ઈમાન, માફી અને દયાની દુઆ

શેખ અબ્દુર્રહમાન અસ-સાદીની તફસીર

પછી અલ્લાહે એ હાલતનો ઉલ્લેખ કર્યો, જેના કારણે તેઓ અઝાબમાં પહોંચ્યા અને તેમનાથી રહેમત દૂર થઈ ગઈ. અલ્લાહે કહ્યું: «નિશ્ચય જ, મારા બંદાઓમાંથી એક જૂથ એવું હતું, જે કહેતા: “હે અમારા પાલનહાર! અમે ઈમાન લાવ્યા; તેથી અમને માફ કર અને અમારા પર દયા કર. અને તું સૌથી વધુ દયા કરનારો છે.”»

તેમણે ઈમાનને—જે સદ્કર્મોનું કારણ બને છે—એકત્ર કર્યું; પોતાના પાલનહાર પાસે માફી અને દયાની દુઆ કરી; તેની પાલનહારપણાની નિશાની અને તેમના પર ઈમાનની જે ભેટ તેણે કરી હતી, તેના દ્વારા તેની પાસે વિનંતી કરી; અને તેની રહેમતની વિશાળતા તથા તેની ઉપકારશીલતાની વ્યાપકતાનો ઉલ્લેખ કર્યો. આ દુઆમાં તેમના પાલનહાર પ્રત્યેની નમ્રતા, વિનય, દીનતા, ભય અને આશા પણ સમાયેલાં છે.

ઇમામ ઇબ્ન કસીરની તફસીર

પછી અલ્લાહ તઆલાએ દુનિયામાં કરેલાં તેમનાં પાપો અને તેઓ તેના ઈમાનવાળા બંદાઓ તથા તેના મિત્રોની મજાક ઉડાવતા હતા તેની યાદ અપાવીને કહ્યું: «નિશ્ચય જ, મારા બંદાઓમાંથી એક જૂથ એવું હતું, જે કહેતા: “હે અમારા પાલનહાર! અમે ઈમાન લાવ્યા; તેથી અમને માફ કર અને અમારા પર દયા કર. અને તું સૌથી વધુ દયા કરનારો છે.”»

અલ-બગવીની તફસીર

«નિશ્ચય જ»માં «ઇન્નહુ» (إِنَّهُ)નો «હુ» સર્વનામ ભાર આપવા માટે છે; તેને અજ્ઞાત સર્વનામ પણ કહેવામાં આવે છે. «મારા બંદાઓમાંથી એક જૂથ» એટલે ઈમાનવાળાઓ. તેઓ કહેતા: «હે અમારા પાલનહાર! અમે ઈમાન લાવ્યા; તેથી અમને માફ કર અને અમારા પર દયા કર. અને તું સૌથી વધુ દયા કરનારો છે.»