நோயில் பணிவும் இறைநம்பிக்கையும்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

அதாவது, நம் அடியாரும் தூதருமான அய்யூபை நினைவுகூர்வீராக! அவரைப் புகழ்ந்து, அவருடைய அந்தஸ்தை உயர்த்துவீராக! அவரை மிகக் கடுமையான சோதனைக்கு உள்ளாக்கியபோது, அவர் பொறுமையுடனும் அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பைப் பொருந்திக்கொண்டும் இருந்தார். அல்லாஹ்வின் சோதனையாகவும் பரீட்சையாகவும் ஷைத்தான் அவரது உடலின் மீது அதிகாரம் செலுத்தினான்.

அவன் அவரது உடலுக்குள் ஊதியதால், அதில் பெரும் புண்கள் ஏற்பட்டன. அவர் நீண்ட காலம் அவ்வாறே இருந்தார்; சோதனை அவருக்கு மிகக் கடுமையாகியது. அவருடைய குடும்பத்தினர் இறந்தனர்; அவருடைய செல்வமும் அழிந்தது. அப்போது அவர் தம் இறைவனை அழைத்து: “எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது; நீயோ கருணையாளர்களில் மிகக் கருணையாளன்” என்றார்.

தமது நிலையை எடுத்துரைத்து அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டார்; துன்பம் தம்மை எல்லா வகையிலும் சூழ்ந்துவிட்டது என்பதைத் தெரிவித்தார்.

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

அய்யூப் (அலை) அவர்களின் செல்வம், பிள்ளைகள் மற்றும் உடல் ஆகியவற்றில் அவருக்கு ஏற்பட்ட சோதனையை அல்லாஹ் இங்கே எடுத்துரைக்கிறான். அவரிடம் ஏராளமான கால்நடைகளும் பயிர்களும், பல பிள்ளைகளும், விரும்பத்தக்க இல்லங்களும் இருந்தன. இவை அனைத்திலும் அவர் சோதிக்கப்பட்டார்; அவை முற்றிலும் அவரிடமிருந்து அகன்றுபோயின. பின்னர் அவரது உடலிலும் சோதனை ஏற்பட்டது.

அவரது உடல் முழுவதும் தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அவருடைய இதயமும் நாவும் மட்டுமே நோயின்றி இருந்தன; அவற்றால் அவர் வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்தார். அவருடன் அமர்ந்திருப்பவர்கள்கூட அவரை வெறுத்து விலகினர். ஊரின் ஓரத்தில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார்.

அவருக்கு அன்பு காட்டிய ஒரே நபர் அவருடைய மனைவியே; அவள் அவருடைய தேவைகளைக் கவனித்துக்கொண்டாள். அவள் வறுமையில் சிக்கி, அவருக்காக மக்களிடம் கூலி வேலை செய்தாள் என்றும் கூறப்படுகிறது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்களில் மிகக் கடுமையாகச் சோதிக்கப்படுபவர்கள் நபிமார்கள்; பின்னர் நல்லோர்கள்; அதன் பின்னர் அவர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் இருப்பவர்கள்.” மற்றொரு ஹதீஸில்: “ஒருவர் தமது மார்க்க உறுதியின் அளவுக்கேற்ப சோதிக்கப்படுவார். அவரது மார்க்கத்தில் உறுதி இருந்தால், அவருடைய சோதனை அதிகரிக்கப்படும்” என்று வந்துள்ளது. அல்லாஹ்வின் நபி அய்யூப் (அலை) பொறுமையில் உச்சநிலையை அடைந்திருந்தார்; பொறுமைக்கான எடுத்துக்காட்டாக அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

யஸீத் இப்னு மைஸரா கூறுகிறார்: அல்லாஹ் அய்யூப் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தையும் செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் அகற்றி, அவரிடம் எதுவும் மிஞ்சாமல் சோதித்தபோது, அவர் அல்லாஹ்வை மிகச் சிறப்பாக நினைவுகூர்ந்தார். பின்னர், “அனைத்துக்கும் உரிய இறைவனே! உமக்கே புகழ். நீர் எனக்கு அருள்புரிந்தீர்; செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் வழங்கினீர்.

என் இதயத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் அவை புகுந்திருந்தன. பின்னர் அவை அனைத்தையும் என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொண்டீர்; என் இதயத்தைத் தூய்மையாக்கினீர். எனக்கும் உமக்கும் இடையில் இப்போது எதுவும் தடையாக இல்லை. என் எதிரியான இப்லீஸ், நீர் செய்ததை அறிந்திருந்தால், அவன் என்னைப் பார்த்துப் பொறாமைப்படுவான்” என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட இப்லீஸ் மிகவும் வெறுப்புற்றான் என்றும் அவர் கூறினார்.

அய்யூப் (அலை) மேலும் கூறினார்: “என் இறைவா! நீர் எனக்குச் செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் வழங்கியிருந்தீர். ஆனால் நான் யாருக்காவது அநீதி இழைத்ததால், என்மீது முறையிடுவதற்கு ஒருவர் கூட என் வாசலில் வந்ததில்லை; இதை நீர் நன்கறிவீர். எனக்காகப் படுக்கை விரிக்கப்பட்டபோதெல்லாம், அதை விட்டுவிட்டு, ‘என் ஆன்மாவே!

நீ படுக்கையில் சாய்வதற்காகப் படைக்கப்படவில்லை’ என்று என்னிடம் கூறிக்கொள்வேன். உமது திருப்தியை நாடியே அவ்வாறு செய்தேன்.” இதை இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்துள்ளார்.

வஹ்ப் இப்னு முனப்பிஹ் அவர்களிடமிருந்து, அய்யூப் (அலை) அவர்களைப் பற்றிய நீண்ட செய்தி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதை இப்னு ஜரீர் மற்றும் இப்னு அபீ ஹாதிம் அவர்களின் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகக் கூறியுள்ளனர். பிற்காலத் தஃப்ஸீர் ஆசிரியர்களில் பலரும் அதைக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அதில் விசித்திரமான செய்திகள் இருப்பதாலும் நீண்டதாக இருப்பதாலும் அவற்றை இங்கே விட்டுவிட்டோம்.

அய்யூப் (அலை) நீண்ட காலம் சோதனையில் இருந்ததாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பிரார்த்தனைக்குத் தூண்டிய காரணம் குறித்து அறிஞர்கள் மாறுபட்டுள்ளனர். அல்-ஹசன் மற்றும் கதாதா கூறினார்கள்: அய்யூப் (அலை) ஏழு ஆண்டுகளும் சில மாதங்களும் சோதிக்கப்பட்டார். இஸ்ரவேல் மக்களின் குப்பைக் குவியலில் கிடத்தப்பட்டிருந்தார்; கால்நடைகள் அவரது உடல்மீது நடமாடின.

பின்னர் அல்லாஹ் அவருக்குத் துன்பநிவாரணம் அளித்து, அவரது நற்கூலியை மகத்தானதாக்கி, அவரைப் புகழ்ந்தான். வஹ்ப் இப்னு முனப்பிஹ் கூறினார்: அவர் மூன்று ஆண்டுகள் சோதனையில் இருந்தார்; அந்தக் காலம் அதிகரிக்கவோ குறையவோ இல்லை.

அஸ்-ஸுத்தீ கூறினார்: அய்யூப் அவர்களின் சதை உதிர்ந்து, நரம்புகளும் எலும்புகளும் மட்டுமே எஞ்சின. அவருடைய மனைவி அவரைக் கவனித்து, உணவு கொண்டு வந்தாள். அவருடைய நோய் நீண்டபோது மனைவி, “அல்லாஹ்விடம் உங்களுக்குத் துன்பநிவாரணம் அளிக்குமாறு வேண்டிக்கொள்ளலாமே?” என்று கேட்டாள்.

அதற்கு அவர், “நான் எழுபது ஆண்டுகள் ஆரோக்கியமாக வாழ்ந்தேன். அல்லாஹ்வுக்காக எழுபது ஆண்டுகள் பொறுமையாக இருப்பது அவனுக்காகப் பெரிய காரியமா?” என்றார். அவள் இதனால் மனமுடைந்து வெளியேறினாள். மக்களுக்காகக் கூலி வேலை செய்து, கிடைத்ததை அவருக்குக் கொண்டு வந்து உணவளித்தாள்.

இப்லீஸ் பாலஸ்தீனத்தைச் சேர்ந்த, தனக்கு நண்பர்களாகவும் சகோதரர்களாகவும் இருந்த இருவரிடம் சென்று, “உங்கள் சகோதரர் அய்யூபுக்கு இத்தகைய துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது” என்று கூறினான். “அவரைச் சந்தித்து நலம் விசாரியுங்கள்; உங்கள் நிலத்தின் திராட்சை மதுவையும் எடுத்துச் செல்லுங்கள். அவர் அதைக் குடித்தால் குணமடைவார்” என்றும் சொன்னான். அவர்கள் அய்யூபிடம் வந்தபோது அவரைப் பார்த்து அழுதனர்.

“நீங்கள் யார்?” என்று அவர் கேட்டார். “நாங்கள் இன்னாரும் இன்னாரும்” என்றனர். அவர், “சோதனை நேரத்தில் என்னைத் தனியே விட்டுவிடாதவர்களே, உங்களை வரவேற்கிறேன்” என்றார். அவர்கள், “நீங்கள் ஒன்றை உள்ளத்தில் மறைத்து, வேறொன்றை வெளியில் காட்டியிருக்கலாம்; அதனால்தான் அல்லாஹ் உங்களைச் சோதித்திருக்கலாம்” என்றனர்.

அவர் வானத்தை நோக்கித் தலையை உயர்த்தி, “நான் எதையும் மறைத்து, வேறொன்றை வெளிப்படுத்தியதாக அவன் அறிவான். என் இறைவன், நான் பொறுமையாக இருக்கிறேனா அல்லது மனமுடைகிறேனா என்பதைச் சோதிப்பதற்காகவே என்னைச் சோதித்தான்” என்றார். அவர்கள், “எங்கள் மதுவைக் குடியுங்கள்; குணமடைவீர்கள்” என்றனர். அவர் கோபமடைந்து, “தீயவன் உங்களிடம் வந்து இதைச் செய்யும்படி ஏவியிருக்கிறான்.

உங்கள் பேச்சும் உணவும் பானமும் எனக்குத் தடை” என்றார். அவர்கள் அங்கிருந்து எழுந்து சென்றனர்.

அவருடைய மனைவி மக்களுக்காக வேலைக்குச் சென்றாள். ஒரு வீட்டில் அப்பம் சுட்டபோது, அங்கிருந்த சிறுவன் தூங்கிக்கொண்டிருந்ததால் அவனை எழுப்ப விரும்பாதவர்கள் ஓர் அப்பத்தை அவளுக்குக் கொடுத்தனர். அவள் அதை அய்யூபிடம் கொண்டு வந்தாள். அவர் அதை அடையாளம் காணாமல், “நீ இதுபோன்றதை எனக்குக் கொண்டு வந்ததில்லை; இன்று உனக்கு என்ன ஆயிற்று?”

