога и да ми ја покажеш нивната казна и ме доведеш да ја видам — „тогаш, Господару мој, не оставај ме со народот неправеден“; односно: заштити ме и смилувај ми се, сочувај ме од гревовите со кои ги искуша и кои водат до казна, а исто така заштити ме и од казната што ќе ги снајде, бидејќи кога ќе се спушти општа казна, таа ги опфаќа и непослушните и другите.

Тефсир на имамот Ибн Касир

Возвишениот заповеда да се упатува оваа молба кога ќе настапат казните: „Господару мој, ако ми го покажеш она што им е ветено“, односно: ако ги казниш, а јас би го гледал тоа, тогаш не оставај ме меѓу нив, како што се наведува во хадисот што го пренесува имам Ахмад, а имам ат-Тирмизи го оценил како веродостоен: „Ако посакаш искушение за некој народ, упокои ме кај Тебе неискушан!“ Ова му е кажано на Неговиот пророк Мухаммед, саллаллаху алејхи ве селлем.

Тефсир на ал-Багави

„Господару“ — односно: „О Господару мој!“ „Тогаш, не оставај ме со народот неправеден“ — односно: не уништувај ме со нивното уништување.