رَبَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا، وَارْحَمْنَا، وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ.
رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
غږ نه شو پورته کېدای. وروسته بیا هڅه وکړئ.
بې شكه زما بندګانو كې يوه ډله وه: ويل به يې زموږ ربه! موږ ايمان راوړى نو بخښنه راته وكړه او رحم راباندې وكړه او همدا ته له ټولو زيات مهربانه يې.
د دعا بڼه: «اغفر» (بښنه وکړه) او «ارحمنا» (پر موږ رحم وکړه) فعلونه دي. دا د هغو مؤمنانو دعا ده چې په دنیا کې بدکارانو ملنډې پرې وهلې، خو هغوی تلپاتې جنت ترلاسه کړ.
د شیخ عبدالرحمن السعدي تفسیر
بیا یې هغه حالت بیان کړ چې هغوی یې عذاب ته ورسول او د رحمت له لاسرسي یې بېبرخې کړل؛ نو ویې فرمایل: «بېشکه زما د بندګانو یوه ډله داسې وه چې ویل به یې: زموږ ربه! موږ ایمان راوړی دی، نو بښنه راته وکړه، پر موږ رحم وکړه، او ته تر ټولو غوره رحم کوونکی یې». هغوی ایمان، چې د نېکو عملونو غوښتونکی دی، له خپل رب څخه د بښنې او رحمت له دعا سره یوځای کړ. د هغه په ربوبیت او پر هغوی د ایمان په لور د لورینې په وسیله یې هغه ته توسل وکړ، او د هغه د پراخ رحمت او عام احسان یادونه یې وکړه. په دې دعا کې د خپل رب پر وړاندې د هغوی عاجزي، خشوع، زاري، وېره او هیله هم څرګندېږي.
د امام ابن کثیر تفسیر
بیا الله تعالی هغوی ته په دنیا کې د خپلو ګناهونو او د خپلو مؤمنو بندګانو او دوستانو د ملنډو وهلو یادونه وکړه، او ویې فرمایل: «بېشکه زما د بندګانو یوه ډله داسې وه چې ویل به یې: زموږ ربه! موږ ایمان راوړی دی، نو بښنه راته وکړه، پر موږ رحم وکړه، او ته تر ټولو غوره رحم کوونکی یې».
د البغوي تفسیر
«إنه» کې «ه» د تأکید لپاره ده او دې ته «مجهوله» هم ویل کېږي. «زما د بندګانو یوه ډله»؛ یعنې مؤمنان. «ویل به یې: زموږ ربه! موږ ایمان راوړی دی، نو بښنه راته وکړه، پر موږ رحم وکړه، او ته تر ټولو غوره رحم کوونکی یې».
په «صحیح مسلم» (شمېره ۲۸۶۵) کې د صبر کوونکو بېوزلو او عاجزو مؤمنانو د فضیلت په اړه روایت شوی، چې جنت ته په ننوتلو کې له شتمنو مخکې کېږي.