ঈমান আৰু সাক্ষ্যদানকাৰীৰ সৈতে অন্তৰ্ভুক্তি

শ্বেইখ আব্দুৰৰহমান আছ-ছাআদীৰ তাফছিৰ

«এতেকে যেতিয়া ঈছাই তেওঁলোকৰ মাজত কুফৰ লক্ষ্য কৰিলে»—অৰ্থাৎ তেওঁ দেখিলে যে তেওঁলোকে তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰা নাই। তেওঁলোকে ক’লে, «এয়া স্পষ্ট যাদু», আৰু তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ সংকল্প কৰিলে তথা সেই উদ্দেশ্যে চেষ্টা চলালে। «তেওঁ ক’লে, আল্লাহৰ পথত মোৰ সহায়কাৰী কোন?»—অৰ্থাৎ কোনে মোক সহায় কৰিব আৰু আল্লাহৰ ধৰ্মক সহায় কৰিবলৈ মোৰ সৈতে থিয় দিব? «হাৱাৰীসকলে ক’লে»—তেওঁলোক আছিল সহায়কাৰীসকল—«আমি আল্লাহৰ সহায়কাৰী»।

অৰ্থাৎ তেওঁলোকে তেওঁৰ সৈতে এই দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিলে আৰু সেই কামত আগবাঢ়ি আহিল। তেওঁলোকে ক’লে, «আমি আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনিছো»। «এতেকে আমাক সাক্ষ্যদানকাৰীসকলৰ সৈতে লিখি লোৱা»—অৰ্থাৎ সেই উপকাৰী সাক্ষ্যদানকাৰীসকলৰ সৈতে; সেয়া হৈছে আল্লাহৰ একত্বৰ সাক্ষ্য দিয়া, তেওঁৰ ৰাছুলক সত্য বুলি স্বীকাৰ কৰা আৰু সেই অনুসৰি আমল কৰা। যেতিয়া তেওঁলোকে আল্লাহৰ ধৰ্মক সহায় কৰা আৰু তেওঁৰ বিধান প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ঈছা (আঃ)-ৰ সৈতে থিয় দিলে, তেতিয়া বনী ইছৰাঈলৰ এদল লোকে ঈমান আনিলে আৰু আন এদলে কুফৰ কৰিলে।

দুয়োটা দলে পৰস্পৰৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিলে। তাৰ পাছত আল্লাহে ঈমানদাৰসকলক তেওঁলোকৰ শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে নিজ সহায়েৰে শক্তিশালী কৰিলে, ফলত তেওঁলোক বিজয়ী হ’ল।

ইমাম ইবন কছীৰৰ তাফছিৰ

ইবন আবী হাতিমে কৈছে: আমাক আবূ ছাঈদ আল-আশ্বাজে বৰ্ণনা কৰিছে; আমাক ৱাকী‘ই বৰ্ণনা কৰিছে; ইজৰাঈলে ছিমাকৰ পৰা, তেওঁ ইকৰিমাৰ পৰা আৰু তেওঁ ইবন আব্বাছৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিছে যে «এতেকে আমাক সাক্ষ্যদানকাৰীসকলৰ সৈতে লিখি লোৱা»—এই কথাৰ অৰ্থ হৈছে, মুহাম্মদ (ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম)-ৰ উম্মতৰ সৈতে। এই সনদটো ভাল।

আল-বাগাৱীৰ তাফছিৰ

«হে আমাৰ প্ৰতিপালক! তুমি যি অৱতীৰ্ণ কৰিছা, তাৰ প্ৰতি আমি ঈমান আনিছো»—অৰ্থাৎ তোমাৰ কিতাপৰ প্ৰতি। «আৰু আমি ৰাছুলৰ অনুসৰণ কৰিছো»—অৰ্থাৎ ঈছা (আঃ)-ৰ। «এতেকে আমাক সাক্ষ্যদানকাৰীসকলৰ সৈতে লিখি লোৱা»—অৰ্থাৎ যিসকলে তোমাৰ নবীসকলক সত্য বুলি সাক্ষ্য দিছিল।

আতা কৈছে: ইয়াৰ অৰ্থ নবীসকলৰ সৈতে; কিয়নো প্ৰতিজন নবীয়ে নিজৰ উম্মতৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিব। ইবন আব্বাছ (ৰাঃ)-এ কৈছে: ইয়াৰ অৰ্থ মুহাম্মদ (ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম) আৰু তেওঁৰ উম্মতৰ সৈতে; কাৰণ তেওঁলোকে ৰাছুলসকলে বাৰ্তা পৌঁছাই দিয়াৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিব।