വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർത്ഥന

ശൈഖ് അബ്ദുർറഹ്മാൻ അസ്സഅ്ദിയുടെ തഫ്സീർ

അവർക്ക് ശേഷമുള്ളവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന മഹത്തായ പുണ്യം, അവരുടെ പിന്നാലെ നടക്കുകയും അവരുടെ മാർഗദർശനം പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അവരെ പിന്തുടരുകയും അവരുടെ പിന്നിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പിൽക്കാലക്കാരെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്: “അവർക്കു ശേഷം വന്നവർ” (وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ), അതായത് മുഹാജിറുകൾക്കും അൻസ്വാറുകൾക്കും ശേഷം വന്നവർ. അവർ തങ്ങൾക്കും മറ്റെല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കും നന്മ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ” (رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ).

ഇത് മുൻകടന്ന സ്വഹാബികളും അവർക്കു മുമ്പും ശേഷവും വന്നവരുമുൾപ്പെടെ എല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള സമഗ്രമായ പ്രാർത്ഥനയാണ്. വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്തായ ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്: വിശ്വാസികൾ പരസ്പരം പ്രയോജനപ്പെടുകയും, വിശ്വാസം പങ്കിടുന്നതിലൂടെ വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ സ്ഥാപിതമാകുന്ന സാഹോദര്യബന്ധത്തിന്റെ ഫലമായി പരസ്പരം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ ഭാഗമാണ് അവർ പരസ്പരം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും സ്നേഹിക്കുന്നതും.

അതുകൊണ്ടാണ് വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽനിന്ന് പക നീങ്ങണമെന്ന് പ്രാർത്ഥനയിൽ അല്ലാഹു പരാമർശിച്ചത്. അങ്ങനെ പക പൂർണമായോ ഭാഗികമായോ നീങ്ങിയാൽ അതിന്റെ വിപരീതമായ, വിശ്വാസികൾക്കിടയിലെ സ്നേഹം, പരസ്പര സൗഹൃദവും പിന്തുണയും, സദുപദേശവും തുടങ്ങി വിശ്വാസികൾക്ക് പരസ്പരം ബാധ്യതയായ കാര്യങ്ങൾ ഉറപ്പാകുന്നു. “വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയവർ” എന്നു അവർ പറയുന്നതിലൂടെ സ്വഹാബികൾക്കു ശേഷമുള്ളവരെ വിശ്വാസികളായി അല്ലാഹു വിശേഷിപ്പിച്ചു. അതിൽ അവർ വിശ്വാസത്തിൽ സ്വഹാബികളുമായി പങ്കാളികളാണെന്നും വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലും അഖീദയിലും സ്വഹാബികളെ പിന്തുടരുന്നവരാണെന്നും തെളിയുന്നു.

അവർ അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തി വൽ ജമാഅത്താണ്; ഈ സമ്പൂർണ വിശേഷണം അവർക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും യോജിക്കുകയില്ല.

അവരെ പാപങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുകയും അവയ്ക്കായി പാപമോചനം തേടുകയും, പരസ്പരം പാപമോചനം തേടുകയും, വിശ്വാസികളായ സഹോദരന്മാരോടുള്ള പകയും വിദ്വേഷവും ഹൃദയങ്ങളിൽനിന്ന് നീക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരായും വിശേഷിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് നാം വിവരിച്ച കാര്യങ്ങൾ നിർബന്ധമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുക, തനിക്കിഷ്ടമുള്ളത് തന്റെ സഹോദരനും ഇഷ്ടപ്പെടുക, അവൻ സമീപത്തായാലും അകലെയായാലും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനായാലും മരിച്ചവനായാലും അവന് ആത്മാർത്ഥമായ ഉപദേശം നൽകുക എന്നിവയും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വിശ്വാസികൾക്ക് പരസ്പരം ബാധ്യതയായ അവകാശങ്ങളിൽ ഇതും ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഈ മഹത്തായ ആയത്ത് തെളിയിക്കുന്നു.

