Besimi dhe shpëtimi në Xhenet

Tefsiri i shejh Abdurrahman Es-Sa’diut

Ndërsa atyre që besojnë, Allahu u sjell si shembull gruan e Faraonit... - Ajo ishte Asijah, e bija e Mizahimit (Allahu qoftë i kënaqur me të!), e cila iu drejtua Zotit të saj me këtë lutje: “Zoti im, më bëj një vend tek Ti në Xhenet! Më shpëto prej Faraonit dhe veprave të tij, më shpëto edhe prej popullit mizor!” - Allahu i Madhëruar e përshkruan atë si besimtare të sinqertë dhe të nënshtruar, e cila iu lut me përkushtim Atij. Ajo iu drejtua Zotit të saj me kërkesat më të larta për të cilat mund të lutet njeriu: për hyrjen në Xhenet dhe për të qenë afër Zotit të botëve, Bujarit të Gjithëmëshirshëm.

Ajo iu lut Allahut, gjithashtu, që ta shpëtonte nga e keqja e Faraonit dhe nga e keqja e çdo zullumqari. Allahu i Madhëruar iu përgjigj lutjes së saj, dhe prandaj ajo jetoi me besim të pastër, të plotë e të patundur. Allahu, gjithashtu, e shpëtoi atë nga të gjitha sprovat. Për këtë çështje, Profeti (a.s.) ka thënë: “Prej burrave ka pasur shumë njerëz të përkryer.

Ndërsa prej grave kanë qenë të përkryera veçse Merjemja - e bija e Imranit, Asijah - e bija e Mizahimit, Hadixhja - e bija e Huejlidit, dhe Aishja, vlera e së cilës mbi gratë e botës është si vlera e therid -it [1] mbi ushqimet e tjera.” 1 i-i ishte një lloj ushqimi, më i miri për atë kohë dhe vend. Krahasimi tregon thjesht se Aishja qëndron mbi të gjitha gratë e botës.

Tefsiri i imamit Ibn Kethir

Ky është një shembull që Allahu ua paraqet besimtarëve: shoqërimi me jobesimtarët nuk u bën dëm, nëse kanë nevojë për ta, siç thotë i Lartësuari: «Besimtarët të mos i marrin jobesimtarët për miq në vend të besimtarëve. Kush e bën këtë, nuk ka asgjë me Allahun, përveç rastit kur duhet të ruheni prej tyre.» (Ali Imran, 3:28). Katadeja tha: «Faraoni ishte më tirani dhe më i larguari nga e vërteta ndër njerëzit e tokës.

Për Allahun, mosbesimi i bashkëshortit nuk i bëri dëm gruas së tij, kur ajo iu bind Zotit të saj. Kështu ta dini se Allahu është Gjykatës i Drejtë dhe askënd nuk e ndëshkon për mëkatin e një tjetri.»

Ibn Xheriri tha: Na përcolli Ismail ibn Hafs el-Ebeli: Na përcolli Muhamed ibn Xhafer, nga Sulejman et-Tejmi, nga Ebu Uthman en-Nehdij, nga Selmani, i cili tha: «Gruaja e Faraonit torturohej në diell. Kur ata largoheshin prej saj, engjëjt e hijesonin me krahët e tyre, dhe ajo shihte shtëpinë e saj në Xhenet.» Pastaj ai e përcolli këtë edhe nga Muhamed ibn Ubejd el-Muharibij, nga Esbat ibn Muhamed, nga Sulejman et-Tejmi, me të njëjtin zinxhir transmetimi.

Pastaj Ibn Xheriri tha: Më përcolli Jakub ibn Ibrahim: Na përcolli Ibn Uleje, nga Hisham ed-Destavaij: Na përcolli el-Kasim ibn Ebi Bezze, i cili tha: «Gruaja e Faraonit pyeste: “Kush fitoi?” I thoshin: “Fituan Musai dhe Haruni.” Ajo thoshte: “Besova në Zotin e Musait dhe Harunit.” Faraoni dërgoi njerëz tek ajo dhe tha: “Gjeni shkëmbin më të madh që mund të gjeni.

Nëse ajo këmbëngul në fjalën e saj, hidheni mbi të; nëse heq dorë, ajo mbetet gruaja ime.” Kur shkuan tek ajo, ajo ngriti sytë drejt qiellit dhe pa shtëpinë e saj në Xhenet. Kështu, ajo qëndroi e patundur në fjalën e saj, shpirti iu mor, dhe shkëmbi u hodh mbi trupin e saj pa shpirt.»

Fjala e saj: «Zoti im! Ndërto për mua tek Ti një shtëpi në Xhenet», dijetarët e kanë shpjeguar kështu: «Ajo zgjodhi fqinjin para banesës» [afërsinë me Allahun para vetë Xhenetit]. Për këtë është transmetuar edhe diçka në një hadith të ngritur te Profeti (مرفوع).

«Dhe më shpëto nga Faraoni dhe veprat e tij», domethënë: Më çliro prej tij, sepse unë distancohem para Teje nga veprat e tij. «Dhe më shpëto nga populli keqbërës!» Kjo grua ishte Asija, bija e Muzahimit, Allahu qoftë i kënaqur me të.

