Молење за прошка и милост
رَبَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا، وَارْحَمْنَا، وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ.
رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
Аудиото не може да се вчита. Обидете се подоцна.
109. Кога некои робови Мои велеа: „Господару мој, ние веруваме, затоа прости ни и смилувај ни се, бидејќи Ти си Најмилостивиот!“
Форма: глаголите „игфир“ (اغْفِرْ) и „ирхамна“ (ارْحَمْنَا). Молење на верниците на кои злосторниците им се потсмевале во овоземниот живот, но кои го добиле вечниот Џенет.
Тефсир на шејх Абдуррахман ас-Саади
Потоа ја спомена состојбата што ги довела до казната и ги лишила од милоста, велејќи: „Навистина, имаше група од Моите робови кои говореа: ‘Господару наш, веруваме, затоа прости ни и смилувај ни се, зашто Ти си Најдобриот од милостивите’“. Така тие ги соединиле верувањето, кое подразбира добри дела, со молењето на својот Господар за прошка и милост. Му се обраќале повикувајќи се на Неговото господарство, на Неговата добрина кон нив што им дал верување и на ширината на Неговата милост и сеопфатноста на Неговата благодат.
Во тоа се содржи и она што укажува на нивната покорност и побожна смиреност, нивната понизност пред Господарот, како и стравот и надежта што ги имале.
Тефсир на имамот Ибн Касир
Потоа Возвишениот Аллах им ги спомна нивните гревови во овоземниот живот и како им се потсмевале на Неговите верни робови и блиски приврзаници, па рече: „Навистина, имаше група од Моите робови кои говореа: ‘Господару наш, веруваме, затоа прости ни и смилувај ни се, зашто Ти си Најдобриот од милостивите’.“
Тефсир на ал-Багави
„Навистина“: буквата „ха“ во зборот „иннах“ е потпорна и се нарекува и неопределена. „Имаше група од Моите робови“ — тоа се верниците. „Кои говореа: ‘Господару наш, веруваме, затоа прости ни и смилувај ни се, зашто Ти си Најдобриот од милостивите’.“
Во „Сахих Муслим“ (бр. 2865) се пренесува за достоинството на сиромашните што трпеливо поднесувале и на скромните верници, кои ќе влезат во Џенет пред богатите.