അവസാനമായി അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്തായ രണ്ടു നാമങ്ങൾകൊണ്ട് പ്രാർത്ഥന സമാപിപ്പിച്ചു. അവ അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ പൂർണതയും അവരോടുള്ള അവന്റെ അതിയായ ദയയും നന്മചെയ്യലും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെയും അവന്റെ ദാസന്മാരുടെയും അവകാശങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ അവർക്കു തൗഫീഖ് നൽകുന്നതും ഇതിൽപ്പെടുന്നു—അതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണത്. ഈ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളാണ് ഈ ഉമ്മത്തിലെ വിഭാഗങ്ങൾ.

ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രയോജനങ്ങൾക്കായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഫയ്‌അ് ലഭിക്കാൻ അർഹതയുള്ളവരും ഇവരാണ്. ഇതിന് യഥാർഥ അവകാശികൾ ഇവരാണ്. അവന്റെ ഔദാര്യത്താലും അനുഗ്രഹത്താലും അല്ലാഹു നമ്മെയും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുത്തട്ടെ. (അൽ).

ഇമാം ഇബ്നു കസീറിന്റെ തഫ്സീർ

“അവർക്കു ശേഷം വന്നവർ പറയുന്നു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ; വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവരോട് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പക ഉണ്ടാക്കരുതേ. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, തീർച്ചയായും നീ അത്യന്തം ദയയുള്ളവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു” (وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ). ഫയ്‌അ് സമ്പത്തിൽനിന്ന് ദരിദ്രർക്ക് അവകാശമുള്ള മൂന്നാമത്തെ വിഭാഗം ഇവരാണ്.

ആദ്യം മുഹാജിറുകൾ, തുടർന്ന് അൻസ്വാറുകൾ, പിന്നെ നന്മയോടെ അവരെ പിന്തുടർന്നവർ. സൂറത്തു തൗബയിലെ ആയത്തിൽ അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: “മുഹാജിറുകളിലും അൻസ്വാറുകളിലും ആദ്യം മുന്നിട്ടവരും, നന്മയോടെ അവരെ പിന്തുടർന്നവരും—അല്ലാഹു അവരെക്കുറിച്ച് തൃപ്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” (التوبة: 100). നന്മയോടെ അവരെ പിന്തുടരുന്നവർ അവരുടെ നല്ല പാതകളും മനോഹരമായ ഗുണങ്ങളും പിന്തുടരുകയും രഹസ്യമായും പരസ്യമായും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്.

അതുകൊണ്ടാണ് ഈ മഹത്തായ ആയത്തിൽ അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്: “അവർക്കു ശേഷം വന്നവർ പറയുന്നു”—അതായത്, അവർ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ; പക ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കരുതേ”—അതായത്, വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവരോട് വെറുപ്പും അസൂയയും (غِلًّا) ഉണ്ടാക്കരുതേ. “ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, തീർച്ചയായും നീ അത്യന്തം ദയയുള്ളവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.” ഈ മഹത്തായ ആയത്തിൽനിന്ന് ഇമാം മാലിക് കണ്ടെത്തിയ നിഗമനം എത്ര നല്ലതാണ്: സ്വഹാബികളെ അധിക്ഷേപിക്കുന്ന റാഫിദിക്ക് ഫയ്‌അ് സമ്പത്തിൽ അവകാശമില്ല.

കാരണം, “ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ; വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവരോട് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പക ഉണ്ടാക്കരുതേ. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, തീർച്ചയായും നീ അത്യന്തം ദയയുള്ളവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു” എന്ന അവരുടെ വാക്കുകളിൽ അല്ലാഹു പ്രശംസിച്ച ഗുണം അവനില്ല.

ഇബ്നു അബീ ഹാതിം പറഞ്ഞു: മൂസാ ഇബ്നു അബ്ദുറഹ്മാൻ അൽ-മസ്റൂഖി ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; മുഹമ്മദ് ഇബ്നു ബിശ്ർ ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; ഇസ്മാഈൽ ഇബ്നു ഇബ്രാഹീം ഇബ്നു മുഹാജിർ, തന്റെ പിതാവിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം ആയിഷയിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു. ആയിഷ പറഞ്ഞു: “അവർക്കുവേണ്ടി പാപമോചനം തേടാൻ നിങ്ങളോട് കൽപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങൾ അവരെ അധിക്ഷേപിച്ചു!”

തുടർന്ന് അവർ ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്തു: “അവർക്കു ശേഷം വന്നവർ പറയുന്നു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ…” (وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ), ആയത്തിന്റെ അവസാനംവരെ.

