Фәрештәләрҙең мөьминдәр өсөн доғаһы
رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً، وَعِلْمًا، فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا، وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ، وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ. رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي، وَعَدْتَهُمْ، وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ، وَأَزْوَاجِهِمْ، وَذُرِّيَّاتِهِمْ، إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ، وَمَنْ تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ، فَقَدْ رَحِمْتَهُ، وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ.
رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ وَمَنْ تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббыбыҙ! Һин һәр нәмәне рәхмәтең һәм ғилемең менән солғап алғанһың. Тәүбә иткән һәм Һинең юлыңа эйәргәндәрҙе ярлыҡа һәм уларҙы Йәһәннәм ғазабынан һаҡла! Раббыбыҙ! Уларҙы Үҙең вәғәҙә иткән Ғәдн йәннәттәренә, шулай уҡ уларҙың ата-бабаларынан, ҡатындарынан һәм тоҡомдарынан изгелекле булғандарын да индер. Һин, ысынлап та, Ҡөҙрәтле һәм Хикмәтлеһең. Уларҙы насар эштәрҙән һаҡла. Ул көндө кемде насар эштәрҙән һаҡлаһаң, ысынлап та, уға рәхмәтеңде ирештергән булаһың. Был — бөйөк уңыш!
Үҙенсәлеге: Ерҙәге мөьминдәр өсөн юғары дәрәжәле фәрештәләрҙең ара тороп доға ҡылыуы. Улар «иғфир» (اغْفِرْ), «ҡыйһим» (قِهِمْ) һәм «әдхилһүм» (أَدْخِلْهُمْ) тигән үтенес һүҙҙәрен ҡулланып, мөьминдәр өсөн ярлыҡау, һаҡлау һәм йәннәткә индереүҙе һорай.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди былай тип яҙа: «Мөьминдәр өсөн был ниндәй бөйөк рәхмәт! Иң хөрмәтле мәхлүктәр — Аллаһ Тәғәләнең Ғәрешен күтәреп торған фәрештәләр — тәүбә иткән мосолмандар өсөн туҡтауһыҙ доға ҡыла, уларға йәннәт һәм Йәһәннәмдән һаҡлауҙы һорай».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир Мутарриф ибн Абдуллаһтың һүҙҙәрен килтерә: «Мөьминдәргә иң ихлас теләктәштәр — фәрештәләр, ә иң ҡаты дошмандар — шайтандар».
Әл-Багави тәфсире
Аллаһ Тәғәләнең: «…Ғәреште күтәреп тороусылар һәм уның тирәһендәгеләр…» тигән һүҙҙәре Ғәреште күтәреп тороусылар һәм уны уратып алған фәрештәләр хаҡында. Был фәрештәләр керубимдар тип атала һәм фәрештәләр араһында иң юғары дәрәжәгә эйә.
Аллаһ Тәғәләнең: «…Раббыларын данлайҙар, Уға маҡтауҙар әйтәләр һәм Уға тулыһынса иман килтерәләр…» тигән һүҙҙәре Уның берҙән-бер булыуын һәм Уның тиңдәше юҡлығын таныуҙы аңлата.
«…Иман килтергәндәр өсөн (Аллаһтан) ярлыҡау һорайҙар: “Раббыбыҙ…”» — йәғни: «Эй, Раббыбыҙ!» — тип әйтәләр.
«…Һин рәхмәтең һәм ғилемең менән һәр нәмәне солғап алғанһың! …» тигән һүҙҙәр тураһында ике фекер бар: был ике һүҙ аңлатма булып килгәнгә күрә табыш килештә тора; икенсе фекергә ярашлы, уларҙың мәғәнәһе — рәхмәтең һәм ғилемең һәр нәмәне солғап ала.
«…Тәүбә иткән һәм Һинең юлыңа эйәргәндәрҙе ярлыҡа…» — Һин биргән дингә эйәргәндәрҙе.
«…һәм уларҙы Йәһәннәм ғазабынан һаҡла!…» Мутарриф: «Аллаһтың мәхлүктәре араһында мөьминдәргә иң теләктәш булғандары — фәрештәләр, ә иң алдаҡсылары — шайтандар», — тигән.
«…Раббыбыҙ! Уларҙы Үҙең вәғәҙә иткән Ғәдн йәннәттәренә индер, шулай уҡ уларҙың ата-бабаларынан, ҡатындарынан һәм тоҡомдарынан изгелекле булғандарын да…» — иман килтергәндәрҙе.
«…Һин, ысынлап та, Ҡөҙрәтле һәм Хикмәтлеһең! …» Сәғид бин Джүбәйр былай тигән: «Мөьмин йәннәткә инер ҙә: “Атайым ҡайҙа? Әсәйем ҡайҙа? Улым ҡайҙа? Ҡатыным ҡайҙа?” — тип һорар. Уға: “Улар һинең кеүек ғәмәл ҡылмаған”, — тип әйтерҙәр.
Шунда ул: “Мин үҙем һәм улар өсөн ғәмәл ҡылдым”, — тиер. Шунан: “Уларҙы ла индерегеҙ”, — тип әйтелер». (Әт-Табари килтергән.)
«…Һәм уларҙы насар эштәрҙән һаҡла…» — йәғни насар эштәре өсөн яза алыуҙан.
«…Һин (эй, Аллаһ) кемде насар эштәрҙән һаҡлаһаң…» — йәғни кемде насар эштәре өсөн яза алыуҙан һаҡлаһаң. Икенсе фекергә ярашлы, насар эштәре өсөн яза алыуҙан һаҡлау күҙ уңында тотола. «…ул көндө, ысынлап та, Үҙеңдең рәхмәтеңә ирештергән булаһың. Был — бөйөк уңыш!»
«Сәхих Мөслим»дә (№ 2732) былай тип риүәйәт ителә: «Мосолмандың үҙ ҡәрҙәше өсөн ул булмағанда ҡылған доғаһы ҡабул ителә, ә уның баш осонда бер фәрештә була һәм: “Әмин! Һиңә лә шул уҡ булһын!” — ти»