വിശ്വാസികളുടെ പൊറുക്കലിനായുള്ള പ്രാർത്ഥന

ശൈഖ് അബ്ദുർറഹ്മാൻ അസ്സഅ്ദിയുടെ തഫ്സീർ

അവരെ ശിക്ഷയിലെത്തിക്കുകയും കരുണയിൽനിന്ന് അകറ്റുകയും ചെയ്ത അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു തുടർന്ന് പറയുന്നു: «എന്റെ ദാസന്മാരിൽ ഒരു വിഭാഗം പറയാറുണ്ടായിരുന്നു: ‘ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ. നീ കാരുണ്യം കാണിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനാണല്ലോ’» (അൽമുഅ്മിനൂൻ 23:109). സൽകർമങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന വിശ്വാസവും, രക്ഷിതാവിനോട് പാപമോചനത്തിനും കരുണയ്ക്കുമായി നടത്തിയ പ്രാർത്ഥനയും അവർ ഒരുമിപ്പിച്ചു.

അവന്റെ രക്ഷാകർതൃത്വവും തങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസം നൽകിക്കൊണ്ട് ചെയ്ത അനുഗ്രഹവും എടുത്തുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ അവനോട് മധ്യസ്ഥത തേടി. അവന്റെ കരുണയുടെ വിശാലതയും ഔദാര്യത്തിന്റെ സമഗ്രതയും അവർ പ്രസ്താവിച്ചു. ഇതിൽ അവരുടെ രക്ഷിതാവിനോടുള്ള വിനയവും ഭക്തിയും ഹൃദയവിനമ്രതയും ഭയവും പ്രതീക്ഷയും സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇമാം ഇബ്നു കസീറിന്റെ തഫ്സീർ

തുടർന്ന് അല്ലാഹു അവരുടെ ദുഷ്കർമങ്ങളെക്കുറിച്ചും, തന്റെ വിശ്വാസികളായ ദാസന്മാരെയും ഔലിയാക്കളെയും അവർ പരിഹസിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവരെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: «എന്റെ ദാസന്മാരിൽ ഒരു വിഭാഗം പറയാറുണ്ടായിരുന്നു: ‘ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ. നീ കാരുണ്യം കാണിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനാണല്ലോ’» (അൽമുഅ്മിനൂൻ 23:109).

അൽ-ബഗവിയുടെ തഫ്സീർ

«ഇന്നഹു» (إِنَّهُ) എന്നതിലെ «ഹു» (ه) ഒരു ഊന്നൽസൂചക അക്ഷരമാണ്; അതിനെ «അജ്ഞാതമായത്» എന്നും വിളിക്കുന്നു. «എന്റെ ദാസന്മാരിൽ ഒരു വിഭാഗം» എന്നത് വിശ്വാസികളാണ്. അവർ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു: «ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ. നീ കാരുണ്യം കാണിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനാണല്ലോ» (അൽമുഅ്മിനൂൻ 23:109).