ഇസ്മാഈൽ ഇബ്നു ഉലയ്യ, അബ്ദുൽമലിക് ഇബ്നു ഉമൈറിൽനിന്ന്, മസ്‌റൂഖിൽനിന്ന്, ആയിഷയിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: ആയിഷ പറഞ്ഞു: “മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)യുടെ സ്വഹാബികൾക്കുവേണ്ടി പാപമോചനം തേടാൻ നിങ്ങളോട് കൽപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങൾ അവരെ അധിക്ഷേപിച്ചു. നിങ്ങളുടെ നബിയെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്: ‘ഈ ഉമ്മത്തിന്റെ അവസാനം അതിന്റെ ആദ്യത്തെ ആളുകളെ ശപിക്കുന്നതുവരെ ഈ ഉമ്മത്ത് അവസാനിക്കുകയില്ല.’” അൽ-ബഗവി ഇത് നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അബൂ ദാവൂദ് പറഞ്ഞു: മുസദ്ദദ് ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; ഇസ്മാഈൽ ഇബ്നു ഇബ്രാഹീം ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; അയ്യൂബ്, സുഹ്‌രിയിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു. സുഹ്‌രി പറഞ്ഞു: ഉമർ (റദിയല്ലാഹു അൻഹു) പറഞ്ഞു: “അവരിൽനിന്ന് യുദ്ധത്തിനായി നിങ്ങൾ കുതിരകളെയോ ഒട്ടകങ്ങളെയോ ഓടിച്ചിട്ടില്ല” (وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ). സുഹ്‌രി പറഞ്ഞു: ഉമർ പറഞ്ഞു: “ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന് (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) മാത്രമായി ലഭിച്ചതാണ്. ഫദക് പോലുള്ള അറബ് ഗ്രാമങ്ങൾ.

ഗ്രാമവാസികളിൽനിന്ന് അല്ലാഹു തന്റെ ദൂതന് തിരിച്ചുനൽകിയതെന്തോ, അത് അല്ലാഹുവിനും ദൂതനും അടുത്ത ബന്ധുക്കൾക്കും അനാഥർക്കും ദരിദ്രർക്കും വഴിപോക്കർക്കും, തങ്ങളുടെ വീടുകളിൽനിന്നും സ്വത്തുക്കളിൽനിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദരിദ്ര മുഹാജിറുകൾക്കും ഉള്ളതാണ്” (الْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ), “അവർക്കു മുമ്പേ മദീനയിൽ താമസമുറപ്പിക്കുകയും വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തവർ” (وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ), “അവർക്കു ശേഷം വന്നവർ” (وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ).

അങ്ങനെ ഈ ആയത്ത് എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊണ്ടു; മുസ്‌ലിംകളിൽ അവകാശമില്ലാത്ത ഒരാളും ശേഷിച്ചില്ല—നിങ്ങളുടെ അധീനതയിലുള്ള ചില അടിമകളൊഴികെ.” അയ്യൂബ് ഇപ്രകാരമാണ് നിവേദനം ചെയ്തത്; എന്നാൽ ഈ നിവേദനശൃംഖലയിൽ കണ്ണിയറ്റമുണ്ട്.

ഇബ്നു ജരീർ പറഞ്ഞു: ഇബ്നു അബ്ദിൽ അഅ്‌ലാ ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; ഇബ്നു സൗർ ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; മഅ്മർ, അയ്യൂബിൽനിന്ന്, ഇക്രിമ ബിൻ ഖാലിദിൽനിന്ന്, മാലിക് ബിൻ ഔസ് ബിൻ അൽ-ഹദഥാനിൽനിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തു. ഉമർ ബിൻ അൽ-ഖത്താബ് പാരായണം ചെയ്തു: “ദാനധർമ്മങ്ങൾ ദരിദ്രർക്കും അഗതികൾക്കും മാത്രമുള്ളതാണ്” (إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ), തുടർന്ന് “സർവജ്ഞനും യുക്തിമാനുമാകുന്നു” (عَلِيمٌ حَكِيمٌ) എന്നതുവരെ. പിന്നെ പറഞ്ഞു: “ഇത് ഇവർക്കുള്ളതാണ്.”

