رَبِّ اغْفِرْ لِي، وَلِوَالِدَيَّ، وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا، وَلِلْمُؤْمِنِينَ، وَالْمُؤْمِنَاتِ، وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا.
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا
Ngarkimi i audios dështoi. Provo përsëri më vonë.
O Zoti im, falmë mua dhe prindërit e mi, si dhe çdo besimtar, që kërkon strehim në shtëpinë time! Fali të gjithë besimtarët e besimtaret, ndërsa keqbërësve shtoju vetëm shkatërrim!”
Forma gjithëpërfshirëse «ighfir li» (لِي اغْفِرْ) përfshin lutjen për falje për veten, prindërit, mysafirët e afërt dhe të gjithë besimtarët, burra e gra, deri në Ditën e Gjykimit.
Tefsiri i shejh Abdurrahman Es-Sa’diut
“O Zoti im! Më fal mua, fali prindërit e mi, ata që hynë në shtëpinë time si besimtarë dhe të gjithë besimtarët e besimtaret! Ndërsa jobesimtarëve shtoju veçse dëshpërim!”.” – Me kategoritë e para që përmendi në lutjen e tij, Nuhu (a.s.) tregoi rëndësinë dhe gradën e tyre dhe faktin që ata janë njerëzit më parësorë për t’u bërë mirësi dhe për t’u lutur. Më pas, ai e përgjithësoi lutjen, duke futur të gjithë besimtarët dhe besimtaret.
Ndërsa për jobesimtarët, ai u lut që Allahu i Lartësuar t’u shtonte atyre veçse dëshpërim e shkatërrim.
Tefsiri i imamit Ibn Kethir
Pastaj tha: «Zoti im, më fal mua, prindërit e mi dhe këdo që hyn në shtëpinë time si besimtar» (71:28). Ed-Dahhaku tha: «Domethënë, në xhaminë time.» Nuk ka pengesë që ajeti të merret sipas kuptimit të tij të drejtpërdrejtë: ai u lut për këdo që hynte në shtëpinë e tij duke qenë besimtar.
Imam Ahmedi ka thënë: Na tregoi Ebu Abdurrahmani, na tregoi Hajue, na njoftoi Salim ibn Gajlani se El-Uelid ibn Kajs et-Tuxhibij e kishte njoftuar se kishte dëgjuar Ebu Seid el-Hudriun — ose: nga Ebu el-Hejthemi, nga Ebu Seidi — të thoshte se e kishte dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ duke thënë: «Mos u shoqëro veçse me besimtar dhe ushqimin tënd le ta hajë vetëm një i devotshëm.» E transmetuan gjithashtu Ebu Davudi dhe Tirmidhiu nga hadithi i Abdullah ibn Mubarekut, nga Hajue ibn Shurejh, me këtë zinxhir. Pastaj Tirmidhiu tha: «Ne e njohim vetëm përmes këtij zinxhiri.»
Fjalët e Tij: «dhe për besimtarët dhe besimtaret» (71:28), janë lutje për të gjithë besimtarët, burra e gra, dhe përfshijnë të gjallët dhe të vdekurit. Prandaj është e pëlqyeshme të bëhet një lutje e tillë, duke ndjekur shembullin e Nuhut, paqja qoftë mbi të, si dhe atë që është përcjellë në transmetime dhe në lutjet e ligjësuara. Fjalët e Tij: «dhe keqbërësve mos u shto veçse shkatërrim» (71:28). Es-Suddij tha: «Veçse shkatërrim.»
Muxhahidi tha: «Veçse humbje», domethënë, në këtë botë dhe në botën tjetër. Këtu përfundon tefsiri i sures «Nuh». Falënderimi dhe mirësia i takojnë Allahut.
Tefsiri i El-Begaviut
«Zoti im, më fal mua dhe prindërit e mi» (71:28). Emri i babait të tij ishte Lamek ibn Metushelah, ndërsa emri i nënës së tij ishte Semha bint Enush; të dy ishin besimtarë. «Dhe këdo që hyn në shtëpinë time» — domethënë, në banesën time. «Si besimtar» (71:28).
Ed-Dahhaku dhe El-Kelbiju thanë: «Në xhaminë time.» Është thënë gjithashtu: «Në anijen time.» «Dhe për besimtarët dhe besimtaret» (71:28): kjo është e përgjithshme për këdo që besoi në Allahun dhe i vërtetoi të dërguarit. «Dhe keqbërësve mos u shto veçse shkatërrim» (71:28): asgjësim dhe shkatërrim.
Allahu ia pranoi lutjen dhe i shkatërroi ata. Është thënë se emri i saj ishte Hejgel bint Lamuş ibn Metushelah dhe se ajo ishte kushërira e tij, vajza e xhaxhait të tij.
Në «Sunen et-Tirmidhi» (nr. 3534) përcillet: «Kujtdo që kërkon falje për besimtarët, burra e gra, i shënohet një vepër e mirë për çdo besimtar!»