என்று கேட்டார். அவள் நடந்ததைச் சொன்னாள். “அந்தச் சிறுவன் எழுந்து, அப்பத்தைக் கேட்டு, அது கிடைக்காததால் அழுதுகொண்டிருப்பானோ? அவன் வேறு எதையும் ஏற்காமல், அதையே விரும்புவானோ?” என்று அவர் கேட்டார். “அல்லாஹ் அய்யூபுக்கு அருள்புரிவானாக!”

என்று கூறி, அவள் அப்பத்தை அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு திரும்பினாள்.

பின்னர் இப்லீஸ் ஒரு மருத்துவரின் உருவில் அவளிடம் வந்து, “உன் கணவரின் நோய் நீண்டுவிட்டது. அவர் குணமடைய விரும்பினால், ஒரு ஈயைப் பிடித்து, இன்னார் இனத்தவரின் சிலையின் பெயரால் அறுத்து விடட்டும். அவர் குணமடைந்துவிடுவார்” என்றான். அவள் இதை அய்யூபிடம் கூறினாள்.

அவர், “தீயவன் உன்னிடம் வந்துவிட்டான். நான் குணமடைந்தால் உன்னை நூறு சவுக்கடி அடிப்பதாக அல்லாஹ்வுக்காக நேர்ச்சை செய்கிறேன்” என்றார்.

அவருடைய மனைவி அவருக்காக வேலை தேடி வெளியேறினாள்; அவளுக்கான வாழ்வாதாரம் தடுக்கப்பட்டது. அவள் வேலை கேட்டுச் சென்ற வீடுகளில் எவரும் அவளை வேலைக்கு அமர்த்தவில்லை. அவள் மிகவும் சிரமப்பட்டு, அய்யூப் பசியால் வாடிவிடுவாரோ என்று அஞ்சி, தனது தலைமுடியிலிருந்து ஒரு கொத்தைக் கத்தரித்து, செல்வந்தப் பெண்களின் ஒரு சிறுமியிடம் விற்றாள். அவர்கள் அவளுக்குச் சிறந்த உணவை நிறையக் கொடுத்தனர்.

அவள் அதை அய்யூபிடம் கொண்டு வந்தாள். அவர் அதை அடையாளம் கண்டு, “இது உனக்கு எங்கிருந்து கிடைத்தது?” என்று கேட்டார். “சிலருக்காக வேலை செய்தேன்; அவர்கள் எனக்கு உணவளித்தார்கள்” என்றாள். அவர் அதிலிருந்து உண்டார்.

மறுநாள் அவள் வேலை தேடிச் சென்றாள்; கிடைக்காததால், மீண்டும் தலைமுடியின் ஒரு கொத்தை வெட்டி, அதே சிறுமியிடம் விற்றாள். அவர்கள் அவளுக்கு அந்த உணவை மீண்டும் கொடுத்தனர். அதை அவள் அய்யூபிடம் கொண்டுவந்தாள். அவர், “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக!

இது எங்கிருந்து வந்தது என்பதை அறியும் வரை நான் இதை உண்ணமாட்டேன்” என்றார். அவள் தன் முக்காட்டை அகற்றினாள். அவளுடைய தலை மழிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட அவர் மிகுந்த துயரமடைந்தார். அப்போதுதான் அவர் வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க தம் இறைவனை அழைத்து: “எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது; நீயோ கருணையாளர்களில் மிகக் கருணையாளன்” என்றார்.

இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவிக்கிறார்: என் தந்தை எங்களிடம் கூறினார்; மூஸா இப்னு இஸ்மாயீல் அறிவித்தார்; ஹம்மாத் அறிவித்தார்; அபூ இம்ரான் அல்-ஜவ்னீ, நவ்ஃப் அல்-பிக்காலீயிடமிருந்து அறிவித்தார்: அய்யூப் அவர்களைப் பாதித்த ஷைத்தான் “ஸவ்த்” என்று அழைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அய்யூபின் மனைவி, “அல்லாஹ்விடம் வேண்டுங்கள்; அவன் உங்களைக் குணப்படுத்துவான்” என்று கூறிக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால் அவர் வேண்டவில்லை. இஸ்ரவேல் மக்களில் சிலர் அவரைக் கடந்து சென்றபோது, “அய்யூபுக்கு ஏற்பட்ட இச்சோதனை, அவர் செய்த பெரும் பாவத்தினால்தான்” என்று ஒருவர் மற்றவரிடம் கூறினார்.

அப்போதுதான் அவர், “என் இறைவா! எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது; நீயோ கருணையாளர்களில் மிகக் கருணையாளன்” என்றார்.

என் தந்தை எங்களிடம் கூறினார்; அபூ ஸலமா அறிவித்தார்; ஜரீர் இப்னு ஹாஸிம், அப்துல்லாஹ் இப்னு உபைத் இப்னு உமைர் வழியாக அறிவித்தார்: அய்யூப் (அலை) அவர்களுக்கு இரண்டு சகோதரர்கள் இருந்தனர். ஒரு நாள் அவர்கள் வந்தபோது, அவருடைய உடலிலிருந்து வந்த துர்நாற்றத்தால் அவரை நெருங்க முடியாமல் தொலைவில் நின்றனர். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம், “அல்லாஹ் அய்யூபிடம் ஏதேனும் நன்மையை அறிந்திருந்தால், இத்தகைய சோதனையை அவருக்கு அளித்திருக்கமாட்டான்” என்றார். அவர்களின் வார்த்தையால் அய்யூப், இதற்கு முன் எதனாலும் மனமுடைந்திராத அளவுக்கு மனமுடைந்தார்.

அவர், “அல்லாஹ்வே! நான் பசியால் வாடிய ஒருவரை அறிந்திருந்தும், ஒருபோதும் வயிறு நிறைய உணவருந்தி இரவைக் கழித்ததில்லை என்பதை நீ அறிவாயானால், அதை எனக்கு உண்மையாக்கிக் காட்டு” என்றார். வானத்திலிருந்து ஒரு குரல், அவர்கள் இருவரும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே, “அவர் உண்மை கூறுகிறார்” என்றது. பின்னர் அவர், “அல்லாஹ்வே!

நான் ஆடையின்றி இருந்த ஒருவரை அறிந்திருந்தும், எனக்கு இரண்டு சட்டைகள் இருந்ததில்லை என்பதை நீ அறிவாயானால், அதை எனக்கு உண்மையாக்கிக் காட்டு” என்றார். வானத்திலிருந்து ஒரு குரல், அவர்கள் இருவரும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே, “அவர் உண்மை கூறுகிறார்” என்றது. “அல்லாஹ்வே! உன் வல்லமையின் மீது ஆணையாக!”

என்று கூறி அவர் சஜ்தாவில் விழுந்தார். பின்னர், “அல்லாஹ்வே! உன் வல்லமையின் மீது ஆணையாக, என்னிடமிருந்து சோதனையை நீக்கும்வரை நான் என் தலையை உயர்த்தமாட்டேன்” என்றார். சோதனை நீங்கும் வரை அவர் தலையை உயர்த்தவில்லை.

இதை இப்னு அபீ ஹாதிம் வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சேர்த்துக் கூறும் அறிவிப்பாகவும் இதைப் போன்றே அறிவித்துள்ளார். அவர் கூறினார்: யூனுஸ் இப்னு அப்துல் அஃலா எங்களிடம் அறிவித்தார்; இப்னு வஹ்ப் அறிவித்தார்; நாஃபிஉ இப்னு யஸீத், உகைல் வழியாக, அஸ்-ஸுஹ்ரீயிடமிருந்து, அனஸ் இப்னு மாலிக் அவர்கள் அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் நபி அய்யூப் பதினெட்டு ஆண்டுகள் சோதனையில் இருந்தார். நெருங்கியவர்களும் தொலைவில் இருந்தவர்களும் அவரை ஒதுக்கினர்; அவருடைய நெருங்கிய நண்பர்களில் இருவர் மட்டும் அவ்வாறு செய்யவில்லை. அவர்கள் காலையிலும் மாலையிலும் அவரிடம் வந்து சென்றனர்.

அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம், ‘அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! உலக மக்களில் வேறு எவரும் செய்யாத ஒரு பாவத்தை அய்யூப் செய்திருக்கிறார் என்பது உனக்குத் தெரியுமா?’ என்றார். ‘அது என்ன?’ என்று மற்றவர் கேட்டார். ‘பதினெட்டு ஆண்டுகளாக அல்லாஹ் அவருக்கு அருள் காட்டி, அவருடைய துன்பத்தை நீக்கவில்லை’ என்றார்.

அவர்கள் இருவரும் மாலையில் அவரிடம் வந்தபோது, அந்த மனிதர் அதைக் கூறாமல் இருக்க முடியவில்லை. அய்யூப் (அலை), ‘நீ என்ன சொல்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால், இரண்டு பேர் சண்டையிடும்போது அவர்கள் அல்லாஹ்வை நினைவுகூருவதை நான் கேட்டால், அவர்கள் அல்லாஹ்வைத் தகுதியற்ற முறையில் நினைவுகூரக் கூடாது என்பதற்காக என் வீட்டுக்குத் திரும்பி, அவர்களுக்காகப் பரிகாரம் செய்வேன் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான்’ என்றார். அவர் தமது தேவைக்காக வெளியே செல்வார்; அதை முடித்தவுடன் அவருடைய மனைவி அவருடைய கையைப் பிடித்து, அவரை இல்லம் சேர்ப்பாள்.

ஒரு நாள் அவர் திரும்புவதில் தாமதமானபோது, அவர் இருந்த இடத்திலேயே அய்யூபுக்கு இவ்வாறு வஹீ அறிவிக்கப்பட்டது: ‘உன் காலால் மிதி! இதோ குளிர்ந்த நீராடும் நீரும் பருகும் நீரும் உள்ளது’.” இந்த அறிவிப்பை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சேர்த்துக் கூறுவது மிகவும் அரிதானது.

இப்னு அபீ ஹாதிம் கூறினார்: என் தந்தை எங்களிடம் அறிவித்தார்; மூஸா இப்னு இஸ்மாயீல் அறிவித்தார்; ஹம்மாத் அறிவித்தார்; அலீ இப்னு ஸைத், யூஸுப் இப்னு மஹ்ரான் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் அவர்களிடமிருந்து அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ் அய்யூபுக்கு சொர்க்கத்திலிருந்து ஓர் ஆடையை அணிவித்தான். அய்யூப் ஓரமாகச் சென்று அமர்ந்தார். அவருடைய மனைவி வந்து அவரை அடையாளம் காணவில்லை. “அல்லாஹ்வின் அடியாரே!