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പാരായണം ചെയ്തു: “നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും യുദ്ധമുതൽ നേടിയാൽ അതിന്റെ അഞ്ചിലൊന്ന് അല്ലാഹുവിനും ദൂതനും അടുത്ത ബന്ധുക്കൾക്കും അനാഥർക്കും ദരിദ്രർക്കും…” (وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ). പിന്നെ പറഞ്ഞു: “ഇത് ഇവർക്കുള്ളതാണ്.”

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പാരായണം ചെയ്തു: “ഗ്രാമവാസികളിൽനിന്ന് അല്ലാഹു തന്റെ ദൂതന് തിരിച്ചുനൽകിയതെന്തോ…” (مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى), “ദരിദ്രർക്കുള്ളത്” എന്ന ഭാഗംവരെ (لِلْفُقَرَاءِ), തുടർന്ന് “അവർക്കു മുമ്പേ മദീനയിൽ താമസമുറപ്പിക്കുകയും വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തവർ” (وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانِ), “അവർക്കു ശേഷം വന്നവർ” (وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ) എന്നിവയും. പിന്നെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഈ ആയത്ത് എല്ലാ മുസ്‌ലിംകളെയും പൊതുവായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അവകാശമില്ലാത്ത ഒരാളുമില്ല.”

തുടർന്ന് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ജീവിച്ചിരുന്നാൽ, സറൂ ഹുമൈറിലെ ആട്ടിടയൻ പോലും ഇതിൽ തന്റെ ഓഹരി വാങ്ങിയെത്തും; അതിനായി അവന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുപോലും വന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും.” (التوبة: 60; الأنفال: 41).

അൽ-ബഗവിയുടെ തഫ്സീർ

അല്ലാഹു അത്യുന്നതനായവൻ പറഞ്ഞത്: “അവർക്കു ശേഷം വന്നവർ” (وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِم്). മുഹാജിറുകൾക്കും അൻസ്വാറുകൾക്കും ശേഷം അന്ത്യനാൾവരെ വരുന്ന താബിഉകളെയാണ് ഇതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

അവർ തങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിൽ തങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയവർക്കും വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും പാപമോചനം തേടുകയും ചെയ്യുന്നതായി പിന്നീട് പറയുന്നു: “അവർ പറയുന്നു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ കടന്നുപോയ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ; ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പക ഉണ്ടാക്കരുതേ” (يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا)—അതായത്, വഞ്ചനയും അസൂയയും വെറുപ്പും—“വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവരോട്. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, തീർച്ചയായും നീ അത്യന്തം ദയയുള്ളവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.”

സ്വഹാബികളിൽ ആരോടെങ്കിലും ഹൃദയത്തിൽ പക ഉള്ളവനും അവർക്കെല്ലാവർക്കും വേണ്ടി കരുണ പ്രാർത്ഥിക്കാത്തവനും ഈ ആയത്തിൽ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചവരിൽപ്പെടുന്നില്ല. കാരണം, അല്ലാഹു വിശ്വാസികളെ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളായി ക്രമപ്പെടുത്തി: മുഹാജിറുകൾ, അൻസ്വാറുകൾ, അല്ലാഹു വിവരിച്ച ഗുണങ്ങളുള്ള താബിഉകൾ. ഈ ഗുണമുള്ള താബിഉകളിൽപ്പെടാത്തവൻ വിശ്വാസികളുടെ വിഭാഗങ്ങളിൽനിന്ന് പുറത്താണ്. ഇബ്നു അബീ ലൈല പറഞ്ഞു: “ജനങ്ങൾ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളാണ്: ദരിദ്ര മുഹാജിറുകൾ, മദീനയിൽ താമസമുറപ്പിക്കുകയും വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തവർ, അവർക്കുശേഷം വന്നവർ. ഈ വിഭാഗങ്ങളിൽനിന്ന് പുറത്താകാതിരിക്കാൻ നീ പരിശ്രമിക്കുക.”

