رَبَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا، وَارْحَمْنَا، وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ.
رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
ድምፁን መጫን አልተቻለም። እባክዎ ቆይተው ይሞክሩ።
እነሆ ከባሮቼ «ጌታችን ሆይ! አምነናልና ማረን፡፡ እዘንልንም አንተም ከአዛኞች ሁሉ ይበልጥ አዛኝ ነህ» የሚሉ ክፍሎች ነበሩ፡፡
የልመናው ቅርጽ፦ «እግፊር» (اغْفِرْ) እና «ኢርሐምና» (ارْحَمْنَا) የሚሉት ግሶች ናቸው። ይህም በዚህ ዓለም ከኃጢአተኞች ማሾፍ የደረሰባቸው፣ ነገር ግን ዘላለማዊ ገነትን ያገኙ ምእመናን ልመና ነው።
የሼኽ አብዱርረሕማን አስ-ሰዕዲ ተፍሲር
ከዚያም ወደ ቅጣቱ ያደረሳቸውንና ምሕረትን ከእነርሱ ያራቀውን ሁኔታ ገለጸ፤ «ከባሮቼ አንድ ቡድን፦ ‘ጌታችን ሆይ! አምነናል፤ ስለዚህ ይቅር በለን፣ እዘንልንም፤ አንተም ከአዛኞች ሁሉ የበለጥህ ነህ’ ይሉ ነበር» አለ። እነርሱ እምነትን፣ ወደ መልካም ሥራዎች የሚያደርሰውን፣ ከጌታቸውም ይቅርታንና ምሕረትን መለመንን አንድ ላይ አደረጉ። በጌትነቱ፣ በእምነት በሰጣቸው ጸጋና በምሕረቱ ስፋት እንዲሁም በአጠቃላይ በሚያደርገው ቸርነት ወደ እርሱ ተማጸኑ። በዚህ ልመናቸው ውስጥ ለጌታቸው መገዛታቸው፣ በፍርሃትና በትሕትና መሆናቸው፣ መሰበራቸው፣ ፍርሃታቸውና ተስፋቸው የሚያመለክት ነገር አለ።
የኢማም ኢብን ከሲር ተፍሲር
ከዚያም አላህ በዚህ ዓለም የሠሩትን ኃጢአት፣ በአማኝ ባሮቹና በወዳጆቹ ላይ ያደርጉት የነበረውን ማሾፍ በማስታወስ እንዲህ አለ፦ «ከባሮቼ አንድ ቡድን፦ ‘ጌታችን ሆይ! አምነናል፤ ስለዚህ ይቅር በለን፣ እዘንልንም፤ አንተም ከአዛኞች ሁሉ የበለጥህ ነህ’ ይሉ ነበር»።
የአል-በጋዊ ተፍሲር
«እርሱ» (إنه) በሚለው ውስጥ ያለው ሀ የአገናኝ ቅጥያ ነው፤ «ያልታወቀችው» ተብላም ትጠራለች። «ከባሮቼ አንድ ቡድን» ማለት አማኞች ናቸው። «ጌታችን ሆይ! አምነናል፤ ስለዚህ ይቅር በለን፣ እዘንልንም፤ አንተም ከአዛኞች ሁሉ የበለጥህ ነህ» ይሉ ነበር።
በሰሒሕ ሙስሊም (ቁ. 2865) ውስጥ፣ ድህነትን በትዕግሥት የተቀበሉ ሰዎችና ትሑት ምእመናን ስለሚኖራቸው በጎነት ተዘግቧል፤ እነርሱም ሀብታሞችን ቀድመው ገነት ይገባሉ።