இங்கே இருந்த சோதிக்கப்பட்டவர் எங்கே போனார்? நாய்களோ ஓநாய்களோ அவரை எடுத்துச் சென்றிருக்கலாம்” என்றாள். சிறிது நேரம் அவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அவர், “உனக்குக் கேடா! நான்தான் அய்யூப்” என்றார். “அல்லாஹ்வின் அடியாரே, என்னைப் பரிகசிக்கிறீர்களா?”

என்றாள். அவர், “உனக்குக் கேடா! நான்தான் அய்யூப்; அல்லாஹ் என் உடலை எனக்குத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டான்” என்றார். இப்னு அப்பாஸ் இதையும் கூறினார்: அவருடைய செல்வமும் பிள்ளைகளும் அவருக்கு நேரில் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டன; அவற்றைப் போன்றவை மேலும் வழங்கப்பட்டன.

வஹ்ப் இப்னு முனப்பிஹ் கூறினார்: அல்லாஹ் அய்யூபுக்கு வஹீ அறிவித்தான்: “உன் குடும்பத்தையும் செல்வத்தையும், அவற்றைப் போன்றவற்றையும் உனக்குத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டேன். இந்த நீரில் குளித்துக்கொள்; இதில் உனக்குக் குணமுண்டு. உன் மனைவிக்காக ஒரு பலி கொடு; அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்பும் தேடு. அவர்கள் உன் விஷயத்தில் எனக்கு மாறுசெய்துவிட்டனர்.” இதை இப்னு அபீ ஹாதிம் அறிவித்துள்ளார்.

மேலும், அபூ ஸுர்அா எங்களிடம் அறிவித்தார்; அம்ர் இப்னு மர்ஸூக் அறிவித்தார்; ஹம்மாம், கதாதா வழியாக, நள்ர் இப்னு அனஸ், பஷீர் இப்னு நுஹைக் வழியாக, அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்: “அல்லாஹ் அய்யூபுக்கு உடல்நலம் அளித்தபோது, வானத்திலிருந்து தங்க வெட்டுக்கிளிகளைப் பொழியச் செய்தான். அவர் அவற்றைத் தம் கையால் எடுத்து ஆடைக்குள் போட்டுக்கொண்டார்.” “அய்யூபே, உனக்குத் திருப்தி இல்லையா?” என்று அவரிடம் கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர், “என் இறைவா! உன் கருணையால் யார்தான் திருப்தியடைய முடியும்?” என்றார். இந்த ஹதீஸின் அடிப்படை ஸஹீஹுல் புகாரி மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் உள்ளது; அது மற்றொரு இடத்தில் வரும்.

“அதை அவரிடம் எடுத்துச் செல்.” அவள் அவரிடம் செல்லப் புறப்பட்டு, அந்த மக்களின் படிக்கட்டருகே வந்தபோது, அவர்களுடைய ஆடு ஒன்று அவளை முட்டியது. அப்போது அவள், “தவறு செய்த அய்யூப் அழிவடையட்டும்!” என்று கூறினாள். அவள் மேலே சென்றபோது, சிறுவன் விழித்திருந்து, அப்பத்தைக் கேட்டு, தன் குடும்பத்தினருக்காக அழுதுகொண்டிருந்தான். மேலும்…

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அய்யூபையும் நினைவுகூர்வீராக! அவர் தம் இறைவனை அழைத்தபோது...” அதாவது, தம் இறைவனிடம் பிரார்த்தித்தார்.

வஹ்ப் இப்னு முனப்பிஹ் கூறினார்: அய்யூப் (அலை) ரோம நாட்டைச் சேர்ந்தவர். அவர் அய்யூப் இப்னு அமூஸ் இப்னு ராஸிஹ் இப்னு ரூம் இப்னு ஈஸ் இப்னு இஸ்ஹாக் இப்னு இப்ராஹீம் ஆவார். அவருடைய தாய் ஹாரானின் மகன் லூத்தின் சந்ததியைச் சேர்ந்தவர். அல்லாஹ் அவரைத் தேர்ந்தெடுத்து, நபியாக்கி, இவ்வுலகச் செல்வத்தைப் பெருமளவில் வழங்கியிருந்தான்.

ஷாம் நாட்டிலுள்ள அல்-பத்னிய்யா பகுதி முழுவதும்—அதன் சமவெளியும் மலைப்பகுதியும்—அவருக்குச் சொந்தமாக இருந்தது. மாடுகள், ஒட்டகங்கள், ஆடுகள், குதிரைகள், கழுதைகள் என எல்லா வகையான செல்வங்களிலும் அவரிடம் இருந்த அளவுக்கு அதிகமான எண்ணிக்கையும் சிறப்பும் வேறொருவரிடம் இருக்கவில்லை. அவரிடம் ஐந்நூறு வயல்கள் இருந்தன; ஒவ்வொரு வயலிலும் ஐந்நூறு அடிமைகள் வேலை செய்தனர். ஒவ்வோர் அடிமைக்கும் மனைவி, பிள்ளைகள், செல்வம் இருந்தன.

ஒவ்வொரு வயலுக்குமான கருவிகளைச் சுமக்க ஒரு பெண் கழுதை இருந்தது; ஒவ்வொரு கழுதைக்கும் இரண்டு, மூன்று, நான்கு, ஐந்து அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட குட்டிகள் இருந்தன.

அல்லாஹ் அவருக்கு ஆண்களும் பெண்களுமாகக் குடும்பத்தினரையும் பிள்ளைகளையும் வழங்கியிருந்தான். அவர் நல்லவராகவும் இறையச்சமுடையவராகவும், ஏழைகளிடம் கருணை காட்டுபவராகவும் இருந்தார். ஏழைகளுக்கு உணவளித்தார்; விதவைகளுக்கும் அனாதைகளுக்கும் ஆதரவளித்தார்; விருந்தினர்களை மதித்தார்; வழிப்போக்கருக்குத் தேவையானதைச் செய்தார். அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்தி, அவனுக்குரிய உரிமைகளை நிறைவேற்றினார்.

செல்வந்தர்களைப் பீடிக்கும் செருக்கு, கவனக்குறைவு, தமக்குக் கிடைத்த உலகச் செல்வங்களால் அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளைப் புறக்கணித்தல் ஆகியவற்றால் அவரைச் சோதிக்க, அல்லாஹ்வின் எதிரியான இப்லீஸால் முடியவில்லை.

அவருடன் மூவர் இருந்தனர்; அவர்கள் அவரை நம்பி, உண்மைப்படுத்தினர். யமன் நாட்டைச் சேர்ந்த “அல்-யகன்” எனப்பட்ட ஒருவர்; அவருடைய ஊரைச் சேர்ந்த “யில்தத்” மற்றும் “ஸாஃபர்” எனப்பட்ட இருவர். அவர்கள் நடுத்தர வயதினர். இப்லீஸ் வானங்களில் எதற்கும் தடைசெய்யப்படாமல், விரும்பிய இடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தான்.

ஈஸா (அலை) உயர்த்தப்பட்டபோது நான்கு வானங்களிலிருந்து அவன் தடுக்கப்பட்டான். முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அனுப்பப்பட்டபோது, மீதமிருந்த மூன்று வானங்களிலிருந்தும் அவன் தடுக்கப்பட்டான்.

அய்யூபைப் பற்றி அல்லாஹ் நினைவுகூர்ந்து, அவரைப் புகழ்ந்தபோது, வானவர்கள் அவருக்காகத் தொழுதுபவைகளின் ஒலியை இப்லீஸ் கேட்டான். பொறாமையும் அத்துமீறலும் அவனில் எழுந்தன. அவன் விரைந்து வானத்துக்குச் சென்று, முன்பு நின்ற இடத்தில் நின்று, “என் இறைவா! உமது அடியார் அய்யூபைப் பற்றி நான் ஆராய்ந்தேன்.

அவருக்கு நீர் அருள்புரிந்ததால் அவர் உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறார்; உடல்நலமளித்ததால் உம்மைப் புகழ்கிறார். நீர் அவருக்கு வழங்கியவற்றை அகற்றி அவரைச் சோதித்தால், அவர் இப்போது இருப்பதைப்போல் நன்றி செலுத்துவதிலும் உம்மை வணங்குவதிலும் நிலைத்திருக்கமாட்டார்; உமக்குக் கீழ்ப்படிவதிலிருந்து விலகிவிடுவார்” என்றான். அல்லாஹ், “செல்; அவனுடைய செல்வத்தின் மீது உனக்கு அதிகாரம் அளித்தேன்” என்று கூறினான்.

அல்லாஹ்வின் எதிரியான இப்லீஸ் வேகமாக இறங்கி, ஜின்களின் இஃப்ரீத்துகளையும் ஷைத்தான்களின் வலிமைமிக்கவர்களையும் கூட்டி, “உங்களிடம் என்ன வலிமை இருக்கிறது? அய்யூபின் செல்வத்தின்மீது எனக்கு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பேரழிவை ஏற்படுத்தும் சோதனை; ஆண்களால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத துன்பம்” என்றான். ஷைத்தான்களில் ஓர் இஃப்ரீத், “நான் விரும்பினால் நெருப்புச் சுழற்காற்றாக மாறி, நான் செல்லும் அனைத்தையும் எரித்துவிடும் வலிமை எனக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது” என்றான்.

இப்லீஸ், “ஒட்டகங்களையும் அவற்றின் மேய்ப்பர்களையும் சென்று தாக்கு” என்றான்.

அந்த இஃப்ரீத், ஒட்டகங்கள் தலையைக் குனிந்து மேய்ச்சலில் நிலைத்திருந்தபோது அவற்றிடம் சென்றான். மக்கள் எதையும் உணரும் முன்பே, நிலத்துக்கடியில் இருந்து நெருப்புச் சுழற்காற்று எழுந்தது. அதை நெருங்கியவர்கள் எரிந்துபோனார்கள். ஒட்டகங்களையும் அவற்றின் மேய்ப்பர்களையும் கடைசிவரை எரித்தழித்தது.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் எதிரியான இப்லீஸ், ஒரு கோரமான தோற்றத்தில், ஒட்டகத்தின்மீது ஏறி அய்யூபிடம் வந்தான். அய்யூப் நின்று தொழுதுகொண்டிருந்தார். “அய்யூபே! பெரும் நெருப்பு வந்து உன் ஒட்டகங்களைச் சூழ்ந்து, அவற்றையும் அவற்றில் இருந்தவர்களையும் எரித்துவிட்டது; நான் மட்டும் அதிலிருந்து தப்பினேன்” என்றான்.