അബൂ സഈദ് അശ്ശുറൈഹി ഞങ്ങളോട് അറിയിച്ചു; അബൂ ഇസ്ഹാഖ് അഥ്-ഥഅ്ലബി ഞങ്ങളോട് അറിയിച്ചു; അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഹാമിദ് ഞങ്ങളോട് അറിയിച്ചു; അഹ്മദ് ബിൻ അബ്ദില്ലാഹ് ബിൻ സുലൈമാൻ ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; ഇബ്നു നുമൈർ ഞങ്ങളോട് നിവേദനം ചെയ്തു; എന്റെ പിതാവ് ഇസ്മാഈൽ ബിൻ ഇബ്രാഹീമിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം അബ്ദുൽമലിക് ബിൻ ഉമൈറിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം മസ്‌റൂഖിൽനിന്ന്, അദ്ദേഹം ആയിഷയിൽനിന്ന് (റദിയല്ലാഹു അൻഹാ) നിവേദനം ചെയ്തു. ആയിഷ പറഞ്ഞു: “മുഹമ്മദ് നബി (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം)യുടെ സ്വഹാബികൾക്കുവേണ്ടി പാപമോചനം തേടാൻ നിങ്ങളോട് കൽപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങൾ അവരെ അധിക്ഷേപിച്ചു.

നിങ്ങളുടെ നബിയെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്: ‘ഈ ഉമ്മത്തിന്റെ അവസാനം അതിന്റെ ആദ്യത്തെ ആളുകളെ ശപിക്കുന്നതുവരെ ഈ ഉമ്മത്ത് അവസാനിക്കുകയില്ല.’”

മാലിക് ബിൻ മിഖ്‌വൽ പറഞ്ഞു: ആമിർ ബിൻ ശരാഹീൽ അശ്ശഅ്ബി പറഞ്ഞു: “മാലിക്കേ, യഹൂദരും ക്രിസ്ത്യാനികളും റാഫിദികളേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരായി. യഹൂദരോട് അവരുടെ മതത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠർ ആരെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ‘മൂസാ നബിയുടെ സഹചാരികൾ.’ ക്രിസ്ത്യാനികളോട് അവരുടെ മതത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠർ ആരെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ‘ഈസാ നബിയുടെ ഹവാരികൾ.’ എന്നാൽ റാഫിദികളോട് അവരുടെ മതത്തിലെ ഏറ്റവും ദുഷ്ടർ ആരെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ‘മുഹമ്മദ് നബിയുടെ സ്വഹാബികൾ.’

അവർക്കുവേണ്ടി പാപമോചനം തേടാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അവർ സ്വഹാബികളെ അധിക്ഷേപിച്ചു. അതിനാൽ അന്ത്യനാൾവരെ അവരുടെ നേരെ വാൾ ഊരിപ്പിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ പതാക ഉയരുകയില്ല; അവരുടെ കാൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയില്ല; അവരുടെ വാക്ക് ഏകോപിക്കുകയുമില്ല. യുദ്ധത്തിനായി അവർ തീ കൊളുത്തുമ്പോഴെല്ലാം, അവരുടെ രക്തം ചിന്തിച്ചും കൂട്ടായ്മ തകർത്തും അവരുടെ വാദം പരാജയപ്പെടുത്തിയുമാണ് അല്ലാഹു അതണയ്ക്കുന്നത്.

വഴിതെറ്റിക്കുന്ന പക്ഷപാതങ്ങളിൽനിന്ന് അല്ലാഹു നമ്മെയും നിങ്ങളെയും കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.”

മാലിക് ബിൻ അനസ് പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) സ്വഹാബികളിൽ ഒരാളെയെങ്കിലും വെറുക്കുന്നവനോ, അവർക്കെതിരെ ഹൃദയത്തിൽ പക സൂക്ഷിക്കുന്നവനോ മുസ്‌ലിംകളുടെ ഫയ്‌അ് സമ്പത്തിൽ അവകാശമുള്ളവനല്ല.”

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം “ഗ്രാമവാസികളിൽനിന്ന് അല്ലാഹു തന്റെ ദൂതന് തിരിച്ചുനൽകിയതെന്തോ…” (مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى) എന്നു തുടങ്ങുന്ന ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്ത്, “ദരിദ്ര മുഹാജിറുകൾക്കും, മദീനയിൽ താമസമുറപ്പിക്കുകയും വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തവർക്കും, അവർക്കുശേഷം വന്നവർക്കും…” (لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ) എന്നു വായിച്ച് “അത്യന്തം ദയയുള്ളവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു” (رَءُوفٌ رَحِيمٌ) എന്നിടംവരെ എത്തിച്ചു.