Ebu Xhafer er-Razi transmeton nga er-Rabi ibn Enes, nga Ebu el-Alije, i cili tha: «Besimi i gruas së Faraonit erdhi pas besimit të gruas së kujdestarit të thesarit të Faraonit. Kjo ndodhi kur ajo po krihte flokët e së bijës së Faraonit dhe krehri i ra nga dora. Ajo tha: “I mjerë qoftë ai që mohon Allahun!” E bija e Faraonit i tha: “A ke zot tjetër përveç babait tim?”

Ajo u përgjigj: “Zoti im, Zoti i babait tënd dhe Zoti i çdo gjëje është Allahu.” E bija e Faraonit e goditi me shuplakë dhe e rrahu, pastaj ia tregoi të atit. Faraoni dërgoi njerëz tek ajo dhe e pyeti: “A po adhuron një zot tjetër përveç meje?” Ajo u përgjigj: “Po.

Zoti im, Zoti yt dhe Zoti i çdo gjëje është Allahu, dhe Atë adhuroj.” Faraoni e torturoi: ia nguli kunjat, ia lidhi duart dhe këmbët dhe lëshoi gjarpërinj mbi të. Ajo vijoi të qëndronte kështu. Një ditë Faraoni shkoi tek ajo dhe e pyeti: “A nuk do të heqësh dorë?”

Ajo i tha: “Zoti im, Zoti yt dhe Zoti i çdo gjëje është Allahu.” Ai i tha: “Nëse nuk vepron siç të them, do ta ther djalin tënd para syve të tu.” Ajo iu përgjigj: “Bëj ç’të duash.” Ai ia theri djalin para saj. Shpirti i djalit e përgëzoi: “Gëzohu, o nëna ime!

Te Allahu do të kesh këtë e këtë shpërblim.” Ajo duroi. Një ditë tjetër Faraoni shkoi tek ajo dhe i tha të njëjtën gjë; ajo iu përgjigj njësoj. Ai ia theri edhe djalin tjetër para syve të saj. Edhe shpirti i tij e përgëzoi e i tha: “Duro, o nëna ime! Te Allahu do të kesh këtë e këtë shpërblim.”»

Ai tha: «Gruaja e Faraonit dëgjoi fjalët e shpirtit të djalit të saj të madh, pastaj të djalit të vogël, dhe besoi. Allahu ia mori shpirtin gruas së kujdestarit të thesarit të Faraonit dhe ia zbuloi gruas së Faraonit mbulesën, rrobën, vendbanimin dhe nderimin që ajo kishte në Xhenet, derisa i pa. Kështu, besimi, bindja dhe vërtetimi i saj u shtuan. Faraoni mori vesh për besimin e saj dhe u tha parisë: “Çfarë dini për Asija bint Muzahim?”

Ata e lavdëruan. Ai u tha: “Ajo adhuron dikë tjetër përveç meje.” Ata i thanë: “Vraje!” Ai ia nguli kunjat dhe ia lidhi duart e këmbët. Atëherë Asija iu lut Zotit të saj dhe tha: “Zoti im! Ndërto për mua tek Ti një shtëpi në Xhenet.”

Pikërisht atëherë Faraoni u gjend pranë saj. Ajo buzëqeshi kur pa shtëpinë e saj në Xhenet. Faraoni tha: “A nuk çuditeni nga marrëzia e saj? Ne po e torturojmë, ndërsa ajo po qesh!” Pastaj Allahu ia mori shpirtin. Allahu qoftë i kënaqur me të.»

Tefsiri i El-Begaviut

Pastaj Allahu tregoi se mosbindja e dikujt tjetër nuk i bën dëm njeriut nëse ai vetë është i bindur, dhe tha: «Allahu u ka dhënë si shembull atyre që besojnë gruan e Faraonit»; ajo ishte Asija bint Muzahim. Mufesirët kanë thënë: Kur Musai i mundi magjistarët, gruaja e Faraonit besoi. Kur Faraoni e kuptoi se ajo kishte pranuar Islamin, ia nguli duart dhe këmbët me katër kunja dhe e la në diell. Selmani tha: «Gruaja e Faraonit torturohej në diell dhe, kur ata largoheshin prej saj, engjëjt e hijesonin.»

«Kur ajo tha: “Zoti im! Ndërto për mua tek Ti një shtëpi në Xhenet”», Allahu ia zbuloi asaj shtëpinë në Xhenet, derisa e pa. Në rrëfimin për këtë ngjarje thuhet se Faraoni urdhëroi të sillnin një shkëmb të madh për ta hedhur mbi të. Kur ia sollën shkëmbin, ajo tha: «Zoti im!

Ndërto për mua tek Ti një shtëpi në Xhenet», dhe pa shtëpinë e saj në Xhenet, të bërë prej një margaritari të bardhë. Pastaj iu mor shpirti dhe shkëmbi u hodh mbi trupin e saj pa shpirt, kështu që ajo nuk ndjeu dhimbje. Hasani dhe Ibn Kejsani kanë thënë: «Allahu e ngriti gruan e Faraonit në Xhenet, ku ajo ha dhe pi.»

«Dhe më shpëto nga Faraoni dhe veprat e tij»: Mukatili tha: «Veprat e tij» do të thotë shirku. Ebu Salihu transmeton nga Ibn Abasi se «veprat e tij» do të thotë marrëdhëniet e tij intime. «Dhe më shpëto nga populli keqbërës!», domethënë jobesimtarët.