அய்யூப், “அவற்றை வழங்கியவனும் அவற்றை எடுத்துக்கொண்டவனும் அல்லாஹ்வே. என் செல்வமும் என் ஆன்மாவும் அழிந்துபோகும் என்பதை நான் முன்பே ஏற்றுக்கொண்டிருந்தேன்” என்றார்.

இப்லீஸ், “உன் இறைவன் அவற்றின் மீது வானத்திலிருந்து நெருப்பை அனுப்பினான்; அவை எரிந்துபோயின” என்றான். மக்கள் அதைக் கண்டு வியப்பில் உறைந்தனர். அவர்களில் சிலர், “அய்யூப் எதையும் வணங்கவில்லை; அவர் ஏமாற்றத்தில்தான் இருந்தார்” என்றனர். வேறு சிலர், “அய்யூபின் இறைவனால் ஏதாவது செய்ய முடிந்திருந்தால், அதைத் தடுத்திருப்பான்” என்றனர்.

இன்னும் சிலர், “அவருடைய எதிரி மகிழவும், நண்பர் துயரடையவும், இதைச் செய்தவன் அவனே” என்றனர்.

அய்யூப், “அவன் எனக்குக் கொடுத்தபோதும் அல்லாஹ்வுக்கே புகழ்; என்னிடமிருந்து எடுத்தபோதும் அல்லாஹ்வுக்கே புகழ். நான் என் தாயின் வயிற்றிலிருந்து ஆடையின்றிப் பிறந்தேன்; மண்ணில் ஆடையின்றியே திரும்புவேன்; அல்லாஹ்விடம் ஆடையின்றியே எழுப்பப்படுவேன். உன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதை அவன் திரும்பப் பெற்றபோது நீ துயரப்படுகிறாய்; அவன் தற்காலிகமாக உனக்குக் கொடுத்ததை நீ மகிழ்ச்சியுடன் பெறும்போது மட்டும் மகிழ்கிறாய். உன்னைப் பற்றியும், உனக்குக் கொடுத்ததைப் பற்றியும் தீர்மானிக்கும் உரிமை அல்லாஹ்வுக்கே உண்டு.

அல்லாஹ் உன்னிடம் நன்மையை அறிந்திருந்தால், அந்த ஆன்மாக்களோடு உன் ஆன்மாவையும் எடுத்துக்கொண்டு, உன்னை உயிர்த்தியாகியாக்கியிருப்பான். ஆனால் உன்னிடம் தீமையை அறிந்ததால் உன்னை உயிருடன் விட்டான்” என்றார்.

இப்லீஸ் அவமானத்துடனும் இழிவுடனும் தன் தோழர்களிடம் திரும்பி, “உங்களிடம் என்ன வலிமை இருக்கிறது? அவருடைய இதயத்தைக் கூட என்னால் அசைக்க முடியவில்லை” என்று கேட்டான். ஒரு இஃப்ரீத், “நான் விரும்பினால், உயிருள்ள எவரும் கேட்கும் அளவுக்கு ஓர் அலறலை எழுப்புவேன்; அதைக் கேட்டவரின் உயிர் உடலிலிருந்து வெளியேறிவிடும்” என்றான். “ஆடுகளையும் அவற்றின் மேய்ப்பர்களையும் தாக்கு” என்று இப்லீஸ் கூறினான்.

அவன் ஆடுகளின் நடுவே சென்று அலறினான்; அவை அனைத்தும் செத்துக் குவிந்தன; அவற்றின் மேய்ப்பர்களும் இறந்தனர். பின்னர் மேய்ப்பர்களின் கணக்குப் பொறுப்பாளராக வேடமிட்டு, அய்யூப் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது அவரிடம் வந்தான். முன்பு சொன்னதைப் போலவே கூறினான்; அய்யூபும் முன்பு அளித்த அதே பதிலை அளித்தார்.

இப்லீஸ் மீண்டும் தன் தோழர்களிடம் சென்று, “அய்யூபின் இதயத்தை என்னால் அசைக்க முடியவில்லை; உங்களிடம் என்ன வலிமை இருக்கிறது?” என்று கேட்டான். ஓர் இஃப்ரீத், “நான் விரும்பினால், நான் செல்லும் அனைத்தையும் தூக்கி எறியும் கடும் சூறாவளியாக மாறுவேன்” என்றான். “வயல்களையும் பயிர்களையும் தாக்கு” என்று இப்லீஸ் கூறினான்.

அவர்கள் உணர்வதற்குள் கொடிய காற்று வீசி, அங்கிருந்த அனைத்தையும் அழித்துவிட்டது; எதுவுமே இல்லாததுபோல் ஆனது. பின்னர் பயிர்களின் பொறுப்பாளராக வேடமிட்டு, அய்யூப் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது இப்லீஸ் அவரிடம் வந்து, முன்பு சொன்னதைப் போன்றே கூறினான். அய்யூப் முன்புபோலவே பதிலளித்தார். அவரது செல்வத்தில் எது அழிந்தாலும், அவர் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, சிறந்த முறையில் அவனைப் போற்றி, அவனுடைய தீர்ப்பில் திருப்தியடைந்து, சோதனையைப் பொறுத்துக்கொள்ளத் தம்மைத் தயார்படுத்திக்கொண்டார். இறுதியில் அவரிடம் செல்வம் எதுவும் எஞ்சவில்லை.

இப்லீஸ், அய்யூபின் செல்வத்தை முழுவதுமாக அழித்துவிட்டும், அவரை அசைக்க முடியவில்லை என்று கண்டபோது, வானத்துக்குச் சென்று, “என் இறைவா! அய்யூப், நீர் அவருடைய பிள்ளைகளைப் பாதுகாத்திருப்பதால், அவருக்கு மீண்டும் செல்வம் அளிப்பீர் என்று கருதுகிறார். அவருடைய பிள்ளைகளின் மீது எனக்கு அதிகாரம் அளிப்பீராக! ஆண்களின் இதயங்களால் தாங்க முடியாத துன்பம் அதுவே” என்றான்.

அல்லாஹ், “செல்; அவருடைய பிள்ளைகளின் மீது உனக்கு அதிகாரம் அளித்தேன்” என்றான்.

அல்லாஹ்வின் எதிரியான இப்லீஸ் அய்யூபின் பிள்ளைகள் இருந்த அரண்மனைக்குச் சென்று, கட்டிடத்தின் அடித்தளங்கள் குலைந்து விழும் வரை அதை அசைத்தான். பின்னர் சுவர்களை ஒன்றோடொன்று மோதச் செய்தான்; மரங்களையும் பாறைகளையும் அவர்கள் மீது வீசினான். அவர்கள் மோசமாகச் சிதைக்கப்பட்டதும் அரண்மனையை உயர்த்தி தலைகீழாகக் கவிழ்த்தான்; அவர்கள் தலைகீழாக வீழ்ந்தனர். பின்னர் அவர்களுக்குப் பாடம் கற்பித்த ஆசிரியரின் உருவில், காயங்களுடனும் முகம் சிராய்க்கப்பட்டும், இரத்தமும் மூளையும் வழிந்தபடியும் அய்யூபிடம் வந்தான்.

“உன் பிள்ளைகள் எவ்வாறு தண்டிக்கப்பட்டுத் தலைகீழாகப் புரட்டப்பட்டார்கள், அவர்களின் தலைகளிலிருந்து இரத்தமும் மூளையும் எவ்வாறு வழிந்தன, அவர்களின் வயிறுகள் கிழிந்து குடல்கள் எவ்வாறு சிதறின என்பதை நீ பார்த்திருந்தால், உன் இதயம் அறுந்திருக்கும்” என்று கூறிக்கொண்டேயிருந்தான். அய்யூப் மனமிரங்கி அழுது, ஒரு கைப்பிடி மண்ணை எடுத்துத் தம் தலையில் போட்டுக்கொண்டு, “என் தாய் என்னைப் பெற்றிருக்காவிட்டால்!” என்று கூறினார்.

இப்லீஸ் இந்த மனமுடைவைப் பயன்படுத்தி, அய்யூப் மனமுடைந்த செய்தியுடன் மகிழ்ச்சியாக வானத்துக்குச் சென்றான். ஆனால், சிறிது நேரத்திலேயே அய்யூப் தன்னிலை திரும்பி, உணர்வுபெற்று, பாவமன்னிப்புத் தேடினார். அவருடைய துணை வானவர்கள், அவர் பாவமன்னிப்புத் தேடிய செய்தியை—அல்லாஹ் அதை முன்பே அறிந்திருந்தான்—அல்லாஹ்விடம் கொண்டு சென்றனர். இப்லீஸ் இழிவுற்றவனாக நின்று, “என் இறைவா!

செல்வமும் பிள்ளைகளும் அவரிடம் இருந்ததால், அவற்றை நீர் மீண்டும் அளிப்பீர் எனக் கருதியே அய்யூப் தம் துயரத்தைச் சிறியதாகக் கருதினார். அவருடைய உடலின் மீது எனக்கு அதிகாரம் அளிப்பீராக!” என்றான். வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், “செல்; அவருடைய உடலின் மீது உனக்கு அதிகாரம் அளித்தேன்; ஆனால் அவருடைய நாவின்மீதும் இதயத்தின்மீதும் உனக்கு அதிகாரமில்லை” என்றான்.

அல்லாஹ் அய்யூபைப் பற்றி நன்கறிந்தவனாக இருந்தான். அவருக்கு நற்கூலியைப் பெரிதாக்கி, பொறுமையாளர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாகவும், வணக்கசாலிகளுக்கு நினைவூட்டலாகவும், அவர்களைச் சோதனை வந்தபோது அய்யூபைப் பின்பற்றிப் பொறுமை காக்கும் முன்மாதிரியாகவும் ஆக்குவதற்காகவே ஷைத்தானுக்கு அவரின் உடல்மீது அதிகாரம் வழங்கினான். அல்லாஹ்வின் எதிரியான இப்லீஸ் வேகமாக இறங்கினான். அய்யூப் சஜ்தாவில் இருந்தார்.

அவர் தலையை உயர்த்தும் முன்பே, அவருக்கு எதிர்புறமாக வந்து, அவரது மூக்குத் துவாரங்களில் ஊதினான். அதனால் அவரது உடல் தீப்பற்றி எரிவதுபோல் ஆனது. தலையிலிருந்து பாதம் வரை ஆட்டின் மடியைப் போன்ற கொப்புளங்கள் தோன்றின. உடல் முழுவதும் அரிப்பு ஏற்பட்டது.

நகங்களால் சுரண்டியதால் தோல் முழுவதும் உதிர்ந்தது. பின்னர் கரடுமுரடான சாக்குத் துணியால் சுரண்டினார்; அது தோலை அறுத்தது. அதன் பின்னர் மட்பாண்டத் துண்டுகளாலும் கரடுமுரடான கற்களாலும் சுரண்டினார். அவரது சதை அழுகி, துண்டுதுண்டாகி, நிறம் மாறி, துர்நாற்றம் வீசும்வரை அவர் சுரண்டிக்கொண்டிருந்தார்.

