رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ، وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ، فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ.
رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ
Horiima loowde ojoo. Eto yeeso.
Joomi amen, min gomɗinii ko nJipinɗaa Kon, men jokkii Nulaaɗo on, Winndu amen e seediiɓe ɓen.
Ngal dukaare huutoraade ɗemngal yamiroore «uktubnaa» (اكْتُبْنَا — winndu amen). Ko du’a hawariyyaaji ɓen, ɓe tawii ko yimɓe ɗowtotooɓe Nulaaɗo Iisaa, ɓe haalti e yeeso yimɓe wonde ɓe gomɗinii, tee ɓe jokkii Nulaaɗo on.
Tafsiir sheekh Abdurrahman as-Saadi
«Nde Iisaa anndu e maɓɓe ko nganaaɓe gomɗinal»—maanaa mum ko o yi'i ɓe ɗowtaaki mo, ɓe wi'i: «Ɗum ko sihira laaɓɗo», tee ɓe faaltii warude mo, ɓe waɗi golle ngam ɗum. «O wi'i: “Hol ko wallitoto mi e laawol Alla?”»—hol ko wallitoto mi, tee darii e hakkunde am ngam wallude diina Alla? «Hawariyyaaji ɓen wi'i»—kamɓe woni wallitooɓe. «Min woni wallitooɓe Alla»—ɓe ɓornii e goonga ngam wallitde mo, tee ɓe waɗi ɗum.
Ɓe wi'i: «Min gomɗinii Alla.» «Winndu amen e hakkunde seediiɓe»—seedagol nafɗo ngol, ko seedagol wonde Alla tan ko Joomi, tee ko goonga Nulaaɗo Makko, e golle ɗowtorgol ɗum. Nde ɓe darnii e Iisaa ngam wallude diina Alla e tabbitinde shari’a Makko, fedde e yimɓe Banuu Israa’iil gomɗinii, fedde goɗɗe nganaaɓe gomɗinal. Fedde ɗiɗi ɗin ƴeewti, Alla walliti gomɗinɓe ɓen, ɓe heɓi jeyaaɗe dow ganyo maɓɓe, tee ɓe ɓuri.
Tafsiir imaam Ibn Kathiir
Ibn Abii Haatim wi’i: Abuu Sa’iid al-Ashajj haalani min, Waki’i haalani min, Israa’iil haalani min, e Sammaak, e ‘Ikrima, e Ibn ‘Abbaas, wonde e haala Alla: «Winndu amen e hakkunde seediiɓe», o wi’i: «E hakkunde umma Muhammad صلى الله عليه وسلم.» Isnaad ngal moƴƴi.
Tafsiir al-Baghawi
«Joomi amen, min gomɗinii ko N jiɓinɗaa»—ko e deftere Maa. «Tee min jokkii Nulaaɗo on»—Iisaa. «Winndu amen e hakkunde seediiɓe»—ɓen seedii ko goonga wonde annaba’en Maa. ‘Ataa wi’i: «E hakkunde annaba’en», sabu kala annabi ko seedii umma mum.
Ibn ‘Abbaas, Alla yo welu e maako, wi’i: «E hakkunde Muhammad صلى الله عليه وسلم e umma mum, sabu ɓe seedotoo annabaa’en wonde ɓe neldii ɓatakuuji.»
E «Sahiih al-Bukhaarii» (№ 4487) ndee, ko Abu Sa’iid al-Khudrii rivayii: Annabi wi’i: «E Ñalnde Darooje, Nuuh ardata, yimɓe mum naamnoyee mo… Oon sahaa onon ardata, on seedoo.»