ஊர்மக்கள் அவரை வெளியேற்றிக் குப்பைக் குவியலில் கிடத்தினர்; அவருக்காக ஒரு குடிசையும் அமைத்தனர். அல்லாஹ்வின் படைப்புகளில் அனைவரும் அவரை ஒதுக்கினர்; அவருடைய மனைவியைத் தவிர. அவர் யூசுப், யஅகூப் ஆகியோரின் வழித்தோன்றலான அஃப்ராதீமின் மகள் ரஹ்மா ஆவார். அய்யூபுக்குத் தேவையானவற்றைக் கொண்டு வந்து, அவரைச் சேவித்து வந்தார்.

அவருடன் இருந்த மூன்று நண்பர்களான யகன், யில்தத், ஸாஃபர் ஆகியோர் அவருடைய சோதனையைக் கண்டபோது, அவரைச் சந்தேகித்து ஒதுக்கினர்; ஆனால் அவருடைய மார்க்கத்தை விட்டுவிடவில்லை. சோதனை நீண்டபோது அவர்கள் அவரிடம் சென்று, குற்றஞ்சாட்டி, “நீ இந்தச் சோதனைக்குக் காரணமான பாவத்திலிருந்து அல்லாஹ்விடம் திரும்பிப் பாவமன்னிப்புக் கேள்” என்றனர். அவர்களுடன் வயதில் இளைய ஓர் இளைஞனும் இருந்தான்; அவன் அய்யூபை நம்பி உண்மைப்படுத்தியிருந்தான். அவன் அவர்களிடம், “பெரியவர்களே, நீங்கள் பேசினீர்கள்.

உங்கள் வயதின் காரணமாகப் பேசுவதற்கு உங்களுக்கே அதிக உரிமை இருந்தது. ஆனால், நீங்கள் கூறியதைவிடச் சிறந்த சொல்லையும், நீங்கள் எண்ணியதைவிடச் சரியான கருத்தையும், நீங்கள் செய்ததைவிட அழகான செயலையும் விட்டுவிட்டீர்கள். அய்யூப் உங்கள்மீது கொண்ட உரிமையும் பொறுப்பும், நீங்கள் கூறியதைவிடப் பெரியது. பெரியவர்களே, நீங்கள் யாருடைய உரிமையை மீறினீர்கள், யாருடைய புனிதத்தன்மையைப் பாழாக்கினீர்கள், யாரைக் குறைகூறி சந்தேகித்தீர்கள் என்பதை அறிவீர்களா?

அய்யூப் அல்லாஹ்வின் நபியும், அவனுடைய படைப்புகளில் சிறந்தவரும், உங்களுடைய காலம் வரை பூமியில் அவன் தேர்ந்தெடுத்த தூயவரும் ஆவார் என்பதை நீங்கள் அறியவில்லையா? அல்லாஹ் அவருக்கு அருளளித்த நாளிலிருந்து இன்று வரை, அவருடைய செயல்களில் ஏதேனும் ஒன்றின்மீது அவன் கோபமடைந்ததாக நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்களா? அவன் அவருக்கு வழங்கிய கண்ணியங்களில் ஏதேனும் ஒன்றை அவரிடமிருந்து அகற்றியதாக உங்களுக்குத் தெரியுமா? இத்தனை காலம் நீங்கள் அவருடன் இருந்தபோதும், அவர் அல்லாஹ்வைப் பற்றி உண்மையற்றதைச் சொன்னார் எனக் கண்டீர்களா?

“சோதனையே அவரை உங்களுடைய பார்வையில் தாழ்த்தி, உங்களிடம் அவருடைய மதிப்பைக் குறைத்திருந்தால், அல்லாஹ் நம்பிக்கையாளர்களையும் உண்மையாளர்களையும் உயிர்த்தியாகிகளையும் நல்லோர்களையும் சோதிக்கிறான் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள். அந்தச் சோதனை, அல்லாஹ் அவர்கள்மீது கோபமடைந்ததற்கோ, அவர்களை இழிவாகக் கருதியதற்கோ அடையாளமல்ல. மாறாக, அது அவர்களுக்கான கண்ணியமும் தேர்வுமாகும். அய்யூப் உங்களுடைய நண்பராக இருந்ததற்காகவே நீங்கள் அவரை நேசித்திருந்தாலும், சோதனை வந்தபோது ஒரு சகோதரனைத் தனியாக விடுவதும், அவனுடைய துன்பத்தைக் காரணம் காட்டி அவனை இகழ்வதும், அறியாத விஷயத்தைக் கொண்டு அவனைப் பழிப்பதும் அறிவுள்ளவருக்குப் பொருந்தாது.

மாறாக, அவன்மீது இரக்கம் காட்டி, அவனுடன் அழுது, அவனுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கேட்டு, அவனுடைய துயரத்தில் பங்கெடுத்து, அவனுக்குச் சரியான வழியைக் காட்டுவதே பொருத்தமானது. இதை அறியாதவன் பொறுமையுள்ளவனுமல்ல, சரியான வழியில் இருப்பவனுமல்ல.

“பெரியவர்களே, அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தையும் கண்ணியத்தையும், மரணத்தை நினைவுகூர்வதையும் எண்ணிப் பாருங்கள்; அவை உங்கள் நாவுகளை அடக்கி, இதயங்களை உடைக்க வேண்டாமா? அல்லாஹ்வின் அச்சம் அவர்களைப் பேசாமல் ஆக்கிவிட்ட, ஆனால் பேசும் ஆற்றலற்றவர்களல்லாத அடியார்கள் அல்லாஹ்வுக்கு இருப்பதை நீங்கள் அறியவில்லையா? அவர்கள் தெளிவாகப் பேசக்கூடியவர்களும், சொல்வன்மை மிக்கவர்களும், அறிவாளிகளும், அல்லாஹ்வைப் பற்றி அறிந்தவர்களுமாவர்.

ஆனால், அல்லாஹ்வின் மகத்துவம் நினைவூட்டப்படும்போது, அவர்களுடைய நாவுகள் செயலிழக்கின்றன; உடல்கள் நடுங்குகின்றன; இதயங்கள் உடைகின்றன; அல்லாஹ்வுக்கு உரிய மகத்துவத்தையும் கண்ணியத்தையும் கருத்தில் கொண்டு அவர்களுடைய அறிவு திகைக்கிறது. அந்நிலையிலிருந்து தெளிவுபெற்றதும், தூய செயல்களால் அல்லாஹ்வை நோக்கி விரைந்து செல்கின்றனர். அவர்கள் தங்களை அநியாயக்காரர்களுடனும் பாவிகளுடனும், குறைபாடும் தவறும் செய்தவர்களுடனும் சேர்த்துக் கருதுகிறார்கள்; உண்மையில் அவர்கள் நல்லவர்களும் குற்றமற்றவர்களுமாக, அறிவிலும் வலிமையிலும் உயர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும்!” என்றான்.

அய்யூப் கூறினார்: “அல்லாஹ் சிறியவர்களின் இதயத்திலும் பெரியவர்களின் இதயத்திலும் கருணையுடன் ஞானத்தைப் பயிரிடுகிறான். அது இதயத்தில் முளைத்தால், அல்லாஹ் அதை நாவின்மூலம் வெளிப்படுத்துவான். வயதாலும் முதுமையாலும் நீண்ட அனுபவத்தாலும் மட்டுமே ஞானம் உருவாவதில்லை. சிறுவயதிலேயே அல்லாஹ் ஒருவரை ஞானமுள்ளவராக்கினால், அல்லாஹ்விடமிருந்து அவருக்குக் கிடைத்த கண்ணியத்தின் ஒளியைக் காணும் ஞானிகளிடம் அவருடைய அந்தஸ்து குறைவதில்லை.”

பின்னர் அய்யூப் அவர்களிடமிருந்து முகத்தைத் திருப்பி, தம் இறைவனை நோக்கி, உதவி கேட்டு, பணிவுடன் வேண்டினார்: “என் இறைவா! எதற்காக என்னைப் படைத்தாய்? நான் உனக்குப் பிடிக்காதவனாக இருந்தால், என்னைப் படைக்காமல் இருந்திருக்கலாமே! நான் செய்த பாவத்தையும், செய்த செயலையும் அறிந்திருந்தால், உமது கண்ணியமிக்க முகத்தை என்னிடமிருந்து ஏன் திருப்பினாய் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டிருப்பேனே!

என்னை இறக்கச் செய்து, என் கண்ணியமிக்க முன்னோர்களுடன் சேர்த்திருக்கக் கூடாதா? மரணமே எனக்குச் சிறந்ததாக இருந்திருக்காதா? நான் அந்நியருக்கு இல்லமாகவும், ஏழைக்கு அடைக்கலமாகவும், அனாதைக்கு ஆதரவாகவும், விதவைக்குப் பொறுப்பாளராகவும் இருக்கவில்லையா? என் இறைவா!

நான் உன் அடியான். நன்மை செய்தால் அது உனது அருளால்; தீமை செய்தால், தண்டிப்பது உன் கையில்தான். நீ என்னைச் சோதனைக்கு உள்ளாக்கி, சோதனையின் குறியாக்கிவிட்டாய். என்மீது வந்த சோதனையை ஒரு மலையின் மீது நீ வைத்திருந்தால், அதைச் சுமக்க அது பலவீனமாகியிருக்கும்; பலவீனமான நான் அதை எப்படிச் சுமப்பேன்?

உன் தீர்ப்பே என்னை இழிவுபடுத்தியது; உன் அதிகாரமே என்னை நோயுறச் செய்து, என் உடலை மெலியச் செய்தது. என் நெஞ்சில் நீ வைத்த அச்சத்தை நீக்கி, ஓர் அடியான் தன்னைத் தற்காத்துக்கொள்ளப் பேச வேண்டியதை முழுமையாகப் பேச என் நாவைத் திறந்தால், என் நிலையை நீக்கி எனக்கு உடல்நலம் அளிப்பாய் என்று நம்புகிறேன். ஆனால் நீ என்னைக் கைவிட்டு, என்னிடமிருந்து விலகிவிட்டாய். நீ என்னைப் பார்க்கிறாய்; நான் உன்னைப் பார்க்கவில்லை.

நீ என்னைக் கேட்கிறாய்; நான் உன்னைக் கேட்கவில்லை. நீ என்னைப் பார்த்து இரங்கவில்லை; என்னை நெருங்கவில்லை; உன்னிடம் என் காரணத்தை எடுத்துரைத்து, என் குற்றமின்மையைச் சொல்லி, எனக்காக வாதாடும் வாய்ப்பையும் அளிக்கவில்லை.”

அய்யூப் இதைக் கூறியபோது, அவருடைய தோழர்கள் அருகிலிருந்தனர். அவர்களை ஒரு மேகம் மூடியது; அது கடுமையான தண்டனையாக இருக்குமோ என்று அவர்கள் நினைத்தனர். அப்போது, “அய்யூபே! அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ‘இதோ, நான் உனக்கு அருகிலேயே இருக்கிறேன்; எப்போதும் உனக்கு அருகிலேயே இருந்தேன்.

எழுந்து, உன் காரணத்தை எடுத்துரைத்து, உன் குற்றமின்மையைப் பேசு; உன்னைத் தற்காத்து வாதாடு. உன் இடைக்கச்சையை இறுக்கிக்கொண்டு, ஒருவன் வலிமைமிக்கவனுடன் வாதிடுவது போல எழுந்து நில்—உன்னால் முடியுமானால்! என்னுடன் வாதிடுவதற்கு என்னைப்போன்ற வலிமைமிக்கவனுக்கே உரிமை உண்டு. அய்யூபே, உன் ஆசை உனக்குச் சாத்தியமற்ற ஒன்றை வாக்குறுதி அளித்தது.

பூமியைப் படைத்து, அதன் அடித்தளங்களை அமைத்த நாளில் நீ எங்கே இருந்தாய்? அதன் எல்லைகளை நீ நீட்டும்போது என்னுடன் இருந்தாயா? அதை எந்த அளவால் அளந்தேன், அதன் பக்கங்களை எதன்மீது அமைத்தேன் என்று உனக்குத் தெரியுமா? உன் கீழ்ப்படிதலால் பூமி நீரைச் சுமந்ததா? உன் ஞானத்தால் பூமி நீருக்குக் கவசமானதா?

“‘வானத்தைத் தாங்கும் தூணின்றி, மேலிருந்து அதை இணைக்கும் கயிறின்றி, கீழிருந்து அதைத் தாங்கும் ஆதாரமின்றி, காற்றில் கூரையாக உயர்த்திய நாளில் நீ எங்கே இருந்தாய்? உன் ஞானத்தால் அதன் ஒளியைச் செலுத்தவோ, அதன் நட்சத்திரங்களை நகர்த்தவோ, உன் கட்டளையால் இரவையும் பகலையும் மாற்றவோ முடியுமா? ஆறுகளைப் பொங்கி ஓடச்செய்து, கடல்களை அடைத்த நாளில் நீ எங்கே இருந்தாய்? உன் அதிகாரம்தான் கடல்களின் அலைகளை அவற்றின் எல்லைகளில் நிறுத்தியதா?

கர்ப்பங்கள் நிறைவடைந்தபோது, உன் வல்லமையால் அவை திறந்தனவா? மண்ணின்மீது நீரைப் பொழிந்து, உயர்ந்த மலைகளை நிறுவிய நாளில் நீ எங்கே இருந்தாய்? அவற்றை எதன்மீது நிறுத்தினேன் என்றும், எந்த எடையால் அவற்றை அளந்தேன் என்றும் உனக்குத் தெரியுமா? அவற்றைச் சுமக்க உன்னிடம் ஒரு முழ அளவாவது உள்ளதா?

வானத்திலிருந்து இறங்கிய நீர் எங்கிருந்து வந்தது என்று உனக்குத் தெரியுமா? மேகங்கள் எதிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டன என்று தெரியுமா? பனியின் களஞ்சியங்கள் எங்கே? ஆலங்கட்டியின் மலைகள் எங்கே? இரவின் களஞ்சியம் பகலுடன் எங்கே உள்ளது?

காற்றின் களஞ்சியம் எங்கே? மரங்கள் எந்த மொழியில் பேசுகின்றன? மனிதர்களின் உள்ளங்களில் அறிவை வைத்தவன் யார்? செவிகளையும் கண்களையும் பிளந்து உருவாக்கியவன் யார்? வானவர்கள் யாருடைய ஆட்சிக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்கள்? வல்லமையால் கொடுங்கோலர்களை அடக்குபவன் யார்? ஞானத்தால் வாழ்வாதாரங்களைப் பகிர்ந்தளிப்பவன் யார்?’”

அல்லாஹ் தனது வல்லமையின் சான்றுகளில் பலவற்றை அய்யூபுக்கு எடுத்துரைத்தான். அய்யூப், “என் இறைவா! என் நிலை சிறியது; என் நாவும் அறிவும் பார்வையும் பலவீனமடைந்தன. என்முன் வைக்கப்பட்ட இந்தக் காரியத்தைத் தாங்க என் வலிமை போதவில்லை.

என் இறைவா! நீர் கூறியவை அனைத்தும் உமது கரங்களால் செய்யப்பட்டவை என்றும், உமது ஞானமான ஏற்பாட்டினால் நிகழ்ந்தவை என்றும் நான் அறிவேன். நீர் விரும்பினால் இதைவிடப் பெரியதும் வியப்பானதுமானவற்றையும் செய்வாய். உன்னை எதுவும் இயலாமையாக்காது; எந்த இரகசியமும் உன்னிடமிருந்து மறையாது.

சோதனை என்னைச் சந்தித்தபோது, என் நாவைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் பேசிவிட்டேன். என்னைச் சோதித்ததே என்னைப் பேசச் செய்தது. பூமி பிளந்து, நான் அதற்குள் மறைந்து, என் இறைவனுக்குக் கோபமூட்டும் எதையும் பேசாமல் இருந்திருக்கலாமே! இதற்கு முன்பே மிகக் கடுமையான சோதனையில் என் துயரத்துடனேயே இறந்திருக்கலாமே!

நான் பேசியபோது, நீர் என்னை மன்னிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே பேசினேன்; மௌனமாக இருந்தபோது, நீர் எனக்கு இரங்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இருந்தேன். என்னிடமிருந்து ஒரு சொல் தவறிவிட்டது; இனி அதைத் திரும்பச் செய்யமாட்டேன். என் கையை வாய்மீது வைத்தேன்; நாவைக் கடித்தேன்; கன்னத்தை மண்ணில் பதித்தேன். இன்று உன்னிடமிருந்தே உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.

கடுமையான சோதனையிலிருந்து உன்னிடம் அடைக்கலம் தேடுகிறேன்; எனக்கு அடைக்கலம் அளிப்பாயாக! உன் தண்டனையிலிருந்து உன்னிடம் உதவி தேடுகிறேன்; எனக்கு உதவுவாயாக! என் காரியத்தில் உன்னிடம் உதவி கேட்கிறேன்; எனக்கு உதவுவாயாக! உன்னை நம்புகிறேன்; எனக்குப் போதுமானவனாக இருப்பாயாக!

உன்னிடம் பற்றிக்கொள்கிறேன்; என்னைக் காப்பாயாக! உன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுகிறேன்; என்னை மன்னிப்பாயாக! நீ வெறுக்கும் எந்தக் காரியத்தையும் இனி செய்யமாட்டேன்” என்றார்.

அல்லாஹ் கூறினான்: “அய்யூபே! உன்னைப் பற்றிய என் அறிவு நிறைவேறிவிட்டது; என் கோபத்திற்கு முன்பே என் கருணை முந்திவிட்டது. உன்னை மன்னித்து, உன் குடும்பத்தையும் செல்வத்தையும், அவற்றைப் போன்றவற்றையும் உனக்குத் திருப்பிக் கொடுத்தேன். நான் படைத்தவர்களுக்கு உன்னை ஓர் அடையாளமாகவும், சோதனைப்படுவோருக்கு படிப்பினையாகவும், பொறுமையாளர்களுக்கு ஆறுதலாகவும் ஆக்குவதற்காகவே இதைச் செய்தேன்.

உன் காலால் மிதி! இதோ குளிர்ந்த நீராடும் நீரும், குடிக்கும் நீரும் உள்ளது; அதில் உனக்குக் குணமுண்டு. உன் தோழர்களுக்காக ஒரு பலி கொடு; அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்பும் தேடு. அவர்கள் உன் விஷயத்தில் எனக்கு மாறுசெய்துவிட்டனர்.” அய்யூப் தம் காலால் மிதித்தார்; அப்போது ஓர் ஊற்று பொங்கியது.

அதில் குளித்ததும், அவருக்கு ஏற்பட்டிருந்த சோதனை அனைத்தையும் அல்லாஹ் நீக்கினான்.

பின்னர் அவர் வெளியே வந்து அமர்ந்தார். அவருடைய மனைவி அவரைத் தம் படுக்கையில் தேடி, அவரைக் காணாமல், பதற்றமுற்றவளாக அங்குமிங்கும் தேடினாள். “அல்லாஹ்வின் அடியாரே! இங்கே இருந்த சோதிக்கப்பட்ட மனிதரைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரியுமா?”

என்று கேட்டாள். “அவரைப் பார்த்தால் அடையாளம் காண்பாயா?” என்று அவர் கேட்டார். “ஆம்; அவரை நான் அடையாளம் காணமாட்டேனா?” என்றாள். அவர் புன்னகைத்தார். அவரது புன்னகையால் அவரை அடையாளம் கண்டு, அவரை அணைத்துக்கொண்டாள். இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்: “அல்லாஹ்வின் அடியாரின் உயிர் யாருடைய கையில் உள்ளதோ அவன் மீது ஆணையாக!

அவர்கள் அணைத்துக்கொண்டிருந்தபோதே, அவர்களுடைய செல்வமும் பிள்ளைகளும் அனைத்தும் அவர்களைக் கடந்து சென்றன.” இதைத்தான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அய்யூபையும் நினைவுகூர்வீராக! அவர் தம் இறைவனை அழைத்தபோது: எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது...”

அய்யூப் எப்போது அழைத்தார், “எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது” என்று கூறியதற்கான காரணம் என்ன, அவருடைய சோதனை எவ்வளவு காலம் நீடித்தது என்பதில் அறிஞர்கள் மாறுபட்டுள்ளனர். இப்னு ஷிஹாப், அனஸ் வழியாக, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சேர்த்துக் கூறி அறிவித்ததாவது: அய்யூப் தமது சோதனையில் பதினெட்டு ஆண்டுகள் இருந்தார். வஹ்ப் கூறினார்: அய்யூப் மூன்று ஆண்டுகள் சோதனையில் இருந்தார்; ஒரு நாள்கூட அதற்கு அதிகமாகவில்லை. கஅப் கூறினார்: அய்யூப் ஏழு ஆண்டுகள், ஏழு மாதங்கள், ஏழு நாட்கள் சோதனையில் இருந்தார்.

அல்-ஹசன் கூறினார்: அய்யூப் இஸ்ரவேல் மக்களின் குப்பைக் குவியலில் ஏழு ஆண்டுகளும் சில மாதங்களும் கிடத்தப்பட்டிருந்தார். கால்நடைகள் அவரைச் சுற்றி நடமாடின. உண்மையான பொறுமையுடன் அவருடன் இருந்த ரஹ்மாவைத் தவிர வேறு யாரும் அவரை நெருங்கவில்லை. அவள் அவருக்கு உணவைக் கொண்டுவந்து, அவர் அல்லாஹ்வைப் புகழும்போது அவளும் அவனைப் புகழ்ந்தாள்.

அய்யூப் அந்த நிலையிலும் அல்லாஹ்வை இடைவிடாமல் நினைவுகூர்ந்து, அவனுடைய சோதனையைப் பொறுத்திருந்தார்.

இப்லீஸ் ஒரு பெரும் அலறலை எழுப்பி, பூமியின் பல பக்கங்களிலிருந்தும் தன் படைகளைத் திரட்டினான். அவர்கள் ஒன்றுகூடியதும், “உங்களை எது கவலையடையச் செய்கிறது?” என்று கேட்டனர். அவன், “இந்த அடியாரை என்னால் வெல்ல முடியவில்லை. அவருடைய செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் அழித்தேன்; ஆனாலும் அவர் பொறுமையைத்தான் அதிகரித்தார்.

பின்னர் அவருடைய உடலின்மீது அதிகாரம் பெற்றேன்; அவரை அணுகுவது அவருடைய மனைவியைத் தவிர வேறு யாருக்கும் முடியாத அளவுக்கு, குப்பைக் குவியலில் புண்களுடன் கிடக்கச் செய்தேன். அவரை வெல்ல உங்களுடைய உதவியை நாடுகிறேன்” என்றான். அவர்கள், “கடந்த காலத்தில் மக்களை அழித்த உன் சூழ்ச்சி எங்கே போனது?” என்று கேட்டனர்.

அவன், “அய்யூபிடம் அது அனைத்தும் பயனற்றுப் போய்விட்டது. எனக்கு ஆலோசனை கூறுங்கள்” என்றான். அவர்கள், “ஆதமை சொர்க்கத்திலிருந்து வெளியேற்றியபோது நீ எந்த வழியில் சென்றாய்?” என்றனர். “அவருடைய மனைவியின் வழியாகச் சென்றேன்” என்றான்.

“அய்யூபின் விஷயத்திலும் அவருடைய மனைவியின் வழியே செய். அவளுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் அவரால் இருக்க முடியாது; அவரை அணுகுவது அவளைத் தவிர வேறு யாருக்கும் முடியாது” என்றனர். “சரியான ஆலோசனை!” என்று கூறி அவன் புறப்பட்டான்.

அவள் உணவு கொடுத்துக்கொண்டிருந்தபோது, மனிதர்களின் எலும்பளவும் உடலளவும் அழகளவும் அல்லாத உருவில் இப்லீஸ் அவளிடம் தோன்றி, “அல்லாஹ்வின் அடிமைப் பெண்ணே, உன் கணவர் எங்கே?” என்றான். “அவர் அங்கே இருக்கிறார்; புண்களைச் சுரண்டிக்கொண்டிருக்கிறார்; கால்நடைகள் அவருடைய உடலில் நடமாடுகின்றன” என்றாள். அவள் மனமுடைந்த வார்த்தை கூறுவாளோ என்று எதிர்பார்த்து, இப்லீஸ் அவளிடம் சூசகமாகப் பேசினான்.

அவர்கள் முன்பு அனுபவித்த அருட்கொடைகளையும் செல்வத்தையும், அய்யூபின் அழகையும் இளமையையும் நினைவூட்டினான்; இத்துன்பம் ஒருபோதும் முடிவடையாது என்றும் கூறினான். அல்-ஹசன் கூறினார்: அவள் அலறினாள். அவள் மனமுடைந்துவிட்டாள் என்பதை அறிந்த இப்லீஸ், ஒரு பெண் ஆட்டுக்குட்டியைக் கொண்டு வந்து, “அய்யூப் இதை எனக்காக அறுத்துக் கொடுக்கட்டும்; அவர் குணமடைவார்” என்றான்.

அவள் அழுதுகொண்டு அய்யூபிடம் வந்து, “உன் இறைவன் எப்போது வரை உன்னைத் துன்புறுத்துவான்? செல்வம் எங்கே? பிள்ளைகள் எங்கே? நண்பர்கள் எங்கே? உன் அழகான நிறம் எங்கே? உன் உடல் எங்கே? இந்த ஆட்டுக்குட்டியை அறுத்துவிடு; நிம்மதியடை” என்றாள்.

அய்யூப், “அல்லாஹ்வின் எதிரி உன்னிடம் வந்திருக்கிறான்; அவன் உன்னுள் ஊதிவிட்டான். உன் செல்வம், பிள்ளைகள், உடல்நலம் ஆகியவற்றுக்காக நீ அழுகிறாய். அவற்றை எனக்குக் கொடுத்தது யார்?” என்றார். “அல்லாஹ்” என்றாள். “அவற்றை நாம் எவ்வளவு காலம் அனுபவித்தோம்?”

என்று கேட்டார். “எண்பது ஆண்டுகள்” என்றாள். “நாம் எவ்வளவு காலமாகச் சோதிக்கப்பட்டுள்ளோம்?” என்று கேட்டார். “ஏழு ஆண்டுகளும் சில மாதங்களும்” என்றாள். “உனக்குக் கேடு! செழிப்பான வாழ்வில் எண்பது ஆண்டுகள் இருந்ததைப்போல், சோதனையிலும் எண்பது ஆண்டுகள் பொறுத்திருக்க வேண்டாமா?

அல்லாஹ் எனக்குக் குணமளித்தால், உன்னை நூறு சவுக்கடி அடிப்பேன். அல்லாஹ் அல்லாதவருக்காக அறுக்கச் சொன்னாய். நீ கொண்டு வந்த உணவும் பானமும் எனக்குத் தடை; நீ இவ்வாறு சொன்ன பிறகு, நீ கொண்டு வருவதில் எதையும் நான் சுவைக்கமாட்டேன். என்னைவிட்டு விலகிச் செல்; இனி உன்னைக் காணமாட்டேன்” என்று கூறி அவளைத் துரத்தினார்.

அவள் சென்றபோது, உணவும் பானமும் நண்பரும் யாருமற்ற அய்யூப் சஜ்தாவில் விழுந்து, “என் இறைவா! எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது; நீயோ கருணையாளர்களில் மிகக் கருணையாளன்” என்றார். அவரிடம், “உன் தலையை உயர்த்து; உன் பிரார்த்தனை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. உன் காலால் மிதி” என்று கூறப்பட்டது.

அவர் தம் காலால் மிதித்தார்; அப்போது ஓர் ஊற்று பொங்கியது. அதில் குளித்ததும், அவரது நோயின் வெளிப்புற அறிகுறிகள் அனைத்தும் உதிர்ந்து, அவருடைய இளமையும் அழகும் சிறந்த நிலையில் திரும்பின. பின்னர் அவர் தம் காலால் மீண்டும் மிதித்தார்; மற்றோர் ஊற்று பொங்கியது. அதிலிருந்து பருகியதும், அவரது உடலுக்குள் இருந்த நோய்கள் அனைத்தும் வெளியேறின. அவர் முழுமையாகக் குணமடைந்து, ஓர் ஆடை அணிவிக்கப்பட்டார்.

அவர் சுற்றிலும் பார்த்தார். முன்பு அவருக்கு இருந்த குடும்பத்தினரும் செல்வமும் எதுவும் காணப்படவில்லை. ஆனால், அவற்றைப் பல மடங்காக அல்லாஹ் அவருக்குத் திருப்பிக் கொடுத்திருந்தான். அவர் குளித்த நீர் தெறித்து, அவரது மார்பின்மீது தங்க வெட்டுக்கிளிகளாக விழுந்ததாகவும், அவர் அவற்றைத் தம் கையால் அள்ளிச் சேர்த்ததாகவும் அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக எங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

அல்லாஹ் அவருக்கு வஹீ அறிவித்தான்: “அய்யூபே! நான் உன்னைப் போதுமானவனாக்கவில்லையா?” அவர், “ஆம்; ஆனால் இது உன் அருள்வளம். அதிலிருந்து யார்தான் திருப்தியடைவார்?” என்றார்.

அவர் வெளியேறி, உயரமான ஓரிடத்தில் அமர்ந்தார். அவருடைய மனைவி, “அவர் என்னைத் துரத்தியிருந்தால், அவருக்கு யார் உணவளிப்பார்? அவரை பசியால் இறக்கவிட்டு, காட்டு விலங்குகள் தின்னும்படி விடமாட்டேன். நான் அவரிடம் திரும்பிச் செல்வேன்” என்று எண்ணினாள்.

அவள் திரும்பியபோது, குப்பைக் குவியலும் முன்பிருந்த நிலையும் எதுவும் இல்லை; அனைத்தும் மாறியிருந்தன. அவள் முன்பு குப்பைக் குவியல் இருந்த இடத்தைச் சுற்றித் தேடி அழுதாள். அய்யூப் அவளைப் பார்த்தார். அழகிய ஆடையணிந்திருந்த அவரை அணுகி, அவரைப் பற்றிக் கேட்க அவள் அஞ்சினாள்.

அய்யூப் அவளை அழைத்து, “அல்லாஹ்வின் அடிமைப் பெண்ணே, உனக்கு என்ன வேண்டும்?” என்று கேட்டார். அவள் அழுதபடி, “குப்பைக் குவியலில் கிடத்தப்பட்டிருந்த அந்தச் சோதிக்கப்பட்டவரைத் தேடி வந்தேன். அவர் தொலைந்துவிட்டாரோ, என்ன ஆனாரோ எனக்குத் தெரியவில்லை” என்றாள்.

அய்யூப், “அவர் உன்னுடைய கணவர் அல்லவா?” என்று கேட்டார். அவள் அழுது, “ஆம், என் கணவர்தான்” என்றாள். “அவரைப் பார்த்தால் அடையாளம் காண்பாயா?” என்று கேட்டார். “அவரைப் பார்த்தவர் யார் அவரை அடையாளம் காணமாட்டார்?” என்றாள். அவள் அவரை அச்சத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

பின்னர், “அவர் ஆரோக்கியமாக இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் படைப்புகளில் உங்களைப் போன்றவர் இல்லை” என்றாள். அவர், “நான்தான் அய்யூப். இப்லீஸுக்காக அறுக்கும்படி நீ என்னிடம் கூறினாய். நான் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, ஷைத்தானுக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை; அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தேன். அவன் நீ காண்பவற்றை எனக்குத் திருப்பிக் கொடுத்தான்” என்றார்.

வஹ்ப் கூறினார்: அய்யூப் மூன்று ஆண்டுகள் சோதனையில் இருந்தார். இப்லீஸால் அய்யூபை வெல்லவோ, அவரிடமிருந்து எதையும் சாதிக்கவோ முடியாதபோது, மனிதர்களின் உருவம், உடல், உயரம், அழகு ஆகியவற்றுக்கு ஒப்பில்லாத தோற்றத்திலும், மக்களின் வாகனங்களைப் போன்றதல்லாத, பிரமாண்டமும் கம்பீரமும் நிறைந்த வாகனத்திலும், அவருடைய மனைவியிடம் வந்தான். “இந்தச் சோதிக்கப்பட்ட மனிதரின் மனைவி நீதானா?” என்றான்.

“ஆம்” என்றாள். “என்னை அறிவாயா?” என்று கேட்டான். “இல்லை” என்றாள். “நான் பூமியின் இறைவன். உன் கணவருக்கு இவ்வாறு செய்தது நான்தான். அவர் வானத்தின் இறைவனை வணங்கி, என்னை விட்டுவிட்டதால் நான் கோபமடைந்தேன். அவர் எனக்கு ஒரே ஒரு முறை சஜ்தா செய்தால், உங்களுடைய செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் அனைத்தையும் திருப்பித் தருவேன்.

அவை இந்தப் பள்ளத்தாக்கில் உள்ளன” என்று கூறி, அவளிடம் அவற்றைக் காட்டினான். வஹ்ப் கூறினார்: அவர், “உன் கணவர் உணவை உண்டபோது அல்லாஹ்வின் பெயரைச் சொல்லாமல் இருந்திருந்தால், அவர் துன்பத்திலிருந்து குணமடைந்திருப்பார்” என்று கூறியதாகவும் நான் கேட்டுள்ளேன். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

சில நூல்களில், “உன் கணவரின் செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் திருப்பித் தந்து, அவரைக் குணப்படுத்த, நீ எனக்கு ஒரு முறை சஜ்தா செய்” என்று இப்லீஸ் அவளிடம் கூறியதாக உள்ளது. அவள் அய்யூபிடம் திரும்பி வந்து, அவன் சொன்னதைத் தெரிவித்தாள். அய்யூப், “உன்னை உன் மார்க்கத்திலிருந்து வழிதவறச் செய்ய, அல்லாஹ்வின் எதிரி உன்னிடம் வந்திருக்கிறான்” என்றார். தாம் குணமடைந்தால் அவளை நூறு சவுக்கடி அடிப்பதாக அவர் சத்தியம் செய்தார்.

அப்போது அவர், “என் குடும்பத்தாரைச் சார்ந்தவள் இப்லீஸுக்கு சஜ்தா செய்யும்படி அவன் விரும்பியதும், அவளையும் என்னையும் இறைமறுப்புக்கு அழைத்ததும் எனக்குத் துன்பம் அளித்தது” என்று கூறினார். பின்னர் வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், சோதனையில் அவருடன் பொறுமையாக இருந்த அய்யூபின் மனைவிக்கு இரக்கம் காட்டினான். அவளுக்குத் துன்பத்தை எளிதாக்கி, அய்யூபின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றவும் நாடினான். எனவே, “ஒரு கைப்பிடி புல்லை எடுத்துக்கொண்டு, அதனால் அவளை ஒரே அடி அடித்து, உன் சத்தியத்தை மீறாமல் இரு” என்று அவனுக்குக் கட்டளையிட்டான்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “உன் கையில் ஒரு புல்கற்றையை எடுத்து, அதனால் அடி; சத்தியத்தை மீறாதே” (ஸாத் 38:44).

இப்லீஸ் ஒரு பெட்டியைச் செய்து, அதில் மருந்துகளை வைத்துக்கொண்டு, அய்யூபின் மனைவி செல்லும் பாதையில் அமர்ந்து, மக்களுக்கு மருத்துவம் செய்ததாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அய்யூபின் மனைவி அவன் அருகே சென்றபோது, “எனக்கு ஒரு நோயாளி இருக்கிறார்; அவருக்கு மருத்துவம் செய்வீர்களா?” என்று கேட்டாள். “ஆம்; அவர் குணமடைந்தால், ‘நீதான் என்னைக் குணப்படுத்தினாய்’ என்று அவர் கூறுவது மட்டுமே எனக்குத் தேவை” என்றான்.

அவள் இதை அய்யூபிடம் தெரிவித்தாள். “அவன் இப்லீஸ்; உன்னை ஏமாற்றியிருக்கிறான்” என்று கூறிய அவர், அல்லாஹ் தம்மைக் குணப்படுத்தினால் அவளை நூறு சவுக்கடி அடிப்பதாகச் சத்தியம் செய்தார்.

வஹ்ப் மற்றும் பிறர் கூறினார்கள்: அய்யூபின் மனைவி மக்களுக்காக வேலை செய்து, அவருக்கு உணவு கொண்டு வந்தாள். சோதனை நீண்டபோது, மக்கள் அவளிடம் வேலை கொடுப்பதை நிறுத்தினர். ஒரு நாள் அவருக்கு உணவு அளிக்க ஏதேனும் கிடைக்குமா என்று தேடினாள்; எதுவும் கிடைக்கவில்லை. எனவே, தன் தலையிலிருந்து ஒரு கொத்தை வெட்டி, அதை ஒரு ரொட்டிக்காக விற்று, அய்யூபிடம் கொண்டுவந்தாள்.

“உன் தலைமுடிக் கொத்து எங்கே?” என்று அவர் கேட்டார். அவள் நடந்ததைச் சொன்னாள். அப்போதுதான் அவர், “எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது” என்று கூறினார்.

அய்யூபின் குடலும் நாவும் நோயால் பாதிக்கப்படத் தொடங்கின. அதனால் அவர் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்வதை நிறுத்திவிடுவாரோ என்று அஞ்சியபோதுதான் அவர் அவ்வாறு கூறினார் என்று சிலர் கூறினர். ஹபீப் இப்னு அபீ ஸாபித் கூறினார்: மூன்று விஷயங்கள் நிகழும் வரை அவர் தம்மை விடுவிக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டவில்லை. முதலாவது, அவருடைய செய்தியைக் கேட்டு வந்த இரு நண்பர்கள்.

அவருடைய கண்களைத் தவிர வேறெதுவும் எஞ்சாத அளவுக்கு அவர் இருந்தார். அவர்கள் அவருடைய நிலையைக் கண்டு, “அல்லாஹ்விடம் உனக்கு உயர்ந்த அந்தஸ்து இருந்திருந்தால், இது உனக்கு ஏற்பட்டிருக்காது” என்றனர். இரண்டாவது, அவருடைய மனைவி உணவு தேடியும் கிடைக்காமல், தன் தலைமுடிக் கொத்தை விற்று உணவு கொண்டு வந்தது. மூன்றாவது, “நீ ‘நீதான் என்னைக் குணப்படுத்தினாய்’ என்று சொன்னால், நான் உனக்கு மருத்துவம் செய்வேன்” என்று இப்லீஸ் கூறியது.

இப்லீஸ், உன் மனைவி விபசாரம் செய்துவிட்டாள் என்று அவரிடம் சூசகமாகச் சொல்லியதால், அவர் அவளுடைய தலைமுடியைக் கத்தரித்தார்; அப்போதுதான் அவருடைய பொறுமை முடிவடைந்து, அவர் பிரார்த்தித்து, அவளை நூறு சவுக்கடி அடிப்பதாகச் சத்தியம் செய்தார் என்றும் கூறப்படுகிறது. எதிரிகள் தமக்குத் துன்பத்தைப் பார்த்து மகிழ்ந்ததே தமக்கு மிகவும் கடுமையாக இருந்தது என்று அவர் கூறியதாகவும் வந்துள்ளது. “உங்கள் சோதனையில் எது மிகக் கடுமையாக இருந்தது?” என்று அவரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, “எதிரிகள் மகிழ்ந்ததுதான்” என்று அவர் கூறினார் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தம் தொடையில் இருந்த புழு ஒன்று கீழே விழுந்தபோது, அதைத் திரும்பத் தன் இடத்தில் வைத்து, “தின்னு; அல்லாஹ் என்னை உனக்கு உணவாக்கிவிட்டான்” என்றார் என்றும் கூறப்படுகிறது. அந்தப் புழு கடித்த வலி, இதற்கு முன் புழுக்கள் கடித்ததால் ஏற்பட்ட எல்லா வலியையும் விட அதிகமானது.

அல்லாஹ் அவரை “பொறுமையாளர்” என்று கூறியிருந்தும், “எனக்குத் துன்பம் ஏற்பட்டுள்ளது” என்றும், “ஷைத்தான் எனக்குத் துன்பத்தையும் வேதனையையும் ஏற்படுத்தியுள்ளான்” என்றும் கூறியதால், அவர் முறையிட்டாரா அல்லது மனமுடைந்தாரா என்று கேட்கப்பட்டால், இது முறையீடல்ல; மாறாக, பிரார்த்தனையே. இதற்குச் சான்று, “அவருடைய பிரார்த்தனைக்கு நாம் பதிலளித்தோம்” என்று அல்லாஹ் கூறியிருப்பதாகும். மேலும், மனமுடைதல் என்பது மக்களிடம் குறைசொல்வதில்தான் உள்ளது. வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் தம் துன்பத்தை எடுத்துரைப்பது மனமுடைதலாகவோ, பொறுமையைக் கைவிடுவதாகவோ ஆகாது.

யஅகூப் கூறினார்: “என் துயரத்தையும் கவலையையும் அல்லாஹ்விடமே முறையிடுகிறேன்” (யூசுப் 12:86).

சுஃப்யான் இப்னு உயைனா கூறினார்: ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பில் திருப்தியுடன் இருக்கும்போது, மக்களிடம் தமது துன்பத்தை வெளிப்படுத்தினாலும் அது மனமுடைதலாகாது. ஜிப்ரீல் நபி (ஸல்) அவர்களின் நோயின்போது அவர்களிடம் வந்து, “உங்கள் நிலை எப்படி இருக்கிறது?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்), “நான் கவலையுடனும் துயரத்துடனும் இருக்கிறேன்” என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) தலைவலியால் வருந்தியபோது, “என் தலை!” என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “மாறாக, எனக்கே தலை வலிக்கிறது!” என்று கூறினார்கள். முடிவில் வரும் சில தனித்த சொற்களின் பொருள் தெளிவற்றதாக இருப்பதால் அவை மொழிபெயர்க்கப்படவில்லை: “வழிதவறி; வானத்தை நோக்கி; அனைத்தும்; குறைகூறி; பகலின் களஞ்சியம் இரவில்; அல்-ஹசன்; எனக்கு அது அல்லது இது தடை; யாரிடமிருந்து; நான் அதை காணவில்லை; அவன் குணமடைந்தால்; ரஹ்மா; முதியவரே; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக; அவர் குணமடைந்த பிறகு.”